Stuur my, Here al is die uitdaging groot

Vroegoggend verby geslaap vir die eerste keer in weke. Lekkerste lekker om na 07h00 wakker te word. Rots lê en blokraai, en Bab en die stoute brakke stoei in haar kamer vir die beste lêplek op haar bed. Maak koffie, pak die gedroogde beskuit weg, gaan gee vir die voëls hulle kossies. Stil tevrede Sondagoggend op Waterval.

Die Sondagkoerant is afgelaai op die tablet en met ‘n stomende beker boeretroos, swart en bitter (niks met persoonlike voorkeure of my gemoed te doen nie, wel so van my bababottel afgespeen) gaan lê ek behaaglik op die oorblywende kussings agteroor. (Glos: Sedert Rots se stywenekkie proses, is hy die baas van alle kussings in ons kamer.)

Ek lees oor CR, die gesoekte Guptas, JZ se Nkandla wat maar R660 per maand kos, moorde, en so aan en so voorts.

Ek vind die EverydayZulu ou, Melusi  Thsabalala,  se onderhoud met Hanlie Retief verfrissend, en ek gaan laaik sommer sy blad. Wens iemand wil Everyday Sepedi, TshiVenda en Tsonga hier by ons trag.  Hy sê vir Hanlie sy blad op die Vuisboek is uit frustrasie dat inheemse tale op radio afgeskeep word of gruwelig vermink word, begin. Ag hy praat so na my hart. Die Radio sonder G se afrikaanseklingels steek my dwars in die krop, so ek kan my net indink hoe Zoeloe en Sepedi en al die ander verkrag word omdat almal dink Google translate is die ware vertaler. Pffft. Google maak ons lui.

Melusi vertel dat hy geleer het dat mense van positiwiteit hou – alle mense. Dis toe dat ‘n “Lion-vuurhoutjie het in sy kop gevlam” het, en hy het besef:”Hou op om jou te bekommer oor wat jy nie het nie en gee wat jy hét.” Ag so bek moet jêm kry.

Sy blad het ‘n verassing ingehou – mense het nie op die platform kom taal leer nie,  die daaglikse nuwe woord het ‘n gesprekforum geword. Alle mense. Soveel so dat hy wat Melusi is homself betig het omdat: ” Jy het jou voorgeneem het om oop te wees vir alle rasse, geslagte en ouderdomme, neh. Aanvaar hulle as vriende.” Dis nou na sy blad van  100 na 700 en nou 1000e gegroei het. Daar is trolle, en hy het aanvanklik so vinnig as wat hy vriende aanvaar het, net so vinnig mense afgegooi. Nou na maande, was daar slegs vier mense wat hy genoop gevoel het om te verwyder van die blad.

Melusi praat waarhede oor vooroordele en veronderstellings – gaan lees self. Soos Melusi, self bely, hy het sy eie Damaskus-oomblikke op hierdie reis. Laat dit so wees vir ons almal, bid ek vanoggend met die koerant in my hand.

Ek gaan kuier op Melusi’s Everyday Zulu blad. Vandag se woord is “thuma” – om gestuur te word. President Ramaphosa het Vrydagaand ook uit Bra Hugh Masekela se lied Thuma Mina aangehaal: Thuma mina – stuur my. Ek bid verder, dat ons almal hierdie gesindheid sal openbaar. Die Melusi’s, die Kose, die Susanne, die hele lot van ons.

Ja, kan jy glo hoe ons land se narratief byna oornag aaan die verander is…

En toe blaai ek verder. In die Rapport Weekliks is ‘n dubbelblad: “Die val van ‘n fout” en ek is sommer kwaad. Die uitleg pla my. Links is Steve Hofmeyr en regs Antjie Krog. Dit moes andersom uitgelê word. Want meer retories en regs, kan ou Steve nie wees nie. Aweh, Stefaans “haal jou mgabe af en lilizela”- drink ‘n positiewiteitspilletjie en blaas af.

Antjie Krog se liberalisme is ook nie almal te koppie tee nie, maar waar woorde skryf sy:” … dis nie net wit mense wat oor die afgrond gekyk het nie, ook ander mense het: En gesien dat ‘n korrupte staatshoof noodlottig is vir enige drome en groei… Wit mense sal moet gee, baie gee en ek dink die meeste van ons moet met oorgawe gee as ‘n besielende, knap staatshoof planne voorlê wat almal insluit met die oog op verbeterde lewensomstandighede…Met ons almal se verskuifde perspektiewe is die land nog nooit so reg om sy en haar kant te bring om Suid-Afrika sigbaar ten goede vir almal te verander nie. Maar soos die taxiegaurdjie in my straat skreeu: “Move people. Jirre, julle moet move!””

Ek en my gesin move al geruime tyd en trag doelbewus om die wat baie swaarder as ons in hierdie land oorleef, se hand te vat en te help waar ons kan. Ons werkers se huise word verbeter.  Die Drop In Centre se boorgat word beveilig. Middagetes wat in my kombuis berei word, is in die yskas by die werk vir ons span, want hulle moet soggens al 04h30 in die pad val om betyds by die werk te wees en saans 19h00 kom hulle tuis. wie sal vir hulle deur die dag kry, as ons dit nie doen nie? Ek deel hierdie nie om te spog dat ons gesin so oulik is nie. Ons het net lankal besef dat ons in ons gezuma-de staat, nie veel kon verander aan die groot prentjie nie. Politieks is maar ‘n stadige, raserige dier. Ons het eenvoudig na ons onmiddelike omgewing gekyk en besluit, doelbewus, om ons tiendes te bestee waar ons die wit van swaarkry mense se oë kon sien.

En Vrydag – daar staan Cyril, ons president en hy sê thuma mina – stuur my, en vir derduisende Suid-Afrikaners vlam hoop weer op. Kom ons stimela – werk om ‘n gedeelde visie te soek, al  kos dit opoffering.

In  Esgiël 16 lees ek vanoggend: ‘“Eendag gaan Ek die lot van Sodom en haar dogters en Samaria en haar dogters verander. Dan sal Ek jou ook weer oprig. Jou ouer suster is Samaria wat saam met haar dogters noord van jou geleef het. En jou jonger suster is Sodom wat saam met haar dogters suid van jou geleef het. Jy het nie sommer maar net gesondig soos hulle nie. Nee, dit was nie genoeg vir jou nie. Binne ’n kort rukkie het jy hulle ver oortref! So seker as wat Ek leef, sê die oppermagtige Here, Sodom en haar dogters het nooit gedoen wat jy en jou dogters gedoen het nie. Sodom en haar dogters se sonde was dat hulle trots was en te veel kos gehad het en glad nie vir ander omgegee het nie. Hulle het nie arm en behoeftige mense gehelp nie. Hulle was trots en het afskuwelike dinge gedoen. Daarom het Ek hulle uitgeroei, soos jy gesien het.’ ESEGIËL 16:46-50,53

Here, wil U ons genadig wees en ons nederig en aanneemlik maak in u oë. Help ons om nie onbedag teenoor ander se seer en woede dinge sê en doen nie. Help ons om die mense te wees wat U hart bly maak. Ek dra ons land en sy mense aan U op en vra dat U elke dag ons sal lei om ons selfsug, eie-geregtigheid en trots in ons sakke sal steek, die moue sal oprog. Thuma mina, stuur my Here. Amen.

Ook onthou ek wysheid ala Voltaire van Evelyn Beatrice Hall

quote-i-disapprove-of-what-you-say-but-i-will-defend-to-the-death-your-right-to-say-it-n-b-evelyn-beatrice-hall-96-54-08

Bogger die brug

26907123_10156279225881165_4570918290025142762_n

“Bou ‘n brug. Kom daar oor.”

Van die kakste raad wat ek al gekry het. Ek stem volmondig saam met Brené Brown. Ons is wat ons oorkom en ervaar. Daai ewige verwerk van die of daai slegte ervaring, en dan die vergeet daarvan, maak mens net meer broos en breekbaar. Nee man, al ons ervaringe – goed of sleg is deel van ons mondering. Dis die nerfaf dele op die knieg en geskifte kraag wat wys ons het gewaag om te lewe.

Ek hanteer enigeiets wat soos verwerping lyk of voel baie sleg. As Rots afkeurend begin moet en moenie, dan fok my brein links. Ek verloor my dun lagie opgevoede vernis soos blits. Kry so skaam oor die foutlyn.

Nou hy wat my Rots is is so rukkie gelede gesteel deur ‘n pyn in die nek. Die aanhoudende seer het hom van sy persoonlikheid – wat nogal sag van geaardheid is – beroof. In sy plek is ‘n bytende, redelose, vies ou. Ek weet nou hoe mense na 33 jaar hulle paai vat en waai. Die man wat ek liefhet is weg, en die nuwe ou en ek byt en blaf en knor. Tot die honde gee pad. Ons hantering van sy herstelproses is om die minste te sê ‘n fiasko, ‘n weghol bogger-op.  Daar is min medisyne wat help. Eetlepels geduld is nêrens te kry nie. Die apteker skud net sy kop. Dis nie in pille te kry nie.

Dis toe die bou ‘n brug raad weer oor my pad kom. Pffft.

Dank genade ek lees wonderlike goed raak. Onder andere dat al die mooiste tapiserieë maar oes lyk as jy hulle omdraai. Die afwerk en knope die is vernuftig aan die keersy weggebêre.  Ook is die treffendste weefsels, die met swart omlyning en skaduwee. As jy naby staan – sien jy die swart en gebrokenheid so maklik raak. Staan bietjie terug – dan sien jy hoe vol kleur en aksent jou prent goddelik geweef is.

Huidiglik is daar ‘n groot stuk skadu in my prentjie. Dis nie lekker nie, maar ek weet: weldra kom daar vrolike helder kleure aan die beurt. Sonskyn en skadu – dis die lewe. Ek gaan soos die laksman se prooi, my mooiste lied bly sing, al is dit eina.  Liewer soos die sonneblom my kop na die son draai en soos die Eet, Bid en Liefhê vrou, die uitnodiging aanvaar om uit die skadu te stap, na die vol sonskyn. As ek nie so maak nie, wen die skadu, en dis heeltemal ononderhandelbaar. Skadu en seer en skaafsels, die maak die sonskyn en goeie in my lewe net beter.

Ek gaan nie ‘n brug bou nie – ek gaan inspring en swem. Kom wat wil. En een van die dae is my eie manlief terug. Die stywenekgeit net ‘n proses wat ook sal verby.

Sela.

Pynlike tiktok

 

time2.JPGRots leef geruime tyd al met chroniese pyn. In die nek. Sy arms lam. Benewel deur pynmedikasie.

Dit danksy oorkwotering en die ewige bybetaal. Ons wag nou tyd af met ‘n nuwe mediese fonds en baie beter ingelig om daar waar daar kwaliteit mediese sorg bekostigbaar beskikbaar is vir ‘n oplossing te gaan soek.

Hy slaap sy dae om want die pynmedikasie kap hom flou.  Dit frustreer ons mateloos – die gewag vir tyd om verby te gaan, en tyd vermors.

Ek dink hy sou graag die horlosie wou terugdraai tot voor rugby sy baas was. Lekker ou sportbeserings wat  op jou oudag kom liederlike komplikasies veroorsaak. Ironies.

My skoonvader is skaars na aftrede aan longkanker oorlede. Net toe hy die vrug van sy arbeid moes geniet. Dis ‘n albekende storie, die swakker word, afgetakel word, wanneer jy jou blaaskans kry.

Dit herinner my aan Miss Helen Martin se Uilhuis. Die twee kinders wat die kerktoring se horlosiewysers met tou vasbind en hou vir ‘n vale…

Time Owl.jpg

Die dood het ‘n vaste afspraak met elkeen van ons. Ek dink die wat ‘n blitsafspraak kry is gelukkig in die sin dat jy nog voluit leef, en dan is dit verby. Whoosh. Net so. My pa het nog gelag toe is hy oor die eindstreep.

Aan die anderkant, diegene wie ‘n bespreek-die-datum-ek-sien -jou-daar kennisgewing kry is op ‘n manier geseënd. As die dood langsamerhand nader kom, het die persoon regmaak tyd. Afsluit tyd.

Na die jare wat ek saam met engele by ‘n hospitium gewerk het, kan ons elkeen getuig van vreedsame sterftes, omdat mense geleende tyd gebruik het om lief te hê, te vergewe, verhoudings heel te maak.

Ek dink vandag ook baie aan Johnny Clegg. By uitstek ‘n voluitmens. Hy is onlangs met prosaatkanker gediagnoseer. Hoe ver versprei en so, die weet ek nie.

Hy leef steeds voluit en het ‘n wêreldkonsertreis op sy bord. Hy sit  nie in die wagkamer en wag tot die dood nou kom nie.

Die lirieke van  sy  “King of time” vertel egter van die menslike sug om tyd te kon uitkoop, om goed anders te kon gedoen het.

 King Of Time

Johnny Clegg

Oh libambe ilanga lingatshoni
Oh libambe ilanga
King of time
Oh libambe ilanga lingatshoni
Hold the line
Oh libambe ilanga
Shield the mind
Oh libambe ilanga lingatshoni
Will be fine
Oh libambe ilanga

Aww sashela intombi

She remembers things
I said long ago
We are trapped in the past
The future won’t flow
If i could travel back in time
The heart will never break
Change the past
And fix my mistakes
We could wake up
To a brand new day

Whilsting our troubles away
If i could speak to the king of time
He could erase and rewind
If i could only go back to that day
Maybe will find our way

 

Respek. Jy is kosbaar

DEFERENCE

Ek is baie lief vir woorde en lees soms aan ‘n woordelys of woordeboek soos ‘n storieboek. Ek loop die “power thesaurus” op die www-eter raak op soek na ‘n sinoniem vir ‘deference’ – respek, agting, eer.

Ek vind “deference: respect, respectfulness, regardesteem…

Die volgende interessante statistiek val my op:

https://www.powerthesaurus.org/deference   501 synonyms 156 antonyms

https://www.powerthesaurus.org/respect   2012 synonyms 630 antonyms

Ek reken ‘deference’ is eerbied: respek, respekvol, agting, eer, onderdanigheid, eervol…. Ek wondder: As daar soveel woorde in een taal is wat eervolhied en respek verteenwoordig, waarom sukkel ons mensdom so daarmee? Ingels is dan internasionaal.

Dis seker omdat die woorde ‘n aktiewe daad en emosie van mens vereis. Ook seker dat volgens menslike standaarde, respek verdien moet word. Ook seker omdat ons nie almal van dieselfde plek of perspektief die ondermaanse beleef nie.

Respek forseer is nie regtig eervol nie. Dis op vrees baseer, ook nie van die heilige soort nie, byvoorbeeld in lande waar mense gevangenes van tradisies, fanatiese ideologie en slagoffers van die wrede egotisme van despote is – dink aan die tirannie van die Taliban, die Noord-Koreane, Indië, en so aan.

Bombasme, arrogansie, rykdom, leierskap en geboortereg verdien nie, of het nie altyd respek tot gevolg nie. Dink maar aan JZ, JM, die Steinhoff manne, die skoolprefek wie se ouers se geld sy balkie koop…en so aan en so meer.

Wie by my respek afdwing is outentieke, regte egte mense. Die oom in die tou by die bank met sy mooi tweed baadjie, wat ‘n vrou met ‘n baba in die ry voor hom laat kom staan. Die mens wat homself in my oë se refleksie sien, en ek myself in syne. Om te weet jule is ewemense. Een Skepper God het ons geskape, elkeen uniek. My heilige vrees en agting en eer, die reserveer ek vir my Here.

En dan soos die prentjie definisie vertel: Respek vir die kosbaarheid van ander – daai kan ek  probeer, maar dis ‘n moeilike ene. Want die bombas, die arrogante blikslaer, die stinkryk snob – is hulle ook nie die Skepper se kosbares nie? Haaits, hoe piets so blindesambok nou! Vee maar eers voor jou eie deur Lekkervurig voor jy verder relaas.

Terwyl ek sit en skrywe lui die winkel se deurklokkie.  My dierbare, kosbare Drop In Centre vriendin Regina! Al die pad van Perskebult, in die reënweer. Opgedress en ‘n nuwe kapsel. “Hallo Sissi.” Ek kry die lekkerste druk en ‘n pakkie word my in die hand gestop.

“I like to thank you for everything you done for us. Miss Regina and Lethlanthene staff,”  sê die kaartjie. Binne in, ‘n koffiebeker wat lees: “Our God Reigns.”

Kosbare, kosbare oomblik waar ek en sy mekaar diep in die oë kyk.  Kosbare respek.  Sy werk elke dag met 100 plus kinders en sien en voel en ruik swaarkry daar in ons stad se armste wyk. Ek is die skakel tussen hulle met geen hulpbronne en die plaaslike Add Hope (daai R2 wat julle so by die Kolonel se hoenner sit) fondse. Ons moet ‘n verslag indien om seker te maak daar word fondse beskikbaar gestel sodat die weerlose wesies elke dag hulle enigste bord kos kry.

Dis al sewe jaar dat ons die projek saam-saam aan die gang hou. Alles respek en baie genade.  Hulle kosbaarheid verdien my agting en eer. Die kinders ter wille van, gaan ek my beste bedelbrief nog skrywe!

Hulle het my ‘deference,’ hulle is kosbaar.

 

 

 

 

Al is dit swaar, juig oorwinning

‘n Mens hoor die soldate nie aankom nie. Skielik een oggend is hulle net daar, spiese kordaat in die lug.

20171027_180235216112416.jpg

Ek verbeel my dat hulle op ‘n koue wintersoggend wakker gemaak word. “Kom manne, as ons nie vandag die mars boontoe begin nie, gaan ons nie die feesvieringe betyds haal nie.So begin die honderde haaklelies in my tuin deur die donkerte beur. Ek hoor hulle sing:

Ek is nie ‘n stap soldaatjie nie, ‘n ry soldaatjie nie, ‘n vlieg soldaatjie nie.

Ek is nie ‘n skiet soldaatjie nie, maar ek is Jesus se soldaatjie, ja meneer.

Ek is Jesus se soldaatjie, ja meneer Ek is Jesus se soldaatjie, ja meneer

Ek is nie ‘n stap soldaatjie nie, ‘n ry soldaatjie nie, ‘n vlieg soldaatjie nie.

Ek is nie ‘n skiet soldaatjie nie, maar ek is Jesus se soldaatjie, ja meneer.

20171027_1801371289571713.jpg

So langsamerhand begin die donkerte wyk. Op ‘n dag in Oktober bars hulle deur. Voëltjies se gekwetter, die blou lug dui aan die reis is verby en ek hoor hoe mooi sing hulle met spiese omhoog: “Ek sien ‘n nuwe hemel kom….”

20171027_180720642999249.jpg

Die fees is naby. Tyd om klere reg te skud en uit te pak. En so kry elke spies ‘n kans om homself keiserlik in pers te tooi. Die fees is asembenemend. Dis oral. Die hoogtepunt as keiserskroon skouer teen skouer staan en ek hoor die lofsang:

Ek sien in my gees die glorie

En die almag van die Heer

Die Allerhoogste wat in liefde

Oor sy Koninkryk regeer

Hy’t belowe aan die einde

Op die wolke kom Hy weer

Hy’s Koning

Hy regeer Loof Hom, prys Hom, halleluja (3x)

Hy’s Koning Hy regeer

Die Here is ons vesting

Wat vir altyd sal bly staan

Hy beskerm elke mens

Wat in geloof na Hom toe gaan

Hy’s ons skuiling,

Hy’s ons wapen,

Hy’t die vyand reeds verslaan

Hy’s die rots wat ewig staan

Loof Hom, prys Hom, halleluja (3x)

Hy’s die rots wat ewig staan

Kom deel nou in ons loflied

Hef jou hande op na bo

Blaas basuine, slaan op dromme

En kom dans voor God se oë

Kom leef in die oorwinning

Van sy Woord waarin ons glo want

Sy Woord sal ewig staan

Loof Hom, prys Hom, halleluja (3x)

Sy Woord sal ewig staan

Maar hierdie jaar is dit al amper November en die soldaatjies het nou eers te voorskyn gekom. Dis droog. Ons land word geruk met ‘n gemiddeld van 52 moorde elke dag en plase is ‘n slagveld. Daar is woede, daar is trane.

Gisteraand het ek op die stoep uitgeloop, en die nuwe laat agapante het saam met my ademloos op die reën gewag. Oornag het dit 10mm gereën. Die veld en diere juig. Ek bid:

Here, dankie dat oorwinningstyd altyd en ewig  met U is. Al het ons seer, en is ons bang en kwaad, U bly ons Koning en U regeer. Saam met die haaklelies/keiserskrone gooi ek my hande op na bo en juig: U is ons Rots en Veilige Plek, U Woord en Liefde is ewig. Wees ons almal genadig Heer. Lei ons na samehorigheid en vrede vir almal in ons land. Amen.

O, f.., hier kom die koekiemonster

Dié relaas is Storieklong  en my Rots se skuld.

Storieklong het met sy vroegoggend bloginskrywing die tuinhekkie vroegdag oopgemaak, en Rots het my die tuinpaadjie af gelei, en nou moet ek die piekerery in my binneste uitskryf…

Rots deel ‘n gesprek met ‘n mede-entrepreneur in dieselle ouderdomsgroep as ons, so terwyl ons werk toe ry.

Hulle gesprek het begin met swak dienslewering op mislikepale vlak, soos kragtoevoer wat masjienerie laat blaas, waterrekeninge wat slegs met konneksies gesorteer kan raak, roekelose wetteloosheid by robotte en op paaie, stront wat innie pad afloop, belasting en so aan ensovoorts.

Die praat vorder tot by die gevoel dat hulle miskien moes bly vasbyt het en eerder hulle ja-baas-nee-baas-lewe tot pensioendag moes kies. Maar ons mede-swaartrekker sê ewe wys “liewer hierdie onsekerheid, as om glad nie te leef nie.”

Kapow.

Hy is reg.

Liewer bang, bedonnerd vir jou eie oorlewing as om nog ‘n ander te moet verryk.

Ding is: die belasting, die swak ekonomie, die politiekery wat so boelierig voel – kry mens op ‘n plek waar jy hartstogtelik wens om of die Lotto te wen of om maar liewer helemlhuiswaarts te keer.

Ek sit so en kou verder aan Storieklong se skrywe en Rots se mededeling en kom af op  die gemmerkoekmannetjie en die koekiemonster se weergawe van “The Scream” van Edvard Munch.

Die grap is nie so grappig nie.

Die f…. koekiemonster loer vir ons almal – ons lewensangs, ons vrese, ons onsekerheid oor klomp dinge. Soveel van ons het goete om te verwerk, te deurwerk. Die koekiemonster is massief en kan ons oorweldig.

Edvard Munch het self oor sy skildery in 1895 soos volg geskryf:

“I was walking down the road with two friends when the sun set; suddenly, the sky turned as red as blood. I stopped and leaned against the fence, feeling unspeakably tired. Tongues of fire and blood stretched over the bluish black fjord. My friends went on walking, while I lagged behind, shivering with fear. Then I heard the enormous infinite scream of nature.” 

Scream Meaning: Meaning of The Scream (1893) Painting by Edvard Munch: Art Analysis

Ek pieker so voort en ons boekevat uit Galasiërs 5  heelweek kom by my op. Ons het gelukkig die Gees wat ons lei, wat vir ons bid as daar nie woorde is nie, as die skreeu geluidloos kom, as ons vergeet ons glo.

Dis al opiaat wat werk, skryf Stephan Joubert.

Ek bid stil om vergifnis oor my lelike byvoeglike naamwoord vir die koekiemonster.

En net so om ‘n kroon op al die simpel aardse denke te sit, lees ek wysheid van Roger Wolsey, progressiewe Christen, predikant en skrywer van die inspirerende “Kissing Fish.”

Ons moet ophou leef as tydelike besoekers hier op die ondermaanse – ons beroof onsself met sulke denke. Ons moet ophou leef asof ons huis elders is, ons moet sielvol binne ons menslywe in die hier en nou leef. Dit klink teenstellend, maar ook nie.

Lees self:

You have heard it said, “We are not humans having a spiritual experience. We are spiritual beings having a human experience.” And, “We are not human beings on a spiritual journey. We are spiritual beings on a human journey.“And, “You don’t have a soul. You are a Soul. You have a body.”*
but I tell you,
“Humans are embodied, spiritual beings who are having an embodied, spiritual experience. That’s what a human experience is. We are human souls. We are human-spiritual beings.
I share this in response to the dualistic – gnosticism that has been so unhelpful over the years. We seem to like/need to think of ourselves as primarily “spiritual” beings who are only accidentally and temporarily earthlings.
… Such views, while no doubt well intended (they do seem to be a morale boost), have resulted in humans thinking that “our real home is in heaven” and thus, we can disregard the earth, abuse its resources, loathe the material world; and even oppress certain fellow humans, and minimize our physicality.
I think Christians are at our best when we focus on salvation/wholeness here and now and not think of ourselves as “just passing through.” We’re incarnate (“enfleshed”) – our bodies are essential to us – and that’s a good thing.  Our spiritual experiences are natural. We experience Spirit as natural beings (enfleshed spiritual beings/souls) can and do.
What do you think? – and by you I mean the beautifully strong, vulnerable, perfectly imperfect embodied spiritual human being who you are.
(* – commonly, but falsely, attributed to CS Lewis. He would never have said that.)
xx – Roger
Rev. Roger Wolsey is an ordained United Methodist pastor who directs the Wesley Foundation at the University of Colorado at Boulder, and is author of Kissing Fish: christianity for people who don’t like christianity
Read more at http://www.patheos.com/blogs/rogerwolsey/2016/03/were-not-just-passing-through/#B6IdX7zDm3lYMeHl.99

Spiritbody

 

So binne die konteks verstaan ek as ons kwaad en bang en moedeloos raak. Dis deel van die belewenis as mens-siele hier in ons lywe, aardgebonde, smagtend na ons Vaderhuis.

Dis oukei as die koekiemonster jou laat skrik, gil net in die regte rigting.

Ons Vader luister en wag met oop arms, altyd.

 

 

 

Pollyanna jy?

‘n Gunsteling kinderonthou is Saterdae-matineé fliek saam met my pa-hulle in die Savoy teater op Barberton. O, “Gone with the wind” en “Ben Hur” se boude deursit met ‘n pouse! Die liriese “The King and I” en Mario Lanza se “Student Prince” en dan die skop en skiet van Clint Eastwood, Telly Savalas, Terence Hill en Bud Spencer. Onthou julle die waagmoed van die ‘Great Escape” en Paul Newman en Steve McQueen en Charles Bronson! Koeldrank, toffies en flieke vir 25sent!  

 

Maar ek wil oor Pollyanna praat. Die storie is in 1913 geskryf deur Eleanor H. Porter en is verwerk in flieks en televisiereekse. Die gewildste weergawe sou ek my verstout om te sê is die 1960 fliek met Hayley Mills in die rol van Pollyanna.

Ek het geween toe sy by haar aaklige Tante moes gaan woon. Hoe die kind ten spyte van verwerping, elke dag iets gekry het om dankbaar oor te voel, kon ek my nie indink nie.  As ek my oë so toemaak sien ek die toneel, na Pollyanna gebruik van haar bene verloor het, en uiteraard ook haar lus vir dankbaarheid, en stukkies glas in haar venters gehang word en die sonstrale kleur deur haar kamer spat, en sy haar kennetjie oplig en haar dankbaar mojo terugkry.

Daai graad van positiwiteit sal vandag as stroperig en kumbaja-rig afgemaak word.  Ons sal seker met ons afgestompte moderne gemoedere vinger in die keel wil druk oor die sentiment.

pollyanna-glad-game-quote

As jy vandag vertel dat iemand pollyanna,impliseer jy dat so ‘n persoon oormatig vrolik of optimisties sou wees.

pollyanna

 

Ek stem nie saam nie. Soos Robb Hillman wie reken die dogter slimmer was as waavoor sy krediet kry, glo ek ook.  Hy reken  Pollyanna se tipe optimisme is nie lui nie, dit is eerder ‘n verwoede stryd om doelbewus die perspektief te kies wat jou die beste dien.

Dit laat my dink aan wat ons vandag ken as doelbewus en teenwoordig lewe. Om elke dag te kies om iets te soek waarvoor jy dankbaar is, om nie in die verlede se modderpoele rond te rol nie, en nie te veel in die toekoms se raaiselspieël te staar nie, dit klink soos pollyanna-gedrag.

Ek hou daarvan. Ek gaan trag om elke dag iets te kry om oor te pollyanna, en jy?

-pollyanna-quotes-bring-back

 

Lê jou eier: Waarvoor is ek bang

FB_IMG_1506881124051

In my middel dertigs, het ek ewe hans vir iemand vertel ek het genoeg in my kort leeftyd beleef, net doodgaan lê voor! Bwahaha. Ek dink die hemel het geskater vir my voor-op-die-wageit!

Daar is mense wat my arrogant of selfs hardgebak ervaar. Die ding is, ek het van die grootste traumas binne sewe jaar ervaar. Daaroor gaan ek nie derms uitryg nie.

Eers het ek gedink dis oor ek een voet voor die ander sit en doen wat gedoen moet word, omdat ek maar die mouoprol, praktiese tipe is, dat ek oorleef het. Watwou, dit het niks met my vermoëns te make gehad  nie, dit was pure genade. Dis my groot les in vreesloosheid.

Ek is nie bang vir al die geskuur en poleerdery wat mens beleef nie. Want sien – God se genade is 24/7 ewig en altyd daar. Onveranderlik in ons gisters, in ons vandag en reeds in ons mores! Daar is “moenie bang wees nie” vir al 365 dae van die jaar in die Bybel opgeteken. Daai genade is genoeg.

Maar ‘n mens hou nooit op leer nie. Jy leer en leer totdat jy, deur die lewe blink gepoleer, anderkant uitkom. Hopelik beter as toe jy begin het. Ag, hoe lekker ek praat myself nou moed in.

Kom wêreld!

Hehe. Ek gaan nou moet bieg: Natuurlik is daar goed wat my bangmaak.  Mos maar mens.

Ek is bang vir my reaksies. Bang hoe ek reageer, en dan die gevolge van my reaksie, want al probeer ek hoe hard, my emosies is baie jonk, iewers daar tussen agtien en een-en-twintig vasgehak. Dis harde werk, ek moet dikwels omdraai en askies sê. Ek moet baie vergifnis vir die Here vra, want ek kan blitsig en bitsig wees. My Achilles hiel. Ek sukkel om tot tien te tel….

O ja, en slange, ek is grilbang vir slange. Daai koue kil oge en gesplete tong. Ek is bang vir regte slange en slangmense.

Dis dit.

Oor en uit.

NS.

Ek loop die vanoggend raak

“Courage is a love affair with the Unknown.” – Osho

Kunswerk: Odilon Redon

__________________________________________________________________________________________

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die volgende InLinkz skakel:

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22). Laasgenoemde blogpos is opdateer op 2017-09-05.

 

 

 

Lê-jou-eier: Gee my vir ‘n boom, asseblief

 

Tombstone-Digital-Stamps-plain

Niks – want ek is nie daar nie. Ek is huistoe, by my Pa.

My lyf, wel dis ‘n ander storie.

My gesin sal na my heengaan ‘n briefie aan die testament kry, wat so lui:

“My liefstes

As julle hierdie lees, is ek vooruit huistoe. Onthou net, niks begrafnis- en grafdramas nie. Ons het mos saam genoeg aan ontsteltenis beleef rondom doodgaanwense wat nie volvoer is nie.

Die lyf waarin ek hier op aarde in geleef het moet julle veras, of verys. Ek het gehoor mens kan nou ‘n liggaam laat verys* en verkrummel.  Of liewer, Kry een van daai boom “pods”*, en ‘n boom wat by Great Expectations sal aard. Een wat sterk sal staan en skadu op ‘n  warm Karoo somerdag sal maak om koelte en skuiling te bied. Of as julle nie lus is nie, maak ‘n gaatjie met die grondboor by die peperboom in Great Expectations se werf, en gooi my as daarin. Bemesting vir die skaduboom. En as die kaktus so mooi blom, onthou.

20170317_082045

Ek sal dan kan, soos ek in my liefhê vir julle, en julle vir my, skuiling teen die wêreld se aanslae en die lewe se seer gebied het, vir die boom voed om stilte en skadu te bied vir iedereen wat teen sy stam kom leun of kom sit.

Onthou my as die een wat die klein dinge met groot liefde gedoen het. Die botter op elke hoekie van die brood gesmeer. Nee, onthou soos julle wil, of nie.

Leef julle lewe voluit, daai strepie tussen begin en einde, hy tel.  Onthou net: as die begin begin, begin die einde.

Liefde altyd

Rina-ryni-ma-ena-edna-mother-sharofski

NS. Ek was altyd lief dat ek nooit deur julle op my noemnaam genoem is nie. Vele rolle in ‘n vol lewe. Ja, toe, ek wou net vir oulaas my sê inkry. Hehe.

Na- naskrif (Amper vergeet ek)

Burial pod of Capsula Mundi coffin

biodegradable-burial-pod-memory-forest-capsula-mundi-3

biodegradable-burial-pod-memory-forest-capsula-mundi-8

Ek sou  egter verkies om in my Karootuin, ‘n boom te word. Sê nou net my buurboom en ek baklei oor ‘n sonkolletjie…..

Bevriesing tot bemesting

 

So – veras of verys, die uitkoms is dieselfde.

Stof tot stof, as tot as, deel van die siklus van lewe en dood.

Gee my vir ‘n boom  groot asseblief.

In ons Karootuin, asseblief.

____________________________________________________________________________________________

Copy & Paste die volgende paragraaf onderaan jou blog:

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die volgende InLinkz skakel:

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22). Laasgenoemde blogpos is opdateer op 2017-09-05.