Menopouselappie. Die volle verhaal.

Om perspektief te bied op my lukrake verwysings na my menopouselappie, moet ek eers ‘n voorstorie vertel.

Rots het, toe ons besluit om vir botter of vir wors voor kerk en kring trou aan mekaar te beloof, hardop gewens vir ‘n dogtertjie, want sien hy kom uit ‘n huis van vier orrelpypie boeties. Twee jaar na ons troue kom die Bab ons lewe binne. Ek was baie bly vir die fraaie, nuuskierige en bekkige mensie, en het so eenkant gehoop om ‘n ou seuntjie ook in hierdie kring in te bring. Die hoop het beskaam.

Laat 1990’s beleef ek fisiese trauma.Endometriose is gediagnoseer, en die ginekeloog verduidelik die gevolge. Daar word besluit op ‘n historektomie, gedeeltelik. Want ek is pas veertig, te vroeg vir hittegloede en snorbaarde… Een ou eierstokkie sal hormone ter wille daar iewers in my binneste gelos word. Ag siestog. Ek het nogal jammer vir die halfmas in my lyf gevoel. So eenkant en net vir my oorlewing vorentoe.

Ek was op ‘n besige plek in my lewe. My werk as ‘n NRO bestuurder en amptelike bedelaar vir ‘n goeie saak amper meer as ‘n kind in my lewe. Ek onthou hoe, tydens my herstel, toe ek opdrag gege is om lam in my elmboë te bly, die telefoon nooit ophou lui het nie, en ek by die rekenaar gesit het om begrotings te laat klop, tot my gesin se ontsteltenis. My kollegas het ook nie ‘n ruiker gestuur nie, maar sulke gevogeltes in keramiek… gelukkig was dit nie kaktusse nie. Hehe. Die goete sit op die uitstalkas in my eetkamer. Ek is maar so onthouerig.

Na ses weke, gaan ek vir die opvolg ondersoek. Die dokter kyk en um en ah. Hy praat nie baie nie. Ek ook nie. Hy skryf so op die voorskrifpapier en stoot sy resep so oor die lessenaar. Premarin, hormoonaanvulling.

Ek sit so stil verstom vir ‘n eeulange sekonde. “Wanneer is daar toetse gedoen vir die nodigheid vir die aanvulling,” vra ek.

“Wat bedoel jy,” sê die arts.

“Weet jy hoe word die pille gemaak,” vra ek vererg. Net die vorige week het ek op die Teevee gesien hoe perdmerries in state van aborsie gehou word om die perfekte hormoonvervanging te maak.

“Nee dokter, ek het dan ‘n eierstok om die goed aan die gang te hou…”

Dit is soos daai oomblik in die Wilde Weste wanneer die twee ouens so na hulle gewere reik. Hy jaag my uit die spreekkamer en vertel my of ek weet hoe lank hy studeer het.

Ek, ek vra hom of hy baas van my lyf en gewete is. “En dokter, jy lyk vreeslik soos jou werk,” snou ek hom toe met die uitstap. Die voorskrif bly lê op die lessenaar.

Ek neem ‘n wilsbesluit dat as my kaalvoet oor die Drakensberge voorsate sonder hulp deur oorgsngsjare kon oorleef, ek geneties ook toegerus is om die pad te loop.

Vir ‘n aantal jare leef ek skotvry. Verander van werk, terug joernalistiek toe. En toe. Ek word gekontrakteer om vir die einste organisasie van die gevogeltes, ‘n reuse projek te loods. Ek spring oop bek en handvry in die uitdaging. Die swetery slaan net daar toe. En die gloede.

Praktiese ek koop by Mr. Price gesighanddoekies. Dit word my handelsmerk. Daar waar ek 300 ouditere toespreek en die gloede my nek laat rooipienk uitslaan en koue sweet my kuif aftap en langs my slape afloop, druk ek met ‘n glimlag die waterse af en praat aan. My kollegas en teikengehore raak my en die handdoekies gewoond. My handelsmerk. Ek grap maar oor my verleentheid, en niemand gaan dood nie.

Buiten my eie sweet afvee, werk my handdoekies hard. Dep bloed na ‘n kind val, vee trane af. Red die dominee tydens ‘n nagmerrie bye aanval. Soms pas die lappie by my klerestyl. 😉 Ek verloor my cerise lappie by Innibos, 2017. Wie ookal haar gekry het, mag sy vreugde en troos gee.

Die swetery bedaar, en my lappies word stil in die kas gebere. Tot ek so paar weke gelede met die varkweergawe van 2018 se griep platgetrek word. Ek het sedertdien nagswete soos nog nooit nie. My lappie ‘n skrale troos terwyl A.A. Vogel se nagsweetkruieraat inskop.

Dis die dat ek gister met boekvat so vinnig my lappie byderhand gehad het om my mond toe te stop sodat ek kan luister.

Soos ek hier sit en griffel, hang my lappie oor my skouer.

Fluit, fluit my storie is uit.

Belydenis

towel1

Ek het al sedert kleintyd Sondagaandonrus. Reken dit het maar met koshuisdae se groet van ma, pa, sus, die hond en huis en haard om op ‘n te hoë bed in ‘n slaapsaal met oop gange, kil koue en blinkgladde vloere te gaan oorleef en skool toe te gaan.

Ek kan onthou hoe ek in my koshuisbed gelê en verlang het na ma se middernag inloer om my snoes toe te trek en die kombers om my vas te druk. Ek onthou my verlang na my Teddy en my flits en storieboeke by die huis.

Op universiteit was Sondae terug na Pretoria met die melktrein, Maandag voordag na sleg slaap voordag soek na ‘n taxi om betyds by die koshuis uit te kom.

Die reste van seer en alleen Sondagaande lê soos koffiemoer onder in my siel. Dis daar en iewers op ‘n Sondag aand tussen wakker en slaap word dit steeds omgeroer. Ek trag gereeld met gemengde sukses om die gevoel en rusteloosheid te besweer. Lees, bid, blokraai, fliek, warm melk….soms werk dit ander kere nie.

Gisteroggend se Maandag begin helaas met daai ‘ek het tot 04h00 geswot en gou vir ‘n uur geslaap, maar ek moes liewer wakkerbly’ watte op die brein gevoel. Rots en Bab troos en voer vars boeretroos en bly onder die radar. Ek is opgetrek oor onnadenkende mense,selfsug, en sommer oor die nuus ook.

Sotlike mense met gelukpakkie lisensies in luukse motors wat nie ‘n snars omgee dat ons 15km per uur ry want daar is moerse goed in ‘n konvooi voor, laat my moer oorloop. Ek raas en wys vinger, tourette my gewipgeit verbaal uit.

“Ma, haal asem. Jy gaan tekere soos ‘n chiauau! Wag nee, ma is ‘n miniatuur Doberman,” lag Bab. Rots loer so skuins na my.

“Ja, en my naampie sal seker Adolfie wees,” kap ek terug.

Ons almal lag en ek wens vir oulaas die ou in die Ford wat links op die skouer van die pad klippers laat spat om net vorentoe in te druk ‘n spyker in sy wiele. Bab raas en sê mens wens nie ander ongeluk toe nie.

Ek byt op my tande en lees maar op die tablet wat my blogmaats skrywe. Gister was lank, en ons is sommer vroegaand soos soet kinners in die bed. Lekker geslaap.

Vanoggend met boekevat leer ons van stilbly en luister en ek word vreeslik hard met die blindesambok gewiks. Ek kry skaam en besluit befoeterde, blaffende Adolfie moet rerig waai.

Sal opreg my bes probeer om stiller te raak en te luister, want met al my raas en blaas en skel loop ek skatte mis. Ek druk toe summier my menoupause lappie in my mond. Rots het gesukkel om te bid met die groot glimlag op sy gesig.

In my soeke na leiding om Adolfie straat af te jaag. vind ek twintig redes tot stilte.

Ek het werk om te doen en vergifnis om af te bid.

 

Foto van NANCY DOUTHEY 

Sy het werklik ‘n handoek in haar mond gestop om te ervaar wat dit is om stil gemaak te wees… interessant. Lees self.

http://recreationdocumentation.blogspot.com/2008/04/catalysis-iv.html

 

 

Jona soos nog nooit vertel

Toe Bab baie klein was, het sy altyd van Jona en die halvis gepraat. Dit was een van haar gunsteling Bybelstories.

Vanoggend plaas sy op Vuisboek die Jona en die halvis video. Die opname is in 2010 gemaak, die kleine dogtertjie is besield en vertel ‘n begeesterde weergawe van Jona wat jou lank gaan bybly.

Here, dankie dat U soveel maniere vind om vir ons te leer. Om vir U te luister en om nie vir U te vlug of weg te kruip nie. Amen

 

 

Vrydag rebellie en bietjie romanse

Related image

Vandag is Vrydag, die vyfde ene sedert Rots se einas geopereer is. Ons driedubbele tou se een kabel geknak.

So Bab en ek, met haar vennoot Mielie en ons kinders van Afrika-mammas,  moet ekstra skouer aan die wiel sit om die Lekker winkel en die Winkel vir bedorwe boere aan die gang te hou.

Julle lag, my man is al 30 jaar in die kunsmis bedryf, sy kliënte in die grond in bederf.  Ek het al geskryf hy het, toe Bab klein was en ekke by ‘n gemeenskapskoerant joernalis was en hy pas begin kunsmis smous het ons soos volg voorgestel het: My kind maak dit, my vrou praat dit en ek verkoop dit! Rêrig, ware storie van ons lewe.

Maar om terug te kom by Vrydag, ons dae is lank en weke woes. Vanoggend ry ek en Bab net na 07h00 die 40km stat toe. Die winkels moet oop, daar is kunsmis te laai, ons kry kaggel voorraad in, die twee meisiekinders het ‘n vriendin se verjaardag, so dis hulle afdag.

Bab kyk my so. “Ek wil vir jou nuwe musiek speel.”

Jack Parow se In my koningkryk, Mikey Mike en Imagine Dragons se nuwe snitte laat gou die Legend se vensters bewe, en ek en my Bab lag oopmond.

Opsluit besluit ek flip dit, dis rebellie- en romansedag, en daarom deel ek die musieke met my mede-musieksmakers hier in Blogland.  Vir die ander maats in wie se kraal niks hiervan sal val nie -jammer om te hoor.

Die rebel in my wil gil en weghol, maar die grootmens sê draai die musiek op en kry dit uit jou gestel. Daar is werk wat wag en vanaand ‘n lang glas wyn,  laatslaapvooruitsigte én reën vir die naweek op die kaarte. Watwou mismoed!

Baai.

NS. Ek gaan nou op iTunes die Mooi Imagine Dragon lied koop sodat Rots dit ook kan luister. As ek  ‘n anthem vir ons twee sou skryf, sal dit soiets wees. Dankie my Bab dat jy my ore en musiek jonk en huidig hou. Lief vir jou in eweigheid in.

 

 

Horende hemelbesems

 

My relaas vandag begin so met ‘n ompad. ‘n Familiestorietjie van toeka wat my gesin baie geniet gebeur soos volg:

My nuutgeskeide tante en haar kleuterseuntjie en -dogtertjie bly in ‘n woonstel. Met al die omskommelinge in hulle lewens, is Mamma een goeie Sondag moeg en reël met haar bedrywige kleuters vir bietjie rustyd. Sy lê rustig in die kamer en koerant lees, en die twee parmante speel in die sitkamer. Sy het vir hulle gevra om soet en stil te wees, sy wil rus.

Sy vertel hoe die eerste rukkie heel bedaard verloop het, totdat Boet sy karretjies begin briek en bots met die nodige byklanke. Sy kleinsus berispe hom so ewe en sê Mamma slaap, hulle moet stil wees.

Maar sooos dit met sibbe gaan, luister Boet glad nie. Kleinsus wip vir haar en haak af: “Het jy nie ore nie? Is jy doos? Mamma slaap en jy raas.” My tante sê sy het so gelag, daar was geen verdere rus daai Sondag nie.

Nou het dit oor jare so gebeur dat as iemand in my gesin nie ore het nie,is hulle doos. Horende doof.

Vanoggend vat ons boeke. Rots hoor al vir ‘n paar jaar nie mooi sonder sy gehoorstuke nie. So as ons Bybel lees moet ons mooi elokeer. Bab lees uit Psalm 82 oor God wat bo hemelwesens uittroon. Ek merk Rots is rusteloos, maar ons is nou met boekevat besig. Ons reis op die oomblik deur ‘n joernaal van Izak de Villiers, wat lekker reguit en op die man af is. Ek sien Rots frons weer en vra of daar ‘n drukfout is , watse hemelbesems word van gepraat. “Nee man pa, jy is doos, dis hemelwensens,” lag Bab.  Ons oggend het vrolik begin.  Ons bid en sê dankie vir die reën en die nuwe dag en al ons seëninge en askies vir al ons foute.

Nou nog iemand wat vanogeend heeltmal doos was is ons Koda-Koos, ons gitswart Labrabull. Kyk net hoe moes ek om hom bed oortrek vanoggend. Bang hy verloor sy lêplek by Rots wat maar baie tyd op die bed spandeer met net ons hondekinders vir geselskap.

IMG-20180221-WA0028

Ek giggel oor die gebeure, maar soos die dag verloop begin ek so by myself dink. Ons is hier op aarde om hemelbesems te word, en ons is meestal doos, ons hoor nie. Ons het nie ore nie.

Dis ons werk om uit te styg en ons beste onse te word, so na as wat ons kan strewe om soos die uiterse voorbeeld,Jesus te wees.  Ons moet woeker met ons talente, ons moet ander dien, ons moet vol liefde wees, ons moet nie goedkeuring en skatte op aarde na smag nie. Nee, daai wag in ewigheid op ons.

Ek bid toe maar om genade om my hemelbesem self te bly nastreef en om asseblief te kan leer luister om te verstaan.

Baai tot later.

 

Slim of dom

slimdomBovril and Marmite

Lees gister in Sarie oor Bovril en Marmite. Sal Rots met my stry oor wie eerste was – Bovril was. Bovril is in 1870 ontwikkel. In 1902 het dieselfde maatskappy ’n vegetariese opsie, Marmite, bekend gestel. Jou ma het besluit of die huishouding ge-Bovril of ge-Marmite.

Rots vrek oor Bovril, en saam met sy boeties het het hulle kleintyd lelike goete oor Oxo en Marmite te sê gehad. Sal net sê die bestanddele is verdag gemaak. Gebruik jou verbeelding. Dié snobisme is egter vinnig by die deur uit as Skoonma Biebs Marmite tert opgedis het!

Nou onlangs lees ek met smaak vir Rots dat wetenskaplikes meen Marmite  op jou broodjie mag dalk ‘n positiewe impak op brein aktiwiteit hê omdat dit ryk is aan vitamien B12, wat op sy beurt weer die liggaam aanmoedig om ‘”the neurotransmitter that “regulates the delicate balance of activity needed to maintain a healthy brain,” te vervaardig. Lekker slaan die blindesambok vir Rots!

So sedertdien is daar nou Slim en Dom op die inkopielysie in my huis. Slim is natuurlik Marmite en Dom – die Bovril. Ek is die verbruiker van Slim. Sweer dis hoekom my gesin my hulle persoonlike Google maak. Ek moet alles weet én kan antwoord. Dankie Marmite!

Ek het op allerhande interessanthede afgekom toe ek oor Bovril en Marmite opge-Google het, hierdie blog het my aandag getrek:

The origins of Marmite and Bovril

One word goes back to Shakespeare’s day; the other is science-fictional

‘How can Bovril be suitable for vegetarians?’ asked my husband. ‘Bo- comes from bos, Latin for an ox.’ He was staring at a label that said: ‘Beef Bovril. Beef flavoured drink.’ This is a preparation of dried granules, containing yeast extract but no beef, which therefore not only suits vegetarians but also counts as halal. I must say I shared my husband’s confusion, for there is still the tarry-looking substance in jars labelled ‘Beef Bovril: the original beef extract’, which is 43 per cent beef stock and 24 per cent yeast extract.

Bovril is made by Unilever, just like Marmite, which caused 24 hours of yeasty frenzy last week when the price was said to have been affected by looming Brexit. Marmite is simply yeast extract, first made in 1902 from by-products of brewing at Burton upon Trent.

The clue to the word marmite is on its label: a cooking pot, in French marmite. The stuff was marketed to enrich soup or stew. But marmite had been used in English since Shakespeare’s day to mean a metal cooking pot with a hook each side to hang over the fire. It was peculiar to Shropshire and the West Midlands. I don’t know why. The pronunciation was marmit. In the 19th century the word was reintroduced from French, with a Frenchified pronunciation, marmeet. In the first world war the word, pronounced in the French way, was given to a bomb or shell shaped like a pot.

Bovril takes us into the wild science-fiction, eugenic, theosophist world of the bestselling author Bulwer Lytton, who introduced the made-up word vril in his novel The Coming Race in 1871. The narrator half explains vril as being like electricity, mesmerism, or the odic force (found streaming from the fingertips, according to Baron Karl von Reichenbach, 1788-1869). Madame Blavastky got very excited by vril.

One more meaning congealed from the notion of Bovril. Bovrilise meant to boil down language like meat concentrate, as in our text-speak, or the Edwardian newspaper small ad: ‘Wanted, Sit. as Comp. by Eng. lady, 35; good Fr.; good refs.’ But this metaphoric use of bovrilise was soon forgotten, as no doubt, too, the Marmite war of 2016 soon will be.

the depth of now

Live, Love & Travel - Never Stop Exploring

Discover

A daily selection of the best content published on WordPress, collected for you by humans who love to read.

Wag 'n Bietjie

Welcome! Come linger a while..

The Sanity Rules

Uncommon common sense

Tannie Frannie

My terapie vir oudword

Ouch!! My back hurts!!

Life according to one of life’s truly gifted naturally born wafflers… an open diary of a Saffer in a different land... life in the greater Dublin & Leinster area. (Since 2011) My quests fuel my dreams… my dreams fuel my quests!!

Hersenskim

Website of fantasy author Carin Marais

Liewe Persoon

Ons het almal iemand nodig om na ons te luister

penpunt

Waar die hart van vol is …

Country Living in South Africa

Sharing my life and experiences close to the earth.

Dream Desire Achieve

The dreams you desire can be achieved, for with God nothing is impossible.

Little Fears

Tales of whimsy, humor and courgettes

KAITLIN B. CURTICE

Kaitlin B. Curtice

de Wets Wild

Disappearing into South Africa's wild places... Again!

filosopete

random thoughts