Lê-jou-eier Skryfsafari Deur die venster

Hierdie week is Kameel van Toortsie, Kameel en Bokbaaivygie die gasvrou vir ons skryf-safari aangebied deur Dis ekke in lyn met Lê-jou-eier.

FB_IMG_1509622669449

Die kleuter kan nouliks haar opgewondenheid in toom hou. “Anja, jy gaan ‘n gat in die sitplek wriemel,” lag Jan terwyl hy die oprit indraai.

Terwyl hy die motor afskakel sien hy hoe Alanie, omraam deur die houtvensterraam, vars geknipte rose in ‘n erdebeker rangskik. Sy staan met haar gesig weg van die straat, klaarblyklik diep ingedagte.

Klein Anja woel met die sitplekgordel en vlieg by die motordeur uit, in volle vaart. Jaco drafstap agterna.

“Ouma, ouma! Ons is hier!”

Die rose val uit Alanie se hande en sy draai om. Net betyds, want met twee armpies uitgestrek, storm die krullebolkind, met sproetjies oor haar neusie gestrooi, op haar af.

“Anja, my asjas! Jy word yslik groot!”

Die weersiens is kosbaar. Alanie hou haar kleinkind styf vas, en kyk op. Haar oë ontmoet die van haar man. ‘n Hartseer glimlag speel om sy mondhoeke.

Die lewe sonder Jaco en Seugnet na die ongeluk. ‘n Lewe as voogde vir hulle kleinkind, die uitkoms van ‘n uitgerekte hofgeding tussen twee stelle grootouers.

‘n Nuwe lewe, deur verlies en pyn boetseer lê voor. Soos die gekneusde roosknoppe in die vensterbank, vanoggend nog sterk en fier in die roostuin, nou geknip om laaste kleur en geur in die erdepot uit te leef.

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=781709

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Vuisboek vry

“She decided to free herself, dance into the wind, create a new language. And birds fluttered around her, writing “yes” in the sky.”
Monique Duval

Christian Schloe

Besef ek vanoggend, Vuisboek is ‘n koerantkantoor. Klomp stories en inligting kom daar ingefladder. Al die nuusaandraers, agies, opiniestas, skinderbekke en ook meningsvormers, artieste, woordskeppers en goeie siele kom gil by jou, die redakteur se aandag. Jy bepaal die nuus wat jou blad waardig is net jy. Wees omsigtig en lig om jou blad se kwaliteit rerig jy te hou.

Die mooi woorde en skildery kry ek op Ravenous Butterflies se vuisboekblad:

https://www.facebook.com/profile.php?id=120492754734710&ref=br_rs

 

 

Skryf-Safari: Dieremaniere

 

Skryf-Safari gasvrou Scrapy vra ons moet skryf oor dieremaniere. Ek wil nie op die oomblik oor my bitterlike bedorwe en stout hondekinders skryf nie. Julle sal dink ek is nie lief vir hulle nie.  En dis nie waar nie, ek laaik hulle net nie want my mooi mat is opgevreet en die opslag palms is uit hulle potte geruk en die nuwe gras in omgedolwe, en daar is modderpatrone op my beddegoed en teen die kantgordyne in Bab se kamer.  Rerig hulle gedra hulle soos varke! Sela.

Maar terug by iets meer ernstig. Wat ek ironies vind is wanneer diere iets edel doen, soos om iemand te red uit vuur, of van verdrinking of ongeluk wegkeer, is die diere soos mense, word mens se mooi  karakter aan die diere toegedig. Maar o,weë as mense vieslik en aaklig optree, is hule soos diere!  Dink nie dis baie regverdig nie, of hoe?

 

Ek is nie vandag vreeslik relaserig nie, kom ons lag liewer vir diere met mensmaniere. Ek weet sommer weer hoekom ek meer van diere as mense hou….selfs al maak my brakke my vieserig. O en die twee daar aan die begin, dis hoe ek sal wees as ek ‘n brak so wees, boekerig en wynerig.

 

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=780871

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

 

Uitryg gedagtes

 

33040853_2113470922228992_3217013414752681984_n

Die skets het my aan die pieker oor al die nare en seer goed in soveel Suid-Afrikaners se binneste. Ons  nodig almal ‘n goeie uitryg.

Dis nie net hartseer en verdriet wat ons uit ons gestelle moet kry nie. Dis rassisme na alle kante toe, dis onvergewenisgesindheid, haat, seer, woede, vooroordeel en aannames.

Ek lees onlangs ook die brief op die Vuisboek raak:  “We must go back to the basics of humanity that demand that we do not hurt others. And that is what we must inculcate in our children.We must teach them love, compassion, empathy and respect. The last thing we need is polarisation. We have a moral obligation to fix all this by getting together as humans.”    – Mpho Mabala by e-mail Sowetan 17 May 2018

Mpho se stem is ook my stem. Maar ek dink dit is nie net  kinders wat liefde, empatie en respek moet aanller nie. Die jeug, die middeljariges, die mense van Suid-Afrika deur die bank het kopskuiwe nodig.

Hoe verskriklik die arrogansie van die studentemoordenaar wat obsene tekens in die hof gooi nie -gevoelloos vir die lewe wat hy geneem het en argeloos jeens die mense wat ‘n geliefde verloor het. Dat daai Griek in Port Elizabeth en die Indiër hier in Poloniekwane nie eens besorg lyk en nie skroom om letterlik met moord te probeer wegkom nie. Hulle is seker net soos die monster van Mooinooi oortuig dat daar vanweë onkapabelheid ‘n fout deir die polisie gemaak sal word en dat die deur na vryheid nie agter hulle sal toeklap nie.

Ek het verlede week oopbek gekyk na ‘n selfoonopname van ‘n dubbele transitoroooftog aan die Rand. Flippit, so ewe hurk van die diewens op straathoeke om die vasgekeerde geldwaens. Motoriste draai vervaard weg, die waens ontplof en metaal skiet deur die lug. Gou is ‘n span besog om geld in wegkommotors te laai. Die uitkyk met hulle groot gewere drentel na ‘n silwer sportmotor, oor en uit.

Respek en agting vir die gereg, die verkeersman, die hof, die vlag van ons land, vir mekaar. Dit ontbreek geheel en al.

Omkopery vier hoogty. Jy word gestop en as jy nie wil omkoop nie, kan jy perdalks gefoeter word tot jy van plan verander.

Ontevrede oor ander werk het en jy nie – ag gaan blokkeer ‘n hoofweg en steek vragmotors aan die brand. Dreig die bestuurder mer die dood. Dra die inhoud van die lorrie weg voor jy brandstig.

Hou nie van die politiek wat ‘n ander ou bedryf nie. Brand sy huis af, skiet hom dood. Geen probleem.

En dan is daar Ashwin.

Dié storm dun van nerf van die Supersportstel af, in die middel van ‘n lewende uitsending. Ek verstom my dat ‘n handvol  Twitter gebruikers in Suid-Afrika die juts, jurie en laksman is, alvorens daar ordentlik ondersoek ingestel is. Tot die Minister van Sport en die DA leier het reeds besluit hulle ken alle kante van die saak. Ek is so verbaas soos die Supersportvrou, Motshidisi Mohono! Ek lees oral rond, en die een storie wat net een keer geopper is,van binnebronne wat vertel dat agbare Ashwin ook maar geraamtetjies in die kas het as dit by sy professionele gedrag kom…

‘n Mede-blogger, Chantelle het vir die man ‘n brief geskryf. Ek dink ons almal kan dit ter harte neem. Gaan lees:

https://wordpress.com/read/feeds/21765254/posts/1863485129

Ek bid ons almal leer om reg te kies en in my hart hou ek  styf vas an Harry en Meghan se vurige predikant se boodskap, want ek wil doelbewus en feitelik lewe en die hoop beskaam nooit.

 

 

 

 

Ek Laaik 2

In in wêreld vol vulkaniese uitbarstings, selfmoordbomme, skoolskieters, moorde, transitorowe, wetteloosheid en hatigheid, is dit maklik om in sak en as te gaan sit. Ek is besig om ‘n boek getiteld “Factfulness” te lees, nee wag, eerder op te swot, want ek wil doelbewus my siening en kewensuitkyk verander. Doelbewus myself in my geloof in God en ‘n ewige lewe setel en met ‘n feitlike lewensbeskouing my pad verder stap. Meer daaroor anderdag.

In die gees van vernuwing, skop ek af met my tweede ‘Ek laaik’ blog inskrywing. Dit het heeltemal te lanklaas gebeur.

My groot laaik vir die maand dusver is die verlowing van Chris Chameleon en Daniella Deysel. Ek is gek na die twee en was kinderlik verheug oor die nuus. Hulle liefhê is tasbaar, en mooi. Ek sal altyd onthou hoe ek die liefhê kon sien verlede jaar by Innibos.

Gaan koekeloer hulle aankondiging

My tweede laaik is Marita van der Vyver wat 60 op die neus slaan. Lees self wat sy te sê het: “Daarom gaan ek nou soos ’n nuweling by ’n Alkoholiste Anoniem-vergadering opstaan en in die openbaar verklaar: “My naam is Marita en ek is 60.” –Marita van der Vyver in Terugblik op 60: Wat wou ek hê

En dan, Harry en Meghan se troue. Ek sit saam met my Bab en Mieliekind gehoed en sjerrie in die teekoppie en troue kyk. So lekker dat ons na ‘n sprokie kan kyk. Dat ons die wêreld kan stop en sommer net laf wees en bly wees saam met The Duke and Duchess of Sussex. Kudos vir hulle om sewe welsynsorganisasies aan te wys vir skenkings pleks van trougeskenke vir hulself. Bravo!

Meghan Markle Prince Harry

Daily Prompt: Infect

via Daily Prompt: Infect

I am crying for my country, South Africa. The Rainbow dream died with Madiba. The New Dawn of Prez Cyril R is super-infected with a malignancy of the cancerous kind. We are dying here.The name of the disease is zumastatcapturiscorruptis. It is endemic to South Africa.

Symptoms of the disease: People are fed racist rhethoric. Land is grabbed, cash in transit heists is a thing. Wife-killing too. Corruption is rife. Policemen and farmers and political opponents are killed, schools are burnt down. There are no services to speak of. At the municipality, at the post office, at the hospital, in rural areas there is such a lack of any standards of service, people are numbed by nothingness. The list of symptoms goes on, and on, and on…

Our minister of police Bheki Cele got it it wrong yesterday: “The Theme “Safety of Women, Children and vulnerable group is the brighter future of South Africa”This inhuman scourge is fiercely eating the moral fibre in our society and is belittling the dignity of Inzalabantu yezwe kanye nabantwana bethu. The time to say never again is Now! Mr President the police are taking the Thuma Mina call to the streets of South Africa to Bring down the scourge of crimes against women and children and vulnerable group of our society! Sonke Sithi Ngeke! Sobe! Phinde!”

What rubbish. Just words. Don’t placate us. Do something. Protect us. Arrest the thieving and corrupt in our parliament, your police force, our municipalities. Severe action is required.

Today as I write here, a cash in transit heist took place. A gang of guntoting bastards stopped traffic, blew up two cash vans, carried the loot to luxury SUV’s and all witnesses could do is video it on their cellphones. Shots ringing, cars scattering away from the scene, witnesses shouting: “Holy shit. Motherf…..”

Well yes, holy shit, cry. The beloved country is on life support and there is no antidote for zumastatcapturiscorruptis. Serious life-saving surgery is needed. The true antidote for the infection coursing through every fibre of our society is a government that delivers, and love for this country, respect for all people and above all empathy.

Klein dingetjies met groot liefde

‘n Vrou moet doen wat ‘n vrou moet doen. Feëland se feng shui werk nie, iets makeer. Rots is ongelukkig, ek is seer van nerf. Bab en Mielie wil gillend die winkel uit,  en die vlaktes inhol oor hulle grootmense se iesegrimmigheid .

Na aanleiding van my hoogs emosionele reaksie gister op drukkies en liefde teenoor my betoon, besluit ek, hierdie monsters in my en my geliefde se binnestes gaan met klein-dingetjies-gedoen-met-groot-liefde, beveg word.

Ek begin sommer al gisteraand met die hernude fokus. Rots voel knieserig en snotterig, ek dokter met Corenza C en Norflex vir sy nek pyn. Sien, die koue weer laat die nek met die fusieprostese knies. Ag, ek is simpel om nie te onthou nie, my rug maak al vir twee jaar dieselfde.

Rots het blykbaar toe ook sy eie strategie. Knies en al word ons bederf met boontjiekoekies en picana steak in die gietysterpan.  Die vrede sprei saam met die Goya kaggel se hitte deur die huis. Die honde hou op grom, ons ook.

Nogal ‘n kouewater op die gevreet oomblik, né. Klein jakkalsies moet altyd dopgehou en verjaag word, anders verander hulle gou in monsters wat alles om hulle verwoes.

Vanoggend moet Rots en ons kaggelmanne vroeg en ver ry om ‘n kaggel te gaan diens en ook by ‘n oord waar ons kaggels installeer het, die personeel gaan touwys maak om die eenhede ordentlik te gebruik. (Julle kan nie glo wat mense met ‘n kaggel kan aanvang nie!)

Terwyl hy gaan stort, hol ek kombuis toe. Rots vrek oor padkosbroodjies – katjiebotter met stroop en Bovril. Ek staan en smeer die margarien op die snytjies brood, rustig tot elke hoekie ook ‘n smeersel het.

Net soos my pa my soveel jare gelede geleer het: “Botter al vier hoeke van die snytjie brood, my kind. Dis hoe jy liefde wys.” Dis al meer as veertig jaar, maar ek onthou daardie oomblik saam met my pa in die kombuis soos gister. Die grootheid en die eenvoud het my bygebly. Dit glip net so partykeer terug in die onthouboks pleks om op my hart se elke-dag-nodig rak te bly!

Behalwe die liedfebroodjie, skryf ek vir hom ‘n liefienota. Dis tradisie wat onderbreek is sedert Oktober verlede jaar. Sy stywenekkie-episode en daaropvolgende operasie en lang herstel, die onderbreking. Sjoe, ek sal mal word as bykans ‘n halwe jaar nie my elke dag soos ek daarvan hou kan bedryf nie!

Lekker val die skille van my oë af, en besef ek hoekom ek so kort-kort soos die dinges in die drinkwater voel nie. Waar sal my man dan nou heen met sy frustrasie en seer?

Hoe lekker toe hy my netnou bel en sê die broodjies was lekker en die briefie, dankie vir die briefie.

 

Hemelse drukkies en ‘n mandjie

20180516_081413Die atmosfeer in my feëverhaal is ietwat bewolk en mistig sedert gisteroggend. Soveel so, dat Rots en Bab en ek so bietjie stywenekkie met mekaar is. Tot die honde grom vir mekaar.

Ja, die dinges spat en breek soms in sprokiesland los, glo my. Dis maar net ‘n adres van gewone mense hier op die ondermaanse en net die stukkie van die spieël wat dikwels gewys word.

Ek is besonder sensitief omdat ek nie kan glo dat die geliefde vrou van Sondag wat troetelbederf pedi en voetgemaseer die naweek in is en sulke wollerige pantoffels vir ma-dag uit haar pakkie gehaal het, Dinsdag die drol in die paleis se drinkwater is nie. Maar nou ja, ons bly nie in die hemel nie, ons reis soontoe.

Met ‘n nerfdungeit nog in die lug, na daar weer onder gebed ons swak voorbeeld, sonder bespreking van wat die swak voorbeeld veroorsaak het, vergifnis voor gevra is, begin hierdie Woensdag. Ek kan nie. Vergewe my. Wat ek die graagste sal wil hê is dat ons uitpraat sodat ons nooit weer hierdie “underlying issue” hoef te sorteer nie. So die rit per Legend om ekonomie te gaan pleeg is maar stil.

So kom ons by die Lekkerwinkel aan, ek druk die paniekknoppie in plaas van die alarm. Ons is skaars oop, of die eerste vrag kunsmis word gelewer, daar is vragte te laai, kaggels om te gaan herstel (onthou laat ek eendag vir julle wys hoe om nie met ‘n kaggel te werk nie). Dis bedrywig.

Op die kamera-monitor sien ek vir Regina, ons straatkioskvrou van oorkant die pad, by die hek. Vetkoek-Regina wat haar Checkerstrollie, met haar potte en panne en gasbottel en skottels en meel, by ons bêre en water by ons tap. Regina wat die ontvanger is van al ons “ek-is-klaar-met-die” klere en skoene kry. Wat vir die eerste keer ‘n bra dra, omdat sy kom vra het. Sy het ‘n plastieksak in haar hand.

Die telefoon lui, en ek gaan met my werk aan. Regina oombliklik uit my kop. My ander kind, Bessie wat vir ons kantoor skoonhou en sorg dat ek nie mal word van koffiekoppies in kantore en leë toiletrolle in die badkamers nie, kom sê om die kantoordeur se hoek, iemand wil my sien.

Ek kyk op. Regina, met haar blink gesig, met rook van vanoggend se opstaanvuur soos parfuum wat kleef, staan met die einste plastieksak voor my.

“Happy mother’s day,” en haal die handgemaakte mandjie uit die sak.  Ek gaan aan die snik, en sy kom gee my die grootste liefhê druk. Ek sit in trane lank na sy weg is, sit en kyk hoe sy die trollie hek uit, oor die pad stoot om in die koue onder haar handgemaakte kiosk loop vetkoek bak om te sorg vir kos op haar tafel.

20180516_081407

Bessie kom kantoor in. “Jy is mooi, moenie huil nie,” en sy hou my styf vas. Jinne, kyk net hoe word ek met liefhê omvou.

My selfoon biep, ‘n Whatsapp bid-vriendin stuur ‘n video. Luister gerus. Hy is onderaan die inskrywing.

My bekaf Rots kom in en sien die mandjie. “‘n Moedersdag persent,” sê ek. Hy kyk my so skuins aan en buk af en gee my die drukkie wat ek al gisteroggend wou gehad het.

‘n Aangetroude tante met wie ek nie baie kontak het nie, maar van die min mense is wat my kleintyd saam met my beleef het, en weet dat my bynaam Rina is, stuur ‘n omgee SMS.

Soos Amore van Tjailatyd so gereeld sê: “Toe-val-Lig.”

Die son breek deur die mis wat Poloniekwane en my hart omweef het.

Die warmte klop kleinbekeer hier in my binneste. Ons Here se liefde leef in en deur mense. Dis daar, en al sien mense om jou nie al jou seer en versugtinge raak nie, Hy hoor die onhoorbare en sien die onsienbare. Sy liefde ken geen perke nie.

Here, dankie, dat U liefde in Regina en my heen en weer vloei. Dankie dat U liefde tussen my en Bessie vloei. Dankie dat hulle my ma noem. En dankie dat U liefde vir Rots en Bab en my ook ewig hou, selfs wanneeer ons nie baie van mekaar hou nie.  Dankie dat U my kom wys ons dun jammer-vir-myselfgeite moet wyk, daar is net tyd en plek vir oopbek-en loshande liefde.  Dankie vir whatsapp en smse waar ek besef, dis U, dis U!

My Bybelvers van die dag het nou net op die selfoon arriveer:

15“En dan die saad wat in die goeie grond geval het … Dit is daardie mense wat die boodskap van God gehoor het en diep daardeur geraak is. Hulle begin dadelik leef soos God dit wil hê. In alles wat hulle sê of doen, borrel hulle geloof eenvoudig uit. Hulle geloof lewer van dan af heeltyd vrugte op.”