Ons het jou en jou gesin gefaal

Lanklaas het ‘n foto my so ontstem. My sprakeloos gelaat.

Deur blou lug omraam op ‘n plakkershut se dak, ‘n polisieman desperaat grypend, en ‘n volwasse man in rubberstewels wat sy babadogtertjie aan haar voetjie, koppie weerloos na onder, deur die lug slinger.

Afgryslik

Dierlik

Woedend

Ondenkbaar.

In die foto is ons land vasgevang.

Weerlose arm mense, veral ons kinders word letterlik vir die wolwe gegooi. Hulle word die felste getref deur die onvermoë van ons verkose regering om na sy land en mense om te sien.

Ons polisie se onvermoë om te keer dat vroue en kinders, weerlose grysaards en armes van alle geslagte, daagliks verwoes en vertrap word.

Ons regeringsdepartemente wat vanweë korrupsie en staatskaping, niks doen om basiese behoeftes – ‘n dak oor jou kop, water, opvoeding – aan ons land se weerloses te bied nie.

Ons politici wat hierdie einste weerloses se koppe vol retoriek prop. Ja Juju en Andile, ek wys die vinger na julle. Julle was saam met die pa op die dak.

Ons kerke en nie-regeringsorganisasies. Ons wat in die naam van Christus kamtig daagliks Samaritane is. Ek wys vinger na julle wat basaars hou, afdakke vir karre bou op die parkeerterrein sodat gemeentelede nie na die diens in warm gebakte voertuie hoef te klim nie, in plaas van sopkombuise reël vir armes. Julle wat reken ‘n t- hemp sal kanker of vigs voorkom. Julle was saam op die dak.

Ek, en jy liewe leser, wat daagliks blameer en vinger wys, maar nie daadwerklik ons gewoontes en denke verander om van hierdie ‘n beter plek vir almal te maak nie. Ons was saam op die dak.

Ja, Suid-Afrika, ons het die ouers in hierdie situasie geplaas. Hulle plak want behuising is landwyd tot vyftien jaar agter. Die lys van onvermoë om die weerloses in ons land se lot te verander sal ons tot ewigheid besig hou. Liewe heimat, jy was op daardie dak.

Die pragtige kleuter, sekerlik ook nie haar ouers se enigste nie is fraai aangetrek. Denimbroekie, spierwit kousies en ‘n rooi hempie met wit kolletjies of is dit hartjies? Netjies en versorg. Sou sy haar pappa se hart se punt wees?

Die gereg daag op om hulle huis, hulle veilige hawe, af te breek. Hulle huis is toe op bybelse sand gebou. Die nood na beskutting so hoog dat hulle noodgedwonge die wet oortree. Die daaglikse geveg om oorlewing so aanhoudend, dat hulle, en duisende soos hulle, wetteloos moet seker maak dat self en geliefdes en ‘n handvol wêreldsgoed teen elemente – die natuur en menslike onheil- beskerm word.

Ek is ontsteld dat die pa besluit het om sy kosbare kindjie die die lug in te slinger. Tog wonder ek of die desperate man, met sy vrou wat hom aanhits om die kind as kollateraal te gebruik om hulle huis te red, nie soos Abraham met die mes in sy hand, opgekyk het vir ‘n wonderwerk nie. Desperaat vir uitkoms, maar vir dié pa was daar nie ‘n offerram nie. Want genade in Suid-Afrika is yl gesaai. Daar was nie uitkoms nie…en die ondenkbare gebeur.

Dankie Vader, daardie polisieman se hande was oop en sy arms sterk. Here, ek bid dat die ou kleine lyfie veilig en geborge sal wees. Maar Here, ek wil ook daardie pappa en mamma voor U voete kom neersit. U het lankal ons mensfoute vergewe. Gee hulle genade. Ek bid dat U ook ons, ons land, sy mense en leiers sal vergewe. Want dis ons, ons het hierdie gesin gefaal. Ons keer nie by die stembus, op die straathoek, by die werk, dat mense hulle kinders wil offer ter wille van oorlewing nie. Ek huil en smeek om U almagtige hulp en leiding. Amen.

My hartjie kots

heat

My binneste lek alweer deur my oë buitentoe en soos my een kind van ‘n ander mamma so mooi sê: my hartjie kots. My brein fok heeltemal links. Dit voel of ek deur ‘n bus getrap is. Hierdie land maak my siel seer.

Winnie Mandela is dood. Al wat meeste Vuisboekers van haar onthou is die vuurhoutjies en buitebande en Stompie se dood.

Niemand maar niemand wat haar die hel toewens besef wat hulle sê nie. Jy wat hier lees, weet jy van haar vernedering aan ons voormense se hande – hoe sy vir maande, naak, sonder middelle in eensame aanhouding aangehou is. Gestroop aan haar menswees. Ek ween oor ek self in stiksienige onkunde gespot het met die sigaretsmoorder in my asbak. Het dit ‘n winnie genoem, want winnies maak stompies dood.

Here, vergewe my dat ek nagelaat het om my van feite te vergewis. Dat hierdie vrou stukkend maar nie verdelg anderkant uitgekom het, dat sy wel ‘n ma en ouma en groot ouma vol deernis was, dat sy haar skandes en skades en sondes deurleef het en alles ten spyt vir baie vroue moed gegee het om swaar te oorleef. Dat sy vir vroueregte staning help maak het. Omstrede ja, maar is een van ons wat haar dinge wil toesnou sonder fout of smet? Nee, ou katta.

Ons sal hand diep in ons wit en swart bevlekte hartjies moet steek en besef wat ons verlede aan mense gedoen het, en waarom dit vandag nog ‘n impak op ons lewe hier aan die Suide van Afrika het.

Ek snik ook sedert Maandag oor kgopela (gee want ek verdien dit) en armoede en leë beloftes van politici. Dit is hierdie grondredes dat mense soos malmokke die N3 by Mooirivier Plaza onbegaanbaar gemaak het. Dat mense soos redelose zombies op soek na bloed, ‘n vragmotorbestuurder (100% Suid-Afrikaanse burger en iemand wat al 22 jaar die werk doen), byna lewend in die vragmotor verkool het. Ek ys vir die dierlikheid en sonderlinge fiksasie dat hulle werk ontneem word oor swaarvoertuigeienaars ‘uitlanders’ in diens neem en ‘hulle’ werkgeleenthede ontneem.

Soos seerowers van ouds is vragmotors beklouter en van hulle vragte beroof. Asof dit nie genoeg was nie, moet die vragmotors en waens aan die brand gesteek word, en asof dit nie genoeg is nie, word ‘n hardwerkende man se lewe bedreig.

Maandagaand kom die skokkende nuus uit Burgersfort aan die ooste van onse Limpopo. Besetenes, en die nuus bevestig dit nou dat hulle ontevrede is dat plaaslike mense nie by die myn in diens geneem word nie, het ‘n bus met mynwerkers gepetrolbom – vier mans en twee vroue is lewend verbrand, talle ander erg beseer. Here, help ons.

My nuutste vriend CT staan voor my en vra: ” Tannie, waarom haat ons mekaar so?”

“Weet jy, haat kom sommer so maklik uit ‘n kotsende hart. Liefhê verg baie energie, dit verg nadenkendheid, dit verg energie. Dis hoekom – dis makliker om aan haat vas te hou,” sê ek, en ons albei se oë skiet vol trane.

CT is sommer kwaad. “Tannie, ek wil nie ander man se grond vat nie. Ek gaan nie vir sy mense werk skep nie. Ek het my eie om voor te sorg.”

Sy woorde slaat my amper onderstebo. Waaroor dan die grondgrypery van die politici? Hy vertel my hoe sy beste en meeste hulp en ondersteuning as opkomende boer kom van jong Afrikaner mede-boere.

“Huh? Moet ek my ore glo? Ek dag ons is sulke bliksems.”

“Nee, Tannie, laat ek jou vertel, julle” – en hy wys na my wit vel – “is meer Afrika as die Ingelse. Julle is net so verwoes soos ons. Die Engelse…Rhodes se mense, hulle het lelike goed hier met ons almal laat gebeur.”

Ag, as CT en ekke maar saam kon aan bewind kom. Ten minste kyk ons mekaar in die oë en praat, al troos ons mekaar net.

Ek hoor ook gister uit ‘n ander bron ‘n interessante stukkie inligting. Die stam aan wie die eens luisterryke Sapekoe teeplantasie daar in die berge bokant Tzaneen, oorgegee is, is vort terug Pongola toe waar hulle ‘n ander suksesvolle boerdery bedryf. Die teeplantasie is moer toe, en 850 mense werkloos.

Terwyl ek hier sit en skryf, kom Regina, ons plaaslike straatkioskeienaar, die Lekker winkel se werf in gesukkel. Lankal is ek nie meer kwaad oor sy haar onwettige struktuur oorkant my besigheid opgerig het nie. Die vetkoek wat sy maak is smullekker. Ons het vir haar bêreplek vir haar trollie met haar kookmiddelle gemaak, sy gebruik ons badkamer en tap by ons water. Ons klomp vroumense se kerkbasaarklere, die is nou hare. Maak ons ‘n verskil? Hel, ja. Gaan sy keer as die woedende massa eendag hier straat af kom, ek weet nie. Maar dit maak nie saak nie…

Ek reken baie Suid-Afrikaners ly aan PTSD, dis die dat niks normaal voel nie.

O, ja en ek is kwaad vir Rots. Hy het vanoggend weer paternalisties-nasionalisties teenoor my opgetree. Kyk waar het daai benadering ons in Suid-Afrika laat beland.

Ag-nee man, ek is jou vennoot en lewensmaat, nie net ‘n mamma vir jou kind, gesellin, onderdaan en mindermens nie! Dan moes jy maar liewer met iemand uit jou en my ma se geslag getrou het. Pfft.

My hartjie kots minder. My binneste lek nie meer kwaad nie, dit lek seer. Ek gaan ‘n kers brand vanaand. Miskien voel my siel minder genkneus. Hoop jy maak ook so voor jy reageer, want

“…. if God is prepared to be the least of us, among those most scorned, who are we to believe we are better than others?” – Charlene Smith

‘n Geblaf

‘n Storie:

Daar was eendag ‘n minuatuur doberman.Hy het op ‘n werf onder die Afrikason saam met Leer, Werk en Wet gebly. Hulle eienaars was gierigaards en wou baie rykdom en beskerming hê, maar wou nie baie onkoste aangaan nie. Geld in die bank, jy weet.

Nou , Leer, Werk en Wet se base was traag om die drie groot brakke te voer. Het vir hulle halfmaskos op straathoeke gekoop in plaas van ordentlike kos, soos Montego Karoo Adult. Die drie kon met die swak dieet net nie die mas opkom nie.

Die eienaars het die drie weggesteek en met hulle kleine keffertjie op die arm rondgeloop want hy het so min nodig gehad om aan die lewe te bly. Die brakkie het eers tjoepstil en bewend in die base se arms bly sit, want dit was ver grond toe as hy sou val. Die eienaars het baie aandag gelok met die klein brakkie op die arm.

As gevolg van bederf het hy al hoe meer eiesinnig en aggressief geraak en naderhand so te kere gegaan dat selfs die base nie meer geweet het wat om met die klits te maak nie. Wilder as die dierteuin tekere gegaan.

Die drie groot honde het maer en uitgeteer eenkant gelê, en niks beteken nie. Die eienaars is maklik oorweldig deur plunderaars – hulle het geen verweer gehad nie. En wat van keffertjie, vra jy? Toe die hordes op die huis afstorm, het hy onder die naaste bedpoot gaan wegkruip – goed vir niks. Sela.

My relaas:

Ken jy daai gemiddeldes kurwe? Die een van 25% links 50% in die middel en 25 % regs, daai kurwe werk oral. Ook in politiek.

Ek raak verlam dat mense aan links wie nie eens 10% stemme op hulle kandidate kon trek nie, soveel media aandag kry dat hulle bemagtig word om rassisitese, fascistiese drek uit te spoeg en publisiteit gewaarborg word. Flippit.

So ook aan die regterkant is mense van my velkleur wat my onder ‘n klip wil laat kruip sodat ek liewer ‘n regte rock spider is. Daar is ‘n spreekwoord:”Beware of the verbose few” – pasop vir die lawaaierige minderheid.

So pas lees ek ‘n artikel van die Suid-Afrikaanse Instituut vir Rasseverhoudinge se 2017 navorsing. Die narratief en lawaai rondom ras in ons land is onder die loep geplaas.

Die IRA studie onthul dat 72% Suid-Afrikaners en 77% swartmense NOG NOOIT RASSIME DIREK OP HULSELF GEMIK, ervaar het nie! Daarby reken 63% van respondente dat rasseverhoudinge sedert 1994 verbeter het.

Oorweldigend is dat respondente aangedui het dat werkskepping(35%), verbeterde onderwys (27%) en misdaadbekamping (26%) prioriteite vir Suid Afrika behoort te wees. DIe bevegting van rassisme is deur 5% repondente en slegs 4% swartmense gelys.

So waarom die vreeslike gehamer op ras en “kom ons sit die wit ouens op hulle plek”? Dis maar om tekortkominge weg te steek. Die brakke wat kos moet kry, ly honger want die base vreet al die geld op en wil nie saam met almal werk om die plekkie onder die son te maak werk nie.

Die eenvoudige antwoord volgens die studie, is dat onse goewerment in 24 jaar op verskeie vlakke klaaglik misluk het. Die rassisme en wit bevoorregting skreeuery is die ideale dekmantel om mislukkings soos armoede en ongelykheid te versteek.

Herverdeling van rykdom pleks van ekonomiese groei en bemagtiging het net hekkies in die pad van ons land se vooruitgang geplaas, meen Anthea Jeffery, hoof van beleidnavorsing by die IRA.

Hekkies soos:

  1. Swak ekonomiese groei (1% ipv 6% wat werkskepping verseker);
  2. Swak skole (78% graad 4 leerlinge kan nie lees nie);
  3. Universiteite waar net 20% studente grade voltooi);
  4. Werkloosheid en drakoniese arbeidswetgewing wat daarin slaag om werskepping te stuit en ongeskoolde werkers te benadeel;
  5. Nie-bestaande maatskaplike steun (tot 70% swart kinders het geen of min steun van albei ouers);
  6. Regstellende ekonomiese bemagtiging (lees:bevoorregting) van ‘n elite ten koste van die massas in armoede;
  7. Patetiese staats- en munisipaledienste wat nie eens basiese onderhoud kan verseker nie;
  8. ‘n Wurggreep op entrepreneurs – van belasting tot arbeidswette, ensovoorts.

Ten spyte van die belemmeringe, daar op voetsoolvlak, waar die meerderheid mense mekaar daagliks in die oë kyk, gaan dit beter tussen rasse as wat uitbasuin word, sê die instituut vir rasseaangeleenthede.

Die verslag maan ook dat die aanhoudende dis-alles-die-witman-se-skuld-vuur aanblaas van die Juju’s en BLF’s se drognuus maak dat die brille waarmee gewone Suid-Afrikaners na mekaar kyk, maar gekrap en uit fokus raak. Dit sal ‘n kwade dag wees as ons nie die rasse-brilletjies afgehaal kry nie.

Gelukkig meen Jeffrey die deursnit Suid-Afrikaner beskik oor ‘n goeie dosis kommin-sense! Ons kan darom bly hoop dat ons pêl Cyril se nuwe dagbreek vir ons hier aan die suidpunt van Afrika sal aanbreek. Dat dit nie ‘n veldbrand op die horison is, en ons eers probeer keer wanneer dit vuur van die weghol soort is nie.

Ook dat hy sal weet wat om met bedorwe stoepkakkertjies te doen, en vir die groot honde die regte kos sal koop. Sela.

Verander jou deuntjie assefokkieblieftog

losed-ears-with-fingers

 

Liewe Juju Malema

Rerig, ek reken jy het te min pak slae gekry as kind. My bloeddruk bliksem die hoogtes is as jy so tekere gaan. Kan jy nie ‘n nuwe deuntjie kry om te sing nie, of is jou rol in CR se bewind maar dieselle as as toe jy die hofnar en lawaaimaker was om ons aandag van die ware toedrag van sake te trek tydens ons Zumafikasie? Ek het so spesmaas jou kontrak is verleng, want ons skaakspelende president het asemhaal spasie nodig, en nou word jy op ons losgelaat. Juju maak vir Witjie bang.

Vertel my – jy en jou volgers wat so wil skiet…gaan julle vir die wat gaan oorbly sorg – vir werk, vir sekuriteit. As jy my skiet, sal jy my personeel en hulle families bly help, of gaan jy  my mense laat loop sodat jou eie kan baat? Waar sal my mense heengaan? Wat gaan van hulle word. Gaan jy help met kosgeld, busgeld, skoolgeld, boorgate, bakstene. Want sien dis wat ons doen. Ons help om beter lewens vir die in ons lewe te skep. Alles by die boek. Ons betaal en betaal en betaal. Ons kla nie. Ons dreig nie om mense uit die weg te ruim nie.

So weet jy hoe stukkend is my hart dat jy, na jou mosie, so gebokspring het en suggesties gemaak het en die media en ander het niks hieroor te sê gehad nie!

Hitler het ook so gemaak….of is dit net ek wat so voel?

Juju ek wil jou aan iemand voorstel wat Hitler oorleef het. Haar naam is Edith Eger.

As ek haar so luister en haar storie lees, besef ek dat jy en ek, en almal in hierdie land van ons, oor onsself sal moet kom. Ons wederkerige afkeer en bitterheid en fok, ja ons haat vir mekaar, maak van ons posduiwe, al om ‘n gat. Daar is geen oplossing in ou koeie ophaal nie, daar is geen oplosssing in wraak en weerwraak nie. Wrokke vlam net haat aan.

“It is too easy to make a prison out of our pain, out of the past. At best, revenge is useless. It can’t alter what was done to us, it can’t erase the wrongs we’ve suffered, it can’t bring back the dead. At worst, revenge perpetuates the cycle of hate. It keeps the hate circling on and on. When we seek revenge, even non-violent revenge, we are revolving, not evolving.” – The Choice: Embrace the possible” Edith Eger

Ek gaan jou en jou soort liewer in vrede laat, en elke dag op voetsoolvlak waar ek my lewe leef, en mense van alle kleure en oortuigings wat my pad kruis, met waardigheid en respek behandel, selfs vir jou as dit sou gebeur.  Want sien, jy kan my wêreld verander, my goed vat, my van regte ontneem, maar ou Juju, my hart en my siel, die is myne en hoe ek kies om my omstandighede te hanteer help my om te groei as mens. Ek laaik wat Edith Eger se Mamma vir haar geleer het.

Lees gerus haar boek, dis verniet: http://a.co/gbDt9qR

Miskien verander jou deuntjie. Ek vra assefokkieblieftog. Ons land het ware oplossings nodig, nie verdagmaking en haat en wraak nie.

Groetnis

 

Stuur my, Here al is die uitdaging groot

Vroegoggend verby geslaap vir die eerste keer in weke. Lekkerste lekker om na 07h00 wakker te word. Rots lê en blokraai, en Bab en die stoute brakke stoei in haar kamer vir die beste lêplek op haar bed. Maak koffie, pak die gedroogde beskuit weg, gaan gee vir die voëls hulle kossies. Stil tevrede Sondagoggend op Waterval.

Die Sondagkoerant is afgelaai op die tablet en met ‘n stomende beker boeretroos, swart en bitter (niks met persoonlike voorkeure of my gemoed te doen nie, wel so van my bababottel afgespeen) gaan lê ek behaaglik op die oorblywende kussings agteroor. (Glos: Sedert Rots se stywenekkie proses, is hy die baas van alle kussings in ons kamer.)

Ek lees oor CR, die gesoekte Guptas, JZ se Nkandla wat maar R660 per maand kos, moorde, en so aan en so voorts.

Ek vind die EverydayZulu ou, Melusi  Thsabalala,  se onderhoud met Hanlie Retief verfrissend, en ek gaan laaik sommer sy blad. Wens iemand wil Everyday Sepedi, TshiVenda en Tsonga hier by ons trag.  Hy sê vir Hanlie sy blad op die Vuisboek is uit frustrasie dat inheemse tale op radio afgeskeep word of gruwelig vermink word, begin. Ag hy praat so na my hart. Die Radio sonder G se afrikaanseklingels steek my dwars in die krop, so ek kan my net indink hoe Zoeloe en Sepedi en al die ander verkrag word omdat almal dink Google translate is die ware vertaler. Pffft. Google maak ons lui.

Melusi vertel dat hy geleer het dat mense van positiwiteit hou – alle mense. Dis toe dat ‘n “Lion-vuurhoutjie het in sy kop gevlam” het, en hy het besef:”Hou op om jou te bekommer oor wat jy nie het nie en gee wat jy hét.” Ag so bek moet jêm kry.

Sy blad het ‘n verassing ingehou – mense het nie op die platform kom taal leer nie,  die daaglikse nuwe woord het ‘n gesprekforum geword. Alle mense. Soveel so dat hy wat Melusi is homself betig het omdat: ” Jy het jou voorgeneem het om oop te wees vir alle rasse, geslagte en ouderdomme, neh. Aanvaar hulle as vriende.” Dis nou na sy blad van  100 na 700 en nou 1000e gegroei het. Daar is trolle, en hy het aanvanklik so vinnig as wat hy vriende aanvaar het, net so vinnig mense afgegooi. Nou na maande, was daar slegs vier mense wat hy genoop gevoel het om te verwyder van die blad.

Melusi praat waarhede oor vooroordele en veronderstellings – gaan lees self. Soos Melusi, self bely, hy het sy eie Damaskus-oomblikke op hierdie reis. Laat dit so wees vir ons almal, bid ek vanoggend met die koerant in my hand.

Ek gaan kuier op Melusi’s Everyday Zulu blad. Vandag se woord is “thuma” – om gestuur te word. President Ramaphosa het Vrydagaand ook uit Bra Hugh Masekela se lied Thuma Mina aangehaal: Thuma mina – stuur my. Ek bid verder, dat ons almal hierdie gesindheid sal openbaar. Die Melusi’s, die Kose, die Susanne, die hele lot van ons.

Ja, kan jy glo hoe ons land se narratief byna oornag aaan die verander is…

En toe blaai ek verder. In die Rapport Weekliks is ‘n dubbelblad: “Die val van ‘n fout” en ek is sommer kwaad. Die uitleg pla my. Links is Steve Hofmeyr en regs Antjie Krog. Dit moes andersom uitgelê word. Want meer retories en regs, kan ou Steve nie wees nie. Aweh, Stefaans “haal jou mgabe af en lilizela”- drink ‘n positiewiteitspilletjie en blaas af.

Antjie Krog se liberalisme is ook nie almal te koppie tee nie, maar waar woorde skryf sy:” … dis nie net wit mense wat oor die afgrond gekyk het nie, ook ander mense het: En gesien dat ‘n korrupte staatshoof noodlottig is vir enige drome en groei… Wit mense sal moet gee, baie gee en ek dink die meeste van ons moet met oorgawe gee as ‘n besielende, knap staatshoof planne voorlê wat almal insluit met die oog op verbeterde lewensomstandighede…Met ons almal se verskuifde perspektiewe is die land nog nooit so reg om sy en haar kant te bring om Suid-Afrika sigbaar ten goede vir almal te verander nie. Maar soos die taxiegaurdjie in my straat skreeu: “Move people. Jirre, julle moet move!””

Ek en my gesin move al geruime tyd en trag doelbewus om die wat baie swaarder as ons in hierdie land oorleef, se hand te vat en te help waar ons kan. Ons werkers se huise word verbeter.  Die Drop In Centre se boorgat word beveilig. Middagetes wat in my kombuis berei word, is in die yskas by die werk vir ons span, want hulle moet soggens al 04h30 in die pad val om betyds by die werk te wees en saans 19h00 kom hulle tuis. wie sal vir hulle deur die dag kry, as ons dit nie doen nie? Ek deel hierdie nie om te spog dat ons gesin so oulik is nie. Ons het net lankal besef dat ons in ons gezuma-de staat, nie veel kon verander aan die groot prentjie nie. Politieks is maar ‘n stadige, raserige dier. Ons het eenvoudig na ons onmiddelike omgewing gekyk en besluit, doelbewus, om ons tiendes te bestee waar ons die wit van swaarkry mense se oë kon sien.

En Vrydag – daar staan Cyril, ons president en hy sê thuma mina – stuur my, en vir derduisende Suid-Afrikaners vlam hoop weer op. Kom ons stimela – werk om ‘n gedeelde visie te soek, al  kos dit opoffering.

In  Esgiël 16 lees ek vanoggend: ‘“Eendag gaan Ek die lot van Sodom en haar dogters en Samaria en haar dogters verander. Dan sal Ek jou ook weer oprig. Jou ouer suster is Samaria wat saam met haar dogters noord van jou geleef het. En jou jonger suster is Sodom wat saam met haar dogters suid van jou geleef het. Jy het nie sommer maar net gesondig soos hulle nie. Nee, dit was nie genoeg vir jou nie. Binne ’n kort rukkie het jy hulle ver oortref! So seker as wat Ek leef, sê die oppermagtige Here, Sodom en haar dogters het nooit gedoen wat jy en jou dogters gedoen het nie. Sodom en haar dogters se sonde was dat hulle trots was en te veel kos gehad het en glad nie vir ander omgegee het nie. Hulle het nie arm en behoeftige mense gehelp nie. Hulle was trots en het afskuwelike dinge gedoen. Daarom het Ek hulle uitgeroei, soos jy gesien het.’ ESEGIËL 16:46-50,53

Here, wil U ons genadig wees en ons nederig en aanneemlik maak in u oë. Help ons om nie onbedag teenoor ander se seer en woede dinge sê en doen nie. Help ons om die mense te wees wat U hart bly maak. Ek dra ons land en sy mense aan U op en vra dat U elke dag ons sal lei om ons selfsug, eie-geregtigheid en trots in ons sakke sal steek, die moue sal oprog. Thuma mina, stuur my Here. Amen.

Ook onthou ek wysheid ala Voltaire van Evelyn Beatrice Hall

quote-i-disapprove-of-what-you-say-but-i-will-defend-to-the-death-your-right-to-say-it-n-b-evelyn-beatrice-hall-96-54-08

Meneer die President

 

cr

Wat ‘n week was dit nie. Die Hiëna en sy trawante het ons tot op die mespunt geneem en met sy laaste minagtende stotteringe net weer gewys hy voel vere vir ons land en die mense. En u, het  stil en waardig u beurt afgewag. Ek kan my indink hoe gesprekke met die vreeslike mens moes wees. Nee, eintlik kan ek nie.  U het ‘n hoë hekkie naby ‘n afgrond vir ons met lof oorgeseil. Dankie dat u gister ‘n eed gesweer het om ons Konstitusie te respekteer en ons te lei na ‘n splinternuwe visie.

Ek lees iewers dat ons land nou volwasse is, die dat ons nie soos ons noordelike bure die strate ingevlieg het om aan ons blydskap oor JZ sy paai vat en waai, uiting te gee nie.

“I actually believed every word CR said at the inaguaration, I felt proud and I felt respect for the first time,” vertel ‘n geagte kliënt vir my. Ek wit en middeljarig, hy swart en nog met jeug aan sy kant. Ek se Sela, ja. Dis mos nou volwasse om so oor verandering te praat.

Kyk Meneer President, u gaan nou nie vir my skielik ‘n ANC lid maak nie, maar wraggies jy  het met jou impromptu (of is dit fyn beplande) verskynings aan die draf in Seepunt vroeg gisteroggend en toe, net na u inhuldinging in die wandelgange van die V&A Watefront met die grootste, ontspanne oopbek smaail en ‘n vonkel in jou oog – vir ons gewys jy is in ons midde.

Ek lees in die Daily Maverick artikel deur Judith February  hoe mooi  beskryf sy hoe ons in Suid-Afrika dit alte dikwels regkry om net so voor ons die afgrond aftuimel, op ‘n mespunt weg van tragedie, om sake om te keer. So het ons weer Vaaltyndag om 10h00 ons tweede kans gekry. Om weg te breek uit die wurggreep van JZ se koninkryk van Zupta, om nee te sê vir korrupsie, nepotisme, verdagmakery en rasse-wrywing.

Moet my ook nie verkeerd verstaan nie, Meneer President, ek besef u is nie die Goeie Feë nie. Jy het allermins ‘n towerstaffie waarmee alles wat ons land aan gebrek ly, net weggetoor gaan word. Nee, ons moet na jou waardige houding kyk en dit as ons tweedekans-voorbeeld gebruik. Ons moet mekaar in die oë leer kyk en vir mekaar respekteer. Ons moet aanhou om fluit te blaas oor onreg, misdaad en onderduimsheid. Ons moet dit wat JZ se bewind ons leer doen het, volhou. Ons moet nie ‘n oomblik verslap nie.

Jacques PAuw en kie moet aanhou skryf en loer en vertel “kyk hier, hoor hier, loer daar.”  Ons moet aktiviste word – almal van ons. Ons moet aanhou om te protesteer, tot U die kabinet skoongemaak het en die polisie en die Valke en SARS en die Onderwys en die Eskom en die Koeberg en die SAUK almal kry funksioneer soos hulle moet. Ons is u rasieleiers. Steek luilakke en bloedsuiers in die pad, of beter sluit hulle toe en gooi die tronkstleutels weg!Ons sal soos South Africa First Forum se Rod Solomons en Vytjie Mentor ons leer om nie stil te bly nie.

Suid-Afrika moet hierdie tweede kans met alles aangryp. Daar lê vir ons baie genade in tweede kanse. Ons God is immers ‘n tweedekansgewer, Hy boer met genade, en dis  ons jong volwasse land se mense se plig om nou bakhand vir dié oes uit God se hand te staan en mekaar terwille van wonders te laat gebeur.

Liewe President, onder u leierskap:

  • Mag ons nooit weer sien hoe ‘n finasiesminister op sy tablet sit en Candy Crush Saga speel nie.
  • Mag ons nooit meet verkeersbeamptes sien wat by venters inbuk om ‘n geldjie oor die palm gevryf te word nie
  • Mag ou Pothole Slaggate as minister van paaie sy gat sien
  • Mag dit gebeur dat ons land se mense besef geen boere- geen kos beteken
  • Mag  ons weer ‘n polisie-en weermag hê wat respek afdwing
  • Mag alle gelukspakkie lisensiehouers van ons paaie verdwyn
  • Mag ons besef Liewe Meneer Ramaphosa,  dat u en ons almal net mense is en voete van klei sal hê, maar saam sterk kan staan en saam hierdie bult uitkom, om dit wat die afgelope nege jaar so liederlik skeefgeloop het tot op die been oop te kloof en die vrot sweer van korrupsie en eie-belang uitwis.

Ek en my huis bid vir jou, jou gesin, die kabinet wat jy vir ons gaan skoonmaak en vir ons mooi land se tweede-tweedkans. Jou smaail sê ek mag maar hoop.

 

Fan

Ek dink die oompie in Leeann Liebenberg se foto is jou grootste fên, maar ek reken hy som ons hoop, verligting en vreugde op. Kudos vir u om ‘n uur of wat na u inhuldiging as ons vyfde president, gaan rondstap het. Ek hoop u bly so tussen en naby ons.

Groetnis

Lekkervurig

 

 

 

Onding genade

 

spinnevlinder.JPGSpinnekoppe in my spasie red ek glad nie. Hulle word gedoom en geslaan. Ek gril tot in my siel, en vrees dat een op my sal spring. So die vlinder is nogal koelkomkommer met sy spinnekopvriend op sy vlerk. ‘n Vlieg – die word ook maar hardhandig uitgewis.

Maar besies, en motte en vlinders en bidsprinkane en helikopters met hulle ragfyn vlerkies (Ok,man naaldekokers) word met deernis in snesies opgetel en blombedding toe gedra waar hulle of in vrede verder kan vlieg of sterwe, daai is hulle saak.

Dan is daar die huispaddas, flip ek dra hulle gedurig uit en as ek weer kyk, skree Bab uit haar kamer of die badkamer, en Ma moet padda in die asblikkie vaskeer of met die handoek gryp en uitvat, net om vanaand weer die proses the herhaal. Ek is lus en bou vir hulle ‘n huisie in die middel van ‘n dam.

Muise verpes ek soveel soos die Mynas. Maar in my gesin reken ek is McCloud se dogter. Rots raak nie aan muise nie. Julle moet sien as hy die rotstasies diens. So versigtig sien ek net die bom-ouens op teevee werk. Haha! Bab sal weer hulle met die windbuks probeer uithaal as hulle hondekos kom steel, maar aan hulle vat. Nog nooit nie! Ek kry die noodgille as een onder ‘n kas inskarrel. Die honde en ek moet die rakkers verjaag of vang.

Lank gelede het Rots op vrinnne se aanbeveling sulke taai papiere by die kas waar die geyser weggesteek word neergesit. Die muise het snags lekker kom baljaar in die kombuis en oral hulle knaagmerke gelos. Ons skrik sommer die eerste aand hier na middernag wakke van ‘n getjie-tjie. ‘n Vreeslike benoude geluid. Ek haas my kombuis toe waar die geweeklaag vandaan kom. Ag hemel, ‘n rot, besmeer van die taai papier sit vaster as vas, hoe meer hy wriemel, hoe erger word sy dilemma. Ek roep vir Rots en vra wat dink hy moet ons nou met die arme dier maak. Meneer sê net so van om die hoek, hy weet nie. Maats, nooit weer wil ek so besluit moet neem nie. Ek moes die verskrikte rot buitetoe neem en met die graaf van kant maak.

Ek pes rotte, maar wraggies, dit was vreeslik. Daai patetiese gekerm en die ogies so bang. Ek sou nie saam met Al Capone geaard het nie.  Ons het nou rotstasies om hulle teenwoordigheid in ons spasie te verminder. Ek weet hule eet gif en vrek wreed, maar immers sien ek dit nie. Flip, ons is maar vreeslike wesens.

Nou lees ek vanoggend hierdie skryfsel in die foto. Ek is in die moeilikheid in die muise- vlieë-, spinnekop- en Myna hemel, dis warmplek toe vir my. Hoop maar die besies, en helikopters en bidsprinkana kan hul saak ter versagting gestel kry….

Grappies op ‘n stokkie. Die gedig spook by my. Ons wat soveel genade vra, hoeveel betoon ons regtig? Op baie vlakke van ons bestaan, verwag ons dikwels meer genade as wat ons verdien.

26907393_1613347102093635_6068691915058085242_n

Water en olie oral

water_spirit_by_rozen_guarde-d5ff8bo.jpg

Die gemors begin gisteraand toe Bab vir Heuningbostee vra. Die lekkerny voer ek altyd van Graaff-Reinet in, die bossie groei daar in die Ooskaap, party mense noem dit plaastee. Dis blare tee en moet in die keteltjie op die stoof gebrou word. Maak dit al so lank , ek dink nie eens baie nie, voer net die ritueel uit.  Maar gisteraand spoeg en spatter die kooksel deur die tuit en onder die deksel uit.

!#$%^& wat ‘n gemors, teewaer en blare wat soos bloed op ‘n moordtoneel oral inkruip en wegkruip.  Ek probeer op die rustige Sondagaand kalm bly en oordink die insident nie. Boggerops gebeur.

Vanmore op my nugtermaag is ek oudergewoonte besig om die laaste water uit die een houer na die ander oor te tap sodat ons by die waterwinkel kan gaan hervul vir die week…so wragtig, iets wat ek gereeld doen, gaan en word ‘n boggerop. Dis water oor die vrieskas, op die vloer, oor my voete.  Ek mompel binnesmonds vir my ma om te wyk, het al by bygelowiges gehoor dat dwaalgeeste soms jou herinner hulle is in die omgewing as water so mors en krane lek…

Rots met sy nekstut is al vandag drie weke aan die gang. Ons is halfpad deur fase een van 16 weke se herstel. Daar is bed wat skoon oorgetrek moet word, pa wat gehelp moet word om te stort, nekstut aan en af te haal, kossies vir die dag te berei, en so aan ensovoorts. Werk, werk, die rus is elders. So hardloop ek meeste oggende met die motor op vinnig gestel. Ek moet by die winkel ook aanmeld vir diens – dis mos hoe entrepreneurskap werk. Jy kies watter agtien uur jy werk…

Tussen alles deur bedink ek ‘n vinnige couscousslaai met oorskiethoenderflenters.  Ek gryp die lieflike bottel Muiskraal olyfolie en toe ek so weg van die rak stap voel ek hoe glip die prop los van die bottel. Een liter prima olyfolie oor my vloer. Dank die kosgode ek is nie Italiaans nie, dan het ek nou baie jare se ongeluk in die oë gestaar.

!@@#$$%%^U&, wat ‘n gemors. Die honde en Rots het gelukkig niks gesien nie, maar ongelukkig baie gehoor. Manlief en die brakke het nie kom ondersoek instel nie. ook maar goed so.

Nou lees ek op onder die nuwerwetse denke oor goete wat gebeur en kom af op “Spitirutal Law of reflection – wat aan jou binnekant aangaan word reflekteer aan jou buitekant. Daar sal tipes mense en situasies in jou lewe herhaal, tot jy jou les geleer het. Klaarblyklik het morsende water en  ander vloeistowwe  betrekking op ‘n emosionele blokkasie van ‘n aard. Omdat jy opkrop – nou loop alles letterlik uit krane en bottels om jou…

Ek moet bely, ek is moeg, effe getap aan energie van die emosionele en fisiese soort, maar ‘n blokkasie of ophoop van emosies, goeie fok nee. Ek is heeltemal te lief om te ontplof en klaar te kry. Emosionele bagasie is nie die moeite werd nie.

So geeste en refleksies, lesse vat julle paai en waai. Ek issie lus vir nonsens nie. Gaan kuier by die agies. Hule is links verby

fall-l

 

 

 

Bogger die brug

26907123_10156279225881165_4570918290025142762_n

“Bou ‘n brug. Kom daar oor.”

Van die kakste raad wat ek al gekry het. Ek stem volmondig saam met Brené Brown. Ons is wat ons oorkom en ervaar. Daai ewige verwerk van die of daai slegte ervaring, en dan die vergeet daarvan, maak mens net meer broos en breekbaar. Nee man, al ons ervaringe – goed of sleg is deel van ons mondering. Dis die nerfaf dele op die knieg en geskifte kraag wat wys ons het gewaag om te lewe.

Ek hanteer enigeiets wat soos verwerping lyk of voel baie sleg. As Rots afkeurend begin moet en moenie, dan fok my brein links. Ek verloor my dun lagie opgevoede vernis soos blits. Kry so skaam oor die foutlyn.

Nou hy wat my Rots is is so rukkie gelede gesteel deur ‘n pyn in die nek. Die aanhoudende seer het hom van sy persoonlikheid – wat nogal sag van geaardheid is – beroof. In sy plek is ‘n bytende, redelose, vies ou. Ek weet nou hoe mense na 33 jaar hulle paai vat en waai. Die man wat ek liefhet is weg, en die nuwe ou en ek byt en blaf en knor. Tot die honde gee pad. Ons hantering van sy herstelproses is om die minste te sê ‘n fiasko, ‘n weghol bogger-op.  Daar is min medisyne wat help. Eetlepels geduld is nêrens te kry nie. Die apteker skud net sy kop. Dis nie in pille te kry nie.

Dis toe die bou ‘n brug raad weer oor my pad kom. Pffft.

Dank genade ek lees wonderlike goed raak. Onder andere dat al die mooiste tapiserieë maar oes lyk as jy hulle omdraai. Die afwerk en knope die is vernuftig aan die keersy weggebêre.  Ook is die treffendste weefsels, die met swart omlyning en skaduwee. As jy naby staan – sien jy die swart en gebrokenheid so maklik raak. Staan bietjie terug – dan sien jy hoe vol kleur en aksent jou prent goddelik geweef is.

Huidiglik is daar ‘n groot stuk skadu in my prentjie. Dis nie lekker nie, maar ek weet: weldra kom daar vrolike helder kleure aan die beurt. Sonskyn en skadu – dis die lewe. Ek gaan soos die laksman se prooi, my mooiste lied bly sing, al is dit eina.  Liewer soos die sonneblom my kop na die son draai en soos die Eet, Bid en Liefhê vrou, die uitnodiging aanvaar om uit die skadu te stap, na die vol sonskyn. As ek nie so maak nie, wen die skadu, en dis heeltemal ononderhandelbaar. Skadu en seer en skaafsels, die maak die sonskyn en goeie in my lewe net beter.

Ek gaan nie ‘n brug bou nie – ek gaan inspring en swem. Kom wat wil. En een van die dae is my eie manlief terug. Die stywenekgeit net ‘n proses wat ook sal verby.

Sela.

Pynlike tiktok

 

time2.JPGRots leef geruime tyd al met chroniese pyn. In die nek. Sy arms lam. Benewel deur pynmedikasie.

Dit danksy oorkwotering en die ewige bybetaal. Ons wag nou tyd af met ‘n nuwe mediese fonds en baie beter ingelig om daar waar daar kwaliteit mediese sorg bekostigbaar beskikbaar is vir ‘n oplossing te gaan soek.

Hy slaap sy dae om want die pynmedikasie kap hom flou.  Dit frustreer ons mateloos – die gewag vir tyd om verby te gaan, en tyd vermors.

Ek dink hy sou graag die horlosie wou terugdraai tot voor rugby sy baas was. Lekker ou sportbeserings wat  op jou oudag kom liederlike komplikasies veroorsaak. Ironies.

My skoonvader is skaars na aftrede aan longkanker oorlede. Net toe hy die vrug van sy arbeid moes geniet. Dis ‘n albekende storie, die swakker word, afgetakel word, wanneer jy jou blaaskans kry.

Dit herinner my aan Miss Helen Martin se Uilhuis. Die twee kinders wat die kerktoring se horlosiewysers met tou vasbind en hou vir ‘n vale…

Time Owl.jpg

Die dood het ‘n vaste afspraak met elkeen van ons. Ek dink die wat ‘n blitsafspraak kry is gelukkig in die sin dat jy nog voluit leef, en dan is dit verby. Whoosh. Net so. My pa het nog gelag toe is hy oor die eindstreep.

Aan die anderkant, diegene wie ‘n bespreek-die-datum-ek-sien -jou-daar kennisgewing kry is op ‘n manier geseënd. As die dood langsamerhand nader kom, het die persoon regmaak tyd. Afsluit tyd.

Na die jare wat ek saam met engele by ‘n hospitium gewerk het, kan ons elkeen getuig van vreedsame sterftes, omdat mense geleende tyd gebruik het om lief te hê, te vergewe, verhoudings heel te maak.

Ek dink vandag ook baie aan Johnny Clegg. By uitstek ‘n voluitmens. Hy is onlangs met prosaatkanker gediagnoseer. Hoe ver versprei en so, die weet ek nie.

Hy leef steeds voluit en het ‘n wêreldkonsertreis op sy bord. Hy sit  nie in die wagkamer en wag tot die dood nou kom nie.

Die lirieke van  sy  “King of time” vertel egter van die menslike sug om tyd te kon uitkoop, om goed anders te kon gedoen het.

 King Of Time

Johnny Clegg

Oh libambe ilanga lingatshoni
Oh libambe ilanga
King of time
Oh libambe ilanga lingatshoni
Hold the line
Oh libambe ilanga
Shield the mind
Oh libambe ilanga lingatshoni
Will be fine
Oh libambe ilanga

Aww sashela intombi

She remembers things
I said long ago
We are trapped in the past
The future won’t flow
If i could travel back in time
The heart will never break
Change the past
And fix my mistakes
We could wake up
To a brand new day

Whilsting our troubles away
If i could speak to the king of time
He could erase and rewind
If i could only go back to that day
Maybe will find our way