Mooi, mooi 26

Hierdie kuns en woorde van Jan Richardson het my sprakeloos gelaat.

39118998_2105631829756185_2481404895563874304_o

If you’re betwixt, if you’re between, if you’re in the midst and the middle, if you’ve left something behind and can’t yet see the way ahead, this is for you.

BLESSING FOR THE PLACE BETWEEN

When you come
to the place between.

When you have left
what you held
most dear.

When you are traveling
toward the life
you know not.

When you arrive
at the hardest ground.

May it become
for you
a place to rest.

May it become
for you
a place to dream.

May the pain
that has pressed itself
into you
give way
to vision,
to knowing.

May the morning
make of it
an altar,
a path,
a place to begin
again.

—Jan Richardson
from The Cure for Sorrow: A Book of Blessings for Times of Grief

Image: “Between Heaven and Earth”
© Jan Richardson

[Inspired by Jacob’s dream of the ladder of angels in Genesis 28.]

Wagtend

So skuins na 14h00, begin ons reis van Port Elizabeth na Graaff-Reinet in die gewraakte Ford. Dis Bab se eerste blik op die stad en omgewing. Sy merk tereg op dat Atholl Trollip se stadsraad dit darem mooi netjies om die lughawe en strandfront onderhou.

Ons ry slinger- slinger op die snelweg, uit na die buitewyke. Borde wink: Coega, Uitenhage. Skielik is dit huisie op huisie, en draadheinings met rommel getooi. Die vriendelike stad se wind warrel en strooi gemors hier waar swaarkry woon.

Bab se hoekom is moeilik om te antwoord. Oplossings en redes te veel en te vol politiek en geskiedenis. Ons ry stil verby. ‘n Demper op ons opgewondenheid om by ons hartsbestemming uit te kom.

Bab se hande kom van agter en sy druk ons skouers. “Ons is bevoorreg.” Voorwaar ja, ons is.

Ons laat die stad en snelweg agter, en gou is dit koedoekos, turksvye, spekbome en aalwyne wat in die veld hul plek volstaan.

Die aalwyne staan kierts vol in die blom. Wagte met bloedrooi fakkels teen die ysblou lug. Dit lyk of hulle wagstaan om beeste, angorabokke en skaap oral rondgestippel op te pas. Wagtende herders.

Rots word hier van agter gevra om tog stadiger te ry, want kyk die wolke en die windpomp aan die draai teen die blouselblou hemel. My kind kiek, en kiek en lag en sê dis mooi hier.

Ons ry en die landskap raak wyer, groter en mens sien vêr. Daar amper vir altyd vêr staan Pierneefberge in reliëf. Dit lyk of hulle uitgesny is en op die horison staangemaak is. Blou, donkerblou, diep pers, grys en swart. “Al lê die berge nog so blou,” sing ek en my liefies lag mieliepit mooi. Ons vertel vir Bab dat dit nou die vir-ewigberge is waarvan ons so baie praat.

Die son sal laer en giet goud oor die Karooveld. Sting kom melodie in my kop ‘Fields of gold.” ‘n Geluksalige vredigheid kom oor my.

“Ma, lyk so anders,” sê my kind. Hierdie geweste toor my en dop my om. Dis die reine waarheid. Ek voel hier die naaste aan my eie self. My grootste geskenk is dat dieselfde met my Rots gebeur. Sy kyk raak sag en die plooitjies om sy oë kreukel van lag.

“Ek verstaan nou,” sê Bab. “Dis so oop en gestroop. Dis hoe ons harte en lewens voor God moet wees.” Stil tuur ons drie oor die Karoolandskap.

Ons is bevoorreg, Here. Dankie vir ons lieflike kind wat ons lewe so verryk. ‘n wyse, sagte, meelewende en mooi vrou. Dankie, dankie, sing my hart.

Ons draai net na vyf Graaff-Reinet in. Rots stop by sy gunsteling slaghuis en kom minute later terug met die tradisionele karootjop en Graaff-Reinet se smullekker dun braaiwors.

Gou is ons tuis, by Stokkies se woonstel. Knus neffens Great Expectations ons eie persoonlike stukkie Camdeboo. Op die transportakte is oor meer as 130 jaar vyf vorige eienaars gelys. Nou is dit ons beurt. Ons is bevoorreg.

Ons huurhuis staan net langsaan. Longreach, sy naam. Al vir tien jaar bly ons harte hier. Outback is die woonstel se naam. Van waar die Aussie name?

Ons het lank gelede deur Australië se Outback getoer. Longreach hie hoofdorp was waar Rots en ek besluit het, dat as ons enigsins, selfs so min as 4/10 van die mooi plek se atmosfeer en netheid op enige plek in Suid- Afrika kry, ons net daar, en nêrens anders, huis sou koop. Basta met logistiek of logika. Ons woon meer as dertien uur noord van ons huisies. Al vir lank.

Outback (die woonstel) se deur is so vyf meter van Longreach se voordeur, en die tweede laaste op regs voor die Botanies. Dis die sportvelde en park waar Graaff-Reinetters rugby, krieket, rolbal, Karoolusfees en so meer pleeg.

‘n Braaivuurtjie knetter gou, en ons drie is gejas en gekombers teen die koue. Ons harte se bly en warm ons verweer teen die koue wat reën en sneeu voorspel. Natuurlik help die glasie wyn en sjerrie ook. Hoe dan anders. Ons kwetter soos vinke en die buurmense bid sekerlik vir die gekke op die stoep. Inkommers, wie anders sal buite wees, is sekerlik wat gedink word. Hehe. Ons het lekker geslaap.

Vroegoggend, toe die sonnetjie die koue onsuksesvol probeer verjaag, is ons buitentoe. Stap deur ons tuin waar lieflike kaktusse en bome vir ons deur Obesa Kwekery aangeplant is. Die begin van ons Frida Kahlo-visie.

Ag, ontsteltenis, die een hekkie is oopgebreek, die veiligheidsdeur befoes. Kwajongens wat loop en bespied en weet, die huisie se aanbou loop stadig. Maar breek moet hulle breek. Ons bel maar ‘n sekerheidsmaatskappy en gou is daar met tegnologie ‘n alarmstelsel wat uit die woonstel werk, installeer.

Ek is natuurlik briesend. So moeg dat niks wat mens hard voor werk en swoeg, kan ontsnap aan skade van een of ander aard nie. C’est la vie, lewe in Mzanzi, né.

Ons eet laat ontbyt. Ons lees ons Bybeldagstukkie. Kapow.

Psalm 130:6: “Ek wag op die Here, meer as wagte op die môre wag, wagte op die môre.”

Stephan Joubert skryf in die dagstuk dat ons op God moet wag. Dat ons nie moet wag vir die Herder se sorg nie, maar op die Herder self.

Dit tref my dat ons meer soos die aalwyne in lof met hulle vlammende fakkelblomme op die Skepper wag, deur seisoene en groei. Rustig en nie vol verwagting op Sy plan vir ons nie. Nee, daai plan moet jy in vertroue self maak, en biddend vir leiding natuurlik.

Terwyl ons daardie lewensplan uitleef, moet ons wag vir Hom, die Skepper, die Herder, die Lewende Water, die Brood van die Lewe, die Plan self!

Ons is bevoorreg. Sela.

Sissende seer

snake and saw

Ek raak sommer opgewonde as ek op  nuwe wyshede of stories afkom. Hierdie verhaal kry ek flussies op Vuisboek – het dit nog nooit teëgekom nie. Dis ‘n storie oor ‘n minder gunsteling ondier en ‘n saag. Dit lui so:

‘n Slang seil op soek na kos ‘n skrynwerker se werkkamer binne. Die skrynwerker was maar aan die onnet kant, en het etlike stukke toerusting op die vloer laat lê.Onder andere, ‘n saag.

Die slang seil die vertrek rond op soek na iets om sy honger te stil. Hy seil oor die saag, en die se tande sny die slang raak.

Slang is dadelik aggressief en vlieg soos blits om om sy aanvaller te byt. Die ystersaag is harder as wat die slang besef, en sy mond begin bloei. Natuurlik is die slang sissend en briesend kwaad verby.  Dis hoe woedende slange mos reageer. Hy het weer en weer gebyt. Die saag was naderhand bloedbesmeer.

Sterwend aan sy eie wonde, maar steeds by rede verby woedend, draai die slang hom om die saag en begin om die lewe uit sy vermeende aanvaller te probeer druk. Met tragiese gevolge. Die slang beswyk aan selftoegediende wonde.
Dis baie keer ook so met mensekinders in oomblikke van woede. Wanneer ons in siedende woede reageer, maak ons net onsself seer.
Die beste is om soms situasies liefs te ignoreer, om mense en hulle optrede te ignoreer. Om nie gewip op alles te reageer nie, maar om intern in beheer en kalm te bly. Die situasie goed deur te kyk en te deurdink.
Dan het jy kans om die regte opsie te kies. Weg te stap, nie ander of jouself te verwond nie.
Hoe sê die wyse Salomo in Spreuke 15:1

Mooi,mooi 25

Your wind blows, enlivening us.
~ animate our hearts ~
Your Spirit, as a breeze, refreshing us.
~ life flow into our veins ~
And we, the loved, move.
~ awaken us Almighty God ~
Like tender branches, we flex.
~ help us be responsive to you ~
Yet grounded. Roots planted.
~ secure us to you ~
And our lives find renewed meaning as your Spirit wind blows..

Beck Baxter

The Sanctuary Prayer Space

Wonder waarheid

27 Julie 2018 20h53

Ons aanskou die langste maanverduistering die afgelope eeu vanaf ons lekker kuierstoep op Waterval, Limpopo. Ons ondermaanse blyplek, daai klein blou spikkel skuif geleidelik tussen die son en volmaan in. Om 20h53 is die maan besig om so onderlangs aan die donkerkant te raak. Kompleet of die nag ‘n hap daaruit gevat het.

Neffens my brand hout vlammend en knetterend, my skouers toegewikkel in my troostrui, daai ene met die moue wat al ‘n kilometer uitgerek is, met die groot kraag wat so lekker om die nek en ore snoes. Op die braai spat en sis ‘n lekker stuk boerewors. Dis net Rots en ek en die brakke-bende. Die IPod het op die dorp agtergebly, en dis net ons, die maan en naggeluide – jakkalse, naguile, ‘n opvlieënde kiewit se gedreig.

Ewe simpel neem ek foto’s met die slimfoon, daar is effek en kaatsings, maar die maan bly ‘n blink blob in die kiekies. Die ou kameratjie kan nie vertel wat met on kleine ogies gesien word nie.

20180727_1846506838475526781787182.jpg20180727_2209442241715527440355.jpg20180727_1958212372277884158842292.jpg

Ek stuur boodskappe en foto’s aan naastes en hulle vertel terug:

“Ons kyk,”

“Dankie, ons het vergeet.”

“Dis mooier by jou.”

“Dis daglig by ons in Duitsland…”

Ek is oorweldig. Die maan is in perfekte rooi-oranje 3D en Mars flonker in die donkerte. ‘n Jakkals gaan aan die jil, en toe nog een en nog een. Asof hulle ook in verwondering na die vreemde hemelverskynsel kyk. Huilend soos hulle wolf-familie. Howhooooohh! Ek kry hoendervleis. “Hoe groot is U, hoe groot is U…” sing my hart stil.

Die asembenewende maan hou my ver verby slaaptyd nog wakker. My rug kla, my hare ruik pure houtvuur.  Toe ons uiteindelik aan Klaasvakie se eise toegee, oorval ‘n soete slaap, diep en  ver, vir my. Saterdagoggend word ek met ‘n lieflike rustigheid wakker. Die siniese mense kan maar dink wat hulle wil. Ek is heilig oortuig dat daai maan my siel gesalf het.

Vir meer as ‘n jaar lees ek proe-proe aan ‘Die Storie’  – ‘n aaneenlopende verhaal van God en Sy mense. Die boek bevat uittreksels van die Nuwe Lewende Vertaling (NLV) van die Bybel.  My boekwurmboekmerk lê al lank vasgehaak by Hoofstuk28 , getiteld ‘n Nuwe Begin. Saterdagoogend lees ek verder.

“My liefste Theofilus,” skrywe Paulus en vertel van Jesus se opstanding, hemelvaart, pinkster en die uitstorting van die Heilige Gees. Ook hoe die spotters vertel het die bekeerlinge is dronk. Nee, vermaan Paulus. Hy herinner hulle aan Joël se profesie:

(Joël 2 :28-32)

Die Here beloof sy Gees

28“Daarna sal Ek my Gees op alle mense uitstort. Julle seuns en julle dogters sal profeteer. Julle oumense sal drome droom. Julle jongmense sal visioene sien. 29In dié tyd sal Ek my Gees selfs op slawe en slavinne uitstort.30“Ek sal wonders in die hemel en op die aarde laat plaasvind: bloed, vuur en rookkolomme. 31Die son sal donker word en die maan bloedrooi. Dit sal gebeur voor die groot en verskriklike dag van die Here aanbreek.32“Enige persoon wat tot die Here bid, sal gered word. Die mense wat ontsnap, sal op die Sionsberg en in Jerusalem wees, net soos die Here gesê het. Hulle sal tussen die oorlewendes wees wat die Here geroep het.”

Here, U praat met my. U leer my verstaan hoe ontsaglik groot U liefde vir elkeen van U skepsels is. U sorg elke dag vir elkeen van ons individueel. In die gang van die tyd, die kom en gaan van seisoene, in oorvloed en armoede, in vrede en oorlog, in die ritme van die natuur – reëntyd, droogte, hooggety, ebgety,  vol- en  donkermaan en ook nou in die maanverduistering.

U sorg dat iedereen van ons, in ons strepie uitleef van geboorte tot sterfte, genoegsaam kere die oorvloed van U grootheid en liefde kan beleef. Ons kindwees, veilig in die arms van ons ma. Ons grootword en verbreding van kennis en insig. Ons vermoë on te kan sien, proe, voel, hoor – dis alles U.

Die voorreg om U naam aan te roep daar waar ons in ontreddering op die rotse by die see staan en skuimspatsels van brekende golwe op ons neerreën. Om U te loof as spierwit wolke op wieke van die wind deur die blouselblou Karoolug seil en ‘n arend wys hoe om ver en wyd te kyk.

Ag, Here, om U te hoor en te voel in die stil ritsel van blare, en as die sonstrale stofmyte in spikkels goud verander wanneer die son deur die venster skyn, dit verwonder en oorweldig my.

En dan, sorg U dat Joël se profesie vir elkeen van ons waar word. Dankie dat ons U beloftes weer Vrydagnag as volkome waar kon beleef. Dat ons op die klein blou ghoen, deur U geskape, tussen U Son en Maan kon inbeweeg, sodat ons stil verwonderd kon opkyk en sing: “Hoe groot is U, hoe groot is U!”

Here dankie dat U belowe dat ons verlos en gered is as ons U seun, Jesus, as ons Verlosser aanvaar en weet dat ons alleen deur Hom by U kan tuiskom. Dankie vir U Gees wat binne elkeen van ons woon, sodat ons U waarheid kan beleef. 

Dankie vir hoe U almal wondere laat sien in elkeen se leeftyd oor geslagte heen. Dankie dat U wil geskied omdat dit U is wat elkeen van ons se tuiskoms reeds bepaal het.

Here, leer ons om teenwoordig te leef, om omsigtig met ons medemens saam te leef. Elkeen van ons op ons eie ontdekkingsreis om U liefde en genade te beleef, maar ook saam toegevou in U liefde vir ons elkeen. Amen.

Toevallig dat ek Saterdagoggend na die maanverduistering juis daar verder lees? Nee. TOE val LIG, soos Amore van RSG sê.

Neil Bennet se saamgestelde foto van Vrydagnag se wonder is vir my van die mooiste. Omdat dit uitbeeld wat ons op die plaas ervaar het.

timelapse-lunar-eclipse-joburg-696x382

Wat moet ons maak?

MAdiba

malema-zapiro2-300x205

Rapport vra Sondagoggend of jy ‘n stukkie Madiba wil kultiveer of wil jy jou oorgee aan jou innerlike Malema. Over geset synde: Wil jy iets tot stand help bring of wil jy toenenmend inwaarts migreer na haat?
Die meningstuk se skrywer, sê ook ons moet onthou daar is geen navorsing wat suggereer dat die verbose haters in die meerderheid is nie, hule kry wel “meer lugtyd as gewone mense.” Dis iets om te onthou.
Neffens die Madiba of Malema artikel is ‘n berig wat my onthuts. Die Prez CR sê hy wil liewer ‘n swak president wees, eerder as die vasvatter wat die kosbare ANC geskeur het. Regtig! Bid jou aan. Die organisasie wat nie verby sy bevrydingsretoriek kan groei nie.
Afrika het ‘n lang geskiedenis van bevryding, die afwerp van die juk van kolonialisme. Hier aan die suidpunt van Afrika, verloop dinge egter bietjie anders. Kolonialisme is vervang deur apartheid. Apartheid is in sy spore gestuit deur mense – lede van bevrydingsorganisasies en ook gewone Suid-Afrikaners wat gestem het dat dinge in ons land moet verander. Gerieflikheidshalwe en omdat dit nie die rasse narratief pas nie, word die bydrae maar onder die mat ingevee.
Om alles verder te konfoes, het die bevryders en die verdrukkers om ‘n tafel gekodesa. Die saak uitgepraat, beredder, bemiddel en onderhandel. Daar is hier skietgegee, daar gelos. Daar was belydenisse, daar was kompromieë. Nie een van die manne was lus vir oorlog nie. ‘n Paar ouens het geboue bestorm, bomme geplant, maar dit het halfhartig voorgekom, en is in die kiem gesmoor. O ja, en ons einste Cyril en Roelf Meyer was die prinse van daardie Madiba droom, die reënboognasie – mooi vlag en saamgeflansde volkslied en al.
Madiba se toorkuns het wyd gestrek – almal het saamgedans. Die dansery en welwillenndheid is vergaan, vergete. Skielik voel dit al te vreeslik soos die laat 1970’s en 1980’s van noodtoestande en brandende binnebande en geskreeu oor onreg.
Bevryding van wat, vra jy. Bevryding van politieke leuens en onderhandelde skikkings? Die ontevredenes skree, vloek, stig brand, stroop, dreunising van Kleinmond na Noupoort, Centurion na Kimberly en Koster tot in Polokwane. Oral brandendende buitebande en selfs skole, hospitale en munisipale kantore wat deurloop. Die woede oor leuens, swak dienslewering, nepostisme, korrupsie, noem maar op. Ek sit verslae om die jeugdige, byna hormonale behoefte om dit wat vir jou goed is te vernietig. Hoe brand jy ‘n skool af? Hoe vernietig jy ‘n kliniek, of brand die bus uit wat jou more werk toe moet vat?
Nee wat, die ou wat vertel het ons demokrasie is besig om volwasse te raak, na die effense gegrom by die vorige stembustouery, het ‘n fout begaan. Daai een swaweltjie gaan nie ons somer van grootword bring nie, ons het verval in ons eie lente van onrus en onmin.
‘n Volwasse demokrasie sal geen steen onaangeroer laat om saam te werk om te sorg dat korrupsie geen houvas op enige noodsaaklike en kern diens van ons land het nie. Ons sal raadslede verantwoordbaar hou vir hulle politieke beloftes. By die stembus hard en duidelik politici en lamsak leiers ‘n les leer.
Maar is ons besig daarmee? O nee. Die massa by stil soos stom skape. Ons sit met ons koppe gevolstruis in die sand. Ons wil nie weet nie, ons wil nie weet nie. Iemand anders sal die gemors sorteer. Wel, daar is nie ‘n De la Rey of Madiba wat kan keer dat die wat lawaai maak agter Malema en Andile aan tros nie!
Dis nou Malema en Andile wat danksy klasse geborg deur die Guptas, mooi by Bell Pottinger geleer het om hulle sosiale media teenwoordigheid op die Vuisboek en Twitter so te tooi, dat ons dink hulle is leeus in die arena.(Geheimpie: Hulle is katjies met diep stemme – hulle raas vreeslik, maar as jy naby ondersoek doen, sal jy altyd bekende gesigte om hulle sien. Ek weet nie wie borg die saamry bussie nie, maar ek is oortuig hulle is so min soos die AWB.) Dis hulle opswepery van naiewes wat my sooibrand gee.
Ons lui media moet ook voor stok gekry word. Gaan soek vir ons nuus wat ‘n verskil gaan maak, krap die goeie storie uit, volg die moordsake op, gee terugvoer as die burgemeester nie die riool-probleem oplos nie. Los vir Malema en Andile en Kallie om mekaar op die straathoek te bliksem… help ons om ons land te red. Moenie vir die boggers lugtyd en kolom-sentimeter spasie gee nie! Kom soek gewone Suid-Afrikaners op wat alles in die stryd werp om ‘n beter Suid-Afrika vir ons almal te bou. Ons wag om ons stories te vertel.
Sien, klompe van ons wil hard vashou aan ons stukkie Madiba en staan vas in die geloof dat die Here ‘n doel met elkeen van ons hier aan die suidpunt van Afrika het, anners sou die bote mos maar destyds verbygehou het en ons storie was heeltemal iets anders.
Bêre beslis jou Malema, en kultiveer jou Madiba as jy sou wou. Onthou: Kniel elke dag langs jou bed en bid vir vrede wat in hierdie gek land jou verstand te bowe gaan, want hierdie pad sal ons moet loop. Dit gaan baie van ons vra, dit gaan ons toets.
Jesaja 58 vertel vir my onomwonde hoe ons vorentoe kan beweeg. In geloof en met ‘n oop hart en siel gaan ek een voet voor die ander sit, vir leiding en genade vir ons almal vra en in Jesus-liefde optree. My kindskap van God-drieënig, die Vader, Seun en Heilige Gees, is al konstante tot in ewigheid.
Lees hoe mooi word ons vertel wat ons moet maak:
Jesaja 58 7 Gee kos vir hulle wat niks het om te eet nie. Gee blyplek aan hulle wat nêrens het om heen te gaan nie. Gee klere vir die mense wat jy kan sien niks het om aan te trek nie. Help jou familie as hulle hulp nodig het.
Jou bevryding kom.
8Wanneer jy so maak, sal jy bevry word. Dit sal vinnig kom soos die lig wat met dagbreek die donker laat verdwyn. Jy sal oornag herstel. Die Here wat jou vrymaak, sal jou met sy krag van alle kante beskerm.
9Wanneer jy dan na die Here roep, sal Hy jou antwoord. As jy God vra om jou te help, sal Hy sê: Ek kom.
Hou op om mense onregverdig te behandel. Hou op om vir mekaar vinger te wys en mekaar vals te beskuldig.
10Gee kos vir hulle wat niks het om te eet nie. Versorg hulle wat behoeftig is. Dan sal dit vir jou word soos lig wat die donker laat verdwyn, soos die son wat in die middel van die dag skyn.
11Die Here sal dan die hele tyd saam met jou wees. Wanneer dit moeilik gaan, sal Hy vir jou gee wat jy nodig het. Hy sal jou krag gee. Jy sal wees soos ’n tuin wat goed natgemaak word. Daar sal nooit ’n tekort wees aan water in jou tuin nie.
12Jou nageslag sal die ou bouvalle weer opbou. Hulle sal op die fondamente bou wat al geslagte lank bestaan. Hulle sal julle die mense noem wat mure weer opbou, wat huise en strate weer regmaak om in te bly.
no body

Antwoorde op Eina

Windpomp was jou hart

Goeiemore, dis die “rubbish racist” hier. Ek het toe gisteraand gaan slaap en die eina van my kliënt en my self by God se voete gaan bêre, en so paar keer teruggegryp toe ek dink Hy hoor en sien nie….

Vanoggend is Rots donkervroeg in die ysige koue uit per Legend om sy laaste besoek aan die stywenekkie spesialiste te gaan bring. Hy laat so ewe netnou weet hy is van die kritieke lys af…ek vra hy moet dan nou ook begin om sy kritiek vir homself te hou!

Ek lees toe uiteraard vroegdag, met lekker boeretroos in die hand en knus in my bed toegewikkel teen die vriespuntkoue, die Beeld op die tablet. Met gister se eina so skimmerig, want ek het dit mos nie rerig vir God gegee nie… lees ek twee goed raak.

Eerstens skrywe André van Niekerk in ‘n rubriek onder die hoof “Kies eerder om te vergewe en te vergeet,” dat “dit wysheid en moed verg om die vuurtjie van vergifnis en vergeet in ons verdeelde land aan te blaas terwyl die stormwinde van onthou en vergelding al in die voorverkiesingsjaar, versoening wil doodwaai.”

KAPOW. Hard hoor ek God met my praat. “Waar is daai pakkie seer, Ek sal jou sterk en moedig maak!”

Benoud lees ek verder: “Vergifnis is nie ‘n hofuitspraak nie, dit is eerder ‘n diepgaande verandering binne jou diepste self.” Daar waar jy en God saam is.

Van Niekerk skryf seer raak: “Om te kan ophou vaskyk teen ander se oortredinge, moet jy insien dat jy ander se motiewe nie kan peil nie. Jy moet selfs kan besef dat jy met ‘n balk in jou eie oog, ander se splinters raak sien.”

Jesus self het nie weerwraak uit die Ou Testament gekies nie, van sy eerste openbare woorde in Lukas 4, kies hy om “heilsgeluk” uit Jesaja aan te haal, nie vergeding nie. Gaan lees self.

Ek neem Van Niekerk se uitnodiging om “met geluk eerder as met reg (in eie oë) te leef.”

En nog is het einde niet van my KAPOW-ervaring. Net onder die rubriek is Stephan Joubert se Goeie Nuus vir die dag. Die opskrif: Plaas ‘n wag voor jou emosies. 

Né! Hard en duidelik kom die boodskap:

Fil4:4-7 Wees altyd bly in die Here. Ek herhaal: Wees bly! Wees inskiklik teenoor alle mense. Die Here is naby. Wees oor niks besorg nie, maar maak in alles julle begeertes deur gebed en smeking en met danksegging aan God bekend. En die vrede van God wat alle verstand te bowe gaan, sal oor julle harte en gedagtes die wag hou in Christus Jesus.

Stephan Joubert sê ons moet gereeld met al ons negatiewe en seer emosies, na God kom om dit “in die hemel se wasmasjien te sit.”

Hy stel dit so mooi “net soos ons moet onthou om nie te hoes of nies sonder om ons hand  voor ons mond te sit nie, moet ons onthou  om die HEre daagliks te vra om ‘n wag voor al ons emosies te sit. Anders vergiftig ons onsself van binne af. Anders steek ons ander mense aan wanneer ons sulke goor emosies kliphard uithoes en uitnies.”

Netnou is daar ‘n klop aan die winkeldeur.

“Nee, ons het nie werk nie,” sê ek vir die man met die wringende hande.

“Sal jy vir my bid. My naam is Daniël. Ek is afgelê en die geld is een van die dae op. Ek is nie op ‘n lekker plek nie.”

Ons bid net daar in die voordeur saam. Ek bid vir uitkoms vir al die Daniëls in leeukuile van ons seer land, ek bid ook weer vir vir die vrou wat so kwaadseer geskreeu het. Daniël sê: “God is good, He will prevail.” Ek sê amen daarop, en net daar, tussen my en Daniël is daardie beloofde vrede wat alle verstand te bowe gaan!

Sien – nuwe dag, nuwe moontlikhede. Kies om te sonneblom. Kies om in alle waarheid elke dag as ‘n nuwe dag te begin, want sien die mooi sonsopkoms wat my al gisteroggend begroet het en my seer dag my skoon daarvan laat vergeet het! Sien vie Daniël en sien God se liefdevolle genade. Nuut, elke dag!

291709_10151323074517905_1674725165_n

(My eie foto in 2012 gekiek)

 

Skryf Safari Magrieta vs Magriet

Magrieta het ‘n wesenlike probleem. Die vraag is nie wat die probleem is nie maar hoe dit gaan eindig!

Om die storie te verduidelik, moet ek eers die ” set up” verduidelik. Sy bly op ‘n plaas met twee woonhuise. Sy self bly in ‘n pragtige woonstel wat aan die een huis vasgebou is. Alhoewel die woonstel piepklein is, is dit pragtig en pas perfek by haar persoonlikheid en die seisoen in haar lewe. Sy is gelukkig en tevrede. Daar is niks in haar kleine huisie wat haar ontstel of pla nie. Daarvoor sorg sy en hou alle onnodige spanning en komplikasies uit die veilige hawe wat sy vir haarself geskep het. Indien sy geselskap nodig het, is dit binne bereikbare afstand. Andersins is sy heerlik privaat en op haar eie. Maar wag, hoor ek “Jaws”se doem doem doem doem….. in die verte? Of nee wag, eder ‘n gepiep piep piep, of wag ‘n miaaauuuuu?!?

Dis reg, ‘n rot. Nie ‘n muis nie, ‘n ROT! Genadelik is die eienares van die plot gaaf genoeg om ‘n kat vir haar te leen as teenvoeter. Dis haar beste muisvanger en sy bring dit sonder verwyl oor. Kat het egter die hele doel van die oefening gemis.

Magrieta is nie groot gemaak as diere liefhebber nie en veral nie van katte nie (Diereplesiere). Daar het egter al twee diere vir Magrieta die loef afgesteek. Alhoewel Magrieta nie net wil misbruik maak van die kat nie, wil sy eintlik maar haar afstand handhaaf. Net vir ingeval. Kat het egter haar eie prentjie en volg haar eie kat natuur. Sy is onder die wan indruk dat Magrieta spesiaal vir haar wat Kat is, se plesier daar. Kat dring haarself met mening op aan Magrieta. Waag Magrieta om te loop, is Kat daar. Tree vir tree, soveel so dat sy kort kort oor Kat struikel. Dis ‘n gepurrr en geskuur en getrap en wie weet wat mens al die manewales moet noem. Purrr jouself sê sy maar Magrieta se hart wil wil vermurwe. Waar sy op haar bed sit, laat sak sy kort kort haar hand en vryf Kat se kop. Kat is in die sewende hemel en trek Magrieta se hand nader met haar poot wanneer Magrieta ophou vryf. Daar is ‘n lastige gevoelentheid wat krap krap aan Magrieta se hart. Dit lyk egter of die kat oefening gewerk het omdat rot nie weer sy astrante opwagting gemaak het nie. Hopelik verkeer rot onder die wanindruk dat Kat ingetrek het, soos in permanent. Behoede my!!

Magrieta is baie bly. Met rot uit die pad, kan Kat ook verkas. Vir sy alewige gekerm en geskuurdery sien Magrieta ook net nie kans nie. Sy voeg ook dus daad by die woord en vat Kat terug na die Hoofhuis toe net die volgende oggend. “Terloops, wat is Kat se naam?”, vra Magrieta. “Magriet”, antwoord die eienares. Magrieta se oë rek so bietjie. Sy groet en loop net om te sien Magriet volg haar. Magrieta gaan staan stil en verduidelik vir Magriet dat sy moet bly. Magriet se kyk spreek boekdele. Iewers hoor Magrieta die klanke van “maaaaaaar die kat kom weer want …” en sy gee ‘n lang mismoedige sug.

Vroeg die volgende oggend (nog donker), terwyl Magrieta bietjie koester tyd met Abba geniet hoor sy ‘n baie onwelkome geluid. Eers probeer sy dit ignoreer maar dit word net dringender en sy spits haar ore. Jip, dit Magriet, die Kat. Miskien as ek stil sit en lank genoeg wag, gaan sy weg….

Magrieta se mercy hart kom in die pad en sy struikel. Dis koud buite sê haar hart, siestog arme Magriet (nogal soort van naam genoot). Maar ek bid en kat gaan pla, probeer Magrieta haarself verweer. Die geveg binne Magrieta is groot. Alle snoesige koesterende vrede het soos mis in die son verdwyn. Magrieta het nie komplikasies soos Katte in haar lewe nodig nie. Dis katkos en aandag en kathare orals en ‘n Pasela papegaai wat buite op sy hok sit wat toutrek met ‘n mercy hart. Magrieta probeer haar hart verhard en sê neeeeeeeee……..
Gebruik kursief en ‘n ander kleur ink om jou gekose einde te skryf.

Magrieta hou haar doof vir die gemiaau. Sy haal diep asem, en begin bid “Vader, jammer vir die onderbreking, dankie vir my warm huis….”

“Miaau,miaau….” 

Genade, hier kry ek nie vandag gebid nie. Magrieta mompel om vergifnis en staan voor die stoel waar sy gekniel het op.

“Miaau, miaau…”

Magrieta ruk die voordeur oop.

“Voert, Magriet, huistoe met jou,” die yswind laat Magrieta na haar asem snak. Sy tuur op na die hoofhuis, en onthou die eienaar het vertel hulle gaan by die kinders kuier. Magriet se huis is seker ontoeganklik vir haar.

“Miaau, miaau,” Magriet skuur, skuur teen Magrieta se bene.

“Ag, Here, wat sal ek tog maak, u skepseltjie sal swaar kry hier in die koue,” bid Magrieta woordloos.

Asof Magriet haar gehoor het, drafstap dié die huis binne, reguit kombuis toe. Asof sy altyd hier gebly het. Magrieta gooi melk in ‘n piering en Magriet se sagte gespin terwyl sy drink, is mesmeriserend.

Magrieta dink by haarself, jy beter oplees oor katte en katgewoontes. Jy met jou katlose grootwordjare danksy Sussie se vreeslike allergie, weet niks van katte nie.

Magrieta trek die tablet nader. “Google is my beste vriendin, kom ons kyk wat sy te vertelle het oor katte,” en met die spoed van lig is daar bladsye artikels waaruit Magrieta kan kies en keur.

Een trek haar oog wat met katte se geskiedenis te make het. Luidens die artikel glo geskiedkundiges dat katte in Egipte makgemaak is, bykans 3600 jaar gelede. Hulle het ook eerste katte gebruik om plaagbeheer naby voedeselbergplekke toe te pas. Magrieta se oë rek toe sy lees dat die Egitpenare katte se jagvernuf verafgod het en as gode en godinne aanbid het! 

 Magrieta lees verder: “Cats were also said to be the culprits of “The Black Death” during the Dark Ages because their population was highest in the world during that period. This they say originated from ancient Egyptian cats down to Europe. So because of the plagues associated with cats leading to the deaths of many people which according to some findings are still killing people today that’s why they aren’t mentioned. And unfortunately too for the domestic cats, since it was not mentioned categorically in the bible, which was originally written by the Jews that were God’s people and who view ancient Egypt as their worst enemy because of what they went through in their hand as slaves, Cats were said to be too unholy to be included in the holy book because of its attachments to the Egyptians who are filled with so many things that God disapproves of. Moreover any thing that violates God’s commandments about the sacredness of life which cats are accused of, may certainly be enough reasons why cats were left out in the pages of the bible according to some speculations. But does that sound justifiable or convincing enough? Cats are not the only creature that does that.”

Magrieta sit en pieker oor die interessante geskiedenis. Arme katte, in die middel van mensdinge. Ja, so beland mens ook maar in die middel van struwelinge.

In ‘n verdere artikel kom Magrieta af op die feit dat katte nie direk in die Bybel vermeld word nie, honde wel. Haai siestog, dink sy. Verrassend lees sy dat alle katte aan dieselfde spesie behoort.  Daar is 36 katspesies. Leeus en katte is familie! Magriet is die koning van die diere se kleinsus! Wil jy nou meer. Die word in die Bybel vermeld. Ons moet oplet hoe God se skepping kunstig verweef is. Selfs in katte, selfs in MAgriet, wat rustig om haar bene skuur en spin en spin.

Dit tref Magrieta dat in Genesis1:26 geskrywe staan God die mens as meesters oor die diere aangestel het. Kyk nou vir Magriet, wat haar kom uitkies, en soveel vertroue in haar stel.

Magriet skep die spinnende kat in haar arms op, en bid:” Here, dankie dat U my vandag geleer het dat U Skepper van alles is, en dat U, U skepping en alles daarop tot ons, U mensekinders se beskikking gestel het om te bestuur. Here, al weet ek nie hoe nie, ek sal Magriet mooi oppas en koester, want dit is wat U elke dag vir my doen.Amen.”

Naskrif:

In my oplees oor katte het ek hierdie raakgeloop – sekerlik is dit ook die les wat Magriet in haar tyd met Magriet sou leer. Ek het, en ek is nie ‘n katmens nie.

Here are 5 things my cat taught me about God:

When I look at my cat Boots, I am amazed when I consider the creator of such a beautiful, wonderfully-made creature! Boots has beautiful, bright green eyes that are full of life, a graceful stride, and soft, perfectly-patterned fur made especially for petting sessions. But above all, God’s greatest work of art is each and every one of us, created uniquely in His image.

“For we are God’s masterpiece, created in the Messiah Jesus to perform good actions that God prepared long ago to be our way of life” (Ephesians 2:10, ISV).

I love my cat Boots and I’m not even one of the true crazy cat people – just moderately crazy. I have several nicknames for him (including Booty), and I treasure all of his little quirks. To me, he’s just the smartest, cutest thing in the world. I’ve never gotten tired of his adorableness.

Do you think God, the One who knows everything about you, feels anything less? No, infinitely greater! God loves you more deeply than you could imagine (Ephesians 3:18-19). He even gave us cute little animals to make our hearts melt.

I talk about my cat – probably too much at times – and I enjoy hanging with him. I even have a photo of Boots as the background on my phone. I love my cat. He is not just mine, but I totally own that fact and brag that he is mine. God does the same with us!

“God is for you. Had he a calendar, your birthday would be circled. If he drove a car, your name would be on his bumper. If there’s a tree in heaven, he’s carved your name in the bark. We know he has a tattoo, and we know what it says. ‘I have written your name on my hand,’ he declares.” – Max Lucado

Many people like cats because they are funny creatures. Sometimes Boots leaves his tongue out after he meows and it’s hilarious. Just recently, when he noticed The Aristocats playing on TV, his eyes got huge and were glued to it for 20 minutes. God loves to see us laugh. The Bible tells of His sense of humor and speaks of God laughing. And if we laugh, then we know God laughs even greater!

My cat is very mischievous. He loves to play, fetch, and explore new things (like grocery bags). Every morning when I get dressed, Boots jumps on the overhead rack in my closet. He walks back and forth all over my folded clothes, sometimes knocking some down. But I don’t get mad or yell, because he’s adorable and I love him.

Now I’m not saying that God likes when we do bad stuff or that He won’t correct us or let us experience consequences – because He will. But I am saying that if I’m patient with my cat because I love him, then God is unimaginably patient with you. When certain things feel unforgivable and too big of a mess to clean up, God reminds you that He’s big enough to easily fold things back up – and that He still adores you.

“But you, O Lord, are a God merciful and gracious, slow to anger and abounding in steadfast love and faithfulness.” Psalms 86:15

If you feel like you’ve been needing forgiveness, love, or have been wanting to know God more intimately, just ask Him! He’s sure to answer you.”

(Bron: https://www.cru.org/us/en/blog/life-and-relationships/identity/5-things-my-cat-taught-me-about-god.html)

 

 

______________________________________________________________________________________

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=785036

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

 

 

In die pêrelskulp

Die son pêrelskulp die daeraad deur die koue en wolke. Bring warmte in my seer hart. Seer vir mense se leed en pyn en swaarkry waaraan ek net mooi niks kan doen behalwe om die eina betraand by God se voete te gaan sit en met my dag te begin. So knop in die keel klim ek saam met Bab in die kar. Ons het halfuur se ry tot by die winkel.

Ons ry so in die pêrelmooi in, en op die radio speel ‘Let it be’, en my hart weet sommer dis God se antwoord op my gehuil. Ja, pêrels kom met pyn sal die skulp jou vertel.

Jona soos nog nooit vertel

Toe Bab baie klein was, het sy altyd van Jona en die halvis gepraat. Dit was een van haar gunsteling Bybelstories.

Vanoggend plaas sy op Vuisboek die Jona en die halvis video. Die opname is in 2010 gemaak, die kleine dogtertjie is besield en vertel ‘n begeesterde weergawe van Jona wat jou lank gaan bybly.

Here, dankie dat U soveel maniere vind om vir ons te leer. Om vir U te luister en om nie vir U te vlug of weg te kruip nie. Amen