Reënboogdood deur Storieklong

Rainbow-on-the-road-in-the-night_1024x600
“Oupa, wat se lelike groot voëls is dit daardie?” Die seuntjie wys na die plek waar die voëls hoog in die lug sirkel
“Dit is reënboogvreters ou seun”
“Wat doen reënboogvreters oupa?”
“Wanneer ‘n reënboog al sy kleure verloor gaan hy dood, en die reënboogvreters is ‘n spesiale soort aasvoël wat die karkasse van dooie reënboë vreet”
“Maar hoekom gaan reënboë dan dood oupa?”
Hmmmm. Ek dink dit is tyd vir ‘n storie….
Lank, lank gelede….lank voor jou oupa gebore is…self voor my oupa groot met sy kakebeenwa oor die berg van die draak getrek het, het die diere van oor die water ‘n baie goeie seisoen gehad en hulle het soveel geword dat hulle begin soek het vir nog grond om te bly.
“Amper net soos die rooibokke meer word as dit lekker gereënt het né oupa?”
“Presies net so ou seun.”
Ewenwel, die diere van oor die water het na ons kontinent Afrika gekyk en op hulle kaarte was dit woes en leeg en hulle het besluit om dit vir hulle te kom vat. Engeland en België het elk ‘n leeu gestuur, Frankryk en Portugal elk ‘n haan, Duitsland ‘n swart arend, Italië ‘n wolf en Spanje ‘n bul. Die diere van oor die water het vreeslik onder mekaar baklei maar uiteindelik het elkeen ‘n stuk van ons kontinent gehad na gelang van hoe sterk hulle was.
Dit het gou duidelik geword dat die diere van oor die water nie regtig hier wou bly nie en slegs die skatte van ons kontinent wou ontgin om terug oor die water te stuur, en dit het die inheemse diere van Afrika baie kwaad gemaak. Die mense sê nie verniet Afrika is nie vir sissies nie, want die diere van Afrika het die kolonialiste een vir een opgedons en tjankend huis toe gejaag terug oor die water…
“Oupa wat is ‘n koe….daai groot woord?”
“Kolonialis? Dit is soortvan ‘n vloekwoord vir mense wat ander mense se grond vat.”
“Oupa mag nie vloek nie. Mamma sê so. Vertel verder oupa!”
So is die diere van die water toe vort huis toe tot daar net een trop kolonialiste oorgebly het. Hulle was afstammelinge van die oorspronklike diere wat van oor die water gekom het en hulle het saam met hulle leier met die naam groot krokodil by die ingang van die land van melk en heuning gebly in ‘n plek genaamd Rubicon. Om by die land van melk-en-heuning in te kom moes jy eers die Rubicon oorsteek, en die groot krokodil het geweier dat dit gebeur. Op die walle van die Rubicon het die leeus desperaat gesoek na oorkomplek, maar groot krokodil het hulle gestop.
Toe groot krokodil eindelik te oud geword het om te regeer is sy plek ingeneem deur ‘n jong bulhond, en dié het gesien dat die leeus op die walle van die rubicon al groter en sterker word en hy het besluit om ‘n verbond met die leeus te sluit, want hy sou hulle nie veel langer kon buite hou nie. Daar is ooreengekom dat die leeus die rubicon kon oorsteek om in die land van melk-en-heuning te gaan woon, en in ruil sou hulle die kolonialiste nie terugjaag oor die see nie. En dit was goed en dit was reg. Die verbond is CODESA genoem en ‘n reënboog is gestuur as teken van die verbond.
Vir ‘n paar jaar het dit baie goed gegaan en die reënboog het helder geskitter tot die leier van die leeus te oud geword en deur ‘n jonger leeu vervang is. Die jonger leeu het gesien dat die afstammelinge van die diere van oor die water nog lekker vet was en sy leeutrop maer, en hy het begin om plek te maak by die eettafel vir leeus uit sy eie. Sy woord hiervoor was regstellende aksie. Dit was nie deel van die oorspronklike ooreenkoms nie en as gevolg daarvan het die reënboog van die verbond ‘n bietjie van sy kleur en sprankel verloor.
Soos die leeutrop vetter geword het het die lede van ‘n ander trop met gierige oë gekyk en begeer. Hulle wou ook so blinkvet en lui word maar het nie die mag gehad om die ander leeus uit die kussings te lig nie. ‘n Slinkse plan is toe bedink en met die hulp van die hyenas en die jakkalse is die vet leeus by hulle gunsteling slaapplek Polokwane, wat plek van veiligheid beteken, verslaan. Ekstra plek moes toe gemaak word by die eettafel sodat die hyenas en jakkalse wat gehelp het ook kon vet word. Weer het die reënboog van die verbond so bietjie van sy kleur verloor.
Die gejil van jakkals en hyena was na die oorwinning slegs ‘n effense steurnis, maar namate tyd aangestap het, het dit al harder en skerper geword. Nou kan jy die buitelyne sien waar hulle snags op die horison dans in die lig van die weerlig van die naderende storm. Hulle word sterker en meer en eersdaag sal hulle die leeus uitdaag. Anders as die leeus, en teenstrydig met die oorspronklike verbod, glo die hyenas en die jakkalse soos hulle maters die varke van oor die water dat alle diere gelyk is, maar dat sommige diere meer gelyk as ander is.
Wanneer daardie geveg kom, en die leeus word deur die hyenas verslaan, sal die reënboog die laaste van sy kleur verloor en dan is dit die taak van die reënboogvreters om die karkas op te vreet.
“Wat gaan gebeur as die reënboog doodgaan oupa?”
“Eintlik nie veel nie ou seun. Die lewe sal net terugkeer na die oorspronklike swart-en-wit toe, soos dit was voor ons reënboë gehad het.”
“Dit is ‘n hartseer storie oupa, maar dit sal darem seker nie regtig gebeur nie?”
“Neewat, seker nie ou seun” Die paar oë wat na die dansende hyenas en jakkalse op die horison tuur vertel egter ‘n ander storie
Lena-broken-rainbow-2013-04-18s

Ons loop almal saam huistoe….

Ek pieker en tob oor my lewe en my geloof die laaste paar dae, en nou weet ek die Here praat aanmekaar met ons, ons moet net luister. So kom my antwoord vanoggend via ‘n mede-blogger.

Ek wil so huistoe verwelkom word. Dis my doel hier op aarde. Amen. Die skildery se naam is “First day in heaven…”

Soos gewoonlik as ek niks het om te doen nie….en dit is my min beskore. Gaan blaai ek so bietjie op FaceBook en lees bietjie oor almal se sages. Dis natuurlik die een se ou wat weer ‘n vark is of daai een wat se kind goed doen op skool. Of lekker vakansies oor see […]

via ‘n Gevreesde werklikheid — Natasja Franzsen

Meer as net ‘n treffer

Ek is mal oor die groep Imagine Dragons. Hulle nuwe treffer Next to me is soos baie vorige treffers in die kol. Maar die video vir Next to me is kapow. Dis ‘n mini fliek oor die lewe: foute, vergifnis, woede, haat, moord, liefde, die hele kaboedel.

Maak tee of koffie of vat net 12 minute en kyk saam…..

 

Verander jou deuntjie assefokkieblieftog

losed-ears-with-fingers

 

Liewe Juju Malema

Rerig, ek reken jy het te min pak slae gekry as kind. My bloeddruk bliksem die hoogtes is as jy so tekere gaan. Kan jy nie ‘n nuwe deuntjie kry om te sing nie, of is jou rol in CR se bewind maar dieselle as as toe jy die hofnar en lawaaimaker was om ons aandag van die ware toedrag van sake te trek tydens ons Zumafikasie? Ek het so spesmaas jou kontrak is verleng, want ons skaakspelende president het asemhaal spasie nodig, en nou word jy op ons losgelaat. Juju maak vir Witjie bang.

Vertel my – jy en jou volgers wat so wil skiet…gaan julle vir die wat gaan oorbly sorg – vir werk, vir sekuriteit. As jy my skiet, sal jy my personeel en hulle families bly help, of gaan jy  my mense laat loop sodat jou eie kan baat? Waar sal my mense heengaan? Wat gaan van hulle word. Gaan jy help met kosgeld, busgeld, skoolgeld, boorgate, bakstene. Want sien dis wat ons doen. Ons help om beter lewens vir die in ons lewe te skep. Alles by die boek. Ons betaal en betaal en betaal. Ons kla nie. Ons dreig nie om mense uit die weg te ruim nie.

So weet jy hoe stukkend is my hart dat jy, na jou mosie, so gebokspring het en suggesties gemaak het en die media en ander het niks hieroor te sê gehad nie!

Hitler het ook so gemaak….of is dit net ek wat so voel?

Juju ek wil jou aan iemand voorstel wat Hitler oorleef het. Haar naam is Edith Eger.

As ek haar so luister en haar storie lees, besef ek dat jy en ek, en almal in hierdie land van ons, oor onsself sal moet kom. Ons wederkerige afkeer en bitterheid en fok, ja ons haat vir mekaar, maak van ons posduiwe, al om ‘n gat. Daar is geen oplossing in ou koeie ophaal nie, daar is geen oplosssing in wraak en weerwraak nie. Wrokke vlam net haat aan.

“It is too easy to make a prison out of our pain, out of the past. At best, revenge is useless. It can’t alter what was done to us, it can’t erase the wrongs we’ve suffered, it can’t bring back the dead. At worst, revenge perpetuates the cycle of hate. It keeps the hate circling on and on. When we seek revenge, even non-violent revenge, we are revolving, not evolving.” – The Choice: Embrace the possible” Edith Eger

Ek gaan jou en jou soort liewer in vrede laat, en elke dag op voetsoolvlak waar ek my lewe leef, en mense van alle kleure en oortuigings wat my pad kruis, met waardigheid en respek behandel, selfs vir jou as dit sou gebeur.  Want sien, jy kan my wêreld verander, my goed vat, my van regte ontneem, maar ou Juju, my hart en my siel, die is myne en hoe ek kies om my omstandighede te hanteer help my om te groei as mens. Ek laaik wat Edith Eger se Mamma vir haar geleer het.

Lees gerus haar boek, dis verniet: http://a.co/gbDt9qR

Miskien verander jou deuntjie. Ek vra assefokkieblieftog. Ons land het ware oplossings nodig, nie verdagmaking en haat en wraak nie.

Groetnis

 

Oggendgesprek

Vanoggend trek ek die Legend vurig vinnig uit die motorhuis. Ek is laat en dis 40km te perd om in die stat te gaan besigheid pleeg.

Dit het oornag 34mm gereën. Rots se nek is ekstra seer, die Schnauzer-boeties, Milo en Ringo en stoute Koda-Koos blerts in die kombuis, bejaarde Oscar die Yorkie weier om langs Rots uit die bed op te staan.

Die grondpad is 1.9km seepgladde modder. Gelukkig is dit al wat ek moet trotseer, tik ek op my dankabaarheidlysie af. Toe ek by die t-aansluiting op die ou N1 kom, staan ‘n vrou onder ‘n helderblou sambreel en ryloop. Die reën begin harder val. Ek stop en laai haar op. “More Mies,” groet sy. Die bakkie se kajuit ruik soos rooswater en Dawn lyfroom.  Ek groet terug en babbel oor die weer. “I don’t understand,” val sy my Afrikaanse relaas in die rede.

Haar naam is Marlene, ons gesels op Engels verder oor padveiligheid.  ‘n Taxi het pas oor dubbelsperstrepe by ‘n klomp voertuie verbygejaag. “Eish, they treat us like cattle,” sê Marlene. Ons gesels oor respek en sy vra my hoe lank ek motor bestuur. Al meer as veertig jaar. “Jo,” is al wat sy sê.

“My husband is looking for work,” kom die stelling. Ek vermoed sy aanvaar ons het ‘n plaas – die bakkie, die modder en algemene rigting waaruit ons paaie gekruis het.

“‘Skuus Marlene, ons bly op dierbare vriende se familieplaas, hulle is reeds in hulle aftreehuis in die veiligheidsoord. Ons boer nie. Ons werk in die stat.”

Ek  deel my hoop dat President Ramaphosa en onse regering tog ‘n plan sal maak, dat meer mense werk kry en regverdig behandel word. Ek kan net help met ‘n geleentheid om veilig by haar werkplek te kom.

“I hope he makes right,” sê Marlene.

Ek ook, suster, ek ook.

Sy vaar uit teenoor Zuma en veral Nkosasana Dlamini Zuma – wat nie met poletiek wil verder nie, maar net nou die dag het sy vir President wou staan. “She is a funny one,” kom dit links van my. Ek vertel vir my passasier van “The President’s Keepers” en Dlamini Zuma en die sigaret mafia.

“Mies, those illegal cigarettes. They are bad. I sold them and the police caught me with 20 boxes. I was sentenced for 13 years! 13 years. But I did it for my family, what could I do? How must we live? What must we eat?”

Ek sit met my bek vol tande. Wat sê ek nou? Het sy al 13 gesit?

“No, when parole was given to everybody but murderers and rapists, I was freed. I could not believe! But now I  clean houses. Those cigarettes are bad,” en sy stop die gesprek net daar.

Ek stop naby die taxihalte en sy hou R8 na my uit. Vir die rit. Ek sê nee dankie. Sy glimlag met haar mieliepit tande en blink oë.

“Siyabonga” – dankie.

Hamba kahle, Marlene. God seën jou.

Here, dankie dat ek Marlene kon beleef vanoggend. Dat ek kon hoor wat armoede en werkloosheid ‘n mens kan noop om te doen, selfs misdaad oorweeg. Dat ek vir haar taxigeld kon spaar. Ek het haar meer nodig gehad as sy vir my. Here vergewe my wanneer ek ongelukkig is oor klein, onbenullighede en klippies in my skoen.

 

iceberg words.JPG

Hierdie woorde hierbo gaan oor Afrikaans en die taal, maar dit is ook van toepassing op ons land en die pad waarop die nuwe president ons lei.

Die Iceberg foto, is een van my gelukkies wat my kameralens vasgevang het.

Baai tot later

Stuur my, Here al is die uitdaging groot

Vroegoggend verby geslaap vir die eerste keer in weke. Lekkerste lekker om na 07h00 wakker te word. Rots lê en blokraai, en Bab en die stoute brakke stoei in haar kamer vir die beste lêplek op haar bed. Maak koffie, pak die gedroogde beskuit weg, gaan gee vir die voëls hulle kossies. Stil tevrede Sondagoggend op Waterval.

Die Sondagkoerant is afgelaai op die tablet en met ‘n stomende beker boeretroos, swart en bitter (niks met persoonlike voorkeure of my gemoed te doen nie, wel so van my bababottel afgespeen) gaan lê ek behaaglik op die oorblywende kussings agteroor. (Glos: Sedert Rots se stywenekkie proses, is hy die baas van alle kussings in ons kamer.)

Ek lees oor CR, die gesoekte Guptas, JZ se Nkandla wat maar R660 per maand kos, moorde, en so aan en so voorts.

Ek vind die EverydayZulu ou, Melusi  Thsabalala,  se onderhoud met Hanlie Retief verfrissend, en ek gaan laaik sommer sy blad. Wens iemand wil Everyday Sepedi, TshiVenda en Tsonga hier by ons trag.  Hy sê vir Hanlie sy blad op die Vuisboek is uit frustrasie dat inheemse tale op radio afgeskeep word of gruwelig vermink word, begin. Ag hy praat so na my hart. Die Radio sonder G se afrikaanseklingels steek my dwars in die krop, so ek kan my net indink hoe Zoeloe en Sepedi en al die ander verkrag word omdat almal dink Google translate is die ware vertaler. Pffft. Google maak ons lui.

Melusi vertel dat hy geleer het dat mense van positiwiteit hou – alle mense. Dis toe dat ‘n “Lion-vuurhoutjie het in sy kop gevlam” het, en hy het besef:”Hou op om jou te bekommer oor wat jy nie het nie en gee wat jy hét.” Ag so bek moet jêm kry.

Sy blad het ‘n verassing ingehou – mense het nie op die platform kom taal leer nie,  die daaglikse nuwe woord het ‘n gesprekforum geword. Alle mense. Soveel so dat hy wat Melusi is homself betig het omdat: ” Jy het jou voorgeneem het om oop te wees vir alle rasse, geslagte en ouderdomme, neh. Aanvaar hulle as vriende.” Dis nou na sy blad van  100 na 700 en nou 1000e gegroei het. Daar is trolle, en hy het aanvanklik so vinnig as wat hy vriende aanvaar het, net so vinnig mense afgegooi. Nou na maande, was daar slegs vier mense wat hy genoop gevoel het om te verwyder van die blad.

Melusi praat waarhede oor vooroordele en veronderstellings – gaan lees self. Soos Melusi, self bely, hy het sy eie Damaskus-oomblikke op hierdie reis. Laat dit so wees vir ons almal, bid ek vanoggend met die koerant in my hand.

Ek gaan kuier op Melusi’s Everyday Zulu blad. Vandag se woord is “thuma” – om gestuur te word. President Ramaphosa het Vrydagaand ook uit Bra Hugh Masekela se lied Thuma Mina aangehaal: Thuma mina – stuur my. Ek bid verder, dat ons almal hierdie gesindheid sal openbaar. Die Melusi’s, die Kose, die Susanne, die hele lot van ons.

Ja, kan jy glo hoe ons land se narratief byna oornag aaan die verander is…

En toe blaai ek verder. In die Rapport Weekliks is ‘n dubbelblad: “Die val van ‘n fout” en ek is sommer kwaad. Die uitleg pla my. Links is Steve Hofmeyr en regs Antjie Krog. Dit moes andersom uitgelê word. Want meer retories en regs, kan ou Steve nie wees nie. Aweh, Stefaans “haal jou mgabe af en lilizela”- drink ‘n positiewiteitspilletjie en blaas af.

Antjie Krog se liberalisme is ook nie almal te koppie tee nie, maar waar woorde skryf sy:” … dis nie net wit mense wat oor die afgrond gekyk het nie, ook ander mense het: En gesien dat ‘n korrupte staatshoof noodlottig is vir enige drome en groei… Wit mense sal moet gee, baie gee en ek dink die meeste van ons moet met oorgawe gee as ‘n besielende, knap staatshoof planne voorlê wat almal insluit met die oog op verbeterde lewensomstandighede…Met ons almal se verskuifde perspektiewe is die land nog nooit so reg om sy en haar kant te bring om Suid-Afrika sigbaar ten goede vir almal te verander nie. Maar soos die taxiegaurdjie in my straat skreeu: “Move people. Jirre, julle moet move!””

Ek en my gesin move al geruime tyd en trag doelbewus om die wat baie swaarder as ons in hierdie land oorleef, se hand te vat en te help waar ons kan. Ons werkers se huise word verbeter.  Die Drop In Centre se boorgat word beveilig. Middagetes wat in my kombuis berei word, is in die yskas by die werk vir ons span, want hulle moet soggens al 04h30 in die pad val om betyds by die werk te wees en saans 19h00 kom hulle tuis. wie sal vir hulle deur die dag kry, as ons dit nie doen nie? Ek deel hierdie nie om te spog dat ons gesin so oulik is nie. Ons het net lankal besef dat ons in ons gezuma-de staat, nie veel kon verander aan die groot prentjie nie. Politieks is maar ‘n stadige, raserige dier. Ons het eenvoudig na ons onmiddelike omgewing gekyk en besluit, doelbewus, om ons tiendes te bestee waar ons die wit van swaarkry mense se oë kon sien.

En Vrydag – daar staan Cyril, ons president en hy sê thuma mina – stuur my, en vir derduisende Suid-Afrikaners vlam hoop weer op. Kom ons stimela – werk om ‘n gedeelde visie te soek, al  kos dit opoffering.

In  Esgiël 16 lees ek vanoggend: ‘“Eendag gaan Ek die lot van Sodom en haar dogters en Samaria en haar dogters verander. Dan sal Ek jou ook weer oprig. Jou ouer suster is Samaria wat saam met haar dogters noord van jou geleef het. En jou jonger suster is Sodom wat saam met haar dogters suid van jou geleef het. Jy het nie sommer maar net gesondig soos hulle nie. Nee, dit was nie genoeg vir jou nie. Binne ’n kort rukkie het jy hulle ver oortref! So seker as wat Ek leef, sê die oppermagtige Here, Sodom en haar dogters het nooit gedoen wat jy en jou dogters gedoen het nie. Sodom en haar dogters se sonde was dat hulle trots was en te veel kos gehad het en glad nie vir ander omgegee het nie. Hulle het nie arm en behoeftige mense gehelp nie. Hulle was trots en het afskuwelike dinge gedoen. Daarom het Ek hulle uitgeroei, soos jy gesien het.’ ESEGIËL 16:46-50,53

Here, wil U ons genadig wees en ons nederig en aanneemlik maak in u oë. Help ons om nie onbedag teenoor ander se seer en woede dinge sê en doen nie. Help ons om die mense te wees wat U hart bly maak. Ek dra ons land en sy mense aan U op en vra dat U elke dag ons sal lei om ons selfsug, eie-geregtigheid en trots in ons sakke sal steek, die moue sal oprog. Thuma mina, stuur my Here. Amen.

Ook onthou ek wysheid ala Voltaire van Evelyn Beatrice Hall

quote-i-disapprove-of-what-you-say-but-i-will-defend-to-the-death-your-right-to-say-it-n-b-evelyn-beatrice-hall-96-54-08

Onding genade

 

spinnevlinder.JPGSpinnekoppe in my spasie red ek glad nie. Hulle word gedoom en geslaan. Ek gril tot in my siel, en vrees dat een op my sal spring. So die vlinder is nogal koelkomkommer met sy spinnekopvriend op sy vlerk. ‘n Vlieg – die word ook maar hardhandig uitgewis.

Maar besies, en motte en vlinders en bidsprinkane en helikopters met hulle ragfyn vlerkies (Ok,man naaldekokers) word met deernis in snesies opgetel en blombedding toe gedra waar hulle of in vrede verder kan vlieg of sterwe, daai is hulle saak.

Dan is daar die huispaddas, flip ek dra hulle gedurig uit en as ek weer kyk, skree Bab uit haar kamer of die badkamer, en Ma moet padda in die asblikkie vaskeer of met die handoek gryp en uitvat, net om vanaand weer die proses the herhaal. Ek is lus en bou vir hulle ‘n huisie in die middel van ‘n dam.

Muise verpes ek soveel soos die Mynas. Maar in my gesin reken ek is McCloud se dogter. Rots raak nie aan muise nie. Julle moet sien as hy die rotstasies diens. So versigtig sien ek net die bom-ouens op teevee werk. Haha! Bab sal weer hulle met die windbuks probeer uithaal as hulle hondekos kom steel, maar aan hulle vat. Nog nooit nie! Ek kry die noodgille as een onder ‘n kas inskarrel. Die honde en ek moet die rakkers verjaag of vang.

Lank gelede het Rots op vrinnne se aanbeveling sulke taai papiere by die kas waar die geyser weggesteek word neergesit. Die muise het snags lekker kom baljaar in die kombuis en oral hulle knaagmerke gelos. Ons skrik sommer die eerste aand hier na middernag wakke van ‘n getjie-tjie. ‘n Vreeslike benoude geluid. Ek haas my kombuis toe waar die geweeklaag vandaan kom. Ag hemel, ‘n rot, besmeer van die taai papier sit vaster as vas, hoe meer hy wriemel, hoe erger word sy dilemma. Ek roep vir Rots en vra wat dink hy moet ons nou met die arme dier maak. Meneer sê net so van om die hoek, hy weet nie. Maats, nooit weer wil ek so besluit moet neem nie. Ek moes die verskrikte rot buitetoe neem en met die graaf van kant maak.

Ek pes rotte, maar wraggies, dit was vreeslik. Daai patetiese gekerm en die ogies so bang. Ek sou nie saam met Al Capone geaard het nie.  Ons het nou rotstasies om hulle teenwoordigheid in ons spasie te verminder. Ek weet hule eet gif en vrek wreed, maar immers sien ek dit nie. Flip, ons is maar vreeslike wesens.

Nou lees ek vanoggend hierdie skryfsel in die foto. Ek is in die moeilikheid in die muise- vlieë-, spinnekop- en Myna hemel, dis warmplek toe vir my. Hoop maar die besies, en helikopters en bidsprinkana kan hul saak ter versagting gestel kry….

Grappies op ‘n stokkie. Die gedig spook by my. Ons wat soveel genade vra, hoeveel betoon ons regtig? Op baie vlakke van ons bestaan, verwag ons dikwels meer genade as wat ons verdien.

26907393_1613347102093635_6068691915058085242_n

…se mielie,sê ek.

definition-of-political-correctness

culture-wars

PC1 (1)

Polities korrek. Pfft. Se mielie.

Die onding kom al ver met die mensdom. Dit het ontstaan in die Sowjet-Unie na die Eerste Wêreldoorlog om presies te wees. Die Marxsiste het dit uitgedink. Het julle dit kon raai?

Hoor wat sê Joseph Stalin:”“Ideas are more powerful than guns. We would not let our enemies have guns, why should we let them have ideas.” 

Ene Bill Lind het in February 2000  in Accuracy in Academia  in “The Origins of Political Correctness” politieke korrektheid as kulturele Marxisme beskrywe. Hy noem dit die siekte van ons tyd, ‘n siekte van ideologie. Ons word lamgelê deur soveel moets en moenies, mensgemaakte reg en verkeerd, dat ons bang word om te praat, te sê of te dink.

Ons word geindoktrineer, nee, geboelie, om nie ander te affronteer nie. Daar is egter aartsmanipuleerders die wêreld deur wat met groot lawaai, boelietaktiek en gogga-maak-vir-baba-bang truuks mense soos skape in vrees en stilswye laat.

Ek huldig al jare saam met Rots die mening dat al die polities korrekte twak nog tot die samelewing se ondergang gaan lei. Dink nie ons is verkeerd nie.

Wanneer het ‘n ander se seksualiteit voorrang bo my keuse gekry? Waarom paradeer gewone, meerderhede hetroseksueles nie in hulle eie “straight and proud” optogte nie? Nee, net “gay and proud” mag – want hulle is so onderdruk. Bollie. Al die goed was van altyd af deel van die mensdom. Vertel my ‘n ander storie asseblief.

Hoekom is gestremd nou ook nie meer goed nie?  Waarom is arm nou voorheen benadeeld. Fok – daar was kreupeles en armes van die begin van die geskiedenis! Wat maak moderne mense se fisiese en ekonomiese gebreke nou skielik anders as al die geslagte voor ons?

Ons mag nou nie eers ons kinders met goeie siepsombraaiboud groot maak nie. Slapgatte in die skool en jou sawwe bure en selfs jou eie kind kan nou vir jou in kookwater laat beland!

Plek vir sterk opinies, ‘n goeie voorbeeld, en properse beginsels wat reeds eeue deurstaan het, is daar nie meer nie. Die Marxiste het hulle sin gekry.

“To learn who rules over you, simple find out who you are not allowed to criticize.”  Voltaire praat uit die geskiedenis steeds waar met ons.

Ek stem ook saam met Amerikaanse filosoof Terence McKenna: “It’s getting funnier because everybody’s categories are disintegrating, and the cult of political correctness dictates that we never point out that other people don’t make sense.”

‘n Artikel in die New York Times so paar jaar gelede noem polities korrektheid ‘n wrede aanslag  wat mens se gewete versmoor en ook geloof en oortuigings onderdruk. Dis net ‘n moderne wyse om teenstanders se monde te snoer soos die Sowjet-Unie dit in die 1920s gebruik het om mense wie nie in die kommumistiese partylyn wou loop nie, in die bek geruk tot gehoorsaamheid.

Laat mens dink.

Ek hou ook  van  John Michael se stelling: “The opposite of love isn’t hate, it’s fear.”  Politieke korrektheid vuur ons vrese aan! Dis tyd om op te hou pissies wees en om opreg en outentiek te lewe. Wees oortuig in jou standpunte en veg om jou stem te laat hoor. Dit sal nie noodwendig gewilde opinie wees nie, dit behels risiko’s en verg moed.

As ek egter so rondom my lees en luister, moet ons net leer opstaan, want daar is meer van ons “polities inkorrektes’, as wat ons dink.

 Lees gerus   Accuracy in Academia  titled “The Origins of Political Correctness” deur Bill Lind. Mr. Lind writes:

Where does all this stuff that you’ve heard about this morning – the victim feminism, the gay rights movement, the invented statistics, the rewritten history, the lies, the demands, all the rest of it – where does it come from? For the first time in our history, Americans have to be fearful of what they say, of what they write, and of what they think. They have to be afraid of using the wrong word, a word denounced as offensive or insensitive, or racist, sexist, or homophobic.

We have seen other countries, particularly in this century, where this has been the case. And we have always regarded them with a mixture of pity, and to be truthful, some amusement, because it has struck us as so strange that people would allow a situation to develop where they would be afraid of what words they used. But we now have this situation in this country. We have it primarily on college campuses, but it is spreading throughout the whole society. Were does it come from? What is it?

We call it “Political Correctness.”

 

__________________________________________________________________________________________

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die paddatjie of die InLinkz skakel net daaronder:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=762615

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Bogger die brug

26907123_10156279225881165_4570918290025142762_n

“Bou ‘n brug. Kom daar oor.”

Van die kakste raad wat ek al gekry het. Ek stem volmondig saam met Brené Brown. Ons is wat ons oorkom en ervaar. Daai ewige verwerk van die of daai slegte ervaring, en dan die vergeet daarvan, maak mens net meer broos en breekbaar. Nee man, al ons ervaringe – goed of sleg is deel van ons mondering. Dis die nerfaf dele op die knieg en geskifte kraag wat wys ons het gewaag om te lewe.

Ek hanteer enigeiets wat soos verwerping lyk of voel baie sleg. As Rots afkeurend begin moet en moenie, dan fok my brein links. Ek verloor my dun lagie opgevoede vernis soos blits. Kry so skaam oor die foutlyn.

Nou hy wat my Rots is is so rukkie gelede gesteel deur ‘n pyn in die nek. Die aanhoudende seer het hom van sy persoonlikheid – wat nogal sag van geaardheid is – beroof. In sy plek is ‘n bytende, redelose, vies ou. Ek weet nou hoe mense na 33 jaar hulle paai vat en waai. Die man wat ek liefhet is weg, en die nuwe ou en ek byt en blaf en knor. Tot die honde gee pad. Ons hantering van sy herstelproses is om die minste te sê ‘n fiasko, ‘n weghol bogger-op.  Daar is min medisyne wat help. Eetlepels geduld is nêrens te kry nie. Die apteker skud net sy kop. Dis nie in pille te kry nie.

Dis toe die bou ‘n brug raad weer oor my pad kom. Pffft.

Dank genade ek lees wonderlike goed raak. Onder andere dat al die mooiste tapiserieë maar oes lyk as jy hulle omdraai. Die afwerk en knope die is vernuftig aan die keersy weggebêre.  Ook is die treffendste weefsels, die met swart omlyning en skaduwee. As jy naby staan – sien jy die swart en gebrokenheid so maklik raak. Staan bietjie terug – dan sien jy hoe vol kleur en aksent jou prent goddelik geweef is.

Huidiglik is daar ‘n groot stuk skadu in my prentjie. Dis nie lekker nie, maar ek weet: weldra kom daar vrolike helder kleure aan die beurt. Sonskyn en skadu – dis die lewe. Ek gaan soos die laksman se prooi, my mooiste lied bly sing, al is dit eina.  Liewer soos die sonneblom my kop na die son draai en soos die Eet, Bid en Liefhê vrou, die uitnodiging aanvaar om uit die skadu te stap, na die vol sonskyn. As ek nie so maak nie, wen die skadu, en dis heeltemal ononderhandelbaar. Skadu en seer en skaafsels, die maak die sonskyn en goeie in my lewe net beter.

Ek gaan nie ‘n brug bou nie – ek gaan inspring en swem. Kom wat wil. En een van die dae is my eie manlief terug. Die stywenekgeit net ‘n proses wat ook sal verby.

Sela.