Wit truie en asemhaal

sngrywoman

Vanoggend se dagoordenking laat ons lees uit Psalm 63, en Stephan Joubert vertel dat ons daarteen moet waak om nie ons Springbokkleure in kerm en kla te verwerf en die ou truitjie tot skifsels dra nie. Te lekker blindesambok die woorde vir ons.

Ons hoort aan ‘n wenspan beduie die wyse man.  Ons hempies sneeuwit van vergifnis en ewige liefde. Whoohoo, kleinbekeer my hart warm. Ons pak heel vrolik die pad dorp toe om ons deel vir die zupta-ekonomie en SARS te pleeg. Entrepreneurskap is rerig nie meer grappies nie.

As jy die nou pad kies, dan knyp die kontantbetalers (lees: kom ons vergeet van BTW) en afslagsoekers gedurig aan jou siel. Vergeet goeie diens, etiek, morele waardes. Nee, almal mag eise stel, net nie jy nie. Dit tel niks dat jou besigheid aan sewe arm gesinne ‘n heenkome bied en kos op hulle tafels hou nie. Geen afslag of krediet vir jou nie ou katta, betaal, betaal… Oeps, daar is die Spingboktrui in kla amper oor my kop.

Man, ek het nog nie eens koffie gemaak nie, toe storm hier ‘n kliënt in wat vier maande gelede vir ‘n braai betaal het. Rots onthou nie dadelik hoe ons reëlings met lewering  werk nie, en ons vra dat die man net vir ons kans gee om die faktuur en so op te soek, ons sal bel om verder te reël.

Flippit, sê nou daar is by die verkeerde adres afgelaai, pieker ek by myself.  Ek soek vervaard deur dokumente en verlig kom ons agter hulle wou eers klaar bou voor die braai installeer word. Ek wil nog na die telefoon reik toe die deurklokkie lui. Die braai ou se vrou storm in.

“Ek vat julle polisie toe!”

Die woede en onredelikheid voes die vrou se perfek gegrimeerde gesig op. Daar is niks mooi hier nie.

Ons sneeuwit truie rafel so om ons lywe uit, dit kos wange byt om om nie daai Springboktrui oor die kop te trek en ook vuil te speel nie. Ek bid vir krag en kalmte terwyl die woede woorde oor ons spoel en deur die winkel skal.

Nooit in my lewe gedink dat ek vir ‘n kos-op-my-bord sal skreeu: “Hou nou dadelik op – haal asem!”

Klaarblyklik is Mevrou nie gewoond dat iemand haar vasvat nie. Sy hap soos ‘n vissie uit die dam. Haar woorde droog op. Of so dink ek. Met die volgende asemteug trek sy weer los.

“Hou op! Haal wragtag nou asem!”

Ek praat mooi en ferm. Eindelik kom ons besoeker tot bedaring en ons kan verduidelik. Ons skud blad en sy storm weer by die deur uit. Die motorbande sal vervang moet word.

Ek sit en skrywe die oggend uit my uit en is dankbaar dat my woedejare verby is. Hierdie tierwyfie se naels is stomper, die helleveeg se rooi kapsel is met grys getemper. Moet net nie met my Rots en Bab sukkel nie, dan kan ek lekker vurig vies word.

Dankie Vader vir meer behoefte aan die wit trui wat vir altyd gedra kan word. Dankie, dankie. Ag siestog, laat die kwaai vrou nie te veel hardepad moet loop om vrede met haarself te vind nie. Sela.

Oor olifante in kamers en rekke wat skiet…

Man, as jy iemand se vooropgestelde verwagtinge die nek inslaan, dit laaik ek kwaai. Veral as jy berug is as ‘n kort van draad helleveeg en die emosionele etiket lankal op jou rug vasgewerk is.

Jy weet dat hy of sy verwag om met ‘n woedende woordevloed die kop gewas gaan word of met snot en trane van teleurstelling begroet gaan word. Hulle klee daardie olifant in die kamer met skreiende kleure, jy kan dit nimmer miskyk.

By die weersiens is jy egter die vriendelikheid en welsprekendheid van self. Ag  man, my binnekant kry lekker. Punt.  Jy los die olifant in die kamer, maak of hy van glas gemaak is, en jy weet die ander ou het al elke haartjie op die olifant se stert getel, weet van die ingroei toonnael op die voorpoot links. Jy gaan aan of daar absoluut niks is nie.

Dit kos hare op die tande om daardie Bybel teks uit te voer, daai ander wang een en ook die een van die hete kole op jou teenstander se hoof. Ek moet hard aan my wangvleise kou en aanmekaar vir kalmte en krag bid en ook om nie my te vreeslik te verlekker nie.

Dis groot dissipline as jy deur genade dit regkry om mense met jou reaksie op seerkry, woede en ongelukkigheid te verras deur met vredigheid  en kalmte van gees die weersiens na ‘n insident te hanteer. Hulle ongemak en ongeloof is tasbaar. Hoe vrediger, hoe lekkerder staan daai olifant en herkou dat die spoeg so spat. Die dissipline is om nie hardop te sê: “Het jou katvis” of “lekker ou blindesambok” nie.

Die kuns is om eenvoudig  aan te beweeg. Te aanvaar dat jy nie die askies sal kry wat jou toekom nie. Die erkenning dat hulle rêrig dom soos grond opgetree het, dat hulle ekheid hulle niks in die sak gebring het nie – verwag dit bloot net nie, dan kan dit jou minder skeel. Dis hulle wat maar verder moet wonder en skigtig wees.

Ek en my varsity kammie klim eendag (dis doer ver terug in 1977) daar by Kerkplein af om plate en seep en so aan by Dions en Clicks te gaan koop. Ek was die vrygees hippie met los rokke en Liewe Jesus plakkies, sy met die donkerbruin romp, geruite bloes en onderrok en netjiese skoeisel.

Dié dag stap ons nog so, toe skiet haar onderrok se rek. Sy struikel effe toe die lap om haar enkels te ruste kom.

“Wat nou,'” vra sy benoud.

“Stap uit hom uit asof dit nie joune is nie, moenie eers terug kyk nie,” antwoord ek so in die stap.

Sy het.

Ons twee het  daardie dag geleer dat as iets breek, is dit maar so. Stap aan.

Daai les help ook baie as jy vergelding wil uitdeel vir onregte. Stap liewer weg. Die ding is gebreek, optel en lap gaan nie help nie.

Waak ook daarteen om die olifant nooit te voer nie – hy verdwyn na so ruk, of verkas saam met die persoon ver weg, uit jou spasie. Jy dink ou koeie uit die sloot stink. Jo, ‘n olifant se klank was moeilik uit.

Onthou om vergifnis vir jou eie sondes te vra. Dis hoe jy jou siel gesond hou. Ek probeer.

Koebaai.

 

 

 

 

Oor te veel koek en tinktuur…

Baldessari_Tincture2

In die land Misgund gaan dit maar rof. Almal sukkel om kop bo water te hou. Daar is maar soveel koek om te eet, en die bakker se standaarde het so gedaal dat die koek maar al hoe skrapser raak.

Daar bly ‘n gawe man in die land. Hy is so bietjie anders as die deursnit Misgunner. Hy glo dat as jy die hele koek vir jouself hou, gaan een van twee dinge gebeur:

  • Jy gaan te veel koek vreet en dan braak jy as gevolg van jou vraatsug
  • Die koek gaan sleg word omdat jy te lank neem om die koek op te eet

Die man, genaamd Mededeelsaam, het nie omgegee dat klomp Misgunners van die koek waarvan hy die meeste gehou het, ook wou eet nie. Elkeen sou darem nog ‘n billike snytjie eet.

Maar hy het hom misgis met die etos van Misgund. Iemand wil altyd meer as die ander ou hê, maak nie saak wat of wie in die slag bly nie. Maak nie saak dat Mededeelsaam met sy omgee hart menige Misgunner in nood bygestaan het nie. Dit beteken net mooi niks.

Die rasegte Misgunner kan net oor homself kommer. Die Midas apteek was permanent uitverkoop aan “Ek wil allles hê-tinktuur.” Die tinktuur het mense nogal grootkop gemaak. Prins Misgun die Derde was verslaaf hieraan. Hy het vinnig vergeet hoe Mededeelsaam sy snytjie koek met hom gedeel het toe die nood hoog was. Bogger gevolge, te duiwel met die hemp, baadjie, toekomsdrome wat hy  metterwyl ook Mededeelsaam ontneem, wil hy sommer toe op ‘n dag Mededeelsaam se stoel ook hê. **

Mededeelsaam se hart is gebreek, en hy het maar emigreer na binne. So eenkant die vegtery van die mense in sy land gadegeslaan. Eendag sal niks hiervan saak maak nie, het hy homself getroos. Maar sy gesin se honger oë en vrae was bitter wonde om te dra.

Moedeloos sit Mededeelsaam een goeie dag onder ‘n boom en ‘n man kom verby.

“Mededeelsaam, wat sit jy so, het jy nie werk nie?”

“Nee, ek het nie meer werk nie. Prins Misgund die derde het alles by my weggevat. Ek het nie eers meer ‘n stoel nie,” antwoord Mededeelsaam mismoedig.

“Kom ek vertel jou ‘n geheim. Daar is ‘n nuwe land, jy is ‘n geskite kandidaat. Bring jou geliefdes en kom saam met my,” nooi die vreemdeling.

“Moet ek iets pak, daar is nie veel nie?”

“Nee wat, los alles net so hier. Daar is oorvloed van alles wat jy en jou geliefdes nodig sal hê,” vertel die man vir Mededeelsaam.

Tipies, vra Mededeelsaam:”Kyk, hoe gaan dit hier in Misgund, moet ons hulle nie ook vertel nie? Miskien sal die vegtery ophou.”

“Nee wat, hulle is lankal ingelig, maar weier om sonder al hulle besittings saam te kom, los hulle maar,” sê die man met ‘n hartseer trek.

Mededeelsaam en sy gesin vetrek die nag sommer al na die nuwe land.

Gou is hulle gevestig en gelukkig.

Een goeie dag is daar ‘n geraas by die hekke van die nuwe land. Dis Prins Misgund die derde. Hy is verheug om Mededeelsaam te sien: “Mededeelsaam, maak vir my oop! Kyk ek het al jou goed saam met myne gebring, ek wil dit terug gee. Ek wil saam met julle kom bly…”

Mededeelsaam trek sy skouers op: “Ek het nie die heksleutel nie…”

**Dr. Elsje Buchner van die NG Kerk La Rochelle, Oakglen, Belville het raakgepiets met die oordenking en my op die storie se spoor gesit. Vroegoggendgedagte 16 Oktober 2017

 

Kunswerk op die foto: John Baldessari, “Tincture of a Person Who Wants Everything,” Mixed Media, 1996. Courtesy Jancar Gallery.

 

 

 

 

 

 

 

F..,f.. en f..kietog

(Foto: Rational Standard se blog)

Vandag is ek vuriglik en sooibranderig klaar bekgehou, na ek sedert Maandagaand my uiterste bes probeer het om nie onbedaarlik aan die gil te gaan nie. Ek gaan nie roem dat ek alwetend is nie, maar wel dat ek van ouskool joernalistiek hou, omdat ek self toe ek klein was – met mooi tieties en my eie tande – die voorreg gehad het om ‘n gemeenskapskoerant joernalis te wees.

Jy het wie, wat, waar, wanneer en hoekom in jou berigte geantwoord. Jy het feitgebasseerde nuus aan jou redakteur voorgelê. Dit was nie net die grootkoerant (dagblaaie) wat ‘n scoop gejaag het nie.

Jy moes ongewilde vrae by die stadsraad vra, jy moes die spietkop wat oorkant die straat bly en aan omkopery skuldig bevind is, se foto buit die hof neem – dit was ‘n skande. Jy het geweet dis hy en sy tjomme wat jou Pirenese berghond vergiftig het, dit was hy wat spykers in jou oprit gegooi het. Dit was jou werk, jy was trots daarop en buig of bars, jy het geskryf wat waar is. Die hel het jou gehaal as die redakteur feite nagegaan het en jou weergawe is krom.

Behalwe nou as dit by poletieks gekom het – daai is vir jou via jou baas met ‘n lepel gevoer, en ja, ek kon nie lokasie toe gaan nie. Hoe hang die ou onderrokkie uit, Lekkervurig. Ons het ook maar in Lalaland gebly en in daai opsig geskryf wat opgedis is. F..nou is ek sommer weer ontsteld oor die nalatenskap waaraan ons nimmer klaar gaan betaal nie. Daar, beskou nou maar dit as my bevoorregte gebieg oor my verlede.

Ek wil egter my verstout om te sê dat daar meer versigtig met mense en nuus omgegaan is as vandag. Dit voel vir my so baie keer dat ‘n beleid neergelê word, en buig of bars, nuusberriggewing sal ‘n narratief volg, f..die ware storie!

Die gewraakte ou SA-vlag foto’s en die brand van die nuwe landsvlag foto is Maandag deur ‘n joernalis en die leier van die BLF getwiet. Die flippen foto’s dateer uit 2010 en vroeër. Toe hulle uitgewys word…niks. Geen gevolge, want die narratief… (Lees die Rational Standard se blog hieronder deur op die skakel te kliek.)

Daar het Maandag min verkeerd gegaan, nie dat ek met die hele aksie en bedoelinge saamgestem het nie. Feit is en bly oral in ons land word daagliks 52 mense vermoor, onder wie meestal landbouers van alle rasse, kinders, bejaardes en vroue. Al hierdie vermoordes wat ek hier lys het volgens my een ding in gemeen – weerloosheid.

Ons moet weerbaar wees. Ons moet leer om in ons klein bestek met almal om ons saam te staan. Ons moet moedig en braaf wees, ons moet self dink en doen. Maar onthou, dis maar my mening. As jy anders voel – dis ‘n demokrasie ons mag verskil, moet net nie op my skreeu nie.

MAAR ek wil wel weet:

  • Wat het mense gedink om in die middel van een van die gevaarlikste stukke pad hulle punt te wil maak. Die steenkoollorries regeer op die Hoëveld se paaie. Ons protesteerder weet dit. So die ploegery deur die karre – moedswilligheid aan beide kante. Punt. Daar is niks rassisties aan roekelose bestuur en gladde bande en bo die spoedgrens ry nie. Dit lê voor die deur van ons Prez en sy trawante. Danksy hulle voorbeeld en ondermyniing van die wet en orde in ons mooi land, maak elkeen soos hy of sy wil. Wie gee dan om!
  • Mense wat moedswillig wel die ou landsvlag geswaai het en moedswillig net die stem gesing het: Maats, al wat julle reggekry het is om soos BLF en die EFF en die Prez te wees. “Beware of the verbose few” word daar wys in die rooitaal gewaarsku. Julle het in die hande gespeel van diegene wat Afrikaners en Boere wil stereotipeer as rassiste wat hunker na die goeie ou dae van apartheid. Eish.
  • Omdat daar nêrens onluste uitgebreek het nie, omdat niemand gedood is of aangerand is nie, omdat eiendomme nie beskadig is nie, het almal wat ‘n grief teen Maandag se aksie het, te heerlik en gou die vals nuus as waar versprei – want daar was niks anders nie.
  • Dit is so handig dat ons vriend CR ook die vals nuus gebruik het om almal verder op hul plek te hou, ons witgeit verder te verguis. Dit is te lekker om ‘n sondebok te hê as daar soveel toortse op jou en mede-leiers se etiek en optrede geskyn word.
  • Wat die arrestasies van optog-organiseerders betref, as die wet oortree is en toestemming is nie verkry nie, dan moet die gevolge gedra word. Ons moet dit hanteer – ons ken nie van massa-optrede nie. Moenie nou heksejag en viktimisering skreeu nie. Daar word gegrom om mense terug gate toe te jaag.  Onthou die werkende middelklas – meeste van ons is hier te vind, is deel van die 5miljoen getakseerdes wat moet sorg dat 45 miljoen toelaes, pensoioene en Nkandlas kry. Dis maar my teorie, ek is maar polities naïef. Vergewe my as ek verkeerd dink.
  • Omdat ons senuagtig is, en nie weet om al hierdie eerstes te hanteer nie, en daar vir ons ingeprent word dat die boere aspris vermoor word, is die Vuisboek en Whatsapp vol twak. F..kit, ons word beloer en beluister. Whaha. Daar is nie tyd of geld vir sulke spioenasie nie – daar is te veel om te staats-kaap. Die soustrein moet leeg voor hy tot stilstand gebring word! Hulle sal anderdag eers oor klein mensies kommer. Solank jy net bang en versigtig bly en jou taks betaal.
  • Oor die aspris moor wil ek my geensins uitlaat nie, want ‘n storie in die styl van Deon Meyer se Koors hardloop alreeds deur my gedagtes en ek het anner goed om vir Janie Skryf te voltooi.

Tata, en blaas af daai kuite.  Hierdie is maar gedagtes in my kop.

Soos Bantu Holomisa tydens die mosie van wantroue probeerslag gesê het: “The history we write today – forms the future of our country.” Kom ons maak geskiedenis deur vir waarheid te staan. Sela.

https://rationalstandard.com/fake-news-blackmonday/

 

 

 

Nuwe moed

Ek lees oral vandag dat ons in Suid Afrika sal moed aan die dag sal moet lê. Ons sal braaf genoeg moet wees om ou sienswyses en oortuigings te laat gaan. Braaf genoeg moet wees om uit te reik na mense wat anders as jy dink en voel.

“Abandoned by their politicians South Africans need to take charge of their own security.” Die lees ek raak in ‘n artikel oor #SwartMaandag. Dit dui vir my daarop dat ons brawer as braaf sal moet wees om ons land se toekoms vir alle mense te verseker.

Lees self: http://www.news24.com/Analysis/10-questions-about-blackmonday-answered-20171101

Net Ek bring my op die spoor van ‘n skrywer/digter/blogger: I wrote this for you 

Hier skryf hy sowaar vir ons almal ‘n waarheid:

There is no bravery in a gun.

Brave is saying no to the comfort that kills you.

There is no bravery in a fist.

Brave is singing Kumbaya softly to a screaming baby.

There is no bravery in a flag.

Brave is holding onto the air itself to stop yourself from falling into yourself.

There is no bravery in a crowd.

Brave is knowing who you are, even when everyone else doesn’t.

There is no bravery when it’s easy.

Brave is carrying on and on, and looking and finding all the angles and all the keys, and turning every single one.

There is no bravery in bright light.

Brave is fighting the sun itself for the right words to talk yourself off the ledge.

There is no bravery in hurt.

Your bravery is kneeling on the ground.

In the end, your bravery is living.

Iain S. Thomas

http://www.iwrotethisforyou.me/2017/10/the-living-and-brave.html

Al is dit swaar, juig oorwinning

‘n Mens hoor die soldate nie aankom nie. Skielik een oggend is hulle net daar, spiese kordaat in die lug.

20171027_180235216112416.jpg

Ek verbeel my dat hulle op ‘n koue wintersoggend wakker gemaak word. “Kom manne, as ons nie vandag die mars boontoe begin nie, gaan ons nie die feesvieringe betyds haal nie.So begin die honderde haaklelies in my tuin deur die donkerte beur. Ek hoor hulle sing:

Ek is nie ‘n stap soldaatjie nie, ‘n ry soldaatjie nie, ‘n vlieg soldaatjie nie.

Ek is nie ‘n skiet soldaatjie nie, maar ek is Jesus se soldaatjie, ja meneer.

Ek is Jesus se soldaatjie, ja meneer Ek is Jesus se soldaatjie, ja meneer

Ek is nie ‘n stap soldaatjie nie, ‘n ry soldaatjie nie, ‘n vlieg soldaatjie nie.

Ek is nie ‘n skiet soldaatjie nie, maar ek is Jesus se soldaatjie, ja meneer.

20171027_1801371289571713.jpg

So langsamerhand begin die donkerte wyk. Op ‘n dag in Oktober bars hulle deur. Voëltjies se gekwetter, die blou lug dui aan die reis is verby en ek hoor hoe mooi sing hulle met spiese omhoog: “Ek sien ‘n nuwe hemel kom….”

20171027_180720642999249.jpg

Die fees is naby. Tyd om klere reg te skud en uit te pak. En so kry elke spies ‘n kans om homself keiserlik in pers te tooi. Die fees is asembenemend. Dis oral. Die hoogtepunt as keiserskroon skouer teen skouer staan en ek hoor die lofsang:

Ek sien in my gees die glorie

En die almag van die Heer

Die Allerhoogste wat in liefde

Oor sy Koninkryk regeer

Hy’t belowe aan die einde

Op die wolke kom Hy weer

Hy’s Koning

Hy regeer Loof Hom, prys Hom, halleluja (3x)

Hy’s Koning Hy regeer

Die Here is ons vesting

Wat vir altyd sal bly staan

Hy beskerm elke mens

Wat in geloof na Hom toe gaan

Hy’s ons skuiling,

Hy’s ons wapen,

Hy’t die vyand reeds verslaan

Hy’s die rots wat ewig staan

Loof Hom, prys Hom, halleluja (3x)

Hy’s die rots wat ewig staan

Kom deel nou in ons loflied

Hef jou hande op na bo

Blaas basuine, slaan op dromme

En kom dans voor God se oë

Kom leef in die oorwinning

Van sy Woord waarin ons glo want

Sy Woord sal ewig staan

Loof Hom, prys Hom, halleluja (3x)

Sy Woord sal ewig staan

Maar hierdie jaar is dit al amper November en die soldaatjies het nou eers te voorskyn gekom. Dis droog. Ons land word geruk met ‘n gemiddeld van 52 moorde elke dag en plase is ‘n slagveld. Daar is woede, daar is trane.

Gisteraand het ek op die stoep uitgeloop, en die nuwe laat agapante het saam met my ademloos op die reën gewag. Oornag het dit 10mm gereën. Die veld en diere juig. Ek bid:

Here, dankie dat oorwinningstyd altyd en ewig  met U is. Al het ons seer, en is ons bang en kwaad, U bly ons Koning en U regeer. Saam met die haaklelies/keiserskrone gooi ek my hande op na bo en juig: U is ons Rots en Veilige Plek, U Woord en Liefde is ewig. Wees ons almal genadig Heer. Lei ons na samehorigheid en vrede vir almal in ons land. Amen.

Haal die was uit jou ore en luister

My Rots het eenkeer op ‘n inkopielys die volgende neergepen:”Ons luister om te antwoord, nie om te verstaan nie.” Hy het dit iewers op die draadloos gehoor.

Nou die is baie waar op die oomblik, met die plaasmoorde-emosies en so aan. Ons wil nie hoor nie, ons wil vertel. Ons is almal moedeloos, seer, kwaad, bang – ons ore is bot toe. Ons lyk soos Shrek met sulke groen verstopsels wat by on ore uitsteek. Horende doof en siende blind vir enige opinie anders as ons eie.

Hierdie dae is vol emosie en ‘n mens sal seker moet versigtig trap. Soos ‘n trapsuutjies. Die swart t-hemp aksie het ‘n liederlike slaggat geword. Tipies Suid-Afrika, stig ons so graag groepies en elkeen glo hulle  interpretasie en geloofsuitkyk is reg. Eish.

Ek sit verslae nadat ek met aandag Heinz Winkler van Idols faam, en wat my aanbetref ‘n ordentlike en diep-gelowige mens, se 20-minute oproep oor die netelige situasie uitgeluister het. Hy het bloot gewaag om sy mening te lug en klomp ongemaklike stellings te maak.

Genugtig, julle moet lees wat kamtige Kristenmense vir die Heinz-kind toesnou. Ek wil net een vraag vra: Bid julle met daai bekke? Jo, die hemel help ons met sulke kerkmense.

Wat my opgeval het is dat Heinz  smeek dat die swart t-hemp aksie nie beperk word tot ‘n ras of kultuur nie – ek stem volmondig met hom saam. Want sien – my en my kinders se werkers kom vra by ons hulp teen dieselfde wrede misdadigheid wat op ons plase gebeur – marteling, verkragting, diefstal, moord.

Skreeu op my as jy wil dat ek niks weet nie. Verrassing: Ons woon op ‘n plaas, glo my ons weet hoe weerloos ons is en ons besef ons staan op die rand van die statistiek poel.

Tweedens het Heinz die vraag gevra wat doen ons om ons onmiddelike omgewing te beïnvloed, nie die hele wêreld nie, net jou kring van invloed en impak. Hoeveel van ons ken ons werkers se blyplek, was al daar, help met skoolgeld, maak middagetes want jy weet hulle staan al 04h00 op – wanneer sal hulle kosmaaktyd kry? Die lys is lank van goed wat wesenlike verskille kan maak. Ook by arm mense van die wit plakkersamp of veilige hawe – was jy al daar? Het jy al die wit van die oë van ‘n mens in nood gesien? Was jy al so naby dat jy dit kan voel en ruik? Dis die doen wat ons land nodig het.

Die hou op die borskas van stiksieniges het Heinz goed geplant – want hierby is daar nie verbykomkans nie. Hy vra: “Wie is jy?”

Ek verstout my dat meeste van ons antwoord So-en-so, Wit, Afrikaanssprekend.

Verkeerde antwoord!

Ons is God se kinders eerste, en in die jong man se woorde, “dan eers is ons deur lotsbestemming deur God bepaal, die velkleur en kultuur waarin ons ons bevind. En daar is verskeie velkleure en kulture in hiedie Suid-Afrika saam. Geweld, swak diens, korrupsie – daai goed  het ‘n impak op ons almal.

As ons geloof in God bely – moet ons wat ore het om te hoor beslis anders optree en reageer op oproepe om aan aksies deel te neem tot uitsluiting van ons naaste. Ja, ons naaste wat ons so lief soos onsself moet hê, al lyk hulle nie soos ons nie en al maak hulle nie soos ons nie. As almal, nie net wit Afrikaanssprekende Suid-Afrikaners gaan swart t-hemde dra, dan sal ek juig. Dan is die boodskap Suid-Afrika se mense is gatvol. Suid-Afrika se mense wil verandering sien.

Maar omdat ek  belowe het ek sal luister, wil ek ook sê Sophia Kapp ek hoor jou. Dit is ‘n waarlik vry wêreld. Ons moet maar in hierdie chaos met mekaar rekening hou en uithou.  Jans Rautenbach het ook sy eie verkeersplanne. Lees maar self.

Kyk wat  het ‘n Zoeloe gemeenskap vanoggend  gedoen om hulle ongelukkigheid oor plaasmoorde (ja, ‘n wit boer se moord het hulle tot aksie gedwing), moord en misdadigheid te demonstreer.

Ek en al my mense gaan Maandag swartbandjies dra – ons rou oor plaasmoorde, verkragtings, kindermolestering, eie-geregtigheid, ag sommer alles wat seermaak in ons baie siek Suid-Afrika. Maar ons gaan ook al hoe meer vir  mekaar omgee en luister as iemand praat.

Tata en blaas af jou kuite…en doen wat die Gees jou lei om te doen en onthou om te luister!

 

The community members of Zwathi, which falls under Ward 4 of AbaQulusi Municipality took to Gluckstadt Police Station to voice their concerns over the rising crime rate in the area. Picture: Vryheid Herald

Lees meer hier: https://citizen.co.za/news/south-africa/1520431/black-community-members-march-against-killing-of-white-farmers/

 

 

 

 

 

 

Meer as ‘n swart t-hemp dra is nodig

Nou wat hierna volg, gaan my seker ‘n klomp aanhangers en vriende kos. As mens moet, dan moet jy.

Blogland en Vuisboek is vol swart plakkers. Ons moet nou swart dra om ons boere teen plaasmoorde te help en ook om dit te voorkom. Ek het nooit geweet hoe plakkers en t-hemde sulke goed voorkom nie.

Onthou jy daardie foto van daardie kind wat sit, hopeloos van hongerte uitgeteer, en die aasvoël wat sit en wag dat die kind moet doodgaan – kitskos. Julle ken mos daai foto? Of nie:

The vulture and the little girl(The vulture and the little girl is a noted photograph by Kevin Carter which was sold to and appeared (for the first time) in The New York Times on 26 March 1993. It is a photograph of a frail famine-stricken girl collapsed in the foreground with a vulture eyeing her from nearby. She was reported to be attempting to reach a United Nations feeding center in Ayod, South Sudan sometime in March 1993)

Verbeel jou iewers in ‘n regeringsagterkamer is ‘n langtermynplan bewimpel wat soos volg lyk: Ons is nou die arme so arm as moontlik. Hoe hongerder almal raak, hoe minder is lewens werd. Ons raak ontslae van hordes mense deur hongersnood te bewerkstellig en waterbronne nie te versorg nie. Dan kan ons land in die nabye toekoms heel moontlik soos iets uit Deon Meyer se Koors lyk, of soos die foto.

Sê nou, in hierdie dae van korrupsie, magbeheptheid en anargie, die langtermynspel van ons regering se gierigaards is, om soos in tye van ouds tydens die Ierse Aartappel hongersnood en ook die Bengaalse Rys hongersnood (hulle is dood van honger terwyl hulle rys moes oes), kos en water min genoeg te maak om van ‘n grootte gros van die bevolking – lees die armstes van die armes – ontslae te raak. Rykes en rykdom bly versorg agter heinings en beskut deur veiligheidswagt en die massas in landelike gebiede sit en vergaan van die honger. ‘n Oorlog oor honger en waterskaarste. Dit maak my bang en ek dink nie dit is die raamwerk vir ‘n distopiese roman wat ek beskryf nie. Eendag is nou-nou.

Dit is maklik om oortuig te wees van ‘n sinistere plan met die moorde oral. Destabilisering van die landbou beteken mense gaan honger raak in die toekoms. Minder, duurder kos ons voorland. Oor die onbekwame bestuur van hulpbronne, veral water, wil ek nie eers uitwy nie. Maar ek weet darem nie – kan sulke bose planne gesmee word as al wat op die agenda selfverryking en eiebelang is? Het hulle tyd om sulke goed uit te dink?

Die warrel denke begin toe gister met ‘n betraande Vuisboek video van ‘n vriend van die vermoorde Klapmuts boer. Al dra jy net ‘n swart t-hemp, pleit die stukkende man. Ek sluk swaar aan die knop in my keel, en deel sy dankbaarheid om ‘n nuwe dag saam met geliefdes te geniet. Die Jordaan gesin van Klapmuts sal egter nooit weer die voorreg hê nie.

Oral is foto’s van die verslae seun wat sy ma omhels, die bloedige gang. Ons almal kyk – nes die bleddie bloeddorstige Romeine. My binneste brand rooi van ergerlikheid. Hier op ons buurdorp is ‘n 81-jarige vrou gister in haar aftreeoord woonstel vermoor. ‘n Jong 21-jarige wildsplaasbestuurder is koelbloedig afgemaai.

Ek weet ons voel oorweldig. Maar wragtig wat gaan ‘n t-hemp verskil maak? Ons moet kers opsteek by die vryheidsvegters van weleer – hulle het in massa die land tot stilstand gebring. Nie Miljoene op ‘n keer nie, wel groepe oral.

As elke Landbou-unie se lede elke dorp se hoofstraat betrek saam met dorpsmense en strate vol parkeer en al die tannies en kinders trek dan ook swart t-hemde aan en toi-toi en op elke dorp word ‘n memorandum aan die plaaslike polisiehoof oorhandig, en ons raas en lawaai vir so ruk daarna en gee hulle dan ‘n redelike kans om ‘n plan te maak, en as hulle nie iets doen nie, dan maak ons almal weer so. Ons moet petisie, ons moet saam staan. Ons moet saam….ons moet….saam. Maar ons weet nie hoe nie. (Lees naskrif hieronder ivm Maandag 30 Oktober se swart t-hemde…..)

Dis ‘n toekomsvisie van die onmoontlike soort. Ons ken nie van saam staan nie. Sosiale media is soos ‘n sus-jou-gewete-beeldpoets-pleistertjie vir jouself, om ander te wys jy gee om. ‘n Swart t-hemp gaan nie hierdie distopiese toekomsblik verhoed of omkeer nie. Vuisboek profiele en t-hemde om bewussyn te skep, daai vlieër se stert is af. Hy sal nimmer vlieg. Om smse en whatsapps rond te stuur – hou net die netwerke ryk, dit gaan nie een lewe red nie. Fokkit, rol liewer jou moue op en reël ‘n toi-toi of massavergadering. Gaan skreeu op die burgemeester of iets.

Oor bid wil ek nie praat nie, oor hulp van buite….pffft! Oukei, ek sal kalmeer. Kom ons luister eerder na die stemme van rede.

Ons moet eerder saam met Susan Coetzer so maak: “Daarom plaas ek my hande op my hart en vra ek Hom om my steeds ‘n sagte hart van vlees te gee om oral waar ek gaan nuwe vriendskappe te probeer inisieer oor die gapings. Om brue van hoop te bou. Om Sy Naam ontwil. As jy nie ‘n standvastige leier met integriteit ken nie, word jy dan een in jou klein invloedsfeer. Elke bietjie lig help. Ons het baie meer goddelike leiers nodig om saam ‘n nuwe hart vir hierdie land te vorm.”

Ook stem ek met hierdie saam: “What is really required is people willing to stand up for what they know to be right, backed up by evidence, and more importantly, a sense of right and wrong. People willing to go into their communities (luckily, South Africans tend to be social people) and stand up for the individual. I can make no guarantees that we will ever achieve true freedom here but I know for a fact that if we all stand on the sidelines waiting for someone to do the work for us, the battle is already lost. So, stand up for liberty, in your workplaces, your social circles and your schools. The information is out there, particularly, I’ve found FEE useful for getting ideas about the effects of government policy on economic liberties, the Mises Institute is my go-to for public domain digital material on classical liberalism and liberty, and the FMF is where you can get detailed discussions on issues of liberty in the SA context.” – Mpiyakhe Dhlamini

Daar is reeds in Graaff-Reinet ‘n aksie aan die gang om ons slapende polisie wakker te skud…maar dis een gemeenskap.

https://www.graaffreinetadvertiser.com/News/Article/General/concerned-residents-hand-over-petition-20171025

NS. Kersie op die skuinskoek van stukkende Suid-Afrika – ‘n Whatsapp boodskap doen die rondte dat “Miskien het hy dit uit onkunde gedoen, maar ons moenie vir die swart t-hemp man luister nie! Dis Halloween op 31 Oktober – die swart t-hemp ding gaan ons almal duiwelsaanbidders maak. F.. my pienk. Rêrig? Ernstig?

Luister maar na ander stemme – en kry daai blink gedagte wat ons nou drasties kortkom om werklik iets in ons mooi land te laat verander….

What is your answer?

Leta 2011 dance

I have been thinking a lot about how, if ever,  we will prevent  the collision course our Prez is steering our South Africa on. He does not give a damn. He does not care about you and me, and he does not care about the young dancer at the Drop In Centre who has no parents and who as no future if we do not do our bit.

How, how, how will we change this mess? How are we, ordinary South Africans, going to change what is happening?

Last week Raymond Suttner wrote of qualities we need in leadership, and currently nowhere to be seen:

Integrity and trust. One of the key requirements of a leadership is to be trusted and that means people recognise that what you say you will do is what you will in fact do, or try to bring into effect. 
Service.  Leaders ought to be imbued with a service ethic.  
Vision. Leaders need a vision.  By vision I do not understand being a “visionary” or someone whose thinking is “ahead of his or her time”.  It is precisely in being in tune with one’s time that one develops a vision that resonates with people whom one represents.  A vision does not derive from being very clever or brilliant but for those who believe that “the people shall govern”, as the Freedom Charter says, the vision needs to derive from the people whom one is supposed to serve.
Connection and concern. To develop a leadership that is focused in this people-centred way will take time. It will require developing a new cadre of leadership who have the necessary humility, passion and compassion in order to address the multiple problems that need to be remedied in order to recover and extend our freedom.”

Read more at :http://www.polity.org.za/article/leadership-in-question-2017-10-18

I truly believe that these qualities are not only required of leaders in our beloved country – it is required of each and every citizen. We all need to stop corruption, we all need to have integrity, be trustworthy. We all need to be of service to our country, not just for our own personal interest. We all should share a collective vision that South Africa is our home and deserves every effort to stop the pillaging by the Zuptas and their cronies.

We should not wait for leaders to lead, we ought to lead by example.

This morning Mark Heywood asked the question running through my mind:

Are you working for South Africa?

“Working for South Africa means working for its people. It means ongoing continuous small actions that grow good government, social justice and equality.
Working for South Africa doesn’t mean 67 token minutes of sacrifice once a year. It means that on a daily basis you ask yourself whether your efforts are contributing to the well-being of all the people in this country … or under-mining it?
Working for South Africa means avoiding corrupt activity.
Working for South Africa means reporting corrupt activity.
Working for South Africa means doing your job diligently as a public servant.
Working for South Africa means tempering your own greed as a business leader.
Working for South Africa means being ready to stand up for other people’s rights.
Working for South Africa means making personal sacrifices for a greater good.
Working for South Africa is an attitude and an ethic that carries into action and doesn’t get stuck at the dinner table.
Working for South Africa is mostly a silent commitment. It doesn’t boast. It’s not decoration or tinsel or window dressing.
If we are going to win the battle against the thieves in high office, be it government or business, we are going to have to do more to recognise and support the good.
So, let me ask you one question: Do you work for South Africa or do you work for number one? – MARK HEYWOOD

Read the article here: https://www.dailymaverick.co.za/opinionista/2017-10-24-let-me-ask-you-are-you-working-for-south-africa/#.We8BemiCzIV

O, f.., hier kom die koekiemonster

Dié relaas is Storieklong  en my Rots se skuld.

Storieklong het met sy vroegoggend bloginskrywing die tuinhekkie vroegdag oopgemaak, en Rots het my die tuinpaadjie af gelei, en nou moet ek die piekerery in my binneste uitskryf…

Rots deel ‘n gesprek met ‘n mede-entrepreneur in dieselle ouderdomsgroep as ons, so terwyl ons werk toe ry.

Hulle gesprek het begin met swak dienslewering op mislikepale vlak, soos kragtoevoer wat masjienerie laat blaas, waterrekeninge wat slegs met konneksies gesorteer kan raak, roekelose wetteloosheid by robotte en op paaie, stront wat innie pad afloop, belasting en so aan ensovoorts.

Die praat vorder tot by die gevoel dat hulle miskien moes bly vasbyt het en eerder hulle ja-baas-nee-baas-lewe tot pensioendag moes kies. Maar ons mede-swaartrekker sê ewe wys “liewer hierdie onsekerheid, as om glad nie te leef nie.”

Kapow.

Hy is reg.

Liewer bang, bedonnerd vir jou eie oorlewing as om nog ‘n ander te moet verryk.

Ding is: die belasting, die swak ekonomie, die politiekery wat so boelierig voel – kry mens op ‘n plek waar jy hartstogtelik wens om of die Lotto te wen of om maar liewer helemlhuiswaarts te keer.

Ek sit so en kou verder aan Storieklong se skrywe en Rots se mededeling en kom af op  die gemmerkoekmannetjie en die koekiemonster se weergawe van “The Scream” van Edvard Munch.

Die grap is nie so grappig nie.

Die f…. koekiemonster loer vir ons almal – ons lewensangs, ons vrese, ons onsekerheid oor klomp dinge. Soveel van ons het goete om te verwerk, te deurwerk. Die koekiemonster is massief en kan ons oorweldig.

Edvard Munch het self oor sy skildery in 1895 soos volg geskryf:

“I was walking down the road with two friends when the sun set; suddenly, the sky turned as red as blood. I stopped and leaned against the fence, feeling unspeakably tired. Tongues of fire and blood stretched over the bluish black fjord. My friends went on walking, while I lagged behind, shivering with fear. Then I heard the enormous infinite scream of nature.” 

Scream Meaning: Meaning of The Scream (1893) Painting by Edvard Munch: Art Analysis

Ek pieker so voort en ons boekevat uit Galasiërs 5  heelweek kom by my op. Ons het gelukkig die Gees wat ons lei, wat vir ons bid as daar nie woorde is nie, as die skreeu geluidloos kom, as ons vergeet ons glo.

Dis al opiaat wat werk, skryf Stephan Joubert.

Ek bid stil om vergifnis oor my lelike byvoeglike naamwoord vir die koekiemonster.

En net so om ‘n kroon op al die simpel aardse denke te sit, lees ek wysheid van Roger Wolsey, progressiewe Christen, predikant en skrywer van die inspirerende “Kissing Fish.”

Ons moet ophou leef as tydelike besoekers hier op die ondermaanse – ons beroof onsself met sulke denke. Ons moet ophou leef asof ons huis elders is, ons moet sielvol binne ons menslywe in die hier en nou leef. Dit klink teenstellend, maar ook nie.

Lees self:

You have heard it said, “We are not humans having a spiritual experience. We are spiritual beings having a human experience.” And, “We are not human beings on a spiritual journey. We are spiritual beings on a human journey.“And, “You don’t have a soul. You are a Soul. You have a body.”*
but I tell you,
“Humans are embodied, spiritual beings who are having an embodied, spiritual experience. That’s what a human experience is. We are human souls. We are human-spiritual beings.
I share this in response to the dualistic – gnosticism that has been so unhelpful over the years. We seem to like/need to think of ourselves as primarily “spiritual” beings who are only accidentally and temporarily earthlings.
… Such views, while no doubt well intended (they do seem to be a morale boost), have resulted in humans thinking that “our real home is in heaven” and thus, we can disregard the earth, abuse its resources, loathe the material world; and even oppress certain fellow humans, and minimize our physicality.
I think Christians are at our best when we focus on salvation/wholeness here and now and not think of ourselves as “just passing through.” We’re incarnate (“enfleshed”) – our bodies are essential to us – and that’s a good thing.  Our spiritual experiences are natural. We experience Spirit as natural beings (enfleshed spiritual beings/souls) can and do.
What do you think? – and by you I mean the beautifully strong, vulnerable, perfectly imperfect embodied spiritual human being who you are.
(* – commonly, but falsely, attributed to CS Lewis. He would never have said that.)
xx – Roger
Rev. Roger Wolsey is an ordained United Methodist pastor who directs the Wesley Foundation at the University of Colorado at Boulder, and is author of Kissing Fish: christianity for people who don’t like christianity
Read more at http://www.patheos.com/blogs/rogerwolsey/2016/03/were-not-just-passing-through/#B6IdX7zDm3lYMeHl.99

Spiritbody

 

So binne die konteks verstaan ek as ons kwaad en bang en moedeloos raak. Dis deel van die belewenis as mens-siele hier in ons lywe, aardgebonde, smagtend na ons Vaderhuis.

Dis oukei as die koekiemonster jou laat skrik, gil net in die regte rigting.

Ons Vader luister en wag met oop arms, altyd.