Uit my persoonlikheid geval

maxresdefault1696234075090984257.jpg

 

Dankie Kameel vir die eerste been van die Pretoria kuier.

As iemand wonder hoe ek skielik so stil is en net snesies uitdeel en van alle dinge eenkant Mills&Boon lees…. griet ek het dit reeds gesê…..my kop draai. In elk geval voor ek in sirkels gaan soos ‘n posduif al om ‘n gat, die video vertel alles!

Na die petalje is ek nie lekker nie. Die dat ek sommer snesies uitdeel en skielik Mills & Boon lees. Ek draai voortydig in my eie graf om. Ek verpes albei. Snesies en Mills & Boon. Noem my tydelik Vuurvliegie. My liggie is klein na die skrik

Dit blyk tydelik te wees, ek kon darem die kunstenaars by die Blou Hond uit hulle verdriet kry. Towerinne, die snesies is nou op.

Groete Vuurvliegie(aka Lekkervurig)

Die virtuele toer van die towerinne kan op hierdie skakel gevolg word: http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

Bevrydende fotosessie

Erna cartoon

Met my sestigste verjaardag om die draai, is daar nogal binnewêreld liasseerkabinette oop en verskeie bestekopnames aan die gang. Gelukkig is die plek waar ek as mens my bevind al ‘n vreedsame ent ver van daardie eksistensiële skrikoomblik wanneer jy na die gang van tyd kyk, en besef daar is meer lewensjare agter jou as wat potensieël voorlê. Sterretjiedatum in die verskiet, die strepieleeftyd al hoe nader aan die kruisiepunt.

Ongedane emmerskopgoed lê soos klein verwyte. Sielswerk wat broodnodig is, kla my aan. Ek druk hier ‘n laai van verwyt toe, anderkant spring iets anders oop.

My lyf vol plooie en sproete en lemoenskil kla my aan. Die opersasiesnye van my borsbeen tot doer, agter op my rug sny ‘n merk my posbusgluef tot in my middel. Ag, en die hangmagie en ekstra kilo’s. “Jou lankgeit tel nie meer nie ou peertjie! Jy sal moet werk maak! Ja, jy het altyd gespot oor jou nommer agt voete, mevrou. Hulle dra seer,” kla Grietjie Gewete my aan.

“Maar kyk tot waar het hulle jou gedra”, praat ek ewe bekkig terug.  Sedert jong kind-vrou dae  sonder pa en ma deurgetrap tot hier. Hier saam met jou Rots en jou Bab. Hulle is lief vir ons nes ons is. My Liefie Lyf sug. Dis nie waarnatoe sy die gesprek wil laat gaan nie…

Dit is Bab wat my voor ‘n uitdaging te staan laat kom. Sy reël ‘n dag vir vroue om deur ‘n briljante fotgraaf vriendin, Zelda gekiek te word. “Is Ma in?” Ek is so oomblik stil, en die ja is by my mond uit voor ek kon keer.

Die dag van my uurlange fotosessie breek toe Saterdagoggend aan. Soos dit immer met my gaan, sal die aanloop nie sonder uitdagings wees nie. Vrydagaand het daar ‘n tornado se nefie hier in ons geweste kom waai. Die krag al vroegaand af.

Toe ek opstaan, is die krag steeds af. Ek bad en maak klaar en pak die wit hemp, pasjmina, af die skouer blommetjiesbloes, borsels, rooi lipstiek, pollifilla en bliksemgom om ‘n uur vroeër op die dorp iewers lig en ‘n kragpunt te gaan leen om my voorkoms op te kikker. Hierdie sal die eerste en enigte fotosessie wees. ‘n Vrou moet haar beste voet vir so vaslê oomblik voorsit.

My liefste kind en die baas van my hare neem vir onwennige ekke onder hande. Man, ek kyk vir die vrou in die spieël. Vir wat het jy so lank weggekruip. Ek hou van jou. Sy glimlag skalks terug. Ons selfvertroue so op sewe. Ons kan nou nie iets aan die lyf doen nie. Gelukkig is die sessie kop en skouers troos ek. Die vrou in die spieël lyk nie oortuig nie.

Zelda, ons fotograaf maat kom soos ‘n warrelwind die vertek binne. Sy is ‘n besondere mens, mooi van binne en buite. ‘n Kalmte loop saam met haar en ook  innige warmte. ‘n Mens is tuis rondom haar.

Toe die tydelike studio se deur agter ons toegaan, en ek en sy beplan watter hemp, watter serp en so aan, begin vlindertjies saggies in my maag uit formasie vlieg. Wat de hel makeer my om so senuagtig soos vir die eksamen te voel?

“Wat maak ek hier? Is ek besimpeld? Was nog nooit  fotogenies nie, is nie van die slaan-die- remme-aan-beeldskoon nie. Wat dink die kind van jou? Simpel ou vrou,” hol die selfpraat deur my brein.

Sowaar – daar kom sit ou Sannie Selftwyfel dwars, met armpies gevou. Ek raak stil, en Zelda tel dit dadelik op. “Kom tannie, ons kan nie hier binne ‘n bebrilde foto neem nie, kom ons gaan soek sonlig,” en sy sleep my buitentoe.

Ten aanskoue van ander restaurantgangers word ek voor die boom, daai muur staangemaak. “Draai skuins, stoot jou ken uit, haal deur jou mond asem, ontspan die skouers,” praat die lens  met my. Ek maak soos die blondekopkind agter die groot lens sê. “Flip gaan sy die hare in my neus afneem met daai lens,” wonder ek benoud. Ons is gou klaar buite in die skerp sonlig.

In haar kitsateljee wag ‘n eensame kroegstoeltjie. Daai waarop ‘n alleenkunstenaar in die middel van die verhoog sit,  en hulle hele selwe blootlê. So ‘n ronde halo-agtige lig skyn vol daarop. Ek moet my bril afhaal. ‘n Reuse skans verwyder. “Sal tannie asseblief  ook die wit hemp aantrek,” kom die volgende opdrag.

Ou Selftwyfel wil nog stotter, toe kom staan Betsie Bitterpis nader. My oë skiet vol trane. Waar dit vandaan kom weet ek nie. Zelda glimlag sag. Sy het die ook al duisend keer beleef. Daai oomblik waar ‘n vrou deur selftwyfel en minderwaardigheid konfronteer word. “Hoekom wil jy dit doen, wie dink is jy,” sarkasties my binnemens.

Voor ek kan keer vertel ek vir Zelda dis ‘n amper-sestigjarige wat vandag hier staan. Sedert jongvrou-jare ouerloos, en baie dinge beleef. Getroud om die verkeerde redes en die gevolglike egkseiding. Kwaad, seer, byna in die slote beland, ver van God en alles wat reg is geleef, tot inkeer gekom, sielmaat gevind, ma geword, joernalis, skakelbeampte, bedeltannie, presteerder, hoë boompie – baie wind, net jammer van die gepiepie om my enkels…

Kyk hoe vêr het jy gekom, sê Nugter Nellie hier saggies in my siel se oor. Ouerloos deur ‘n opdraande lewenspad, vol kronkels en draaie. Ou Steenbokkie, jy is oukei.  Ek flits vir Zelda ‘n rooibek glimlag. Ek is darem nie te sleg nie.

“Jy moenie my hande afneem nie,” sê ek.

Zelda kyk so vir my. “Wat het die hande gedoen?”  Ek strek my hande uit om na hulle te kyk. Haai, hierdie hande het my pa probeer red, het matriek geskryf, het my ma geklap toe sy nie wou eet en ma-wees nie, het ons bestittings verpak om te verhuis,  het baie boeke vasgehou om graad te vang, het my ma se bloed uit die koningsbloumat probeer was. Het geliefkoos, het slae gegee, het berigte geskryf, koek gebak (al was dit skeef en krom), het mikrofone vashehou en bedelpraatjies aangebied. Hierdie hande het rigting aangewys. Met hierdie hande het ek ook tot hier gekom. Skielik is my hande nie meer lelik  nie.

Ag, ek trek daar weg en maak net soos Zelda sê. Kyk soontoe, lag regtig, hou die hand so, draai links… drapeer die serp so. Voor ek my oë uitveê is die sessie verby.

Ek trek my ou Saterdag-hempie aan en stap uit in die sonlig. Ek voel lig, en vry. Die ek tot hier is nou vasgelê deur Zelda se liefdevolle kameralens. Ek kon nie vir beter terapie vir my middeljarige selftwyfel en verwyt gevra het nie.

Ek gaan bestel ‘n mojito en sluit aan by my jeugdige bende. Na Zelda se Powerful Portrait sessies, doop ons summier onsself die Pow-Wows. Ons lag en kwetter en hulle sit stom as ek van jeugdige onnutsigheid vertel. Ek besef ek is bevoorreg dat hulle nog my deel van hulle geselskap maak. Dat hulle my insluit. Ek kyk vir my lieflike kind, en dank die Here dat hierdie beste vriendin van my onder my hart gegroei het, my bloed is, en my haar ma noem.

Laatmiddag toe die ander se fotosessies ook verby is, reis ek rustig huiswaarts. “Dis tyd om uit jou eie pad pad te gee,” raas ek met myself. Hier is nog lewe om te lewe en avonture om te hê.

Ek laai sommer so in die ry, daar langs die pad, die suurgat suurstofdiewe wat my so dikwels pla, af. Weg is julle, en ek ry stof in hulle oê. Terugpraat kans kry nie een van hulle nie. Grietjie Gewete, Liefie Lyf, Sannie Selfverwyt, Betsie Bitterpis, loop asseblief baie stadig terug, of verdwaal sommer. Ek weet nie of hulle huistoe gaan duimgooi nie. Maar ‘n tydjie sonder hulle sal welkom wees.

By die huis gekom, haal ek my skryfsels oor Sofia uit. My muse wat onder in ‘n laai gebêre is, want “ek het nie ‘n boek in my nie”. Pfft, wat ‘n spul nonsens het ek nie aan myself vertel nie. Almal het ‘n boek in hulle! Ek gaan myne skryf. Al is dit net vir my naastes.

Ek is Steenbok gebore en laat ek ‘n waarheid wat ek tydens die fotosessie ontdek het, deel:  Tipies Steenbok is my leuse klim die berg uit, net jammer daar is altoos vrek baie klippers in die pad wat die berg steiler maak!

Tyd om klippers eerder bergaf te rol, pleks van oor elkeen te wil klim!

Dis my wyse leuse vir die nuwe lewensfase wat voorlê!

Dankie Bab, vir die uitdaging.

Dankie Zelda, vir jou kalm aura en talent! Jou Power Portrait sessies is epies bevrydend.

Aan die res van my Pow-Wow trop: Monique, Vicky, Linda en Truida – dankie dat die ou tannie julle vriendin genoem word!

NS. Fotosessie-terapie word sterk aanbeveel. En nee – ek gaan nie foto’s hier publiseer nie. . . dalk….nee!

Na-NS: “Life will break you. Nobody can protect you from that, and living alone won’t either, for solitude will also break you with its yearning. You have to love. You have to feel. It is the reason you are here on earth. You are here to risk your heart. You are here to be swallowed up. And when it happens that you are broken, or betrayed, or left, or hurt, or death brushes near, let yourself sit by an apple tree and listen to the apples falling all around you in heaps, wasting their sweetness. Tell yourself you tasted as many as you could.” – Louise Erdrich

 

 

 

 

Brandstofprysverhoging snaaksies

Gee net vir ons Suid-Afrikaners swaarkry of ‘n krisis of skandaal, en die snaaksies vlieg voor jy kan sê mes.

Ek kry hierdie oral op die Facebook en Kwetser sedert vanoggend vroeg.

In geen volgorde van gewildheid nie:

42991328_10155844078208339_4830323458934046720_o

43018890_1943043525772482_3251253267698548736_n

42874291_10155528997626949_6972508873932406784_o

petrol-price-increase-funny

carpool

414HN7DW2QL._SX337_BO1,204,203,200_

—-en ten laaste

43049771_10156067854936374_2847407225251561472_n

#SoCS Domino effect

Words containg dom. A suffix indicating a certain  condition or state says Oxford. Domino comes to mind. The effect of one domino falling onto another, setting a chain of action in motion.

The house of cards tumbles down…. games…..real life. Speaking of games, the Scrabble dictionary gives an extensive list of word ending in dom. Bestsellerdom the 13-letter kingpin.

I read through the list of Scrabbledom words and the likes of Enid Blyton, Amy Whinehouse and a plethera of tragic famous people come to mind. I think of instant fame. Instagramdom. Stardom. Follower fans, fandom. Hollow lives. Ironic the the second shortest word Sodom, a den of inequity for all of time….and the shortest dom word is dom itself…meaning kingdom. Is kingdom then kingkingdom?

I take out the Scrabble to play with dom.

My heart skips a beat. My father bought this for us in the 1960’s. I brush over his neatly printed name. Feel the indentations of the pen. God, it’s 42 years since his death. The dominoes of time fall away. I can hear him explaining the rules.

Back to dom.

Poetic irony plays out as letters fall like dominoes.

Bestsellerdom

Instagramdom

Stardom

Fandom

Sodom

——————————————————————————————————–

Click the following link to find all the participants’ posts linked in the comment section, and join in! It’s fun! https://lindaghill.com/2018/09/28/the-friday-reminder-and-prompt-for-socs-sept-29-18/

 

 

‘n Britserige lees- en onthou affêre

Picture1

Jinne Bondels ek het nie besef dat jou omstreke so interessante geskiedenis het nie. Synde ‘n nooi Fourie sonder familiegeskiedenis verder as my oupa aan vaderskant, was ek kinnerlik opgewonde om die van teë te kom. Maar wag, ek wil nie my geslagsregister ondersoek nie.

Jou opmerking oor hoe die omgewing vir jou ook ongekaart is, het my snuffellees lus aangewakker. Julle dink ek lees net fiksie, verrassing. Geskiedenis is my ding.

Jy woon waar Homo Sapiens 2miljoen jaar gelede sy oorsprong gehad het. Die omgewing word as ‘n vrugbare streek beskrywe. Volop wild tot die trekkerige mense van die 1800’s hier deurgekom het. Navorsing toon dat dié omgewing van die Steentydperk aaneenlopend bewoon is. Daar was ook gedurig inkommers en vlugtendes.

Silkaats het na sy wegbreek van Tsjaka se Zoeloes hier staning kom kry. Sommer gou is hy baas van die plaas, die Magalies as troon en van die Vaal- en Limpoporiviere begrens. Mohale Mohale, na wie Magalies vernoem is, met so bietjie baie verbuiging, was die leier van die Po-stam. ‘n Gelukkige ou. Hy het twee keer ‘n gewisse dood gefnuik, danksy mense wat hom weggesteek het.

Die Griekwas, Koranas, Taung, Ndebeles, Tswana en Silkaats se leër het hier verwoed teen mekaar geveg. So erg, dat die Voortrekkers in 1837 die geweste half onbewoond vind. Al die vorige inwoners het mekaar in die vier windrigtings in verdryf.

In 1840 het ene Albertus Venter, sy vrou en dogter op De Kroon geboer. Hekpoort en Skeerpoort was gou bekend as boerdery gebied. Die Venters kry bure. Die Fouries. Op 13 June 1846 is die eerste inkommer wit babatjie gebore. ‘n Fourietjie. Die familie koop later die Venter plaas en die eerste permanente woonhuis die “Ou Werf,” word gebou.

Daar is klomp ander geskiedenis, maar ek volstaan hier. Google is jou vriendin vir verdere detail oor oorloë, treine en die Hartebeespoortdam en die stigting van die Nasionale Party….

Ten laaste enkele juweelties oor diere, mense, kulture en plante wat affêrenswaardig is en genoem moet word.
  • Die Ann van Dyk Cheetahsentrum of De Wildtsentrum bestaan sedert 1971 en is alombekend vir teelt en studie van die cheetah, koning cheetah, bruinhiëna, blouduiker, suni en wildehonde. Hulle het diere ammbassadeurs. Bekend is Byron en Yeats die cheetahs en Sagira die Egiptiese aasvoël.
  • Ukutula Lodge daar naby, is soortgelyk en ook ‘n red-en rehabilitasiesentrum.
  • Brits is die geboorteplek van die eerste gekloonde dier in afrika, ‘n koei. Ek onthou die storie, wens ek kon op haar naam kom.
  • Gepraat van spesies en talent. Kyk nou net wie is almal hier gebore. Bobby en Karlien van Jaarsveld, Burgerd Botha van Romanz, Christiaan Botha van NRG, het almal hier die eerste skreeu gegee. Verder het Corrie sanders en Jay- Jay Moll hier hulle boks en skopboks talente ontgin om later kampioene te word, asook sokkerster Katlego Mphela.
  • Die geskiedkundige toestroming van vele kulture vind inslag by die Lesedi kultuur sentrum wat in 1995 tot stand gebring is. Lesedi beteken lig in Tswana. Die kultuur en leefstyl van vyf volke word in die kleurvolle plek gehuisves, naamlik Pefi, Zoeloe, Xhosa, Basotho en Ndebele. Gesinne woon en leef hier en mens leer hulle gebruike en kultuur beter ken. Mens kan daar oornag, en smiddae is daar tradisionele danse. Sonsaktyd kan ‘n Afrikastyl by die Nyama Choma Restaurant geniet en dan is dit stories om die vuur by die boma en ‘n sopie ‘mamba juice’, ‘n Lesedi drankie. Scrapy, is hierdie ‘n Afrika weergawe van jou energiedrankie? Ons moet ‘n draai gaan maak en voorraad aankoop. Of wat praat ek, Hester Sintester
  • Die Margaret Roberts kruisentrum is die resultaat van die vrou se passie vir kruie en plante. Hier kan jy jou verlustig in die verskillende kruietuine , van kombuis, kosmeties, medisinaal tot aroma. Jy kan rate en tinkture koop, tee drink, saailinge koop. Daar is dertig varieteite basil, oreganum, laventel en roosmaryn. Sjoe. Al die sjeffie Towerinne sal hier malgaan. Die kapel en die ont-stress sand tuin met ‘n replik van die labarint by die Chartres katedraal in Frankryk. (Frannie, dit klink soos ‘n lekker romantiese dwalenkie vir jou en Silver) Margaret was ‘n fisioterapeut en het as kruiekundige meer as 40 boeke publiseer. Haar lewensslagspreuk was “educate and inspire.” Die formidabele vrou is verlede jaar oorlede. Sy laat ‘n ryke erfenis agter.
So Bondels, jou lieflike shofarplaas is midde-in ‘n ryke en interessante streek. Ek het my omtrent verloor in die oplees. Gelukkig slaap ek min en het nie nodig gehad om al die heerlike boeresports en pret mis te loop nie.
NS. O, Toorts, jammer, ek kon nie help om jou by die longdrop met die spinnekop skrik te maak nie. Jy het joubstembande goeie oefening gegee. My grootste kleintyd dragsgslae in die koshuis was juis oor ‘n bobbejaanspinnekop in iemand se koekblik.
Aarde, ek onthou hoe die ingat meisiekind alewig ons koekies wou proe as ons smiddae huisversnaperinge uit die bêrekas kon gaan haal. Ons het een keer in vier tot ses weke huistoe kon gaan, sy elke flippen Vrydag. Het sy met ons gedeel? O, nee. So ek en ‘n ewe brawe maat het ‘n bobbejaanspinnekop in haar leë koekblik gesit en dit by die portaal gaan neersit en haar laat roep, want daar is ‘n verrassing afgelewer. Sy het die blik gegryp en oopgemaak. Toe slaat sy flou neer. Ons boude het gebrand, maar dit was oukei. Ek was maar stout van kleintyd.
Die virtuele toer van die towerinne kan op hierdie skakel gevolg word: http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

Stop die warmbekkige sotheid

 

trollaapstertd

Die Dros-Silverton verkragting het mense op sosiale media, en ene Mnr Malema hulle bekke warm aan die praat. Almal spoeg vuur en haat en vlymskerp venyn. Al die lawaai maak nie ‘n duit se verskil aan die aaklige ervaring van daardie kindjie en haar gesin nie.

Warmbekke loop op gevaar om in die sop met die gereg te beland. Julius Malema het veels te oorhaastig sy laakbare Kwets laat vlieg. Dis gevaarlike regsterrein, en die publiek moet versigtig wees om met hierdie vuur te speel. Daar is gevolge soos regsverydeling, naamskeniding en so meer.(Lees atrikel hieronder)

Eers ‘n bietjie  dinkgoed om aan te kou voor ek houe uitdeel.

  • Byna vyf mense word elke uur in Suid-Afrika verkrag.
  • In een skool net hier buite Polokwane is 27 dogters swanger, die meerderheid vanweë verkragting.

Hier waar jy nou sit en lees, word iemand se lewe met geweld verander. Beseer, verneder. Want daar is monsters daarbuite, in die restaurant, die gim, die straat. Binne in huise, kantore, die kerk, die skool. Elke uur word mense verkrag. Wat doen ek en jy om dit om te keer. Niks…..

Het die Dros Silverton dogtertjie geweet? Het haar mamma geweet? Het die personeel van die Dros geweet? Nee, hoe sou hulle? Ons weet nie eers van hierdie wrede statistiek nie.

My hart breek dat niemand kon keer voor die kind se onskuld gesteel is nie. Dank Vader die bliksem, wat ookal sy agtergrond is, dadelik arresteer is.

Wat skokkend is, is dat die on-agbare sosialemedia – selfaangestelde regters en laksmanne – geen brieke het nie. Bokker wat die reg en wetsprosesse in so ‘n geval vereis.

Ek stem nie maklik saam met Rian Radio nie, maar gistermiddag praat hy waar. Almal wat oor die verkragting van die dogtertjie in die Dros in Silverton aangaan. Die mense wat die gearresteerde se foto versprei, wat gil  die en daai en daai is sus en so. Julle fok die regsproses op.

Julle is nie die polisie nie, julle is nie die hof nie. Julle oortree die wet. Julle maak julle skuldig aan regsverydeling. Wat gaan julle doen as geregtigheid, danksy die verspreiding van die man se identiteit, nie geskied nie? Waar gaan geregtigheid vir die dogtertjie dan vandaan kom?

Julle is ‘n swak voorbeeld vir julle eie kinders. Ons land is stukkend genoeg. Meneer Malema – ja dis ‘n witman wat die vieslike misdaad gepleeg het.  Sies man, om die kind se trauma by jou raskaart-speletjie te betrek. En daai mense wat vertel hoe on-emisioneel die Dros opgetree het. Pfft. Julle soek na 5-minute van roem. Wat is julle organisasie se doelwitte, waar is julle baseer, wie is julle lede?  Skaam julle.

Plaas julle liewer dink aan maniere om te keer dat byna vyf mense elke uur in hierdie land verkrag word!

Die Dros se brief vertel vir  my dat die wet en regsproses respekteer word, en dat hulle midde-in ‘n skokkende situasie, probeer om ie prosesse te help nie hinder nie.

O, ja en wat warmbekke, het die man se vriendin, wie op foto’s wat versprei word, verskyn met die saak te make? Daar word vertel dat hy alleen in die restaurant was. Hoekom die jong vrou by die onsinnige veldtog betrek? Het sy nie regte nie? Of is sy nou skuldig omdat sy met ‘n vermeede toekomstige oortreder gefotografeer is? Almal wat die foto’s versprei en die persoon se identiteit bekend maak kan van naamskending aangekla word.

Die Dalai Llama het tereg opgemerk dat hierdie die dae van groot vensters met leë kamers en geen uitsig is nie. Bedoelende dat hol-binneste mense, met groot vertoon, geen waarde bied of verskil maak nie. Soos die warmbekkigheid op die Vuisboek en Kwetser (Twitter).

Lees hier en wees gewaarsku: “As always with cases like these, emotions run high. So when a photo of the alleged rapist circulated on Twitter on Thursday, social media users were quick to share the post, along with their name and age. Julius Malema was one of these users, retweeting a picture onto his timeline, to millions of followers. However, he should be aware that there have been multiple cases across the world where merely sharing a tweet can land you in serious legal trouble.

Why the Dros restaurant suspect cannot be named… yet

This could mean trouble for the EFF leader, and anyone who engages in retweeting the post. The technicalities around this issue are a dense forest, but one we can chop through. For a start, the accused is yet to enter a plea to the court. It was reported that he did make an appearance in the dock on Wednesday, but there has been no confirmation of whether he’s claiming to be guilty or innocent.

Speaking to Mail and Guardian last year, media law specialist Okyerebea Ampofo-Anti revealed that sharing the accused’s name and picture before they’ve made a plea is a huge breach of the rules:

“Once criminal charges have been laid, one has to be careful about the timing around naming the accused. The Criminal Procedure Act makes it illegal to publish any information relating to the charge before the accused has both appeared in court and pleaded to the charge.”

What media law says about identifying the defendant

Once they have made a plea, the media can then report on the charges being faced by an individual, using their name in the process. This doesn’t allow journalists to then label the suspect a “rapist”, but they can use terms like “alleged rapist” to add context to the situation.

Getting this wrong can be devastating for those behind the publication of the information. The state needs to be able to prove a defendant has been given a fair trial – being prematurely identified and classed as a criminal before being found guilty severely jeopardises this, as legal advisor Helene Eloffexplains:

“If the media paints someone as a suspect or criminal though he is never found guilty of committing a crime, he may claim remuneration from the media house involved. His right to human dignity will have been unfairly limited. A suspect’s right to a good name is protected by the law of defamation.”

If corroborating and credible judicial sources are able to verify the person in the picture, then media houses are usually allowed the freedom to share the suspect’s identity. However, it’s not so clear-cut in this case, as those which involve minors can sometimes conceal the accused’s identity until a verdict is reached.

Unfortunately, the picture shared by Julius Malema has sparked a huge debate about race and the media, with many claiming the suspect’s ethnicity is the reason his name has been kept secret. This is simply not true, and peddling that narrative also strays into the territory of defamation.

It’s not just the media who are bound by these laws, though. Twitter is a platform where information can spread rapidly, and if it turns out the party is innocent, the same defamation rules that apply to journalists also apply to social media users.

If you are exposed to these posts, don’t share them. Malema’s decision to jump the gun treads a very dangerous legal line, and it’s not one ordinary citizens should flirt with.

(Bron: https://www.thesouthafrican.com/dros-restaurant-alleged-rapist-tweet/)

NS. Dankie aan Viva, om my van warmbek te leer!)

Moet deel: “Cherith Before Jordan”

There has to be a time in the wilderness where you allow God to cut some things away, to circumcise your flesh and heart, before you can cross over into the destiny that God has for you. He may give you a little taste of it first to plant that seed of faith but then you need to let it grow like a tree planted by the waters, like the waters of the brook Cherith. There is impossible provision there, there is spiritual circumcision there, there is revelation there, there is cultivating of your gifts there, there is growing, branching out, strengthening, and maturing of your faith there. Once the Lord has done His work on you there, He Himself will move you by removing the provision that He supplied to keep you there in the first place.”

https://wp.me/p5X2hM-1T2

Ag, salig

Lekker lui op die waterval stoep. Dis warm en winderig en ons koop die tyd uit. Koel Campari en Soda met bitters en vars ment. Blokraai en Nat King Cole fluweel die eter in.

So vier ons die dag. Soos Bab sê “‘n lekker Sondagmaandag.” Nie meer ontbyt of middagete is amper reg. Ja, Rots maak kos onder die sambreel op sy mobiele betroubare braai, en hy braai en hy braai…lekkervurig.

Mooi ware relaas oor Pretville

dinerTowerinne, ons het soveel tydens ons besoek aan Una se Hartebeespoort belewe, dat ons skoon verby Pretville is. Dis ons eie Suid-Afrikaanse filmstel, ala Hollywood! ‘n Blogger, Rouxné van der Westhuizen, wie ek volg het ‘n pragtige stuk oor die unieke plek, en Hartebeespoort geskrywe. Moet dit deel. Lekker lees.

Ha… Ha… Hartbees-poortdam!

______________________________________________________________________________________

Volg die virtuele verhaal van die Broodbus hier:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

 

 

 

Broodina breekslag

prudish woman

Na ons aandjie op die barge oppie dam, het ons klompie Towerinne die volgende oggend luilekker opgestaan en reggemaak vir ons laaste ure saam met die nimlike Una in haar geliefde Harties. Sy het ons belowe van kaas en olifante en natuurlik sou ons kans kry om haar Bali winkel te gaan leegkoop.

Oor ontbyt is dit toe dat ons klomp Towerinne met skok mos lees hoe ene Broodina Barber, die Kromkoerant se selfaangestelde sedebewaker sou ons gou agterkom, ons private pret op die barge sommer saam met arme Hia de Sint, verslaggewer aan boord, deur die modder sleep.

As daar nou iets is wat my olelkoors gee, is dit mense wat onder die vaandel van puriteinisme dit hulle lewenstaak maak om die vinger en sedeboek heeltyd onder ander mense se neuse te vryf. Veral as mense pret het.

Ons sit ‘n oomblik tjoepstil van skok en verbasing. My oog val op die Kromkoerant se kontaklys. Vis de Arend. My onthoulaaitjie gemerk joernalisdae vlieg oop. Vis, van alle mense. Hier in Harties, en nogal Kromkoerant se redakteur. Hy sal nooit ‘n ou liefde so liederlik laat behandel nie. Ek verskoon my uit die stil geselskap en maak ‘n oproep.

Vis is uiteraard verbaas en verheug om na al die jare van my te hoor. Ek val sommer met die deur in die huis en vra of hy feite in Broodina se verslag nagegaan het. Hy stotter en stamel, en verduidelik dat Broodina se familie ‘n aandeel in die blaadjie het, en dat sy eintlik ‘n administratiewe pos het, maar haarself as verslaggeefster van damsake en plaaslike morele standaarde aangestel het. Hy is woedend, maar ontknater. Wat maak jy as die baas se oujongnooi suster haarself aanstel. Ek is sommer hartseerkwaad dat ‘n ou liefde so melkdermpie uitgedraai het.

“Vis, jy sorg dat Broodina vanoggend om 10h00 die Van Gaalen Kaasmakerij besoek – sit haar op ons spoor. Ons is nog lank nie weg uit Harties nie. Dan moet sy ook daarna ons na die Elephant Sanctuary volg. Sê vir haar sy het nog nie die hele storie van die wilde groep vroue nie.”  Hy stem stotterend in. My lekkervurige humeur gee hom ook nie veel kans nie.

“Kom Towerinne, ons het nog pret om te hê,” probeer Una ons opvrolik. Ek sleep vir Perdybtytjie eenkant en vertel haar van my plan met Broodina Barber.  Sy is sommer dadelik vuur en vlam. Ons klim saam met ons bedrukte maats op die groen bus. Toorts lig die gemoedere met haar kitaar en FAK-buskomposisies. Gou sing ons vrolik. Dis hoe Towerinne rol.

vgaalen

Ek was maar huiwerig om die Kaasmakery te besoek, daar is maar so-so resensies oor kos en diens. Maar was ek verbaas.  In 1990 het  Annelies van Gaalen  van Nederland immigreer en haar in  Skeerpoort, ‘n klein gemeenskap by Hartebeespoortdam kom vestig.  Hier begin sy in Hollandse tradisie kaas maak.  Haar Boerenkaas het gewild geword, en teen 1994 is Van Gaalen Kaasmakerij begin. Vandag is dit nog grotendeels ‘n kaasmakery, maar daar is ‘n restaurant, onthaalplek, plaasdierepret vir kinders en fietsryroetes vir die meer sportiewes. Moet ook nie van piekniek op die rivieroewer vergeet nie.

Ons is rustig besig om meer van kaas te leer en te proe, toe ek ‘n suurknol uit die hoek van my oog gewaar. Omdat dit ‘n weeksdag is, is ons die enigste besoekers. Una het die toer vir ons gereël. Ek stamp vir Perdebytjie in die ribbes. “Moenie kyk nie, Broodina is hier,” fluister ek.

Ons twee drentel stil weg van die groeptoer, winkel toe. Hulle verkoop proe-kasies, so afsonderlik toegedraai. Ons kies bokmelkkaas – bloubeaard beleë. Ek giggel. “Perdebytjie, weet jy hoe bedompig ruik so kasie in ‘n klein spasie? My kind het jare gelede op ‘n Roete 62 toer so ‘n kasie in die kar oopgemaak. Rots het nog nooit so vinnig remme aangeslaan nie!” Deel een van ons plan vir Broodina is in plek. Stink kaas.

Ons toer klaar met die ou aasvoël heel skynheilig belangstellend net so agter ons.

 

Gou is ons onderweg na die Elephant Sanctuary . Arme VirgoC, sy het net stiller en stiller geraak. So bang soos ander mense vir gediertes is, is haar vrees vir olifante epies. Ons het ons hande vol met haar gehad dat ons nie vertrap sou word nie. Om haar aandag af te lei, laat Perdeby haar in op ons Broodina-breekplan. Sy vergeet skoon van haar vrese.

Die Sanctuary bied interaksie met die olifante. Jy kan ‘n olifnt aan sy slurp rondlei!  Daar is ook ritte op die kolosse se rûe vir die braaf van hart.

ollie2ollieollie4ollie3

Amarula, Khumba, Mosadi en Mvusi word in ‘n boma aan ons voorgestel. Dit was wonderlik om die band tussen die reuse en hule hanteerders te aanskou.  My binneste het gebewe toe ek opkyk  in Khumba die matriarg se groot sagte oog my eie refleksie raaksien. Asemsnakkend stil toe sy met haar slurp saggies aan my ruik. Dit was ‘n belewenis toe sy haar slup om my hand krul, en die hanteerder vir my saggies sê ek kan stap, die kollos sal volg. Sjoe!  Ek is oortuig elkeen van die Towerinne het dieselfde gevoel.

Ons is vertel hoe lief sy vir water is, en baie lief is vir modderbaddens. Ek vra toe vir die hanteerder of  daar so poel naby is. Hy beduie ja, ons loop soontoe. Dis nou ons hele groep en kamma belangstellende Broodina agterna.  Tyd vir die tweede deel van Broodina breek om in werking gestel te word. (Onthou die kasies wat ons gekoop het.)

Amarula, Khumba, Mosadi en Mvusi is dors en stap na die watergat. Onder Perdybytjie se aanvoer, word ons so geposisioneer dat ons so skuins voor die watergat staan vir ‘n onthou foto. Ons hits vir Broodina aan om saam met ons te poseer. Sy het dan namens die koerant soveel tyd saam met ons toergroep spandeer. Sy staan strammerig nader en oorhandig teësinnig haar kamera skouersak aan VirgoC om vir die hanteerder aan te gee. Dis toe dat die stink proekasies oopgebreek in die sak gesit word. So ongesiens soos gesoute sakkerollers.

Intussen het die olifante begin baljaar. Khumba spat water oor haar rug. Mosadi trompetter en asof dit beplan is, spuit Temba en Amarula modderwater in ons rigting net toe die kamera kiek! Ons klomp het gelukkig tekkies en gemaklike klere aan en kan laat spaander, maar o weë, Broodina se blokhakke kon nie so fluks in die glyerige modder wegkom nie.

Kyk, wat uit daai vrou se mond gekom het, het g’n mens nog gehoor nie! Kamtig so behoudend, waar sou sy so leer praat het? Lekker dun moet die verfynde puriteinse nerf, nie wees nie!  Sy storm  daar weg, kamerasak onder die arm. Haar Unotjie spatter weg dat jy net stof sien staan. Perdybytjie, VirgoC en ekke lê van die lag. Broodina, sans haarknippe en skoene…vol modder. Hehe! Vatso katvis. (Excuse the pun…Barber, kon myself nie keer nie. Hehe)

Ek bel vir Vis, en vertel hom dat ons ‘n spesiale verslag oor ‘n insident by die Sanctuary het om te vertel. Onse Perdebytjie sal die volle verhaal met nagevolge stuur met volkleur foto’s.

“O, en Vis, jammer vir die klankie in die kamerasak…”

Kyk uit vir die berig in die volgende aflewering van die Kromkoerant. Dit sal sekerlik verskyn voor ons by Bondels op die plaas aankom.

NS. Baron Room ons paparazzo aka AJ, al kon ons nie die koerantmannetjie wat jou so gekwets het bykom nie, die Broodina breekslag was vir jou ook ter wille.  Hoop jy voel beter na ons met die krommes van Kromkoerant afgereken het. Al die Towerinne voel beter.

Volg die virtuele verhaal van die Broodbus hier:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

 

Watter # kies jy?

Lekkervurige-ekke wil dit duidelik stel dat ek geen teologiese of argeologiese opleiding het nie. Dat ek Die Woord van God, die Bybel van kleintyd as ‘n gunsteling metgesel en rigtingbepaler vir my kleingeloof en besluitneming beskou. Opreg, kinderlik. Oor die jare het ek geleer met die nodige skroom en baie gebede, en met onderskeiding meer kere my eie terkortkominge en menslikheid leer verstaan het, as enigeiets anders. My Paulus-doring-in-die-vlees is my oplvieënde geaardheid. ‘n Vreeslike sin vir reg en verkeerd. So,meermale sit ek my voet in ‘n ding en draai dit nog dwars ook. Soos Koos Doep sing: “elke afdraaipadjie ken ek, elke keer het ek verdwaal.” Maar dank Vader, ek is meermale skoppend en skreeuend aan my oor gevat en terug gehaal. Genade op genade. So liewe leser, bere dit nou iewers en laat my toe om iets op my hart hier uit te skrywe.

Dié is ‘n ompad storie op my hart gedruk.

Daar is die afgelope maand ‘n argeologiese ontdekking gemaak. Die oudste teken van oermense se teenwoordigheid en ontwikkeling is by ‘n plek in Suid Afrika gevind. Vista-ryke Blombosgrot in die Suid-Kaap is waar ‘n tekening wat alte veel  na ons moderne kommunikasiemiddel die hutsmerk # (hashtag) lyk, is opgegrawe. Die slim mense wat ons oer-herkoms bestudeer reken die stuk betekende gesteente is meer as 70 000 jaar ouer. Dis ouer as die vooreen oudste gesteente met gekrabbel op wat in Spanje ontdek is en aan die Neandertalman toegeskrywe word.

So beteken dit Homo Sapiens is slimmer as die Neanderthlman, wonder ek nou so by myself?  Is jy is bewus van die argument dat ware Afrikane kinders van Homo Sapiens is, en dat diegene meer lig van kleur mense glo Afrika as Homo Sapiens verlaat het, en in die Noordelike halfrond deur kontak en vermenging Neandertal gene te danke het vir ‘n ligter velkleur, en so aan ensovoorts.  (Gaan lees self oor die sienswyses by: https://www.livescience.com/28036-neanderthals-facts-about-our-extinct-human-relatives.html )

Kan jy nou in die rassistiese klimaat wat op sosiale media geskep word watter redenasies hierdie 70 000-jaar oue hutsmerk kan ontketen? O my vy! Maar dis nie die storie wat ek wil aanroer nie.

Terug by my gedagtegang.

Die moderne gebruik van die hutsmerk is meestal om seker te maak jy trek aandag op sosiale media. Sou jy #Blombosgrot, #DaarIsNiksNuutOnderDieSon, #Hutsmerk so aanteken, en iemand soek een van daardie woorde of woordstringe, sal ons vriendin Google seker maak jou geskribbel duik in ‘n soektog op. Die # is soos om jou hand in die grenslose klaskamer van die wêreld op te steek. Jy weet daai kinderlike opgewonde oomblik in die klas war jy met jou hand in die lug smeek, “Vra my, erken my, ek is slim, ek is oulik want ek ken die antwoord of ek het ‘n opinie.”

Kyk gou hier, voor ek verder relaas.

 

Die algemene opinie is dus dat ons vriend hutsmerk  begin het by die Romeine as ‘n mate en gewigte oftewel pondteken, toe vervorm wetenskaplike en mediese geskribbel dit , en toe kom telefoon-en rekenaartegnologie en toe Twitter. Pffft. Nee man, die oermense het dit reeds gebruik om moontlik iets sinvol aan te dui. Miskien beteken # ‘ek was voor jou hier!’

Om Shrek se analogie te gebruik oor ondiere (ogres) wat soos uie is, hulle het lae. Woorde en simbole is ook soos uie. Lae en lae betekenis. Ek dink so by myself, die oeroue  hutsmerk op die klip by Blombosgrot is miskien in die mens se oer-genitika gebêre, en het oor die tye heen in ons onthou teruggekom omdat ons sin moet maak van ons immer veranderende wêreld. Inderdaad, dan is daar niks nuut onder die son nie!

Liewe leser, dit bring my by ‘n gedagte dat argeologie, geologie en al die -gies in die moderne wêreld, ‘n soeke na die oorsprong van die mens, ‘n behoefte is om te behoort. Om ‘n geslagregister daar te stel wat sê ons is familie, ons hoort iewers.

God het vir ons reeds geslagregisters se belang in die Bybel verduidelik. Ek negeer nie slim mense se werk nie. Onthou asseblief my ou verduidelikinkie aan die begin van hierdie ompadstorie. Hierdie is maar my dink.

Kom ons begin by die begin. Adam en Eva word na God se beeld geskape. Hulle foeter die paradyslike bestaan wat beplan is op. Want hulle is nie God nie, hulle is net na Sy beeld geskape. Vrye wil is die doring in die vlees. Adam en Eva, bannelinge moet nou wroeg en sweet om te bestaan. In pyn, soos sy gewaarsku is, baar Eva twee seuns. Kain en Abel. Nou ou Kain, ag, ja. Hy sal in ewigheid bekend staan as die eerste moordenaar, sy broer die eerste martelaar en eerste mens wat by God in die hemel is.

Kain vat sy paai en waai en gaan maak sy make, met ‘n klomp omgee en bemoeienis van God. Na hy weg is, word Set gebore.

Gaan lees in Genesis 4 en 5 die twee broers se storie. Kain het genade van God ontvang, hy kon wegtrek en ‘n lewe gaan maak. Ek slaan my hande saam. Want wat uit Kain met genade en al spruit is baie talentvolle mense – mense wat stede gebou het, veeboere, koper en ystersmede, kunstenaars. Maar ook geweldadige mense, wraaksugtige mense. Lameg se woorde laat ys my hart omklem: “Ada en Silla, luister baie mooi en spits julle ore: ek, Lameg, ek duld niks van niemand nie. Ek sal ’n man doodmaak wat my wil wond en ’n seun wat my wil beseer. 24Kain is sewe keer gewreek, maar ek, Lameg, sal 77 keer gewreek word.”  Nêrens lees jy van ‘n verhouding met God nie. Vergete is God se genade en beskerming aan Kain. Belang in mag en besittings en rykdom. Selfsug. Ekkigheid. Laat dit jou nie aan ons moderne wêreld dink nie?

Dan lees mens die stamboom van Set: “Gen4:25 Adam en Eva het weer ’n kind gehad en hulle het hom Set genoem. Eva het gesê: “Die Here het my ’n ander kind gegee in die plek van Abel wat deur sy broer Kain vermoor is.” 26Set het ook ’n seun gehad en hom Enos genoem. In die tyd van Enos het die mense die Here begin aanbid.

Gen 5

Die name van die mense wat voor die groot watervloed geleef het

1Hier is ’n lys van Adam se afstammelinge: Toe God die mense gemaak het, het Hy hulle op so ’n manier gemaak dat hulle na Hom gelyk het. 2Hy het hulle as ’n man en ’n vrou gemaak, hulle geseën en hulle “mens” genoem die dag toe Hy hulle gemaak het.

3Toe Adam 130 jaar oud was, het hy pa geword van ’n seun wat net soos hy gelyk het. Adam het hom Set genoem. 4Na Set se geboorte het Adam nog 800 jaar geleef en ook nog ander seuns en dogters gehad. 5Adam was dus 930 jaar oud toe hy dood is.

6Toe Set 105 was, is sy seun Enos gebore. 7Set het na Enos se geboorte nog 807 jaar geleef en ook nog ander seuns en dogters gehad. 8Set was dus 912 jaar oud toe hy dood is.

9Toe Enos 90 was, is sy seun Kenan gebore. 10Enos het na Kenan se geboorte nog 815 jaar geleef en ook nog ander seuns en dogters gehad. 11Enos was dus 905 jaar oud toe hy dood is.

12Toe Kenan 70 was, is sy seun Mahalalel gebore. 13Kenan het na Mahalalel se geboorte nog 840 jaar geleef en ook nog ander seuns en dogters gehad. 14Kenan was dus 910 jaar oud toe hy gesterf het.

15Toe Mahalalel 65 was, is sy seun Jered gebore. 16Mahalalel het na Jered se geboorte nog 830 jaar geleef en ook nog ander seuns en dogters gehad. 17Mahalalel was dus 895 jaar oud toe hy dood is.

18Toe Jered 162 was, is sy seun Henog gebore. 19Jered het na Henog se geboorte nog 800 jaar geleef en ook nog ander seuns en dogters gehad. 20Jered was dus 962 jaar toe hy oorlede is.

21Toe Henog 65 was, is sy seun Metusalag gebore. 22Henog het sy hele lewe lank baie naby aan God geleef. Na die geboorte van Metusalag het hy nog 300 jaar geleef en ook nog ander seuns en dogters gehad. 23Henog se ouderdom was dus 365 jaar. 24Henog het baie naby aan God geleef, so naby dat hy op ’n dag net nie meer daar was nie. Hy was weg, want God het hom kom haal.

25Toe Metusalag 187 was, is sy seun Lameg gebore. 26Metusalag het na die geboorte van Lameg nog 782 jaar geleef en ook nog ander seuns en dogters gehad. 27Metusalag was dus 969 jaar toe hy gesterf het.

28Toe Lameg 182 was, is sy seun gebore. 29Hy het die seun Noag genoem en gesê: “Hy gaan ons nog moed inpraat as ons sukkel en moeg gewerk is. Hy gaan ons nog troos as ons so swaarkry op die aarde wat die Here vervloek het.”

30Lameg het na die geboorte van Noag nog 595 jaar geleef en ook nog ander seuns en dogters gehad. 31Lameg was dus 777 jaar oud toe hy dood is. 32Noag was 500 jaar oud toe sy seuns, Sem, Gam en Jafet, gebore is.”

Mense wat lank geleef het, en nes Kain se mense gewerk en oorleef het. Maar met die verskil: hulle het God aanbid. Hulle was mense na God se hart.  Hulle geboorte en sterfdatums is in God se Woord aangeteken.

Dit is die oermense wat ek in my stamboom wil hê.  Feilbare mense wat geweet het God is daar, alomteenwoordig en aanbiddenswaardig.

Wat is jou #?

Ek kies #GodSeKind 

—————————————————————————————————————————-

Verdere luister en leesgoed:

https://maroelamedia.co.za/nuus/sa-nuus/oudste-tekening-ooit-in-sa-gevind/

http://www.duluthnewstribune.com/news/science-and-nature/4498490-archaeologists-just-found-oldest-drawing-its-70000-y

Blitsverkoper:Die Barge @ Die Dam

hartiesWhoop, maar was die Harties kuier nou lekker. Daai barge kan darem vir jou stories vertel. Lekker, man, lekker. Gelukkig het Una vir Bertrus mooi opgelei. Dis ‘n grappie, ek het vertroulik verneem dat hy baie lief is vir mense en vir kuier – ons Towerinne is sommer dadelik eiemense gemaak. Die twee Harties gansies weet hoe om swane en eende ewe welkom te laat voel.

Daar is reeds baie gekommentaar oor die barge en Tiramisu en wyn en lilo’s en nie-so privaat ablusies.

Die besoek aan die Kosmos boekwinkel was vir my ‘n belewenis. Kyk net die mooi trappe. Dankie Una! Met ‘n boek kan jy mos vir my in ‘n wip vang. Die Kindle is juis altyd in my handsak, volgelaai, om te kan lees net wanneer ek kan.

By die Kosmosboekwinkel loop ek toe mos ‘n storie raak oor ouer vroue – verhoudings, loopbane en elkeen met hulle eie storie, diep weggebere. “The Resaurant@The Mill” deur Linn B. Halton, het ek vir ‘n appel en ei gekoop en ek gaan dit my toerleestof maak. Ek sal mal word van “the wheels of the bus go round and round” – sien julle nou hoekom ek agter wil sit – niemand sal kan sien ek lees nie!

In elk geval, toe ek die boek se opsomming klaar lees het, sien ek so voor my geestesoog die 14 Towerinne en hulle storie(s). Ek gaan ‘n boek skrywe. Dit gaan ‘n epiese blitsverkoper wees. Deon Meyer kan gaan slaap. Dit gaan van papier op die silwerdoek  beland – so soomloos soos Tom Cruise met Cold Mountain gemaak het! Daai besoek aan die stel van Pretville het natuurlik ook te make met my silwerdoekvisioene.

…………………………………………………………….

My storie se naam gaan wees “Die Barge@Die Dam” wat aan Bali en Ballie behoort. Hulle nooi 13 vroue wat saam met Bali op ‘n landwye tog deur Suid-Afrika beplan, om hulle reis by die dam af te skop. Die vroue is van oral in die land.

Een karakter is ‘n statige vrou wat sommer uit die bloute in ‘n sensuele danseres kan ontpop – veral as spierpaleise in die omtrek is. Meestal is sy nogal wetsgehoorsaam en kan haar springmieliebesige bantingkundige vriendin goed in toom hou. Hulle het die vreeslikste rusies in die kombuis en dit laat weer hulle welberese vriendin sommer na wyn in haar trommeltjie gryp.

Twee nuwelinge in die groep, Bondels en Nootjie, skrik so, hulle vergryp hulle aan die bantingkundige se poeding, onbewus dat dit ‘n oordosis Frangelico bevat nie. Hulle drink ook te veel van die Nieu-Seelandse energiedrankie wat komplimenter rondstaan. Die gevolge sal nie beskryf word nie.

Die ander stil, statige en diepdenkende vrou met haar silwer bob kan die gebras nie vat nie, en klim op ‘n lilo agter aan die vlot vasgemaak. Dit het tot gevolg dat die wille wragtigs van die groep onder leiding van voorswemmer Hes, die vlot onder haar uit probeer spring. Die oud-onderwyseres en kaggelsmous hits die jongeres aan om die lilo om te stamp.

Die klomp kom nie agter dat hulle watervresige wespiemaat alles op kamera vaslê nie…en kort kort met haar selfoon besig is nie. Niemand besef sy is eintlik Hia de Sint, die beroemde ondersoekende joernalis. Oorkant teen die damoewer flits die son teen kameralense – die paparazzi is ook aan die kiek – Baron Room aka AJ en Paraguay Informant aka DC.

Die watersports kom tot ‘n einde toe die son sy tone in die dam druk. Die vroue strek salig uit oor die lekker sagte Bali kussings en ‘n relatiewe stilte daal toe.  Dit is egter van korte duur.

Die kreweltjie in die groep bely so ewe uit die bloute dat sy toe al die tyd die grootste gros van die Toweropstal diamante gevat het toe die Tiramisu ontplof het. Sy was onder die tafel aan die slaap, en die goed het letterlik in haar kloue beland.

Die Borg se vreugde ken geen perke toe die ou goggatjie ‘n sak vol blink klippers op die tafel uitkeer. Alles is nie net meer om den brode nie! Die toer en toekoms is vir almal verseker!

Die twee motorfietsentoesiaste in die groep wil met mag en mening vir die Ballie oortuig om hulle wal toe te neem sodat hulle hul motorfietse kan wheely van pure blydskap – want nou kan almal se gastehuis drome ook bewaarheid word.

Niemand behalwe die paparazzi en die wespie sien die paddamanne met gewere wat oor die vlot se kant klim nie…en die dinges breek los.

……………………………………

Dink julle nie dis ‘n bakgat storie nie?

Ek kan nie wag om die verhaal behoorlik uit te skryf nie. Gaan sommer op pad na Bondels op die plaas begin werk.

O, en ek wil vertel van ‘n klankie op die bus – niks met die privaatjie te make nie…sal môre vertel.

Una – jy het gesorg dat ek uit my lui vir skryf-bui kom! Lekker.

Om jou blogpos by te voeg of om die ander bloggers te lees, kliek op die volgende: http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

 

 

 

 

 

The Bee Writes...

oder auch "Die Bea schreibt" *** expect nothing... not even the unexpected *** erwartet nichts... noch nicht mal das unerwartete

Gedigte wat jou laat dink.

Sien die groot prentjie.

Tokeloshe

I♥2CR8

Kluisenaarsklaviere

Denke oor die wêreld, sy plekke en sy mense

Kruger Theron

Stories met Siel

Daily Manna

By Heart of Worship

Justice's Blog

The fear of the LORD is the beginning of wisdom...The contents of blog ranges from Christian knowledge to my own 'nerdy' posts.

the depth of now

Discovering Istanbul through Storytelling & Photography

Discover

A daily selection of the best content published on WordPress, collected for you by humans who love to read.

Wag 'n Bietjie

Welcome! Come linger a while..

The Sanity Rules

Uncommon common sense

Tannie Frannie

My terapie vir oudword

Ouch!! My back hurts!!

Life according to one of life’s truly gifted naturally born wafflers… an open diary of a Saffer in a different land... life in the greater Dublin & Leinster area. (Since 2011) My quests fuel my dreams… my dreams fuel my quests!!

Liewe Persoon

Ons het almal iemand nodig om na ons te luister