Kyk hoe glimlag sy vir my

Toe ons nog min jare getroud is, moes ek weg vir drie dae om ‘n kursus by te woon. Rots moet vir Bab versorg. Regmaak vir dagmamma en self by die werk kom. Die kursus is vroeër klaar en ek kan ‘n aand vroeër huistoe kom. Dit was ‘n Vrydag. Angstig om weer by my gesin te wees en ook oor my kind se oorlewing. Rots kon toe nog soms vergeet hy is nie meer oujongkêrel nie. (Grappie)

Ek stop by die huis in Springbokstraat, Bethal. Dis doodstil, en die heerlikste reuk omgewe my toe ek die agterdeur oopmaak. Ek hallo maar niks behalwe die malse reuk van skaap wat bak groet my.

Ek sit my bagasie neer en trek die oonddeur oop. ‘n Ry tande en teruggetrekte lippe begroet my. ‘n Skaapkop in die oond. My gesin nêrens te bespeur nie. Daai dae het jy nog kon oorstap bure toe om te gesels en kuier.

Ek vlieg om uit die huis met die grynsslagskaap onuitwisbaar in my denke graveer. Straat af hoek toe, by ons Pikkie-vriende se huis in. Ek hoor hoe lag en gesels almal. “Jy’s vroeg,” is hoe Rots my groet. Hy kyk my so. “Jy het in die oond gekyk.”

Ek het daai aand eenkant ‘n sagte kaasbroodjie geëet.

Lang storie kort, dis 33 jaar later, en sowaar, hy het lank en geduldig gewag. Gister kom Saartjie skaapkop skoongeskrop saam huistoe.

Ek is nog net so grillerig, maar na al die jare, as jy nie kan wen nie, stap jy maar vir liefde saam. Rots se skaapkopgilde het vanaand twee ietwat gereserveerde lede, synde Bab en die uwe.

Saartjie is in sout water gebad, gespoel en met groot liefde in die buiteoond gebak. Hef aan lê voor.

Daar is soos dit in my huis gaan, opgelees oor skaapkop. Dine van Zyl se skaapkop relaas, die gewildste. Haar Boerekos kookboek is soveel meer as net resepte. Bab en ek vind haar instruksies en leiding erg vermaaklik.

Veral die gesegde “‘n ding smaak agter die oor,” het ‘n hele skaterlag relaas ontketen. Onder andere of Bab dan nou uiteindelik ‘n sib gaan kry. Ja né, daai weerlig is deur Maria en Josef gesteel. Ons lag en terg en Rots versorg geduldig vir ‘n klomp ure die buitevuur. Saartjie se glimlag al breër met elke uur wat verby gaan.

“Kyk hoe glimlag sy vir my,” kondig Rots aan die einde van die bakslag aan.

Nou ja, my oumas is saam met ander kaalvoet oor die Drakensberge en ek moet vir Bab tot voorbeeld wees. Ons sit aan met glimlaggende Saartjie so naby aan Rots se plek as wat ons kon. Jammerlappie en skerp messe getrou gedek soos Dine aanbeveel. Ek kies ‘n stukkie wang en natuurlik daai sappige agter die oor lekkerte. Mens moet mos ervaar en beleef. Bab hou ook by lappies wang.

Rots is soos ‘n kleuter met Kersfees. Dis stukkie wang, happie oor, en o vrek, daar gaan Saar se oog. Hy haal ewe respekvol die tongetjie uit, skil dit af en gee die lappies vel vir die vier honde wat soos “His masters Voice” tjoepstil sit en wag het vir hulle skaapkoplekkerte.

Bab het nie vreeslik van haar bord opgekyk tydens Rots se smulsessie nie. Net bedees dankie gesê haar steakie is amper lewendig perfek.

Saartjie wen vir Rots, die smullekkerte binne die kopbeen, moes oorstaan. Ek dink dit sal met roosterbrood bedien word, of mieliepap. Ek ssl liewer Post Toasties eet.

O ja, daai agterdie oor vleisies wat tot stoutigheid en gekriewel lei. Dis ‘n wolhaarstorie. Dis eerder ‘n susmiddel. Ons het netnou net wakker geword, tien ure se rus agter die blad.

Goeiemore!

Besnor om ‘n verskil te maak.

IMG-20180505-WA0047.jpg

Wiele 500, Grincourt, The Grind, Koffie Zero, Men-o-pause Mafia, Meelbestrooide Sjefs, Romeine in togas, Martelize Brink, Jak de Priester en sy hoenderboer klavier- begeleier, ‘n horde elegant geklede vroue, gegeurde jenewer, lekker kos en heerlike roomys.

Hiedie ry woorde met ek snoer om te vertel van ‘n heerlike herfsoggend ‘n baie goeie saak terwille. Die Wiele 500 projek het gister hulle sesde Dames Tee by Grincourt, buite Polokwane aangebied.

Onder ‘n Reuse markiestent se dak, tussen bosvelddoringbone op ‘n grastapyt het hordes vriendinne om keurig gedekte tafels saamgetrek. Soos alle ander jare is daar ‘n tema. Vanjaar Suurlemoene en Olywe, eg Italiaans.

Die spyskaart reflekteer die tema van geurige filet, slaai, tuisgebakte rolletjies, geurige hoender. Die dekor op elke tafel ‘n houtkratjie met suurlemoene, loof en Sally Williams Nougat. Want saam met die lewe se suur, ook iets soet. Rina en Andre van Grincourt en hulle span, is ‘n skat hier in ons Polokwane. Lieflike plek, oulike mense wat hulle passie uitleef en hulle liefhê wys in elke detail.

Die sameroeper Michelle Engelbrecht,vertel dat mense graag sê:”If life hands you lemons, make lemonade.” Sy reken dat die mense wat baat by die Wiele 500, die wat deur siekte of ongeluk verlam gelaat is, haar anders geleer het:”If life hands you lemons, throw it back and say: ” I don’t want this, and if I find the manager, I”ll burn his house down.” Ons gee luide applous.

Die lieflike, talentvolle Martelize Brink – joernalis, radio omroeper, sjef en resepteboekskrywer, en Mathys Roets, supersanger, is van die gesigte van Wiele 500. Hulle maak seker rolstoelgebonde mense van alle ouderdomme ‘n stoel na behoefte ontvang. Gister is ‘n jong man toegerus met ‘n wedloopfiets.

Ek sit met ‘n knop in my keel toe Martelize sê dat ons so maklik kla. Sy haat haar sterk bo arms. Die jong vrou wat as kind net een oggend wakker geword het en nooit weer kon loop nie. Ek bly oortuig dat hierdie mense, groter lewe as ons wat regop rondloop. Volronde groot lewens.

Dis hoekom ek hierdie projek saam met vriendinne ondersteun. Elke jaar. Die projek bied ons geleentheid om ‘n oggend saam met die mense wat baat by die projek te spandeer. Ons sien en beleef wat ons skenking en etekaartjie vermag. Ons word bedank en kan elke keer verryk en dankbaar daar weggaan.

Maar ons gaan traag weg, want dis lekker onder daardie markiestent. Martelize leer ons pasta maak, ons drink Turkish Delight jenewer, lag vir mekaar se kostuums, sing saam net Jak de Priester en sy hoenderboer klavierspeler.

Kyk hier:

https://mobile.twitter.com/MartelizeBrink/status/992775304740470786

Wat sal ‘n mens sê van hom. ‘n Talentvolle sanger en woordkunstenaar. Ons jil vir Sally Williams, hy lag en vermaak ons met Reenboog oor Suid-Afrika, en ‘n lied wat menige pa vir sy dogter se vryer sal wil speel. ‘n Veelsydige, talentvolle, spontane mens

Ag, wat ‘n lieflike onthou was dit vir my en nege liefiemense. Ons bende was daar as die Men-O-Pause Mafia. Gestreep en met swart pette, rooi serpe, swart oë en bloedrooi lipstiek en snorre. Neffens ons tafel was die oggend se besgekleede tafel. Tien sjefs, met meelbestrooide gesigte en al. Bravo!

Daar is baie gelag, en geskerts, maar elke vrou het elke keer as ons met mekaar oogkontak gehad het, een groot porsie medemenslike omgee gestraal. Ons was hier saam om ‘n verskil te maak. Jy kon dit voel. Die liefde en omgee by elke tafel van tien.

NS. Het koffie zero by The Grinder bestel. Dis my weergawe van swart en bitter koffie. Die barista met sy lang hare en snor lag. “Dis nou oorspronklik.” So flirterig terg middeljarige ek: “Mens is nooit te oud om iets nuut te leer nie.” Klink amper hygromanerig. Ek wens so in my enigheid die Towerinne van blogland kon saam met my om die tafel kom sit. Miskien volgende keer.

Mooi so!

Kudos vir Snowflake. Hulle praat ons almal se taal.

20180220_110442

Daai vetkoekies wat ons so by die straatkiosk koop – magwenya se meel mengsel kan jy nou by die Pick & Pay koop. Ook Stoombrood – Dombolo

Ek dink dis so innoverend dat die onderskeie name op die verpakking verskyn en die resepte. So terwyl ons ons tale vier.

 

Slim of dom

slimdomBovril and Marmite

Lees gister in Sarie oor Bovril en Marmite. Sal Rots met my stry oor wie eerste was – Bovril was. Bovril is in 1870 ontwikkel. In 1902 het dieselfde maatskappy ’n vegetariese opsie, Marmite, bekend gestel. Jou ma het besluit of die huishouding ge-Bovril of ge-Marmite.

Rots vrek oor Bovril, en saam met sy boeties het het hulle kleintyd lelike goete oor Oxo en Marmite te sê gehad. Sal net sê die bestanddele is verdag gemaak. Gebruik jou verbeelding. Dié snobisme is egter vinnig by die deur uit as Skoonma Biebs Marmite tert opgedis het!

Nou onlangs lees ek met smaak vir Rots dat wetenskaplikes meen Marmite  op jou broodjie mag dalk ‘n positiewe impak op brein aktiwiteit hê omdat dit ryk is aan vitamien B12, wat op sy beurt weer die liggaam aanmoedig om ‘”the neurotransmitter that “regulates the delicate balance of activity needed to maintain a healthy brain,” te vervaardig. Lekker slaan die blindesambok vir Rots!

So sedertdien is daar nou Slim en Dom op die inkopielysie in my huis. Slim is natuurlik Marmite en Dom – die Bovril. Ek is die verbruiker van Slim. Sweer dis hoekom my gesin my hulle persoonlike Google maak. Ek moet alles weet én kan antwoord. Dankie Marmite!

Ek het op allerhande interessanthede afgekom toe ek oor Bovril en Marmite opge-Google het, hierdie blog het my aandag getrek:

The origins of Marmite and Bovril

One word goes back to Shakespeare’s day; the other is science-fictional

‘How can Bovril be suitable for vegetarians?’ asked my husband. ‘Bo- comes from bos, Latin for an ox.’ He was staring at a label that said: ‘Beef Bovril. Beef flavoured drink.’ This is a preparation of dried granules, containing yeast extract but no beef, which therefore not only suits vegetarians but also counts as halal. I must say I shared my husband’s confusion, for there is still the tarry-looking substance in jars labelled ‘Beef Bovril: the original beef extract’, which is 43 per cent beef stock and 24 per cent yeast extract.

Bovril is made by Unilever, just like Marmite, which caused 24 hours of yeasty frenzy last week when the price was said to have been affected by looming Brexit. Marmite is simply yeast extract, first made in 1902 from by-products of brewing at Burton upon Trent.

The clue to the word marmite is on its label: a cooking pot, in French marmite. The stuff was marketed to enrich soup or stew. But marmite had been used in English since Shakespeare’s day to mean a metal cooking pot with a hook each side to hang over the fire. It was peculiar to Shropshire and the West Midlands. I don’t know why. The pronunciation was marmit. In the 19th century the word was reintroduced from French, with a Frenchified pronunciation, marmeet. In the first world war the word, pronounced in the French way, was given to a bomb or shell shaped like a pot.

Bovril takes us into the wild science-fiction, eugenic, theosophist world of the bestselling author Bulwer Lytton, who introduced the made-up word vril in his novel The Coming Race in 1871. The narrator half explains vril as being like electricity, mesmerism, or the odic force (found streaming from the fingertips, according to Baron Karl von Reichenbach, 1788-1869). Madame Blavastky got very excited by vril.

One more meaning congealed from the notion of Bovril. Bovrilise meant to boil down language like meat concentrate, as in our text-speak, or the Edwardian newspaper small ad: ‘Wanted, Sit. as Comp. by Eng. lady, 35; good Fr.; good refs.’ But this metaphoric use of bovrilise was soon forgotten, as no doubt, too, the Marmite war of 2016 soon will be.

the depth of now

Live, Love & Travel - Never Stop Exploring

Discover

A daily selection of the best content published on WordPress, collected for you by humans who love to read.

Wag 'n Bietjie

Welcome! Come linger a while..

The Sanity Rules

Uncommon common sense

Tannie Frannie

My terapie vir oudword

Ouch!! My back hurts!!

Life according to one of life’s truly gifted naturally born wafflers… an open diary of a Saffer in a different land... life in the greater Dublin & Leinster area. (Since 2011) My quests fuel my dreams… my dreams fuel my quests!!

Hersenskim

Website of fantasy author Carin Marais

Liewe Persoon

Ons het almal iemand nodig om na ons te luister

penpunt

Waar die hart van vol is …

Country Living in South Africa

Sharing my life and experiences close to the earth.

Dream Desire Achieve

The dreams you desire can be achieved, for with God nothing is impossible.

Little Fears

Tales of whimsy, humor and courgettes

KAITLIN B. CURTICE

Kaitlin B. Curtice

de Wets Wild

Disappearing into South Africa's wild places... Again!

filosopete

random thoughts