Leef jou streep aka lewe

Dashget-a-tattoo-funeral
Ek is in die onlangse verlede aanhoorder van ‘n argument oor Jack Parow se musiek en lirieke. Een verklaar passievol dat hy die man en sy musiek glad nie laaik nie. “Ek probeer maar my streep dun hou,”  kwinkslag hy. ‘n Ander vriend sê droogweg:”Ons almal het maar strepe.”  En die terugkap: “Party s’n is net breër.” My dogter wat ook nie op haar bekkie geval is nie, raak betrokke en verklaar dat brëe strepe die nuwe swart is.
Ja, vir Jack laaik jy of jy laaik hom nie. Ek luister na die man. Daar is goed wat my nie aanstaan nie, maar kletsrym is sosiale kommentaar, en ‘n mens leer en verbreed jou eie storie deur te luister. Ek is ook gek na Fokofpolisiekar, Valiant Swart, Koos Kombuis. Ek is ook mal oor Coenie de Villiers, Jannie du Toit,  en so aan.
Is my streep nou dun maar diep of is my streep dik en vlak? Ek reken ons almal is maar  gestreep op ‘n manier. Dit maak dat ons onthou om ons nie aan te matig nie! Een streep wat ek nie van hou nie is die een van vooroordeel, van engte en klein denke. Dan gaan ek maar liefs vir kommin. Sela.
Vanmore, toegewikkel in ons sjokolademoussedeken, luister ons Brekfis met Derrich op RSG. “Luister saam na “Tema van jou lied,” nooi hy. Dis Valiant Swart en Jack Parow.
Ons luister. Ons streep vir Afrikaans en menswees  loop dik en diep deur die woorde.

jack-parow-en-valiant-swart-watkykjy

Lees net:

Tema van jou lied

Kom wonder
Kom werklik

Kom sterre verskiet

Kom glimlag

Begin weer jou lewe geniet

Kom wonder

Kom werklik

Kom sterre verskiet

Maak geluk weer die tema van jou lied

Kom moeg,

kom met my,

kom misverstaan

Kom huistoe,

kom alleen,

kom vinnig,

kom saam

Kom happy,

kom hartseer,

kom smile,

kom traan

Kom winter,

kom somer,

kom sonskyn,

kom maan

Kom met my,

kom sonder,

kom sober,

kom klaar

Kom donker,

kom skemer,

kom daglig,

kom vaak

Kom moeder,

kom vader,

kom suster,

kom kind

Kom honger,

kom huilend,

kom verloor,

kom gevind

 

Kom wonder

Kom werklik

Kom sterre verskiet

Kom glimlag

Begin weer jou lewe geniet

Kom wonder

Kom werklik

Kom sterre verskiet

Maak geluk weer die tema van jou lied

Kom binne,

kom buite,

kom plaas toe,

kom stad

Kom hardloop,

kom le rond,

kom hou vas my hand

Kom warm,

kom koud,

kom eensaam,

kom vas

Kom bakhand,

kom vraend,

kom tasse gepak

Kom heemwee,

kom denkend,

kom ouers verras

Kom leeg,

kom volop,

kom geraamtes in die kas

Kom hier,

kom net vinnig,

kom een stuk,

kom as

Kom deur,

kom hientoe,

kom hou vas my hand

Kom wonder

Kom werklik

Kom sterre verskiet

Kom glimlag

Begin weer jou lewe geniet

Kom wonder

Kom werklik

Kom sterre verskiet

Maak geluk weer die tema van jou lied

(Skrywers:  Zander Tyler, Pierre Andre Nolte, Fred den Hartog, Justin de Nobrega)

Ek is dadelik op die tablet en ek google die musiekvideo raak. Dis fantasties! Die video van die twee kunstenaars se optrede is in 2014 opgeneem in die Malmesbury-omgewing, en die res vertel die verhaal van ongewone Weskaapse mense, wat hulle lewenstema uit dans, speel, spring en leef!  Albino’s met mieliepitglimlagte, ‘n seun manalleen in ‘n balletklas, ‘n verlamde valskermspringer, die hulpeloses, haweloses, ‘n vroulike Elvis-nabootser – aan die leef!

Om terug te keer na die streep argument. Ek wil sê maak nie saak of hy dun is nie, hy is daar, maak nie saak of hy breed is nie, hy is daar, maak nie saak of die vlak of diep is nie, ons streep maak deel van ons uniekhied. Ek is so bly liefde vir woorde, liefde vir alleman se storie maak dat my streep inpas by ‘n ander se vlak, diep, smal of breed. Dit maak my ore oop en my oë se uitkyk wyd.

O ja! Onthou: Tussen jou geboortedatum en jou sterfdatum is ook ‘n streep. Dit dui op jou lewe. Ek reken hy moet dik en diep geleef word, want dis jou storie.

Groete van ‘n gesonder lekkervurige ekke, so flikkerig soos ‘n vuurvliegie, maar gesonder.

 

Besnor om ‘n verskil te maak.

IMG-20180505-WA0047.jpg

Wiele 500, Grincourt, The Grind, Koffie Zero, Men-o-pause Mafia, Meelbestrooide Sjefs, Romeine in togas, Martelize Brink, Jak de Priester en sy hoenderboer klavier- begeleier, ‘n horde elegant geklede vroue, gegeurde jenewer, lekker kos en heerlike roomys.

Hiedie ry woorde met ek snoer om te vertel van ‘n heerlike herfsoggend ‘n baie goeie saak terwille. Die Wiele 500 projek het gister hulle sesde Dames Tee by Grincourt, buite Polokwane aangebied.

Onder ‘n Reuse markiestent se dak, tussen bosvelddoringbone op ‘n grastapyt het hordes vriendinne om keurig gedekte tafels saamgetrek. Soos alle ander jare is daar ‘n tema. Vanjaar Suurlemoene en Olywe, eg Italiaans.

Die spyskaart reflekteer die tema van geurige filet, slaai, tuisgebakte rolletjies, geurige hoender. Die dekor op elke tafel ‘n houtkratjie met suurlemoene, loof en Sally Williams Nougat. Want saam met die lewe se suur, ook iets soet. Rina en Andre van Grincourt en hulle span, is ‘n skat hier in ons Polokwane. Lieflike plek, oulike mense wat hulle passie uitleef en hulle liefhê wys in elke detail.

Die sameroeper Michelle Engelbrecht,vertel dat mense graag sê:”If life hands you lemons, make lemonade.” Sy reken dat die mense wat baat by die Wiele 500, die wat deur siekte of ongeluk verlam gelaat is, haar anders geleer het:”If life hands you lemons, throw it back and say: ” I don’t want this, and if I find the manager, I”ll burn his house down.” Ons gee luide applous.

Die lieflike, talentvolle Martelize Brink – joernalis, radio omroeper, sjef en resepteboekskrywer, en Mathys Roets, supersanger, is van die gesigte van Wiele 500. Hulle maak seker rolstoelgebonde mense van alle ouderdomme ‘n stoel na behoefte ontvang. Gister is ‘n jong man toegerus met ‘n wedloopfiets.

Ek sit met ‘n knop in my keel toe Martelize sê dat ons so maklik kla. Sy haat haar sterk bo arms. Die jong vrou wat as kind net een oggend wakker geword het en nooit weer kon loop nie. Ek bly oortuig dat hierdie mense, groter lewe as ons wat regop rondloop. Volronde groot lewens.

Dis hoekom ek hierdie projek saam met vriendinne ondersteun. Elke jaar. Die projek bied ons geleentheid om ‘n oggend saam met die mense wat baat by die projek te spandeer. Ons sien en beleef wat ons skenking en etekaartjie vermag. Ons word bedank en kan elke keer verryk en dankbaar daar weggaan.

Maar ons gaan traag weg, want dis lekker onder daardie markiestent. Martelize leer ons pasta maak, ons drink Turkish Delight jenewer, lag vir mekaar se kostuums, sing saam net Jak de Priester en sy hoenderboer klavierspeler.

Kyk hier:

https://mobile.twitter.com/MartelizeBrink/status/992775304740470786

Wat sal ‘n mens sê van hom. ‘n Talentvolle sanger en woordkunstenaar. Ons jil vir Sally Williams, hy lag en vermaak ons met Reenboog oor Suid-Afrika, en ‘n lied wat menige pa vir sy dogter se vryer sal wil speel. ‘n Veelsydige, talentvolle, spontane mens

Ag, wat ‘n lieflike onthou was dit vir my en nege liefiemense. Ons bende was daar as die Men-O-Pause Mafia. Gestreep en met swart pette, rooi serpe, swart oë en bloedrooi lipstiek en snorre. Neffens ons tafel was die oggend se besgekleede tafel. Tien sjefs, met meelbestrooide gesigte en al. Bravo!

Daar is baie gelag, en geskerts, maar elke vrou het elke keer as ons met mekaar oogkontak gehad het, een groot porsie medemenslike omgee gestraal. Ons was hier saam om ‘n verskil te maak. Jy kon dit voel. Die liefde en omgee by elke tafel van tien.

NS. Het koffie zero by The Grinder bestel. Dis my weergawe van swart en bitter koffie. Die barista met sy lang hare en snor lag. “Dis nou oorspronklik.” So flirterig terg middeljarige ek: “Mens is nooit te oud om iets nuut te leer nie.” Klink amper hygromanerig. Ek wens so in my enigheid die Towerinne van blogland kon saam met my om die tafel kom sit. Miskien volgende keer.

Meer as net ‘n treffer

Ek is mal oor die groep Imagine Dragons. Hulle nuwe treffer Next to me is soos baie vorige treffers in die kol. Maar die video vir Next to me is kapow. Dis ‘n mini fliek oor die lewe: foute, vergifnis, woede, haat, moord, liefde, die hele kaboedel.

Maak tee of koffie of vat net 12 minute en kyk saam…..

 

Vrydag rebellie en bietjie romanse

Related image

Vandag is Vrydag, die vyfde ene sedert Rots se einas geopereer is. Ons driedubbele tou se een kabel geknak.

So Bab en ek, met haar vennoot Mielie en ons kinders van Afrika-mammas,  moet ekstra skouer aan die wiel sit om die Lekker winkel en die Winkel vir bedorwe boere aan die gang te hou.

Julle lag, my man is al 30 jaar in die kunsmis bedryf, sy kliënte in die grond in bederf.  Ek het al geskryf hy het, toe Bab klein was en ekke by ‘n gemeenskapskoerant joernalis was en hy pas begin kunsmis smous het ons soos volg voorgestel het: My kind maak dit, my vrou praat dit en ek verkoop dit! Rêrig, ware storie van ons lewe.

Maar om terug te kom by Vrydag, ons dae is lank en weke woes. Vanoggend ry ek en Bab net na 07h00 die 40km stat toe. Die winkels moet oop, daar is kunsmis te laai, ons kry kaggel voorraad in, die twee meisiekinders het ‘n vriendin se verjaardag, so dis hulle afdag.

Bab kyk my so. “Ek wil vir jou nuwe musiek speel.”

Jack Parow se In my koningkryk, Mikey Mike en Imagine Dragons se nuwe snitte laat gou die Legend se vensters bewe, en ek en my Bab lag oopmond.

Opsluit besluit ek flip dit, dis rebellie- en romansedag, en daarom deel ek die musieke met my mede-musieksmakers hier in Blogland.  Vir die ander maats in wie se kraal niks hiervan sal val nie -jammer om te hoor.

Die rebel in my wil gil en weghol, maar die grootmens sê draai die musiek op en kry dit uit jou gestel. Daar is werk wat wag en vanaand ‘n lang glas wyn,  laatslaapvooruitsigte én reën vir die naweek op die kaarte. Watwou mismoed!

Baai.

NS. Ek gaan nou op iTunes die Mooi Imagine Dragon lied koop sodat Rots dit ook kan luister. As ek  ‘n anthem vir ons twee sou skryf, sal dit soiets wees. Dankie my Bab dat jy my ore en musiek jonk en huidig hou. Lief vir jou in eweigheid in.

 

 

Wat ons ookal oorkom – ons oorkom

Voor jy verder lees, luister eers hier.

 

Ken julle die storie van die mooie gesang?

Ene Horatio Spafford, ‘n eens suksesvolle prokureur in Chicago, se lewe word deur ‘n rits traumatiese gebeure getref. Sy tweejarige seun sterf onverwags en die  Great Chicago Fire van 1871 roei hom finansiëel uit. Hy het aansienlike eiendom besit, en dié is uitgewis in die brand. Asof dit nie genoeg is nie volg ‘n ekonomiese laagtepunt in1873, wat besighede verder geknou het. Hy het beplan om saam met sy gesin per boot na Europa te reis. Weens omstandighede, vertek hy nie saam op die SS Ville du Havre nie. Terwyl hy met hersonering van eiendom na die brand gesukkel het, is daar ‘n tragedie op see. Die SS Ville du Havre. Die bots met die Loch Earn in die grootte Atlantiese oseaan. Spafford se vier dogters oorleef nie. Sy vrou Anna stuur die wel-gepubliseerde telegram: “Survived alone…

Spafford vertek dadelik om by sy vrou aan te sluit. Toe die boot waarop hy reis, naby die gebied waar die ongeluk gebeur het, pen hy die mooie “It is well with my soul.”  Philip Bliss het die melodie gekomponeer en dit is in  die Gospel Songs No. 2 deur  Sankey and Bliss (1876) gepubliseer.

Horatio en Anna Spafford het hierna weer drie kinders. Maar tragedie bly nie weg nie. Hulle vierjarige seuntjie sterf op 11 Februarie 1880 aan skarlakenkoors. Hulle twee dogters Grace en Bertha oorleef. Die Presbiteriaanse kerk waaraan die gesin behoort het, het die aanhoudende tragedies van die Spaffors as goddelike straf beskou. In reaksie tot hierdie oordeel het die Spafford hulle eie Messianse-sekte, die “Overcomers” soos die Amerikaanse media hulle genoem het.

Die Spafford gesin vertek in 1881 toe Grace pasgebore is na Ottoman-Turkse Palestina. Hulle vestig in Jerusalem en stig die  American Colony.  Lede van die kolonie het hulle besig gehou met  filantropiese werk oor godsdienste heen. Alle mense is gehelp, en so het hulle die vertroue van plaaslike Moslems, Jode en Christen gemeentes verwerf.  Tydens en direk na die Eerste Wêreldoorlog het die kolonie ‘n kritiese rol gespeel om gemeenskappe in Jerusalem deur swaarkry tye en skaarste te kry deur sopkombuise, hospitale, weeshuise te vestig  en ander noodsaaklike dienste te lewer, aldus Wikipedia

Hulle werk word die onderwerp  van  Jerusalem deur nobelpryswenner Sweedse skrywer Selma Lagerlöf.

Hulle verhaal laat my aan die legende van die ‘thornbird’ dink. Die voëltjie is dikwels die slagoffer van ‘n laksman of valk, wat  die weerlose skepseltjie met ‘n doring deurboor. Selfs in die voëltjie se sterwensoomblikke sing hy sy mooiste melodie.

So moet ons ook wees deur alles – want God is reeds daar.

Dankie vir musikale ore

Geen musiekinstrument kan ek nie speel nie, en sing kan ek om die dood toe nie. Daai talent se ry het ek gemis.  Ek het wel redelik voor in die musiekwaardering ry gestaan. Dankie Vader dat ek ore gekry het wat musiek in baie genres kan hoor, geniet  en waardeer!

Vroeg na die millenium se draai moet ek vir ‘n rede stad toe, kan nie onthou hoekom nie, dit sou tien teen een gewees het om vir Biebs hospitaal toe te vat of soiets. Ek onthou hoe ek in ‘n winkelsentrum se Exclusive Books rondgedwaal het en met arms vol boeke toonbank toe gestap het. As so laaste “spandeer jou laaste sente” versoeking lê helderkleurige CDs neffens die kasregister. Denkende dis ‘n praatboek, tel ek ene op.

Putumayo presents Celtic Crossroads lees die omslag met die folkerige kunswerk. Ek is dadelik nuuskierig. Koop daar en dan my eerste twee Putumayo ‘world music’ albums. Ek het ‘n twintigtal van die albums oor die jare aangeskaf. Die musikale reis oral oor die wêreld heen, verskaf groot plesier.

Putumayo is ‘n platemaatskappy wat in 1993 deur New Yorker, Dan Storper gestig is. Hulle fokus op musiek samestellings van verskeie volkere, godsdienste en musiek genres wat bestempel word as ‘world music.’

Vir my is dit ware musiek – weg van populêre doef-doef my-liefie-lyfie gemors. O ja, ek is ook mal oor klassieke musiek – van barok, verby Bach en Mozartk, die ou meesters.  Klassieke Rock laaik ek ook vreeslik – die goed van die duiwel van ons jong jare – Uriah Heep, Pink Floyd, Black Sabbath.  Dis hoekom ons op die plaas bly – daar is nie bure om te kla nie. Oe, en golden Oldies – 50s en 60s – ons lief dit. Dan as die by ons mooie Afrikaans kom – Laurika, Coenie, Valiant, Koos, Oorle Koos, Eugenie, Amandla, Arno Carstens, Les Jevan, David Kramer  en diesulkes – hulle laat braaivure hoog brand.

Tel my net uit as dit kom by  heel moderne klassiek en jazz – daar is ‘n diskordante klank wat my ore seer maak.

Luister saam na Putumayo klanke:

Lees self  verder:
NS. Die Putumayo albums se kleurryke kunswerke is die werk van Britse illustreerder Nicola Heindl.