Ons het jou en jou gesin gefaal

Lanklaas het ‘n foto my so ontstem. My sprakeloos gelaat.

Deur blou lug omraam op ‘n plakkershut se dak, ‘n polisieman desperaat grypend, en ‘n volwasse man in rubberstewels wat sy babadogtertjie aan haar voetjie, koppie weerloos na onder, deur die lug slinger.

Afgryslik

Dierlik

Woedend

Ondenkbaar.

In die foto is ons land vasgevang.

Weerlose arm mense, veral ons kinders word letterlik vir die wolwe gegooi. Hulle word die felste getref deur die onvermoë van ons verkose regering om na sy land en mense om te sien.

Ons polisie se onvermoë om te keer dat vroue en kinders, weerlose grysaards en armes van alle geslagte, daagliks verwoes en vertrap word.

Ons regeringsdepartemente wat vanweë korrupsie en staatskaping, niks doen om basiese behoeftes – ‘n dak oor jou kop, water, opvoeding – aan ons land se weerloses te bied nie.

Ons politici wat hierdie einste weerloses se koppe vol retoriek prop. Ja Juju en Andile, ek wys die vinger na julle. Julle was saam met die pa op die dak.

Ons kerke en nie-regeringsorganisasies. Ons wat in die naam van Christus kamtig daagliks Samaritane is. Ek wys vinger na julle wat basaars hou, afdakke vir karre bou op die parkeerterrein sodat gemeentelede nie na die diens in warm gebakte voertuie hoef te klim nie, in plaas van sopkombuise reël vir armes. Julle wat reken ‘n t- hemp sal kanker of vigs voorkom. Julle was saam op die dak.

Ek, en jy liewe leser, wat daagliks blameer en vinger wys, maar nie daadwerklik ons gewoontes en denke verander om van hierdie ‘n beter plek vir almal te maak nie. Ons was saam op die dak.

Ja, Suid-Afrika, ons het die ouers in hierdie situasie geplaas. Hulle plak want behuising is landwyd tot vyftien jaar agter. Die lys van onvermoë om die weerloses in ons land se lot te verander sal ons tot ewigheid besig hou. Liewe heimat, jy was op daardie dak.

Die pragtige kleuter, sekerlik ook nie haar ouers se enigste nie is fraai aangetrek. Denimbroekie, spierwit kousies en ‘n rooi hempie met wit kolletjies of is dit hartjies? Netjies en versorg. Sou sy haar pappa se hart se punt wees?

Die gereg daag op om hulle huis, hulle veilige hawe, af te breek. Hulle huis is toe op bybelse sand gebou. Die nood na beskutting so hoog dat hulle noodgedwonge die wet oortree. Die daaglikse geveg om oorlewing so aanhoudend, dat hulle, en duisende soos hulle, wetteloos moet seker maak dat self en geliefdes en ‘n handvol wêreldsgoed teen elemente – die natuur en menslike onheil- beskerm word.

Ek is ontsteld dat die pa besluit het om sy kosbare kindjie die die lug in te slinger. Tog wonder ek of die desperate man, met sy vrou wat hom aanhits om die kind as kollateraal te gebruik om hulle huis te red, nie soos Abraham met die mes in sy hand, opgekyk het vir ‘n wonderwerk nie. Desperaat vir uitkoms, maar vir dié pa was daar nie ‘n offerram nie. Want genade in Suid-Afrika is yl gesaai. Daar was nie uitkoms nie…en die ondenkbare gebeur.

Dankie Vader, daardie polisieman se hande was oop en sy arms sterk. Here, ek bid dat die ou kleine lyfie veilig en geborge sal wees. Maar Here, ek wil ook daardie pappa en mamma voor U voete kom neersit. U het lankal ons mensfoute vergewe. Gee hulle genade. Ek bid dat U ook ons, ons land, sy mense en leiers sal vergewe. Want dis ons, ons het hierdie gesin gefaal. Ons keer nie by die stembus, op die straathoek, by die werk, dat mense hulle kinders wil offer ter wille van oorlewing nie. Ek huil en smeek om U almagtige hulp en leiding. Amen.

13 thoughts on “Ons het jou en jou gesin gefaal

  1. Dis ontsettend ontstellend! Jy het dit goed raakgevat. Ek weet nie eintlik wat ek as individu meer kan doen as wat ek reeds doen nie. Op my eie probeer ek help waar ek kan, maar die groot prentjie lê in die hande van die bewindhebbers. Dus voel ek nie ek was op daardie dak nie.

    Liked by 2 people

  2. Ek het baie gedink oor hierdie blog. Iets pla my baie. Iets wat jy skryf van afdakke wat gebou word vir gemeentelede se voertuie en die son. Waar is ons prioriteite? Soms dink ek ons is heeltemal op die verkeerde pad.Ons geloof gaan net oor onsself. Eintlik praart ek met myself.

    Liked by 3 people

  3. Ek hoor wat jy sê, maar dan word ek ook kwaad as daar wel gepoog word om opheffingswerk te doen en skole, busse, treine, biblioteke, ens. word aan die brand gesteek en afgebreek. Een tree vorentoe en twee agteruit. Die feit dat die mense nou so eiereg gebruik om woonhuise oral op te rig, kan maar voor die ingang van die parlement gelê word.

    Liked by 3 people

  4. Ek is seker die laaste wat iets moet sê hieroor- dit is ongelooflik hartseer, skokkend.. Dit laat mens dink. Ek sien nie ‘n kwart van wat julle elke dag face nie, ek is eerlik, ek wil ook nie. Ek kyk glad nie daara nie en ek weet ek leef soos ‘n volstruis, maar dit werk vir. Ek raak kwaad oor soveel onreg wat aan soveel gedoen word en oor mense so min empatie het en hulle menslikheid so verloor het. Ek lees iets so paar dae terug: “the fact that humanity has to clarify that any lives matters, is concern enough” Dink net as elke mens net een mooi/goeie ding ‘n dag vir ‘n ander kan doen. En oor die politieke leiers… hoe de hel het al hierdie vreemde mense in beheer gekom van soveel lande? Ss that really the best the world has to offer…

    Liked by 3 people

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out /  Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out /  Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out /  Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out /  Verander )

w

Connecting to %s