Skryf-safari: Skryf ‘n feeverhaal : ‘n Gewone lewe se sprokie

k6p7Qc

Daar was eendag ‘n dogtertjie. Sy was almal se hart se punt en sy was baie lief vir lees. Sommer gou was dit nie meer nodig vir haar Pappa en Mamma om vir haar stories te lees nie. Sy het dit vreeslik geniet om laat, lank na almal in die huis reeds geslaap het, sklempies met die flits onder die kombers te lees en dan die volgend oggend vaak-vaak deurgaan.

Haar wêreld was veilig en geborge en selfs haar oujongnooi groottante was lief. Sy het niks kortgekom nie. Na so paar jaar as enigste kind, is daar ‘n baba sussie gebore. Die wêreld het skielik nie net meer om Oudste se sit en staan gewentel nie. In haar hartjie het sulke klein krakies begin vorm. Een se naam was jaloesie, die ander alleenheid. Die baba-sussie was baie sieklik en Mamma en kleintjie moes dikwels weg na die hospitaal. Dan is Oudste maar na ouma of peetma se huis verpak.

Op sesjarig ouderdom het nog ‘n nuwe krakie het in Oudste se hart gevorm. Verwerping. Sien, Oudste moes koshuis toe. ‘n Bang kindjie in die koue koshuis, te klein om self haar bed op te maak, slegte kos en ‘n hartjie ineengekrimp van verlange na haar mamma en ouma en peetma se huise.  Die vreemdheid het gewyk en oudste het gou aan die koshuislewe gewoond geraak. Daar was darem ‘n biblioteek by die skool, kinderkrans en maats van haar eie ouderdom.

Maar Oudste se pappa was ‘n swerwer. Soos die jare verbygegaan het, het Oudste geleer om nie te innig vriendskappe te smee nie. Afskeid elke kort-kort was net te seer. Hulle het bykans elke tweede jaar na ‘n nuwe plek verhuis.

Toe Oudste in matriek is, gaan haar pappa dood. Haar mamma se hart is gebreek en sterf kort daarna. Sy het gedink die wêreld is ‘n wrede plek en haar hart toegeskulp, soveel so dat mense haar as hovaardig beskou het.

‘n Gladdegiel het haar egter verlei en na ‘n kortdstondige huwelik wat om al die verkeerde redes voltrek is, het Oudste alleen en gekneus weer haar staning in die wêreld probeer maak. Op haar eie.

Tot een goeie dag, waar sy maar met haar elke dag se bestaan besig was, verskyn hy! Haar siel se maat. Haar beste vriend. En die beloftes in die Bybel word vir haar waar.

”…soos die man sy vader en moeder verlaat en sy vrou aankleef, sal hulle een vlees wees. (Genesis 2:24, en herhaal in Matt 19:5; Mark 10:8; Efes 5:31) 

En Prediker:“Twee is beter as een, want hulle het ’n goeie beloning vir hulle harde werk, 10want as hulle val, sal die een sy maat optel, maar wee die een wat alleen is wanneer hy val, want daar is niemand om hom op te tel nie. 11Meer nog, as twee bymekaar slaap, sal hulle warm kry, maar hoe kan een alleen warm wees? 12As een te sterk is vir hom, sal twee hom weerstaan en ’n driedubbele tou word nie gou gebreek nie.”

Gou is daar ‘n troue en ‘n paar jaar later word die fraaiste dogtertjie gebore.

Die einde

Naskrif:

Oudste en haar Rots en haar Bab leef al lank en gelukkig saam. Die tyd vir Bab se sprokie is nou aan’t kome.

Oudste kan vir Bab verseker dat sprokies nie altyd vlot verloop nie, maar as mens bly glo, kan die sprokie jou verras.   Jy kry nie nooodwendig die sprokieseinde wat jy wil hê of waaroor jy droom nie, maar dikwels is dit nie ‘n slegte ding nie.

Wat Oudste ook weet is dat geluk kan kom en gaan. In oomblikke, oogwinke kan alles verander.  Ware geluk lê egter nie in oomblikke nie. Nee, ware geluk ontstaan uit herhaaldelike keuses wat jou in jou leeftyd maak. 

Lees hoe mooi skrywe Stephanie Dowrick: “Happiness can come in a single moment. And in a single moment it can go again. But a single moment does not create it. Happiness is created through countless choices made and then made again throughout a lifetime. You are its host as well as its guest. You give it form, shape, individuality, texture, tone. And what it allows you to give can change your world. Happiness can be stillness. But it isn’t still. It wraps, enchants, heals, consoles, soothes, delights, calms, inspires and connects. It is on your face and in your body. It is in your life and being.”

 Oudste is steeds passievol oor lees en woorde. Bab ook. Wat ‘n seën.

_________________________________________________________________________________________

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=779975

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

 

Bromme-ry

32169681_2107997605894216_2519142294997696512_n

Soggens voor Boekevat, lees Rots en ek albei die Beeld-oppie-tablette met brakke wat stoei vir aandag en hulle happie beskuit.  Dan reis ons soggens en saans so halfuur te Legend werk toe en terug. Ons is plaaspendelaars, as jy wil.

Hierdie saamweestyd gee ons kans om saam te pieker oor die nuus van die dag.  Ons noem ons rit in die Legend ons bromme-ry, ons “growlery.”

So bromme-ry ons vanoggend:

 Twee kante van die munt – Interessant dat in die VSA meestal swart minderhede verdruk, gemarginaliseer deur die lewe gaan.  Hier aan die Suidpunt van Afrika is dit toenemend ‘n wit minderheid wat voos verskreeu en verguis en verdag gemaak word.  Ironies is dat die meerderheid in Suid-Afrika identifiseer met hulle Amerikaanse eweknieë. Oi, die struggle is verby! Tyd om die bogger-ops te erken en brue te bou. Max du Preez sien dit ook so, uiteindelik is ons en hy op een bladsy. Hy kan partykeer mens vies maak, maar nie die keer nie. Kom ons maak paaie en damme reg, kom ons verbeter gesondheidsorg en opvoeding, doen iets omttrent werkloosheid.

 Padlangs- Kan ons met Outsurance reël dat elke dorp puntsmanne kry? Ons spietkops is nêrens te sien nie, onlangs is dertien van hulle arresteer. Korrupsie, jy weet. Die wetteloosheid moet einde kry. Hier in Poloniekwane mag jy selfs uit die derde baan regs of links deur ‘n kruising bliksem, jy sit net jou flikkerlig aan en dan mag jy.  En slegs draai bane, wtf…defensief bestuur is al raad. Groen ligte beteken tel eers tot tien, want iemand met meer ryregte as jy gaan nog eers deur die kruising teen die rooi jy moet stop se vermaning oor gejaag kom. Die duiwel jaag mense hier in ons geweste iets vreeslik.

Nuussoekerig – Afriforum, hou op om soos die Kardashians nuusopskrifte van spookasem te skep! Flippit man. Los Grace en Dudu en kom ons maak kleuterskole oop, skep werk.  Of los dit en word ‘n politieke party sodat julle saam met die slapers kan kef in die komedie wat ons parlement is

Sjarrap – Mooi so Prez C! Sjarrup was nou miskien bietjie kras, maar jy het gewys jy is nie JZ wat maar gaan sit het tot Steenhuysen en Juju en kie klaar geskreeu het nie. Jy het goed om te sê en daar is goed aan die verander – Krygkor en Eskom en so aan. Dit voel soos die lig  van jou “New Dawn” en nie die soustrein se naderende lig aan die einde van ons donkertydtonnel. Skaam die boelies om nie hulle gedrag te verander nie.  Nadat jy jou sê gesê het, en jintelman wat jy is – het jy later aksies gesê.

Rugbytrots – Wat van ons het ‘n trotse Afrikaner rugbyspan soos Nieu-Seeland ‘n trots Maorispan het? Dit sal dan ons rugbypassie tot erfenisaardigheid verhef en dan kan die kwota issue tog assefokkiblieftog begrawe word en al die kindertjies saamspeel soos hulle wil of nie. En flippit, waar is die Indiëroutjie in ons Bafana span – ek vra net?

Jy hoef nie saam te stem nie, dis maar net ons bromme-ry gedagtes.
Groetnis tot later liewe b(l)oggers.Hehe.

 

Skryf-Safari….Trek jou stapskoene aan.

Veel berese Una se skryf-safari uitnodiging vra my om ‘n kronkelpaadjie die woud in te loop. Liewe Una, ek kan nie. My pad foeter links weg, ongebaan. Want ek is moeg van hierdie wêreld se reëls en rigting. Ek wil wegdraai. Daar waar ek kan asemhaal en volkome my siel te wees, sonder verpligting of vrees. Dis daar waar ek kan dink en droom en waar woorde magies in snoere ryg. Robert Frost vertel mooi.

Die plek waar ek ‘n holte vir my voet kry het baie boeke. Boeke waarbinne ek kan reis en reis. My kan verwonder hoe elke skryfsel uniek glinster soos geen juweel wat jy jou kan verbeel, onbevange. En miskien, kry ek my woordsnoere ook ingeryg, sodat ‘n ander woordsoeker weer sy plek deur my kan kry.

Coenie de Villiers verwoord die plek waarna my staptog lei tog so mooi:

Daar’s ‘n plek wat ek van weet
sonder sorge sonder pyn sonder leed
die pad daarheen is ongekaart
die reis daarheen is sonder vaart
en daar is rusplek langs die pad
die son se geel word jou sambreel
op jou reis tot waar die pad se vurk verdeel
die een se slingerspoor word dof
waar dit wegloop in die stof
maar die ander lei tot hier
want hier sal jy vind dat jy
steeds deur die oë van ‘n kind
die lewenspel speel
granate van onskuld kan deel
om weer vir ‘n oomblik
die kennis van kwaad te ontken
om weer te kan glo wat jy het in ‘n gawe van bo
daar’s ‘n winterlose oord
waar ‘n mens nog steeds die ure ongestoord
op die telraam van die tyd
sonder spyt of klein verwyt
soos seisoene af kan tel
knip jou deur se grendel dig
sluit jou vensters en jou luike teen die lig
pak jou drome vir die reis
jou hart sal jou die kronkels wys
om ongeskonde hier te kom
want hier sal jy vind dat jy
steeds deur die oë van ‘n kind
die lewenspel speel
granate van onskuld kan deel
om weer vir ‘n oomblik
die kennis van kwaad te ontken
om weer te kan glo wat jy het in ‘n gawe van bo
‘n gawe van bo
‘n gawe van bo

Hierdie week se uitdaging word aangebied deur travel460 van die blog Bali Drome.

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=778471

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Lê-Jou-Eier: Skryf-Safari Skryf die storie klaar stem asseblief nou, en dankie

WomanAloneWithSuitcase1Nou  begin hierdie uitdaging se stemmery en sluit inskrywings. Vergun my as gasblogger om dankie te sê vir Hester Dis Ekke wat met elke Lê-Jou-Eier uitdaging ons klomp b(l)oggers se breine gebuig het en ons inkbloed laat bruis het. Griet ons het tot twee e-boeke, ‘n bende genaamd die Towerinne en vir Abrie en vir Klong. Hoe bevoorreg is ons nie.

My aandeel in ons skryf-safari was om ‘n halfklaarstorie voor te lê. Want my eerste poging se einde was lui, onafgerond. Onpubliseerbaar. Danksy mede-bloggers se deelname is daar nou Tannie Frannie, Kameel, Toortsie, Una, Hester, Lewies en Lekkervurig-ekke is daar nou sewe wonderlike weergawes van Betyds.

Elke storie weerspieël sekerlik belewenisse en waarnemings van elkeen van ons. Dit was my gewaarwording met elke oorlees van Betyds. Dankie dat julle saamlees en saam skryf.

STEM NOU 

Die stemmery is nou oop sodat Betyds se gewildste weergawe aangewys kan word en daai spogregte al is wat gewen kan word.

InLinkz gaan die stemmery vir ons elektronies hanteer. Hier is hoe die stemmery werk

  1. Vanaf 12:00 Woensdag 2 Mei 2018 , kan jy op Inlinkz gaan stem vir die Betyds waarvan jy die meeste hou. Lesers kry net 24 uur om te stem, vanaf 12:00 Woensdag tot 12:00 Donderdag. Elke leser met ‘n unieke IP adres kry drie stemme. Die “stemlokaal” (😜) is oop vir almal wat die blogs lees, nie net vir die deelnemers nie; maak dus seker dat vriende en familie kennis dra van die kompetisie – bemark en wen stemme! STEM SO: Op die thumbnail van die inskrywing waarvoor jy wil stem, sal daar ‘n grys hartjie wys. Om te stem, klik op die hartjie, wat dan sal rooi word. Stem net een keer per inskrywing, maar onthou jy het drie stemme, wat beteken jy kan vir drie inskrywings stem. Ek is seker InLinkz sal jou toelaat om vir jou eie inskrywing te stem. Belangrik: Let daarop dat elke IP adres net drie stemme mag uitbring.
  2. Op Donderdag, 3 Mei 2018 na 12:00 wanneer die kompetisie gesluit het, sal die drie inskrywings wat die meeste stemme gekry het deur InLinkz vertoon word – julle sal die aantal stemme vir elkeen van daardie drie inskrywings onder die thumbnails kan sien
  3. Gaan stem  hier     http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=777222

 

 

 

 

Lê-Jou-Eier: Die Voortvlugtiges Hoofstuk 1 – Die uil,die spook en die sersant

 

240px-SpottedEagleOwl

Die een oomblik is die Towerinne by Toweropstal  vol vreugde oor Boss Abrie en Klong se reddingsplan en ook Scrapy se onthulling dat daar nog ‘n skat te vinde is, die volgende oomblik gooi Hester ‘n emmer koue water oor die spulletjie.

“Genoeg, ek het genoeg gehad…kom Carlos!”

En daar gaan Hester en Carlos met my lorretjie vort, al melkskommelskuddend die grondpad af.

Hester was darem vreeslik haastig en kortaf. Sommer so vir Carlos met sy bergiebek gegryp en gesê sy is nou klaar met Toweropstal en goud en gerugte.

Pfft. Ook nie gevra vir die Lekker lorrie nie. O, nee, sommer net die sleutels uit my hand gevat soos ‘n baas(in). Die ander Towerinne, Boss Abrie het saam met my, hulle verslae agterna gekyk.

“Elke diertjie sy plesiertjie. Daar is ons storie se fluit nou uit,” sê Kameel, en haak by Una en Toorts in.

 “Kom ons gaan maak reg vir ons vir-oulaas-paartie. Kom julle,” roep sy oor haar skouer.

Ek, Scrapy, Perdebytjie Wegkruipertjie, Sonell, Woestynkind, Ekmysellf  en Abrie drentel stadig agterna. Die wind uit ons seile.

Ekmysellf begin uit volle bors sing: “Another one bites the dust….” Die Towerinne en Boss val saam in, gou lag almal lekker. Ek gaan stap ‘n draai om  Toweropstal om seker te maak daar dwaal nie ‘n verskrikte hoendertjie rond nie. Wil eintlik ‘n skelm rokie maak.

‘n Gevlekte ooruil hoe-hoe onheilspellend en ‘n yl sekelmaan steek so skuins agter die skoorsteen uit. Die skemerte van flussies skielik nagdonker. Ek ril.

Die skerp reuk van ‘n vuurhoutjie, pas aangesteek, en pyptabak oorweldig my. Met ‘n hart wat wil weghol en bloed bruisend in my ore, draai ek stadig om.

Ek sien ’n  pyp se kooltjie gloei.

“Naand, niggie,” sê ‘n krakerige stem hier voor my. My stopsels in my valstande word sommer koud en bang maalkolk in my binneste.

 “N..N..naand, meneer,” kry ek skaars hoorbaar uit.

“Joubert, Piet Joubert,” stel die stem hom voor.

Dis die ander spook van Toweropstal!

“Niggie, ek kan nie lank bly nie. Hier is moeilikheid oppad. Daar is ware skurke agter ons geheim aan. Hulle is naby. Julle moet versigtig soos slange wees, en waaksaam soos ‘n arend…gaan bêre die joernaal.”

Die ooruil hoe-hoe asof hy die oom se woorde beaam.

My selfoon biep, Piet Joubert verdwyn in die niet. Ag jinne, ek wou hom nog soveel vra!

‘n Whatsapp van Hester: Polisie oppad.

Ek hardloop en gil: “Towerinne, die polisie…”

Die Towerinne is te besig om musiek te luister en glasies te klink. Dis te laat.

Asof in stadige aksie sien ek hoe die nagdonkerte deur verblindende soekligte verhelder word. Sirenes loei en swaar gewapende polisiemanne vlieg uit die patrolliemotors wat met skreeuende remme klippers die werf vol laat spat.

“Hande in die lug,” snou ‘n lang, maer sersant ons toe. Ons staan sy aan sy met groot oë, tasbaar beangs en gooi ons hande summier in die lug. Kameel se wynglas tuimel stadig grondwaarts.

Gigaba, sê die naamplaatjie op die maer man se bors.

“Sersant Gigaba…” probeer een van ons, ek weet nie wie nie.

“Bly stil, ek sal sê wanneer jy kan praat,” gil hydat dit spoegspikkels om sy mondhoeke borrel.

Sjoe, ek loer so onderlangs na Toortsie. Sy is wasbleek, haar rooi kopdoek windskeef. Ek probeer oogkontak maak, maar sy kyk verstar na die manne in blou met hulle vuurwapens op ons gerig.

Brawe Abrie en Sonell tree na vore.

“Staan stil!”

“Wag, nou Sersant, waaroor al die vreeslik agressie,” vra Abrie.

“Die mense van Skimmelkrans Boerdery het ‘n klag gelê oor julle lawaai hier by Toweropstal. Hulle is van die grootster kommersiële melkboere in die omgewing. Hulle melkkoeie word sag gekoester en luister na Mozart se Concertos en produseer gellings melk. Sedert julle spul hier kom intrek het, kan die koeie nie ‘n druppel melk lewer nie. Die hoenders se geskrop en gekekkel en die musiek wat 24 uur ‘n dag hier uitgeblêr word is een te veel. Die koeie is nou op gemoedsbekakpille,” skreeupraat Gigaba.

“Maar Sersant, is dit nou billik dat die bure sommer so by jullle klagtes kom lê, sonder om net eers met ons te kom praat? Dis darem nie buurmanskaplik nie,” antwoord Abrie bedaard.

Gigaba kyk vir Abrie so skuins aan. “Wie se grond is hierdie dan?”

“Dis my erfgrond”, sê Abrie.

“Wag, so bietjie,” kom die opdrag. Gigaba praat vinnig in Xhosa met die ander offisiere.

“Wat sê hulle,” haak Una af. Wegkruiper en Ekmyselff kruip stil agter Kameel en Una in.

“Ek weet nie, maar ons is hier in groot gemors en ons sal ‘n plan moet maak,” mompel Sonell.

Ek loer so om my, en ek vang Kameel se oog, en sy knipoog vir my.

Hier kom ‘n ding.

Sy sal self verder vertel.

__________________________________________________________________________________________

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die paddatjie of die InLinkz skakel net daaronder:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=769965

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

 

Lê-Jou-Eier: Lek daai bak en leef

 

-my-childhood-memories-sweet-memories

“Jy leef net een keer, lek die bak uit.” Kreatief, lê jou eier kreatief, sê Hester. Mmm, my skryf is op die laaste ruk. Die lood is weg, die ink is droog. Iemand het my bak gevat. Niks lekkerte om te lek nie. Ag ek praat sommer bollie…

Elkeen van ons onthou daardie lekkerte as Ouma roep: “Kom lek die bak uit!” Een kon die lepel aflek, die ander die klitser, en iemand het die bak gekry. Og, as jy weer kyk is dit sjokoladekoek mengsel om die mond, op die wang, in die hare. Vuil vingertjies merk die tafeldoek. Jy begin die koek in die oond te ruik, en saam met die proesel wat jy afgelek het se smaak in jou mond , weet jy groot lekkerte is aan die kom!

Ek lees iewers dat ons lewens so geniet moet word. Want ons tyd hier is kort, ons adres wel ewig elders. Hoe kan mens dan nou nie die bak wil uitlek nie?

Ag, en doen dit met oorgawe soos jou brak jou smiddae groet – oopbek en stertswaaiend, of soos daai seuntjie wat die eerste keer sy tweewielfiets bemeester – oopbek en loshande en in oortreffende trap! Voluit en bokker die gevolge. Meeste kere is daar pleister wat help vir die skrape.

Moet ook nie vergeet om jou bak en die leksel so mooi en lekker as wat jy kan te maak nie! Moenie half-half wees met jou talente en gawes nie. Moenie ingat wees met aardse seëninge nie. Dra die skoene, eet met Ouma se eetservies, gebruik die handoeke. Hoekom, sou jy vra.

Nommer een, ons kry nie Venterwaentjies hemel toe nie.  Laat ek vertel: Ou Ryk  lê op sterwe. Hy is bitter omgekrap, want hy is erg verknog aan sy aardse besittings. Stinkskatryk lê hy dag in en uit en bid en smeek dat hy tog asseblief net ‘n reistas kan saamneem die ewigheid in. Die alewige gebid is erg en Petrus by die pêrelhekke kry eendag van hoogste gesag opdrag om asseblief te reël dat Ryk tog maar ‘n tas mag saambring. Ryk se gebede hemelwaarts stop sommer gou. Langs sy sterfbed is ‘n tas, sy hand styf om die handvatsel geklem. Sy laaste asem blaas hy uit.  By die pêrelhekke is dit besonder beknop toe Ryk met sy tas daar aankom. Die engele en apostels en skares kan nie wag om die aankomeling en sy bagasie te sien nie. Eerstes trek mos maar so aandag.Petrus groet Ryk, en namens almal vra hy of hulle maar kan sien wat Ryk so graag wil saambring. Met groot gebaar maak Ryk sy tas oop. Dit is vol goudstawe gepak. Petrus skreeu van die lag, en almal wil weet wat is so snaaks. Ryk is nogal gewip. “Bwahaha, jy het plaveistene gebring, kyk,” beduie Petrus. Voor Ryk strek ‘n goudgeplaveide pad na die Vader se Troon……daar is baie gelag in die hemel daardie dag.

Nommer twee, jy is veronderstel om te deel want:23722593_1915906705105391_2885544022359290897_n

Jy, skepsel, is veronderstel om jou lewe en middele en talente te deel….sela. Ons is meesterstukke, ieder en elk van ons. Ons is gedigte (Grieks:  Poema) deur ons Skepper geskrywe. Elkeen met talente en gawes. Elkeen gestuur om die kort tyd op die ondermaanse Sy liefde te wys en ervaar. Met alles in jou, maak seker jou mooi bak het iets te lek. Vir jouself en ander. As jy alleen die bak uitlek kan jy goormaag kry. Deel dit.

Nou is dit so dat as jy leksels deel, daar snipperiges en snobberiges gaan wees wat nie van borrelende fonteintjie-jy gaan hou nie. Dis ooraait(erig). Sleg vir jou en vir hulle. Hulle mis uit en jy kry so bietjie seer. Jy moet maar aanhou, en leksels aanhou uitdeel. Moenie iemand se toestemming vra nie. Jou Skepper het jou al die toestemming gegee tot in ewigheid!

Moenie soos ‘n slim dominee gepredik het “die stagnante dam met slykerige bodem wees nie,” nee, borrel van die Lewende Water wat deur jou are bruis. Weet jou Vader staan en juig jou aan, jou prentjie is in Sy brêgboek. “Kyk, kyk, dis My kind,” wys hy trots. (Lees Efesiërs 2 as jy nie weet nie)

Jou leksels is die goeie werke wat jy doen, jou talente en gawes uitleef, jou deel met ander mense.  Doen goeie werke, wat die liefde van God uit straal, as Sy geliefde en jou gawes en drome, Godgegewe.

Wat ‘n wonderlike epitaaf sal dit nie wees nie: “Sy/hy het nie net geleef en die bak alleen uitgelek nie. Nee sy/hy het die mooiste bak gekry en dit tot oorlopens toe gevul met wonderlike dinge, en dit met almal gedeel, sonder skroom of toejuiging.”(Dié het ek op die Google raak gelees oor ‘n vrou in Kanada wat vir haar gemeenskapswerk vereer is.)

Willem Wikkelspies het tereg opgemerk dat die sin van die lewe is om jou gawes te ontdek, en die  doel van die lewe is om dit dan weg te gee. Wees so met jou bak en die leksels.

Deksels. As jy dink jy kan nie – lees hierdie kapow-preek:

2 Korintiërs 4:1-6, 16-17
Die lewe is net ‘n oomblik


Broers en susters in onse Here Jesus Christus:
Voor die sonde in die wêreld gekom het, het niemand almanakke gedruk, horlosies gedra of begraafplase nodig gehad nie. Adam en Eva het in ‘n wêreld sonder tyd gewoon. Daar was nie ‘n begin en ‘n einde nie. Want die mens was na die beeld van God geskape.

Maar toe kom die sonde. Toe rebelleer die mens teen God. En toe verander alles. Die lewe het begin bestaan uit jare, weke, dae, ure, minute en sekondes: meetbaar en telbaar. En daarom sit ons vanoggend hier, broers en susters, met tyd in ons sak, maar hoeveel tyd weet ons nie presies nie. Dit kan dalk dekades wees, dalk jare, of miskien minder. Dalk net ‘n paar weke, dae of selfs net oomblikke. Want ons sakke sal leeg word, en ons tyd sal verbygaan. Ons lewe is net tydelik.

En dit geld vir almal van ons, en vir alles op hierdie aarde. Behalwe vir God. Hoor wat sê Jesus in Johannes 8:58: ‘Voordat Abraham gebore is, was Ek al wat Ek is’. En Jesaja 57:15: ‘Hy wat hoog verhewe is, Hy wat ewig leef … Hy lewe in ‘n hoë en heilige plek’.

En so kan ons aangaan, broers en susters. Kom ek noem u nog ‘n paar voorbeelde: God is van altyd af daar (Ps 93:2); Hy is die Koning vir altyd (Jer 10:10); Hy is onverganklik (Rom 1:23); Hy alleen besit onsterflikheid (1 Tim 6:16); die hemel en die aarde sal vergaan, maar God bly dieselfde (Ps 102:28), en Job 36:26 sê dat die mens eerder al die sout in die oseaan sal kan meet, eerder as om God se jare te bereken.

Dus: volg ‘n boom terug na die saadjie, speur ‘n rok terug tot sy begin in die fabriek, neem ‘n kind terug tot by sy ouers en sy geboorte. Dit kan. Maar speur God terug tot by wat? Of by iets?

Dit kan nie. Nie eers God het God gemaak nie. Daarom sê Jesaja 43:13 ‘nou en vir altyd is Ek God’, en daarom sê Jesus in Johannes 8:58 ‘voordat Abraham gebore is, was Ek al wat Ek is’. Let mooi op wat Jesus nie sê nie. Hy sê nie voordat Abraham gebore is was Ek al wat Ek was nie. God sê nooit ‘Ek was nie’. Want Hy is. Want Hy is ewig. Hy leef nie in opeenvolgende oomblikke of sekondes nie. Sy wêreld is een groot, ewige oomblik.

Daarom, broers en susters, as ‘n mens ‘n bietjie oor hierdie ewigheid van God wil nadink, sien God die geskiedenis nie as ‘n reeks eeue nie, maar as ‘n enkele foto. Hy vang u en my lewe in ‘n enkele oogopslag vas. Hy sien ons geboorte en begrafnis in een raampie. Hy ken ons elkeen se begin en einde, want Hy het nie ‘n begin of einde nie.

Dit is ‘n mondvol, broers en susters. En daar is ‘n rede voor. Want ons leef so tydgebonde, en die hier en die nou is soms vir ons so oorweldigend dat dit al is wat ons kan raaksien en beleef. Ons dink in terme van tyd, ons leef in terme van tyd. Ons lewe is tyd. En tydgebonde. Daarom is ons begrip van dit wat ewig is, van dit wat ewigheid beteken, so gebrekkig.

Maar die feit van die saak is: al verstaan ons nie wat ewigheid beteken nie, ons besit dit. Al is ons tydelik gebore, in Jesus Christus is ons deur die geloof weer gebore, en so het ons deel van dit wat ewig is geword. Deur die geloof strek ons lewens verby die agterplaas van tyd, en lok die ewigheid by God ons. Ons lewe hier tydelik, maar eendag by God ewig.

Hoe sou ons hierdie twee lewens met mekaar kan vergelyk om iets daarvan te verstaan? Ewigheid sal soveel wees as al die sandkorrels op elke strand in die wêreld (plus nog, want dit is ewig), en ons aardse lewe sal een honderdste van een sandkorrel wees. Of kom ons sê dit anders: in terme van die ewigheid, is ons aardse lewe eintlik net een oomblik. Ons hele aardse lewe. Net een oomblik. En niks meer as dit nie.

Paulus sê presies dieselfde in 1 Korintiërs 4:17. ons swaarkry in hierdie lewe is maar gering (lui die NAV), dit is maar net ‘n oomblik (lui die OAV): ‘Want ons ligte verdrukking wat net vir ‘n oomblik is, bewerk vir ons ‘n alles oortreffende ewigheid…’.

Wat hierdie opmerking van Paulus merkwaardig maak, broers en susters, is wanneer ons in ag neem hoe sy lewe gelyk het toe hy hierdie woorde geskryf het: ek was dikwels geslaan, ek was dikwels in doodsgevaar, vyf maal het ek van die Jode die gebruiklike straf van 39 houe gekry, en een maal is ek met klippe gegooi, drie maal het ek skipbreuk gely, en een maal het ek ‘n dag en nag op die oop see deurgebring. Ek het gevaarlike rivier reise onderneem, was op swerftogte in die woestyn, en was blootgestel aan koue, aanvalle, honger en dors (2 Kor 11:23-25).

En, sê Paulus, dit was alles maar net ‘n oomblik. ‘n Kort sekondetjie. Want as ek dit moet vergelyk met die ewigheid wat wag, was dit eintlik niks. En die moeite werd.

Wat sal gebeur, broers en susters, as ons dieselfde houding teenoor die lewe inneem? Of, kom ek sê miskien eers wat normaalweg ons houding teenoor die lewe is. Wanneer ons swaar kry, wil ons uit die lewe uit. Ons wil hê dit moet verbygaan. So gou as moontlik. Ons wil daaruit. En wanneer ons voorspoed beleef, wil ons hê dat dit moet aanhou. Ons wil nie daar uit nie. So asof dit alles is waaroor die lewe gaan.

Maar wat sal gebeur, broers en susters, wanneer ons besef dat ons hele lewe, of dit nou 50, 60 of 70 jaar is, eintlik maar net ‘n oomblik is in terme van die ewigheid waaraan ons almal deel het? Ons sal in die lewe inklim, met alles wat ons het. Ons sal elke oomblik lewe asof dit die laaste oomblik is.

Ons sal, soos Paulus in vers 1 sê, die praktyke wat nie die lig kan verdra nie, vermy. Ons sal nie met bedrog omgaan (en wat dit alles beteken), en nie die evangelie van God vervals nie (wat dit ook alles beteken; vers 2). Ons sal ons lig in elke stukke duisternis laat skyn (vers 6). En ons sal nie moedeloos word nie (vers 16).

In kort: ons sal elke oomblik (van swaarkry of voorspoed) voluit lewe. Ons sal met alles wat ons het in die lewe inklim. Ons sal nie ophou om goed te doen nie. Ons sal nie een geleentheid laat verbygaan om iets van die vrede, liefde en genade wat God vir ons het, aan ander uit te deel nie. Hoekom nie? Want as ons sal besef: ek lewe hier maar net ‘n oomblik.

Ons het net een oomblik, broers en susters, om betrokke by ander te wees. Ons het net een oomblik om by ons gemeente betrokke te wees. Ons het net een oomblik om vir ons kinders en ander lief te wees. Ons het net een oomblik om onvoorwaardelik te vergewe. Ja, ons het eintlik net een oomblik om te leef. Want die lewe is net een oomblik. Die ewigheid wag, maar hier is ons deel van net een oomblik.

Ek sluit af: Jesus sê in Johannes 11:26 die volgende woorde wat op ons elkeen, op almal wat glo, betrekking het: ‘en elkeen wat lewe en in My glo, sal in alle ewigheid nie sterwe nie’. Wat eenvoudig beteken: ons lewe reeds ewig. Ons sal eendag almal sterwe, maar eintlik ook nie. Ons lewe reeds ewig saam met God. En ‘n gedeelte van hierdie ewige lewe saam met God is ons aardse lewe. Wat, in terme van ons ewigheid by God, maar net ‘n oomblik is. Niks meer as dit nie. Niks minder as dit nie.

Daarom moet ons elke oomblik gebruik. Om goed te doen. Om te lewe. Om bly te wees. Om te vergewe. Om lief te hê. Want voor ons sien, is die oomblik verby. Is die oomblik wat ons lewe is, verby.

Of het ons vergeet hoe kort ‘n oomblik regtig is?
Amen

 


Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die paddatjie of die InLinkz skakel net daaronder:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=751225

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Lê-jou-eier: Ek kan nie rerig nie

 

Hester se lê-jou-eier uitdaging pak ek met ‘n ompad aan.

Ek het as kind van ‘n Ramblin’ man, wie elke twee jaar ‘n kriewel gekry het, gou geleer dat groot tjommies maak lei net tot seer, tranerige vaarwel wanneer ons vir die hoeveelste keer moet trek. Ook is baie skooljare in die koshuis of buite die dorp saam met Oupa en Ouma spandeer. My kringe het altyd klein gebly. As ek die dag vriende maak – dan is dit soos met my brakke – vir laaaank!

My koshuis kamermaat en ek het vir die eerste ses weke op universiteit nie ‘n woord met mekaar gepraat nie. Ek was obsessief kompulsief netjies; sy het ‘n veer gevoel oor bed opmaak. Ek het wasgoedwas gehaat en het elke ses weke met tasse vuil klere trein gevat huistoe. Tot een naweek, toe maak ek kamer skoon en sy was en stryk.

Ons vriendskap is vandag steeds eerlik en opreg en dikker as bloed. Ons weet alles van mekaar en hou nog steeds van mekaar. Daar is ook oral in die land wonderlike vroue wat ek bevoorreg is om te kan sê dat, al sien ons mekaar nie elke dag nie, is elke wedersiens soomloos, asof ons nooit oor tyd en afstand geskei is nie. Ek tel hulle op my een hand.

My  Rots het oor jare  gesorg dat die verhuis uit bekende omgewings darem stop. Ons woon al meer as dertig jaar in die Noorde van ons land. Ons verhuis nogal so nou en dan in die omgewing – dit hou my treklus, wat ek van my pa geërf het, in toom. Hy het egter ook swaar, want as die onrus groot raak , skuif ek meubels.

Maar terug by die eier-lê.

Vir baie jare was ons ‘n deel van ‘n speelgroepie. My man die nar en baasbraaier. Ekke – was die ensiklopedie vir die kinders en te ernstig vir die vroue. Ons was die ouer mense in die groepie. Toe ons eie kind nog skoolgaande was, was die verskille nie so ooglopend nie. Ons is maar gewone mense. Genoeg is ons mee tevrede. Te veel oorweldig ons.

Die speelgroepie se krose raak groot, hulle besighede ook. Ons behoeftes het net te veel begin verskil.  Metterwyl kom jy agter dat jy so liggies na die kant toe geskuif word. Dan skielik kom jy agter die vriendskap is ‘n eenrigtingstraat en net jou spore is daar getrap.

As die pennie val en  jy kliek hier hoort ek nie meer nie, dan is dit nou maar so. Jy laat los. Jy bel minder, jy wys op die nippertjie afsprake af. Tot alles net op ‘n dag verby is. Dis ‘n seer rouproses, en mens kyk maar hard in jou binneste en probeer voor jou eie deur vee. Tot jy eendag besef dis verskille aan waardes en lewensuitkyk wat die einde van jarelange vriendskap meegebring het. Dit was tyd.

Ek persoonlik hou van die seisoene allegorie – daar is vriende vir sekere seisoene, party lank, party kort, party vlak, party sielsgenote. Sommige vreeslike lesse. Rod McKuen skryf en sing so mooi: We had joy we had fun……

Die volgende eier wil ek lê oor die uitsuigers van jou emosies, jou tyd, jou goedheid. Die laat los ek soos ‘n warm patat. Die suurstofdiewe, jammergatte en projekteerders – dieselle. Mense, van familie tot kennisse, met issues en bagasie maak my baie bang.  Ek bly net weg.

Hoekom?  Want my eie goete en goggas het my moeilike geselskap gemaak vir baie jare. Maar ek het my strooi  hanteer en verwerk. Askies gesê waar ek moes. As ek kan, kan ander ook. So my nonsensmeter is gebreek – ek kan nie. Een kans het jy, dan is dit kismet.

Ons is besonder bevoorreg om kinners van ander ouers ook intiem in ons lewe betrokke te hê, en lief te kan hê. Vir hulle leef ons ten voorbeeld en is rasieleiers op elke tree van hulle lewenspad. Ek skryf hier vir elkeen van julle, leer uit my foute.

My honde is die enigste lojale wesens wat ek ken. Ek het ‘n beste vriend in my Rots en ook my eie kind. Dis ‘n voorreg om so spesiale verhouuding met jou eie kind op gelyke vlak en as ewe-mens te kan hê. Luuks.

Kapow! Ek kan nie verder eier-lê nie!

Want vanoggend….

Ons liewe Vader het deur Stephan Joubert se Bybeldagboek vanoggend my lekker geblindesambok oor hoe met suurstofdiewe gemaak moet word.

Rots lees uit Galasiërs 6 DB:

Help mekaar
1My broers en susters, as ander gelowiges aan die een of ander sonde toegee, moet julle wat julle deur die Gees laat lei, hulle dadelik reghelp. Bring hulle terug op die regte pad sonder om hulle te veroordeel. Tree vol deernis op. Maar pas op sodat julle self nie voor die sonde swig nie.
2Sien raak wanneer ander gelowiges swaarkry en help hulle. Tel hulle probleme op julle skouers en dra dit vir hulle. So doen julle presies wat Christus van julle verwag. Dit is immers sy wet dat julle mekaar moet liefhê.
3As julle dink dat julle te belangrik is om vir ander mense om te gee, begryp julle net mooi niks van die evangelie nie4Gaan kyk ’n slag goed na julle eie lewe. Wees tevrede met die goeie dinge wat God in julle lewe tot stand gebring het sonder om julle gedurig met ander gelowiges te vergelyk5Op die ou end sal julle slegs oor julle eie lewe aan God moet rekenskap gee.
6Julle moenie daardie mense afskeep wat julle leer waaroor dit in God se Woord gaan nie. Nee, wees goed vir hulle en sorg vir hulle.
7Moenie julleself bedrieg nie. God laat nie toe dat iemand met Hom spot nie. Dit wat jy plant, sal jy ook oes. 8As jy jou lewe gaan inplant op die terrein van die sonde, sal jy die dood as oes ontvang. Aan die ander kant, as jy jou lewe inplant op die terrein van die Heilige Gees, sal jy die ewige lewe as oes van Hom ontvang.
9Kom ons hou aan om goed te doen. Dit is presies wat die Here wil hê. Dan sal ons op die regte tyd ons oes van Hom ontvang. 10Terwyl ons nog tyd oorhet, moet ons elke geleentheid benut om goed te doen aan almal wat op ons pad kom, maar veral aan ons broers en susters in die Here. Hulle is ons bloedfamilie.

 

Sela.

Gaan heen en wees ‘n goeie rasieleier vir die eendjies in jou dam!

Ns. Behalwe dat die Gees ons lei, het jy ook gesonde verstand gekry om te weet wanneer iets vir jou sleg is, selfs vriendskappe. Hier is sobere raad:

https://www.rd.com/advice/relationships/toxic-friends-signs/1/

 


Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die volgende InLinkz skakel:

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Lê-Jou-Eier: Soetwoordjie-wraak

Onse Hester laat ons hier in Blogland deur hoepels spring. So verskyn haar Lê-Jou-Eier opdrag hierdie week: Kyk mooi na die foto hieronder van die hottentotsgot (bidsprinkaan) genaamd Hot Lady wat aan ‘n soetigheidjie sit en suie. Daar is ‘n ernstige gesprek aan die gang wat ek nou hier gaan aanhaal

Praying Mantis

Mens (selfvoldaan): “Hot Lady, jy het ‘n lekker soettand, nè? Dis ook die enigste rede waarom jy hier by my kom kuier, net agter die jêm aan.”

Hot Lady: “Ja, so ‘n ou jêmpie is lekker, maar dit gee my ook krag vir wat voorlê.”

Mens (bekommerd): “Watter swarigheid voorsien jy dan nou in jou toekoms?”

Hot Lady: “Maar jy weet mos dis hierdie tyd van die jaar wat ek ‘n mannetjie moet aankeer om my eiers te bevrug! Vanaand is die aand wat ek moet sterk wees en al my oorredingskrag moet inspan om ‘n mannetjie te laat sterf tot voordeel van ons nageslag.”

Mens (ongelowig): “Nou hoe op aarde ‘oorreed’ jy ‘n man om te sterf vir ‘n nageslag wat hy nooit eens gaan ken nie?”

Hot Lady: “Maklik. Jy hou hom teer vas en net voordat jy sy koppie begin afkou, fluister jy soetjies in sy oor: Liefling,

(Hier volg my vurige affere verder en onthou om na die video klaar te lees….)

…jy is so sterk en so slim. Jy is my tien-uit-tien. Liefie, kan jy ons toekoms sien. Klomp klein goggabies net soos jy…”

Mens (giggel): Genade, dit klink alte bekend. Smaak my die manlike geslag oor alle spesies heen word maklik verlei!”

Hot Lady (draai haar kop so skuins en kyk Mens aan met haar groot oge): Hierdie een keer per jaar moet ‘n meisie alles uithaal om haar sin te kry, maar vanjaar was ‘n wraaktog op die koop toe. Sien verlede jaar het ek vir my so ‘n spiertier bygehaal. Jong, hy was flink en vurig. Wou net vry en vry. Ek het nie baie truuks nodig gehad nie. Hy was passievol en het soet woorde in my nek gefluister. Ek het gesug en net sag agtertoe gereik en met my voeler so om sy kop gekielie. “A, liefie, jy maak my mal”, het hy uitasem geroep. “Moenie stop nie”.

Mens: Hot Lady jy maak  my bloos…

Hot Lady: Sjuut, moenie onderbreek nie. Die beste kom nog. Sien jy die hakies aan my voelers… dis nie vir die mooi nie. O, nee, dis om beter te kan vasvat. En het ek nie vasgevat nie. Haak, knars, girts. Af is sy kop. Hy het dit nie sien kom nie. Wat ‘n heerlike versnapering, want na die liefdesdaad, het ek nog baie werk om te doen. Soms is daar tot 70 goggabies wat gevoed moet word. ‘n Meisie moet beplan, jy weet.

Maar, ek wil jou eers van die onderbreking vertel, wag, hier is die video…kyk self wat my nuutste eks, Sticks aangevang het. Dit was ‘n lang jaar….

 

Mens: Jinne Hot Lady, so ‘n karnallie, ‘n man pla nie ‘n vrou in kraam nie!

Hot Lady: Glo my Sticks gaan op die ou einde die hoogste prys betaal. Ek moet gaan….

Hot Lady vlieg weg. Die volgende aand kom kuier sy weer oudergewoonte by Mens. Mens is verheug.

Mens: En toe. Was jy suksesvol? Vertel, vertel toe!

Hot Lady: So het ek maar na die misgeboorte heel jaar my plan agtermekaar gekry en vir Sticks op my radar gehou. Toe dit gisteraand daai tyd word, het ek hom nadergelok. Glimlaggies, fladderende oge, jy weet. Man, hy het geval vir die soete stroop in sy ore. Hy kon omtrent nie wag nie. Hy was nie ‘n sleg vryer nie. Lekker fris. Oe, en hy was praterig: “Jy is wonderlik, beeldskoon, jy maak die gogga in my wakker,” het hy aangehou en aangehou. Dan kielie hy so oor my rug. Ek moet bely, dit het warm rillings deur my lyf gestuur. Saamkoer was nie moeilik nie.

Mens (bloos): En toe?

Hot Lady: Man so op die kort draai, toe fluister ek met my voeler so agter sy kop: “Skatlam, onthou jy my? Laas jaar, op die stoep?”

Ek hou so bietjie stywer vas.

Al wat hy kon uitkry was:”O bliksem, dis jy….”

Toe is dit verby… hy het dit nie sien kom nie. Ek het hom goed terug gekry. Wraak kan lekker smaak.

 

 

 

 

         

 

 

 

Foto deur “Jasari”, wat dit in die Wikipedia-ensiklopedie op die wêreldwye web tot openbare besit verklaar het (“released to the public domain”)

 


Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die volgende InLinkz skakel:

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Foonjakkery- dis ‘n (on)ding

 

 

Foonjakkery – die praktyk om jou metgesel of metgeselle te ignoreer om aandag te gee aan jou selfoon of ander mobiele toestel.

(Tele)FOON  + (af)JAKKERY

 

Oukei – dis ‘n eiewoord, kry julle ‘n beter een of vertel my wat is die Afrikaans hiervoor:

 

Image result for phubbing meaning
phubbing  – the practice of ignoring one’s companion or companions in order to pay attention to one’s phone or other mobile device.
  1. “phubbing is just one symptom of our increasing reliance on mobile phones and the Internet.”

 

Klik, klik – wensdenkery

dorothy

Wanneer verandering plaasvind, hetsy in die wêreld om jou of aan jou binnekant – jou emosies of uitkyk,  ervaar mens maar ‘n gevoel van magteloosheid. Ek dink dis soos Dorothy in die Wizard of Oz gevoel het toe die tornado haar in Kansas opgesuig het en in Oz uitgespoeg het. Daar waar jouself skielik in ‘n woeste vorteks bevind. Jy weet deur hierdie chaos moet jy kom, oorlewing ter wille. So, na my mening is baie Suid-Afrikaners in ‘n skaamkwaad-woede  of vingerwysende-dis-jou-skuld vorteks vasgevang. Ons beter anderkant probeer uitkom.

Ons land se mense is oral moerig, kwaad. Dis rerig asof die ketel gaan droogkook en uitbrand. Soveel wreedheid en moordlus. Soveel korrupsie en anderpad-kykery. Soveel moddergooiery. Soveel dubbelstandaarde en argumente. Die pers radiostasie is op die oomblik die kersie op die koek.

Ja,Tumi het tekere gegaan. Maar wraggies hoe sy in die middel van wie verteenwoordig Afrikaanses nou – die sanger of die uitgewekene in Nederland – beland het, gaan my verstand te bowe.

Ek sweer ek het in ‘n paralelle wêreld na ‘n ander radiouitsending geluister.Dis hartseer dat ons so gou op sosiale media reageer en vure aanstook.

Die analogie wat Tumi  gebruik het, of wat ek in die ander radio-uitsending gehoor het, was dat Apartheid (nie witmense nie) se gevolge is soos ‘n boelie wat uitgehaal word omdat hy iemand se fiets gevat het. In plek van straf vir die boelie, word die benadeelde kind aangesê om die fiets met die boelie te deel. Dis wat ek gehoor het. Ek dink dis nogal ‘n goeie analogie.

Wat ek ook gehoor het is dat Tumi dink mense in hulle nou persoonlike perspektiewe, baie soos die rondloperbok is wat op die ou einde aan ‘n paal vasgemaak word om sy gewoonte te breek. Die bok loop daarna al in die rondte en net so ver as wat die riem hom toelaat. Hy raak so gewoond aan sy sirkeltjie, dat wanneer die riem verwyder word, sal die bok aanhou om in die aangeleerde paadjie te beweeg.

Ek is Afrikaans, wit, middeljarig. Ek hét uit Apartheid gebaat. Kon middernag in die strate rondjol as student, is ‘n goeie opvoeding gegee, kon gaan studeer, kon doen wat ek wou. Nes duisende ander soos ek.

Ek hou nie van Steve Hofmeyr – die middeljarige weergawe nie. Hy is vir my opsweperig Dis maar ek.  Ek hou ook nie partikulier van Martin Bester (te nasaal) of Rian van Heerden nie (probeer te hard).  Ek hou van Tumi as sy nie so skel lag nie. Ek mis vir Diane Broodryk – sy het styl gehad. Ek hou baie van Amore Bekker en Marieta Kruger – hulle bedryf mooi Afrikaans vir my. Maar dis ek, ek verwag niemand om my opinie te deel nie. So blaas maar so 10 bar af toe!

Ek hou nie van die Prez en klomp politici van verskeie oortuigings nie. Ek hou ook nie van Orania-denkers nie. Dis my keuses en voorkeure – al die laaik en ek-laaik-nie. Maar dit gee my nie die reg om liederlike dinge te skryf of ander mense af te kraak en in die massa soos ‘n gogga te kere te gaan nie. My opinie word reeds hier nou te veel na my smaak gelig.

Hier is die ding – mense is erg opgesweep.  Hier in Polokwane sou Martin Bester van die pers radiostasie kom optree namens ‘n plaaslike diereversorging-organisasie.  Onthou sulke besprekings word byna ses maande voor ‘n optrede bespreek.  Hoe sal die hondeliefhebbers nou kon raai wat op 12 September – twee weke voor hulle konsert sou gebeur. Die moerigheid oor wat mense dink hulle gehoor het, het nou veroorsaak dat die konsert gekanselleer is, met vieslike kommentare op die arme welsynsgroep se Vuisboekblad.

Nou wonder ek so in my enigheid – bereik hulle enigiets om die konsert te boikot? Vra hulle, hulle kaartjiegeld terug van die hondebeskermers? Gaan hulle vrywillig (die gesiglose hulle wat so tekere gaan) hulle R100 kaartjies in skenk om die brakke te help. Wed jou NEE.

Lekker in ons moerigheid, word ons presies soos diegene wie vere voel vir reg en geregtigheid in ons land. Die hulle is ons, julle! Tyd om te besin oor uitsprake, te luister met kalm en oop gemoedere en mekaar die hand te reik en saam deur die storm kom!

Wens ek kon soos Dorothy my hakkies klik en alles kom reg.

Net so.

NS. Lees hier oor woede.

https://aeon.co/essays/there-s-no-emotion-we-ought-to-think-harder-about-than-anger