Antwoorde op Eina

Windpomp was jou hart

Goeiemore, dis die “rubbish racist” hier. Ek het toe gisteraand gaan slaap en die eina van my kliënt en my self by God se voete gaan bêre, en so paar keer teruggegryp toe ek dink Hy hoor en sien nie….

Vanoggend is Rots donkervroeg in die ysige koue uit per Legend om sy laaste besoek aan die stywenekkie spesialiste te gaan bring. Hy laat so ewe netnou weet hy is van die kritieke lys af…ek vra hy moet dan nou ook begin om sy kritiek vir homself te hou!

Ek lees toe uiteraard vroegdag, met lekker boeretroos in die hand en knus in my bed toegewikkel teen die vriespuntkoue, die Beeld op die tablet. Met gister se eina so skimmerig, want ek het dit mos nie rerig vir God gegee nie… lees ek twee goed raak.

Eerstens skrywe André van Niekerk in ‘n rubriek onder die hoof “Kies eerder om te vergewe en te vergeet,” dat “dit wysheid en moed verg om die vuurtjie van vergifnis en vergeet in ons verdeelde land aan te blaas terwyl die stormwinde van onthou en vergelding al in die voorverkiesingsjaar, versoening wil doodwaai.”

KAPOW. Hard hoor ek God met my praat. “Waar is daai pakkie seer, Ek sal jou sterk en moedig maak!”

Benoud lees ek verder: “Vergifnis is nie ‘n hofuitspraak nie, dit is eerder ‘n diepgaande verandering binne jou diepste self.” Daar waar jy en God saam is.

Van Niekerk skryf seer raak: “Om te kan ophou vaskyk teen ander se oortredinge, moet jy insien dat jy ander se motiewe nie kan peil nie. Jy moet selfs kan besef dat jy met ‘n balk in jou eie oog, ander se splinters raak sien.”

Jesus self het nie weerwraak uit die Ou Testament gekies nie, van sy eerste openbare woorde in Lukas 4, kies hy om “heilsgeluk” uit Jesaja aan te haal, nie vergeding nie. Gaan lees self.

Ek neem Van Niekerk se uitnodiging om “met geluk eerder as met reg (in eie oë) te leef.”

En nog is het einde niet van my KAPOW-ervaring. Net onder die rubriek is Stephan Joubert se Goeie Nuus vir die dag. Die opskrif: Plaas ‘n wag voor jou emosies. 

Né! Hard en duidelik kom die boodskap:

Fil4:4-7 Wees altyd bly in die Here. Ek herhaal: Wees bly! Wees inskiklik teenoor alle mense. Die Here is naby. Wees oor niks besorg nie, maar maak in alles julle begeertes deur gebed en smeking en met danksegging aan God bekend. En die vrede van God wat alle verstand te bowe gaan, sal oor julle harte en gedagtes die wag hou in Christus Jesus.

Stephan Joubert sê ons moet gereeld met al ons negatiewe en seer emosies, na God kom om dit “in die hemel se wasmasjien te sit.”

Hy stel dit so mooi “net soos ons moet onthou om nie te hoes of nies sonder om ons hand  voor ons mond te sit nie, moet ons onthou  om die HEre daagliks te vra om ‘n wag voor al ons emosies te sit. Anders vergiftig ons onsself van binne af. Anders steek ons ander mense aan wanneer ons sulke goor emosies kliphard uithoes en uitnies.”

Netnou is daar ‘n klop aan die winkeldeur.

“Nee, ons het nie werk nie,” sê ek vir die man met die wringende hande.

“Sal jy vir my bid. My naam is Daniël. Ek is afgelê en die geld is een van die dae op. Ek is nie op ‘n lekker plek nie.”

Ons bid net daar in die voordeur saam. Ek bid vir uitkoms vir al die Daniëls in leeukuile van ons seer land, ek bid ook weer vir vir die vrou wat so kwaadseer geskreeu het. Daniël sê: “God is good, He will prevail.” Ek sê amen daarop, en net daar, tussen my en Daniël is daardie beloofde vrede wat alle verstand te bowe gaan!

Sien – nuwe dag, nuwe moontlikhede. Kies om te sonneblom. Kies om in alle waarheid elke dag as ‘n nuwe dag te begin, want sien die mooi sonsopkoms wat my al gisteroggend begroet het en my seer dag my skoon daarvan laat vergeet het! Sien vie Daniël en sien God se liefdevolle genade. Nuut, elke dag!

291709_10151323074517905_1674725165_n

(My eie foto in 2012 gekiek)

 

EINA

Statistiek. Jy het ‘n kans om iets oor te kom. ‘n Motorkaping, huisbraak, ‘n ingroeitoonnael, gemoedsbekakking, egskeiding, etikettering, kompartementalisering, en so aan en so aan.

Ek disrespekteer niemand. Doelbewus. Die werklose, die ryke, die geleerde, die andermens wat voor my staan. There for the grace of God….

Meelewing, die anderkant van die spieël is iets wat deel van my elke dag is. Doen wat jy kan met wat jy het. Plaas jou in die ander ou se skoene.

Vandag, so effe voor my sestigste bestaansjaar word ek deel van die politieke, rasgedrewe narratief aan die seëvier in ons land. Dankie Bell Pottinger en die Guptas. Niemand laat my fisiese bloei nie, daar was geen geweer teen my kop nie. Maar ek was daar saam met die verfoeides, die vernederdes, die veragtes.

Die banneling, die gevangene, die Jood met sy ster op sy mou.

‘n Stortvloed van woorde uit ‘n ongelukkige, nuwe bevoorregte vrou se mond het my naak gelaat.

“You rubbish, you racist.”

Ongevraag spoel die woorde soos sout op oop seer. My denke verstar. My woorde Goddank op.

Jy ken my nie, en ek hie vir jou nie.

Ek bid vir jou seer en jou woede. Ek hoop jy voel beter. Ons sal more weer praat.

Vanaand sal ek slaap en vir jou en al die mense van ons seer land en myself bid.

Skryf Safari Magrieta vs Magriet

Magrieta het ‘n wesenlike probleem. Die vraag is nie wat die probleem is nie maar hoe dit gaan eindig!

Om die storie te verduidelik, moet ek eers die ” set up” verduidelik. Sy bly op ‘n plaas met twee woonhuise. Sy self bly in ‘n pragtige woonstel wat aan die een huis vasgebou is. Alhoewel die woonstel piepklein is, is dit pragtig en pas perfek by haar persoonlikheid en die seisoen in haar lewe. Sy is gelukkig en tevrede. Daar is niks in haar kleine huisie wat haar ontstel of pla nie. Daarvoor sorg sy en hou alle onnodige spanning en komplikasies uit die veilige hawe wat sy vir haarself geskep het. Indien sy geselskap nodig het, is dit binne bereikbare afstand. Andersins is sy heerlik privaat en op haar eie. Maar wag, hoor ek “Jaws”se doem doem doem doem….. in die verte? Of nee wag, eder ‘n gepiep piep piep, of wag ‘n miaaauuuuu?!?

Dis reg, ‘n rot. Nie ‘n muis nie, ‘n ROT! Genadelik is die eienares van die plot gaaf genoeg om ‘n kat vir haar te leen as teenvoeter. Dis haar beste muisvanger en sy bring dit sonder verwyl oor. Kat het egter die hele doel van die oefening gemis.

Magrieta is nie groot gemaak as diere liefhebber nie en veral nie van katte nie (Diereplesiere). Daar het egter al twee diere vir Magrieta die loef afgesteek. Alhoewel Magrieta nie net wil misbruik maak van die kat nie, wil sy eintlik maar haar afstand handhaaf. Net vir ingeval. Kat het egter haar eie prentjie en volg haar eie kat natuur. Sy is onder die wan indruk dat Magrieta spesiaal vir haar wat Kat is, se plesier daar. Kat dring haarself met mening op aan Magrieta. Waag Magrieta om te loop, is Kat daar. Tree vir tree, soveel so dat sy kort kort oor Kat struikel. Dis ‘n gepurrr en geskuur en getrap en wie weet wat mens al die manewales moet noem. Purrr jouself sê sy maar Magrieta se hart wil wil vermurwe. Waar sy op haar bed sit, laat sak sy kort kort haar hand en vryf Kat se kop. Kat is in die sewende hemel en trek Magrieta se hand nader met haar poot wanneer Magrieta ophou vryf. Daar is ‘n lastige gevoelentheid wat krap krap aan Magrieta se hart. Dit lyk egter of die kat oefening gewerk het omdat rot nie weer sy astrante opwagting gemaak het nie. Hopelik verkeer rot onder die wanindruk dat Kat ingetrek het, soos in permanent. Behoede my!!

Magrieta is baie bly. Met rot uit die pad, kan Kat ook verkas. Vir sy alewige gekerm en geskuurdery sien Magrieta ook net nie kans nie. Sy voeg ook dus daad by die woord en vat Kat terug na die Hoofhuis toe net die volgende oggend. “Terloops, wat is Kat se naam?”, vra Magrieta. “Magriet”, antwoord die eienares. Magrieta se oë rek so bietjie. Sy groet en loop net om te sien Magriet volg haar. Magrieta gaan staan stil en verduidelik vir Magriet dat sy moet bly. Magriet se kyk spreek boekdele. Iewers hoor Magrieta die klanke van “maaaaaaar die kat kom weer want …” en sy gee ‘n lang mismoedige sug.

Vroeg die volgende oggend (nog donker), terwyl Magrieta bietjie koester tyd met Abba geniet hoor sy ‘n baie onwelkome geluid. Eers probeer sy dit ignoreer maar dit word net dringender en sy spits haar ore. Jip, dit Magriet, die Kat. Miskien as ek stil sit en lank genoeg wag, gaan sy weg….

Magrieta se mercy hart kom in die pad en sy struikel. Dis koud buite sê haar hart, siestog arme Magriet (nogal soort van naam genoot). Maar ek bid en kat gaan pla, probeer Magrieta haarself verweer. Die geveg binne Magrieta is groot. Alle snoesige koesterende vrede het soos mis in die son verdwyn. Magrieta het nie komplikasies soos Katte in haar lewe nodig nie. Dis katkos en aandag en kathare orals en ‘n Pasela papegaai wat buite op sy hok sit wat toutrek met ‘n mercy hart. Magrieta probeer haar hart verhard en sê neeeeeeeee……..
Gebruik kursief en ‘n ander kleur ink om jou gekose einde te skryf.

Magrieta hou haar doof vir die gemiaau. Sy haal diep asem, en begin bid “Vader, jammer vir die onderbreking, dankie vir my warm huis….”

“Miaau,miaau….” 

Genade, hier kry ek nie vandag gebid nie. Magrieta mompel om vergifnis en staan voor die stoel waar sy gekniel het op.

“Miaau, miaau…”

Magrieta ruk die voordeur oop.

“Voert, Magriet, huistoe met jou,” die yswind laat Magrieta na haar asem snak. Sy tuur op na die hoofhuis, en onthou die eienaar het vertel hulle gaan by die kinders kuier. Magriet se huis is seker ontoeganklik vir haar.

“Miaau, miaau,” Magriet skuur, skuur teen Magrieta se bene.

“Ag, Here, wat sal ek tog maak, u skepseltjie sal swaar kry hier in die koue,” bid Magrieta woordloos.

Asof Magriet haar gehoor het, drafstap dié die huis binne, reguit kombuis toe. Asof sy altyd hier gebly het. Magrieta gooi melk in ‘n piering en Magriet se sagte gespin terwyl sy drink, is mesmeriserend.

Magrieta dink by haarself, jy beter oplees oor katte en katgewoontes. Jy met jou katlose grootwordjare danksy Sussie se vreeslike allergie, weet niks van katte nie.

Magrieta trek die tablet nader. “Google is my beste vriendin, kom ons kyk wat sy te vertelle het oor katte,” en met die spoed van lig is daar bladsye artikels waaruit Magrieta kan kies en keur.

Een trek haar oog wat met katte se geskiedenis te make het. Luidens die artikel glo geskiedkundiges dat katte in Egipte makgemaak is, bykans 3600 jaar gelede. Hulle het ook eerste katte gebruik om plaagbeheer naby voedeselbergplekke toe te pas. Magrieta se oë rek toe sy lees dat die Egitpenare katte se jagvernuf verafgod het en as gode en godinne aanbid het! 

 Magrieta lees verder: “Cats were also said to be the culprits of “The Black Death” during the Dark Ages because their population was highest in the world during that period. This they say originated from ancient Egyptian cats down to Europe. So because of the plagues associated with cats leading to the deaths of many people which according to some findings are still killing people today that’s why they aren’t mentioned. And unfortunately too for the domestic cats, since it was not mentioned categorically in the bible, which was originally written by the Jews that were God’s people and who view ancient Egypt as their worst enemy because of what they went through in their hand as slaves, Cats were said to be too unholy to be included in the holy book because of its attachments to the Egyptians who are filled with so many things that God disapproves of. Moreover any thing that violates God’s commandments about the sacredness of life which cats are accused of, may certainly be enough reasons why cats were left out in the pages of the bible according to some speculations. But does that sound justifiable or convincing enough? Cats are not the only creature that does that.”

Magrieta sit en pieker oor die interessante geskiedenis. Arme katte, in die middel van mensdinge. Ja, so beland mens ook maar in die middel van struwelinge.

In ‘n verdere artikel kom Magrieta af op die feit dat katte nie direk in die Bybel vermeld word nie, honde wel. Haai siestog, dink sy. Verrassend lees sy dat alle katte aan dieselfde spesie behoort.  Daar is 36 katspesies. Leeus en katte is familie! Magriet is die koning van die diere se kleinsus! Wil jy nou meer. Die word in die Bybel vermeld. Ons moet oplet hoe God se skepping kunstig verweef is. Selfs in katte, selfs in MAgriet, wat rustig om haar bene skuur en spin en spin.

Dit tref Magrieta dat in Genesis1:26 geskrywe staan God die mens as meesters oor die diere aangestel het. Kyk nou vir Magriet, wat haar kom uitkies, en soveel vertroue in haar stel.

Magriet skep die spinnende kat in haar arms op, en bid:” Here, dankie dat U my vandag geleer het dat U Skepper van alles is, en dat U, U skepping en alles daarop tot ons, U mensekinders se beskikking gestel het om te bestuur. Here, al weet ek nie hoe nie, ek sal Magriet mooi oppas en koester, want dit is wat U elke dag vir my doen.Amen.”

Naskrif:

In my oplees oor katte het ek hierdie raakgeloop – sekerlik is dit ook die les wat Magriet in haar tyd met Magriet sou leer. Ek het, en ek is nie ‘n katmens nie.

Here are 5 things my cat taught me about God:

When I look at my cat Boots, I am amazed when I consider the creator of such a beautiful, wonderfully-made creature! Boots has beautiful, bright green eyes that are full of life, a graceful stride, and soft, perfectly-patterned fur made especially for petting sessions. But above all, God’s greatest work of art is each and every one of us, created uniquely in His image.

“For we are God’s masterpiece, created in the Messiah Jesus to perform good actions that God prepared long ago to be our way of life” (Ephesians 2:10, ISV).

I love my cat Boots and I’m not even one of the true crazy cat people – just moderately crazy. I have several nicknames for him (including Booty), and I treasure all of his little quirks. To me, he’s just the smartest, cutest thing in the world. I’ve never gotten tired of his adorableness.

Do you think God, the One who knows everything about you, feels anything less? No, infinitely greater! God loves you more deeply than you could imagine (Ephesians 3:18-19). He even gave us cute little animals to make our hearts melt.

I talk about my cat – probably too much at times – and I enjoy hanging with him. I even have a photo of Boots as the background on my phone. I love my cat. He is not just mine, but I totally own that fact and brag that he is mine. God does the same with us!

“God is for you. Had he a calendar, your birthday would be circled. If he drove a car, your name would be on his bumper. If there’s a tree in heaven, he’s carved your name in the bark. We know he has a tattoo, and we know what it says. ‘I have written your name on my hand,’ he declares.” – Max Lucado

Many people like cats because they are funny creatures. Sometimes Boots leaves his tongue out after he meows and it’s hilarious. Just recently, when he noticed The Aristocats playing on TV, his eyes got huge and were glued to it for 20 minutes. God loves to see us laugh. The Bible tells of His sense of humor and speaks of God laughing. And if we laugh, then we know God laughs even greater!

My cat is very mischievous. He loves to play, fetch, and explore new things (like grocery bags). Every morning when I get dressed, Boots jumps on the overhead rack in my closet. He walks back and forth all over my folded clothes, sometimes knocking some down. But I don’t get mad or yell, because he’s adorable and I love him.

Now I’m not saying that God likes when we do bad stuff or that He won’t correct us or let us experience consequences – because He will. But I am saying that if I’m patient with my cat because I love him, then God is unimaginably patient with you. When certain things feel unforgivable and too big of a mess to clean up, God reminds you that He’s big enough to easily fold things back up – and that He still adores you.

“But you, O Lord, are a God merciful and gracious, slow to anger and abounding in steadfast love and faithfulness.” Psalms 86:15

If you feel like you’ve been needing forgiveness, love, or have been wanting to know God more intimately, just ask Him! He’s sure to answer you.”

(Bron: https://www.cru.org/us/en/blog/life-and-relationships/identity/5-things-my-cat-taught-me-about-god.html)

 

 

______________________________________________________________________________________

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=785036

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

 

 

In die pêrelskulp

Die son pêrelskulp die daeraad deur die koue en wolke. Bring warmte in my seer hart. Seer vir mense se leed en pyn en swaarkry waaraan ek net mooi niks kan doen behalwe om die eina betraand by God se voete te gaan sit en met my dag te begin. So knop in die keel klim ek saam met Bab in die kar. Ons het halfuur se ry tot by die winkel.

Ons ry so in die pêrelmooi in, en op die radio speel ‘Let it be’, en my hart weet sommer dis God se antwoord op my gehuil. Ja, pêrels kom met pyn sal die skulp jou vertel.

Jona soos nog nooit vertel

Toe Bab baie klein was, het sy altyd van Jona en die halvis gepraat. Dit was een van haar gunsteling Bybelstories.

Vanoggend plaas sy op Vuisboek die Jona en die halvis video. Die opname is in 2010 gemaak, die kleine dogtertjie is besield en vertel ‘n begeesterde weergawe van Jona wat jou lank gaan bybly.

Here, dankie dat U soveel maniere vind om vir ons te leer. Om vir U te luister en om nie vir U te vlug of weg te kruip nie. Amen

 

 

Sibusiso, ek huil saam met jou

pahuilOns gesin, soos sekerlik baie ander, is geruk deur die tragedie wat vroeër vandeesweek in Ennerdale afgespeel het.

 

Die 51-jarige Sibusiso Tshabalala het buite ‘n skool vir sy 16-jarige seun, Luyanda gewag. Dié het die betrokke aand ekstra klasse bygewoon.

Die pa, ‘n veiligheidsbeampte, het in die motor buite die skool gewag en aan die slaap geraak. Hy het wakker geskrik toe hy geluide hoor en iemand aan die deure peuter. Beangs dat hy gekaap gaan word, het hy ‘n skoot afgevuur.

“Pappa dis ek,” die laaste woorde wat sy seun ooit weer sou uiter. Die woorde en die nagmerrie sal sekerlik vir die res van Sibusiso se lewe in sy geheue ingekerf wees.

Die foto van die snikkende ouerpaar in die hof in Lenasia sal my lank bybly. Die man is op sy eie verantwoordelikhied vrygelaat. Dit is ‘n skrale troos.

Bab gesels vanoggend met ons oor die voorval, wat ook ‘n diep indruk op haar jong gemoed gemaak het. “Mamma, dis hierdie land se wetteloosheid wat daardie sneller getrek het.”

‘n Vuisboekmaat beaam my kind se gevoel. Adele skrywe dat misdaad ons land letterlik en figuurlik aan die uitmoor is. : “This makes me so angry!! Nobody wants to accept that crime is killing this country literally and figuratively. People just keep ignoring stop streets and even policemen do it or tolerate such behaviour from others. You are just as guilty as the armed CIT robbers and the reason why a man is BROKEN about killing his son. LAWLESSNESS!! And to top it all, we are all so super alert and scared to put a foot out of our homes, that this thing will happen more and more. ENOUGH IS ENOUGH!!”

Ons gil baie na sulke gebeure. Ons gil:

  • Dat ons nie meer vry is nie.
  • Dat ons bang binne en buite ons huise is.
  • Dat ons gewapen buite ons kind se skool wag, en dat jy gedurig bewus is dat jy ‘n sagte teiken is.
  • Dat kapers en rowers het geen agting vir menselewens nie.
  • Dat dit wat jy in die sweet van jou aanskyn verdien, met aasvoël-oë begeer en toegeëien word, omdat iemand nie werk het nie, agtergeblewe is…
  • Blah, blah, blah!

Nee. Dis nie alles waar nie. Ons het saam met misdadigers die sneller van Sibusiso se geweer getrek. Elke keer as jy die wet oortree, word Luyanda geskiet. Elke keer as hospitaalpersoneel staak en hospitale verwoes, elke keer as taxi bestuurders oor rooi ligte jaag, en sommer van binne bane afdraai, elke keer as jy die verkeersbeampte se omkoop versoek aan voldoen. Daar gaan elke keer koeëls deur Luyanda wanneer die wet oortree word. Want sien Luyanda is Suid-Afrika. Gyselaar van Mad Max wetteloosheid. Wie sal ons bevry?

Sibusiso, jy ken my nie. Ek wil net sê ek is jammer dat ons nie een meer veilig is nie. Ek het ook nie die antwoord of oplossing nie. Mag jy en jou vrou groot dosisse genade ontvang om hierdie seer te deurleef. Mag Luyanda se dood vir iets staan. Ek bid vir julle en ons almal.

 

 

Trap sag waar jy staan

34506522_2115093135446808_1408007081264414720_n34556000_2115093208780134_7811291673031344128_n34509910_2115093742113414_3281263724614123520_n

My sussie deel vanoggend 39 foto’s van ‘n Vuisboekblad wat sy volg en sy post: “Sometimes it’s good to know where one is standing…”

Foto’s van mense wat hulle moderne hedendagse gang gaan – die man en sy hond, die ma en kind op die strand, die man wat die stoute winkel instap, se kiekies is met foto’s van dieselfde plek uit die voorjare en  oorlogjare gekombineer.

Daar waar die man met sy hond rustig loop en die natuur geniet, daar het vreesbevange mense in die Zeppelin grusaam dood gebrand. Op die strand waar die ma en haar kind speel, het derduisende manne hulle dood in wêreldoorloë tegemoet gedraf. Op dieselfde hoek waar die man die sekswinkel binnestap, het iemand jare gelede ‘n boek kom koop.

Die effek is fassinerend en tegelyk onthutsend. Kan jy jou indink as die spore van diegene wat voor jou in ‘n ruimte geleef het onuitwisbaar bly bestaan, soos ‘n weërkaasting of spieël? As jy kan sien wat voor jou in die ruimte afgespeel het?

Dink net as ons die eerste mense se voetspore,  Abraham se altaar, Jesus  aan die Kruis, die uitstorting van die Heilige gees en die wêreld wat ons voorafgegaan het soo in foto’s kon sien.

Ek glo in my hart ons sou ‘n bedagsame, meer sorgsaam met mekaar en die natuur om gegaan het.

Ons leef egter in ‘n onnadenkende, harde wêreld en die moderne mens is arrogant, met geen gedagte aan wat ons bestaan vooruitgegaan en moontlik gemaak  het nie.

Ek kry saam met Rots en Bab ook so ‘n foto  in die Bybel. Ons is almal familie – deur eeue heen danksy Jesus – Sy liefde is oral in ons verlede, hede en toekoms te bespeur. Sy handewerk is immers die spasies wat ons beset, oral waar ons gaan.

Gal3:28Omdat julle aan Christus behoort, is julle nou ook deel van sy nuwe familie. Binne hierdie familie maak dit glad nie saak aan watter volk jy behoort nie. Of wat jou status of jou geslag is nie. Hier gaan dit nie daaroor of jy ’n Jood of ’n Griek is nie, en of jy ’n slaaf of ’n baas is nie, en of jy ’n man of ’n vrou is nie. Binne sy familie is almal gelyk. Almal hier binne is nou soos een nuwe mens in Christus Jesus.
29Julle wat deel is van Christus se familie is natuurlik ook lede van Abraham se nageslag. Daarom geld al die beloftes wat God aan hom gemaak het ook vir julle. (DB)

 

Skryf safari: Kom ons speel…

20170428_200313Abrie vra in vandeesweek se skryf safari uitdaging of daar nog bordspeletjies gespeel word en dat ons vertel van speletjies wat ons speel of gespeel het.

Rots en ekke is al jare in ‘n woordestryd betrokke. Nee, man, nie rusiemaaksoort nie. ‘n Scrabbletoernooi wat al oor ‘n dekade strek. Ons speel ten minste twee keer per maand. Meestal op ‘n Vrydag- of Saterdagaand.  Beste uit drie, by die braaivleisvuur met ‘n lekker koue wyntjie in ‘n skottel en die HAT byderhand – net ingeval iemand ‘n nuwe woord probeer skep.  Dit gebeur soms.

Ook geliefd is Thirty Seconds,  Trivial Pursuit en Rummikub.

monopoly

My Bab is lief vir Monopoly speel – sy en vriende hou Monopoly-aande of ander speletjies-aande en kuier so saam.My een swaer het met sy super-Monopoly streke het my totentaal van die spel afgesit. Dit was beter om toeskouer te wees as hy saamspeel. Die blerrie dobbelsteentjies val ook permanent in sy guns! Pfft!

vingerbakatel

Vingerbakatel of vingerbord – was as kind groot pret saam met niggies en nefies en ooms en tantes as ons by Oupa en Ouma gaan kuier het.  Slanngetjies en leertjies en “Pick-up-Sticks is uit die speletjie-compendium houer opgediep. Soms het kullery oorloë tot gevolg gehad en die uitende siepsom-braaiboud en stil sit in hoekies.

My pa, soos ek met die pasafgelope kinder-onthou uitdaging vertel het, was lief om skaak te speel.  Hy het met groot geduld vir my geleer. Ek het nie briljant leer speel nie, maar kan ‘n goeie skuif of twee maak. Jare laas gespeel. Die samesyn, lag en geskerts om so bordspeletjie is sekerlik die grootste aantrekking.

 

cluedo

Ons het ook baie Cluedo gespeel. “It was Colonel Mustard in the Library with a knife” – hehe. As die kinders in die familie bymekaarkom, kan jy ook weet die Uno kaarte sal iewers opduik. Dis ‘n gekwetter en gejil van formaat as daar gespeel word.

 

yunomi

‘n Speletjie wat ons graag saam met vriendinne en niggies speel is Yunomi. Dis vet pret. Spelers kry kans om op lukrake vrae te antwoord oor ‘n mede-speler. Mens is verbaas oor wat ‘n mens weet en nie weet van dierbares! Uiteraard is daar ook dan verkskeie gesprekke wat uit die nuutgevonde kennis ontstaan, en ek kan vertel dat ‘n Yunomi-rondte ure kan neem!

Ai, hoe besef ek skielik dat soveel speletjies oor die jare die gouedraad is waaraan kosbare saamwees en onthou soos juwele skitter.

_________________________________________________________________________________________

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel.

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=784470.

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).