My nie-‘Special Star’ 

Ek blaai so deur Vuisboek, en kom af op ‘n blad wat reeds in 2016 sewe goete van die voorjare, wat jou dadelik oud sal laat voel, weer plaas.

Liewe Heksie, Pumpkin Patch, Walkman, Brenda Fassie se ‘Weekend Special’, Mango Groove se ‘Special Star’, M-Net oop kyktyd en David Kramer met sy rooi vellies en die Volksiebus.

So dink ek terug. Die uitstaande ene op die lys vir my is Mango Groove. ‘Special Star’ – nuwe hoop vir ons land. 1991, daar rond.

Ek het pas werk gekry as een van die skenking-afbidders in ons gemeenskap. Deel van die top drie organisasies in die stad wat pas 100 geword het. Ons was vroue wat ys aan Eskimos kon verkoop. Kinders, gestremdes en kanker bevegting ten bate van.

Hier in die hoofstad van die destydse Verre-Noord Transvaal, was mense met ambisie, oop harte en beursies. Die ysters  het ‘n sesbed hospitium vir die Kankervereniging opgerig. Destyds al ‘n R1,2 miljoen projek.

My voorganger was die hart en siel van die tak.  Haar man moet na Pretoria verhuis. Haar pos is beskikbaar. Ek word genader. My pos as streekskakelbeampte vir Oom Chubby Checkers, het my ten nouste met gemeenskapsorganisasies laat saamwerk. Hulle het gevra en die winkel net om die hoek het my toegelaat om verskaffers te boelie tot almal geholpe geraak het aan kos, klere, wat ookal.

Ek was baie gelukkig in my werk. Tot Whitey en Meneer Wiese ons winkelgroep ingesluk het.

So word ek toe deel van die professionele bedelbende. Die pragtige kompleks is pas ses maande oop, en ek besef dat die goedbedoelde projek het een groot probleem. Niemand het onthou om die geldboom te plant. Daai een wat jy net soggens skud, en dan waai die R100-note by die voordeur in, en alle behoeftes word aan voldoen.

Die jaarlikse begroting was enorm.  Die plek is nie as hospital geregistreer nie. Om dit reg te stel, moes die plek toegemaak word. Dit beteken mense kan nie werk nie. Verpleegsters word afgelê. My reputasie as koudbloedige heks kry ‘n hupstoot.

Ek stap een oggend in my kantoor in. Onder die plastiektapytbeskermer is ‘n papier.  My voorganger se petite nommer ses voetjies is daarop afgetrek. “Dié skoene moet jy volstaan,” die boodskap in rooi pen daarby. Ek dra ‘n nommer agt, skryf ek in blou en gaan plak dit op die kennisgewingbord…

Daar is baie druk om vinnig fondse in te samel. Die hoof omie van die KV kom kuier. “Wat gaan jy doen, wat gaan jy doen?” Asof ek ‘n gans is wat goue eiers lê. Ek wroeg en dink. My gesinslewe bestaan nie, dis net tee en toesprake en vrywilligers, komiteevergaderings en die hospitium met sy ses beddens, elkeen met ‘n trapleer hemel toe.

Ek het voorheen twee suksesvolle trollie marathons aangebied en gehelp om derduisende rande in te samel. Maar onthou ek het dié winkel net om die hoek en ‘n begroting agter my gehad. Dit was verspotmaklik om goed groot en reg te doen. Skielik met die ander kant se skoene aan, was geldinsamel ‘n wrede meester.

Ek laat my boelie om ‘n buitelugkonsert aan te bied. Dit sou op die skouterrein plaasvind. Die skouterrein wat onaangenaam koud en winderig is – heel jaar lank.

Ons huur Mango Groove. Ons druk 10 000 R20 kaartjies. Ons bemark op al ses die streek radiostasties. Daar word vir die veraf,  meestal swart gemeenskappe, met ‘n busdiens reëlings getref  om dit maklik bywoonbaar te maak.

Ek ignoreer politiek, ras. Ek maak net somme. Optimisties en kinderlik vertrouend. Kaartjieverkope vorder. Maar Suid-Afrika kook en borrel. Die week van die konsert jaag die AWB in Nylstroom, die ANC die straat af, mense is omgekrap oor ras, die toekoms. Maar Mango Groove is teen R75 000 gehuur. ‘The show must go on.’

Ek onthou die klanktoets, ek onthou die hol kol op my maag.  Hulle oefen ‘Special Star,’ ‘n yl ry motors draai af skouterrein toe, die son sak, dis koud en die wind waai. Rots kry my waar ek hoopvol die grootpad dophou,  vir die busse  vol mense, wat nooit opdaag nie. Net meer as 2000 mense geniet hulle gate uit en Mango Groove sing hulle harte uit. Dié geldboom het nie eens gebot nie.

Ek sukkel vandag nog met die pragtige liedjie. Daar was  na die flop R100 000 wat afgewerk moes word. Hard geval en nerfaf, leer ek dat in welsyn en gemeenskapswerk, daar net een manier is om suksesvol te wees. Dis met baie geduld en asseblief en baie dankie. Daar is nie kitssukses of vinnige winste te maak nie.

Ek het oor tyd formidabel bedrewe in asseblief en dankie geraak, en vir bykans tien jaar die projek suksesvol bedryf. Tot ‘n tuinier, verpleegsters en ‘n rol toiletpapier die strooihalm geword het wat my kameelrug geknak het. Maar dis ‘n ander storie.

Lewer kommentaar

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out /  Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out /  Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out /  Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out /  Verander )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Dis Ekke

My vreugdes en frustrasies

toortsie.com

Skyn, liggie, skyn!

Life according to C

To become remarkable, hold yourself accountable

Holladriehoe

Hier gesels ek oor alles wat my bly maak: my taal, die natuur, kuns, die lewe.

Top40Weekly.com

The Weekly Top 40 1955-2017

No Facilities

Random thoughts, life lessons, hopes and dreams

Leeskring met een lid

Waar ons boeke saam met die seelug inasem

The Bee Writes...

oder auch "Die Bea schreibt" *** expect nothing... not even the unexpected *** erwartet nichts... noch nicht mal das unerwartete

Gedigte wat jou laat dink.

Sien die groot prentjie.

Tokeloshe

I♥2CR8

Kluisenaarsklaviere

Denke oor die wêreld, sy plekke en sy mense

Kameel se gebabbel

Waar die hart van vol is, loop die mond van oor

Kruger Theron

Stories met Siel

Daily Manna

By Heart of Worship

Justice's Blog

The fear of the LORD is the beginning of wisdom...The contents of blog ranges from Christian knowledge to my own 'nerdy' posts.

The Depth of Now

Exploring Istanbul Through Storytelling & Photography

Discover

A daily selection of the best content published on WordPress, collected for you by humans who love to read.

Wag 'n Bietjie

Welcome! Come linger a while..

The Sanity Rules

Uncommon common sense

Tannie Frannie

My terapie vir oudword

Ouch!! My back hurts!!

Life according to one of life’s truly gifted naturally born wafflers… an open diary of a Saffer in a different land... life in the greater Dublin & Leinster area. (Since 2011) My quests fuel my dreams… my dreams fuel my quests!!

Liewe Persoon

Ons het almal iemand nodig om na ons te luister

Bondels Gedagtes

Lesse geleer, en stories uit my lewensreis

penpunt

Waar die hart van vol is …

Country Living in Southern Africa

Sharing my life in Mozambique and all things country in Southern Africa

Dream Desire Achieve

The dreams you desire can be achieved, for with God nothing is impossible.

KAITLIN B. CURTICE

Kaitlin B. Curtice

de Wets Wild

Disappearing into South Africa's wild places... Again!

heart prints

live the story you want to tell

filosopete

blessedbeyondrecognition 🇿🇦

WoordNoot

Waar ek my woorde en note kombineer om my storie te vertel

Die Bordkryt

Studentekoerant

Positief

Wat jy in jou gedagtes toelaat, dit word jou lewe

Ekmyselff

dit is wat dit is, ek is ook wat ek is

'n Skrywer se blok

Kortverhale, gedigte en sommer enigiets met die lewe te doen.

Thulana

Almal om my is gek...

Vinke en Verse

Spraak-, taal- en gehoorterapeut. Kamma-digter. Lewenslange student. Reisiger. Liefhebber van woorde, musiek en Afrika. Deur Genade gered en deur Liefde vrygespreek.

Tapestry of Thought

Cilnette Pienaar weaves and unravels

bitterbossie

Die groenspreeu is 'n kunstenaar ...

Born in Providence

finding our way back to love

%d bloggers like this: