Wekroep

Dit roep en roer my woordlief hart.


“For poetry was all written before time was, 

and whenever we are so finely organized 

that we can penetrate into that region 

where the air is music, 

we hear those primal warblings and

attempt to write them down, 

but we lose ever and anon a word or a verse

and substitute something of our own, 

and thus miswrite the poem. 

The men of more delicate ear write down

these cadences more faithfully, 

and these transcripts, though imperfect, 

become the songs of the nations.” ~ Ralph Waldo Emerson

Artist~Shawna Erbeck

Nooit alleen

Image may contain: text

Ons het vanoggend een van daardie oproepe ontvang. Voor jy terug groet wéét jy – hierdie is slegte nuus. ‘n Onverskillige u-draaier het ons Ouboet krities in die hospitaal op ventilators. Hy niemand niks gemaak nie. Nou veg hy vir sy lewe, en sy vrou en kinders en familie is stukkend van kommer en seer.

Verder weet ek van werkloses, afbetaaldes, seergemaaktes. Die bos is donker en die bome hang en die vlinders se mooi vlerke is af. Die wind van seer en ontsteltenis loei.

Is ek bang? So so bietjie.

Is ek seer? Ja.

Is ek moedeloos? Ja, maar nie moedverlore nie.

Die storm gaan wyk. Die lewe gaan vir sommige van ons vreeslik verander.

Maar klomp dinge weet ek: God het nie die u-draai gemaak nie. God het nie die kontrakvoorwaardes verander nie. Nee – al daai goed is mens-keuses. Een mens wat ‘n besluit neem en klomp ander se lewens omkeer.

Ons God is by ons in elke storm en omstandigheid. Hy het ons oneindig lief en werk oral, altyd tot ons beswil.

‘n Bybeloordenking vanoggend van Jannie Pelser van Toekomsvenster som dit so perfek op:

 Hulle maak Hom toe wakker en sê vir Hom: “Meneer, gee U dan nie om dat ons vergaan nie?” Toe staan Hy op, bestraf die wind en sê vir die see: “Hou op! Bedaar!” Die wind het gaan lê en daar het ‘n groot stilte gekom. Toe sê Hy vir hulle: “Waarom is julle bang? Het julle dan nie geloof nie?” Hulle is met groot ontsag vervul en het vir mekaar gesê: “Wie kan Hy tog wees dat selfs die wind en die see Hom gehoorsaam?” – Markus 4:35-41

“Hierdie gedeelte het gelowiges seker van die begin af oneindig bemoedig. Stormsee is te ene male ʼn realiteit in almal se lewens. Iemand het eendag gesê jy is of in ʼn storm, kom pas daaruit of is daarheen op pad. Ons leef steeds op aarde en die lewe gebeur. Die gedagte dat Christene nie geraak en beïnvloed word deur die dinge wat elke dag rondom hulle gebeur nie, is wensdenkery. Dis ongemaklik maar waar en hoe gouer ons die realiteit verreken hoe beter sal dit met ons gaan.

Christene wat glo dat materiële, liggaamlike, emosionele en geestelike voorspoed onwillekeurig en noodwendig vir hom of haar bedoel is net omdat hy of sy glo, sal ontnugter word. Die predikers van hierdie skeefgetrekte waarheid is of oneerlik oor hul eie worsteling of leef in ʼn droomwêreld.

Hoe hanteer jy jou stormsee?

Ek kan my die verontwaardiging van die dissipels voorstel. Die boot dreig om te vergaan en Jesus lê en slaap. (Ek wonder tong in die kies of Hy nie skrefiesoë gekyk het om te sien hoe die dissipels die situasie sou hanteer nie).
Hoe ook al, hul oproep dat Hy moet help val nie op dowe ore nie. Jesus roep die wind en weer tot hul verbasing tot orde maar verwyt hulle vir hul kleingeloof.
Hoe moes hulle reageer het?
Hoe sou jy reageer indien jy in die boot op ʼn stormsee was met Jesus oënskynlik vas aan die slaap?

Die see van Galilea is bekend daarvoor dat onweer sommer vinnig kan ontwikkel en dat die see regtig onstuimig kan raak. Die gevaar was nie onbeduidend nie. Die teks sê die golwe was baie hoog en die skuit het al vol water begin word. Dis ʼn laat moment om Jesus wakker te maak. Miskien moes hulle sommer aan die begin al met Hom gepraat het. Wag jy ook totdat die storm ernstig word voordat jy met God praat?

“Groot storm” en “groot ontsag”. Interessant die twee begrippe wat met groot verbind word. As die ontsag die storm en ongemak voorafgegaan het sou die dissipels die storm dalk beter hanteer het.

Weet jy en wis jy Wie by jou in die boot is?
Dis die Skepper van alles, ook van die wind en die stormsee.”

Die wind loei steeds, die vlinders se vlerke sal nie teruggroei nie. Bome sal breek. Maar more, more sal die son weer opkom, nuwe bome sal groei en heelvlerk vlindertjies sal hulle vlerkies sprei.

God is goed so.

flutterby

Hol en leeg

Ek het lank terug die volgende wysheid van die teen my muur vasgeplak:“We have bigger houses but smaller families; more conveniences, but less time; we have more degrees, but less sense; more knowledge, but less judgment; more experts, but more problems; more medicines, but less healthiness. We’ve been all the way to the moon and back, but have trouble crossing the street to meet the new neighbor.
We’ve built more computers to hold more information to produce more copies than ever, but have less communications; we have become long on quantity, but short on quality. These times are times of fast foods but slow digestion; tall man but short character; steep profits but shallow relationships. It is a time when there is much in the window, but nothing in the room.” ~ Dr. Bob Moorehead

Hierdie moderne, agressiewe, gewetenlose, woedende wêreld is vinnig besig om my onder te kry. Deur ons selfoonlens beskou ons die regte lewe asof dit ‘n fliek is. Alles vierkantig geraam en nie klaarblyklik nie waar nie. Die mensdom is afgestomp,  ontdaan aan menslikheid en ‘n sin vir werklikheid. Leë kamers met groot vensters.

So skok ‘n video oral op die Vuisboek van ‘n hoërskool dogter wat deur ‘n seun aangeval word. Die kind word geklap en geskop, die video-opname bewe nie eens nie. Eers afneem voordat ons intree. Alles sosiale media ter wille. Vergeet opstaan vir onreg.

Die kind verloor haar skoen, en jy sien iemand nader hardloop om haar te help. Die aanvaller neem die wyk. Die video fokus op die dogter wat ooglopend ongemak verduur en knyp-knyp opstaan en dan die uiterste vernedering – die grond om haar kleur nat donker – ten spyte dat sy probeer keer.

Almal op Vuisboek is vreeslik geskok, hulle gaan die video versprei,so vark, die kultuur van die kinders word uitgekryt, die aakligste goed word gesê.

Het iemand vir die dogter gebid. Kan jy jou indink, natgepiepie moet jy van die ervaring weglooop, wetende maats het jou gesien, die wêreld aanskou jou besering en vernedering.

Dis vrouemaand – die adjunk-minister van Onderwys word R5000 borg sonder verskyning gegee omdat hy twee vrou aangerand het, die seun skop en slaan en iemand verfilm die insident asof dit ‘n sepie is….siek siek.

“It is a time when there is much in the window, but nothing in the room.” 

Die onthouboks se slot is alweer los…

052

Ons het in 1987 na die Noord-Transvaal verhuis. Ek was so ontsteld, dat ek vir twee weke, dis ‘n rekord, nie ‘n woord met my ega gepraat het nie. Rerig.

Sien, dit was die dae van die bevrydingstryd, toe landmyne geplant is en daar nog oorlog gevoer is teen al die kleure gevare. My baba was pas ’n jaar oud.

Ons het saam die omgewing van Pietersburg tydens ons heuningmaan beleef. Ons dierbare vriende het vir ons twee drie nagte in die spoggerige Magoebaskloof Hotel se Wittebrood-suite bespreek vir ‘n troupresent. Dit was mistig en reënerig en ons het bokkoors gekry en toe besluit om Pietersburg toe te ry. Ek onthou soos gister die ent pad net na Moira van die ZCC kerk , verby die Universiteit van die Noorde, verlate en vaal.

“As jy my ooit hierheen bring, los ek jou.” Net so vertel ek vir Rots. Dis lelik, dis vuil, dis vaal.

Waha. Bak die lewe my die poets van die eeu.

Drie jaar later, aanvaar Rots ‘n pionierspos by ‘n kunsmismaatskappy. Daai waar jy die enigste ou noord van Pretoria is wat bemark. As joernalis was ek diep bewus van wat op ons landsgrense aangaan, waar daar mense onder polisie en weermag bewaking hulle dagtake moet hanteer.

Ek het ook self gesien wat gebeur as ‘n bom afgaan en jy is in die pad, na ‘n bom by Bethal se landdroskantore geplant is en dit afgegaan het voor die planter weg kon kom. Bloed en vleis en rande net waar jy kyk….grusaam.

Dis nou waarheen my Rots ons wil bring. Ek was tot in stilswye moerig. Hy  gaan maar aan met reëlings. Kry sy nuwe wit Toyota Cressida (met lugversorging), ek met my Golfie met 4×4 x120 verkoeling. (Vier oop vensters en minimum spoed 120km per uur)

Ons ry ‘n paar uur na die verhuisingswa. Vreemde paaie. Bethal, Middelburg, Loskopdam, Groblersdal, Marble Hall, Roedtan. By Zebediela Sitrus draai ons skielik regs af. Die son brand genadelooos en ek is dankbaar dat my Bab saam met haar Pappa in die lugversorgde Cressida reis.  Daar is ‘n damwal so links van die afdraai. Gompies dam, vertel die bord.

A, water. Net die kyk daarna behoort ons koeler  te laat voel, dink ek by myselwers. Toe die pad draai hang my mond oop. Ek begin bitterlik te huil. Dis so droog die dam het afgebrand!

Daar is nie ‘n druppel water te sien nie. ‘n Onlangse veldbrand het die riete vernietig. ‘n Afgebrande dam. My skouer is prikkelrig seer deur die ruit verbrand. Ek huil snot en trane oorlat ek onseker voel oor die toekoms. Gaan ek een van die dae ‘n weduwee wees oor my man daar waar daar terroriste bedrywig is gaan moet werk? My maag knoop oor al die negatiewe gevoelens.

Na so paar kilometer kry ek myself gekalmeer. Ek is mos ‘n sterk baba. Die oorsprong van my naam mos Iers en beteken deursettingsvermoë, en buitendien het ek al in sewe jaar baie erger dinge as ‘n lelike omgewing en droogtes oorleef.

Die huurhuis is aan die eindpunt van die dorp. Tweede laaste huis in Suidstraat op die hoek van Websterstraat.  Aan die oorkant van die straat staan bosveldbome en miershope in gelid. Die eienaar van die huis is nêrens te kry nie. Onthou, daar is nie selfone nie, jy ry poskantoor toe om te bel. Ons kry haar seun in die hande. Sy is uitstedig, hy wis nie waar die sleutels is nie. Ons breek ‘n ruit om die huis oop te kry.

Ons burger in, en die eerste oggend wat Rots om 04H00 met sy toebroodjies en fles koffie my soengroet, gaan sit ek met die pistool en ‘n flits in die gang by my baba se kamerdeur. Daar is nie diefwering of veiligheidsdeure nie. Ag, ek kan nou nog voel hoe benoud ek was. Dan die lang dag se gewag vir Rots om 20h00 tuis te kom.

As daar ‘n kunsmisbestelling is, moet ons sak en pak, baba en al afry poskantoor toe. Daar by die tiekieboks staan hy met ‘n flits en die bestelboek en lees dit vir die streeksekretaresse by haar huis in Pretoria. Sy het dan die volgende dag die wiele aan die rol gesit om die bestelling gelewer te kry. (Dit neem drie maande voor ons ‘n telefoon in die huis kry. ‘n Faksmasjien ook. Sjoe, ons was tegnologies die wêrled om ons vooruit, sommer so!)

Ons is pas ‘n week op die dorp, toe kry Bab mangelontsteking. (Sy was maar twee maande oud toe die onnodige goed begin lol het.) Ons kry nie haar koors gebreek nie. Ons ken niemand nie, en jaag met haar ongevalle toe. Met ons kind en mediese lêer in die hand strompel ons verward die hospitaal in. Dis ysig koud.

Ons Hoëveldse huisdokter het vir ‘n Pieterburgse kollega ‘n briefie geskryf. Die suster bel die man. “Het hulle kontant by hulle?” Ons het nie, die dokter sal dan nie uitkom nie. Ek onthou van my oudste tante wat by ‘n dokter werk. Die suster glimlag. A, Dr P. Hy is sout van die aarde.

Sout van die aarde daag op en gou is hulle met nat lakens en waaiers en drippe besig om my siek-siek kleuter te help. Dis ‘n lang nag. Dr P kom met antibiotika wat hy uit die apteek gaan haal het. Kyk nou mooi na haar, en as sy gesond is haal ons die peste uit. Ons het nooit eers ‘n rekening gekry nie. Dis dertig jaar later, as ek daai anner  dokter in die straat sien word ek naar.

My eerste uittog sonder my kind, net om brood te gaan koop is nie sonder insident nie. Toe ek tuis kom, sit Rachel met die bebloede kleintjie op die agterdeur se trappie. Ek gil, sy wys toemaar. Die ergste is verby. Hule het wegkruiper om die meubels gespeel en Bab het teen die vloeromlysting geval met haar bekkie, en net onder haar onderlip deurgebyt. Gelukkig het ek slim hegpleisters by my tante gekry.  Bab loop vandag nog met die letseltjie.

Baai tot ander keer. Ek het die slot toegekry.

NS. Oor my kindjie se mangelmagie, my joernalistiek, en sy kunsmissmousery, het Rots ons soos gesin volg aan nuwe kennise voorgestel: My kind maak dit, my vrou praat dit en ek verkoop dit! Hehe.

 

Draadsit is verby

177 teen, 198 vir,  9 bangatte, en 15 dooies of siekes plus die speaker se eie-belang seëvier ten koste van hordes. Werkloos, magteloos. 400 stemme vir meer as 40 miljoen mense. Pffft.

Die agtste mosie van wantroue is oorleef. Net, net. Die kanker groei. Daar is sekerlik vanaand ‘n benoude fees by die Saxonwold Shebeen. Vryheidsliedere deur die minagter van vroue- en menseregte. Sing boetie sing, jou swanesang.

Mag almal die volgende agtien maande gebruik om jou stem te laat tel. Die tyd van middelmatigheid is verby. Standpunt inneem, sterk staan, manne teen muise.  Een vir almal, almal vir die eerlike een.

Here, help ons.

“COPE MEDIA STATEMENT ON THE POST VOTE OF NO CONFIDENCE IN JACOB ZUMA.

Statement by: Mosiuoa Lekota – COPE President.
As the SACC noted: ‘What has been seen cannot be unseen’. 
South Africans of all persuasions have witnessed the events of today and have taken stock of what has transpired. Now that they have seen the moral bankruptcy of the ANC in today’s vote, despite a secret ballot, South Africans (and history) will judge the ANC harshly. The ANC MP’s have voted to put the ANC before the country and retain Zuma  as the tainted and morally illegitimate President of our country – despite the unprecedented crisis that he has brought upon the country and all of its people. 
Now, more than ever before, South Africans will come to realize that now is the time to reclaim our national sovereignty and ensure ‘government for the people and by the people’. This project now moves beyond the mere removal of Jacob Zuma as the illegitimate President of our nation. It’s now clear for all to see that the time has come to rid our country of the ANC as the governing party.
END.”

Re-membering

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Die loop ek so op die Vuisboek raak. Ek kan nie ophou hieroor dink en mymer nie: “Developing self-knowledge is more than gathering information about ourselves. One of its most important aspects is to re-member: to bring together the parts and integrate what pain has alienated us from, what fear has separated us from, and what our need for safety has caused us to disdain. Our inner journey into self-knowledge begins with re-membering, restoring, revitalizing, rescuing, reclaiming, and renewing.” *

Om te re-member – van vooraf aanmekaar te sit is hoe ek dit interpreteer. Goete gebeur – jy verander aan denke, of jy moet leer om anders te lewe vanweë ongeluk, geweld, siekte of verlies van ‘n aard.

Jy spat in krisis of katarsis uitmekaar en dan moet jy jou uitmekaarself na die chaos verby is, en jy is nie dood nie, weer aanmekaar sit. Dan een voet voor die ander, aangaan. ‘n Hersaamgestelde ‘re-membered’ jy.  Jy, maar ‘n ander weergawe van jou.

Dis vir my ‘n beeld wat werk. Jy vandag, is nie jy van 10 jaar gelede nie, is nie jy van gister nie. Jy is vandag ge-‘re-member’, as gevolg van al die gisters sodat jy al die mores met ‘n groeiende gemoed kan binne gaan.

Is dit tog nie wat ons hier op die ondermaanse moet doen nie. Re-member tot ons die vir-ewig-weergawe van onsself bereik? Is dit nie waar ons saligheid lê nie?

Mymer, mymer.

 

*Authors: Bud Harris PhD, Massimilla Harris, PhD

Kunswerk : Natalia Drepina Photography ~The Artists Project~

Is dit of is dit nie? Ek dink nie so nie….

FB_IMG_1491592591958

So, dis toe nou vandag wat almal dink ons land gaan van die Prez ontslae raak. Zapiro spot oor die man se slapelose nag met skape tel. Ek dink ons is naief as ons dink dinge gaan sommer so verander. Tensy Prez bedank…

Ek luister op RSG hoe Piet Kopdoek (en ek kan my soms liederlik vir dié man wip) wat die spyker op die kop slaan saam met ander nuusbronne: Dit is nie demokrasie as parlementslede in die geheim moet stem nie. Demokrasie werk so dat almal hulle deel doen, dat korrupsie nie geduld word nie, dat goete openlik gedoen word. Sonder vrees vir jou lewe of intimidasie.

Ons gaan nog ‘n kabinetskommeling en die agtste mislukte aanslag op die korrupte “toksiese demokrasie” van die Zuptas nouliks oorleef. Die 30 miljoen stemgeregtigdes – ek en jy- sal hard en duidelik moet stem oor agttien maande. Nie weer toelaat dat ‘n skandelike handvol mense toegelaat word om namens die hele Suid-Afrika te besluit nie. Daai ene is wat moet verander.

Die Suid-Afrika wat ons wil hê begin by my en jou. Raasbekkie Tumi Morake het dit vanoggend op die persradiostasie se brekfis raak gesê: Ek is gatvol vir rassiste van enige kleur – as hierdie land jou pla – trek Australië toe, trek Uganda toe, Kanada toe. Gaan net. As mense in jou kring die K-word en rassistiese houdings teenoor enige persoon, kultuur, groep openbaar – help hulle reg of doen afstand van die geselskap.

Noem my ‘n sosialis, kommunis, oorloper, wat ookal. My dogter en toekomstige skoonseun gaan kinders hê of aanneem. Ek het nie vir hulle erfgeld om hulle elders in ‘n ander land te gaan vestig nie. Hulle het ‘n huisie in die Karoo. So daar. My nageslag, hetsy van my hart of my gene, verdien dat ek saam met Tumi Marokes opstaan en sê kom oor jouself en jou kleinserigheid.

Ons almal se geskiedenis wys ons almal se vooroordele hang uit – die geweld, die ter wille van oorlewing, die “ek is verneder, ek is kwaad, ek is verontreg”….en so aan en so aan. Wat my die heel meeste grief, “ek het nie voordeel getrek uit ….nie.” Natuuurlik het ons. Ons is goed opgevoed, ons is werk gewaarborg, ons is tot domword toe beskerm.

Kruisig my – ek voel ‘n veer.  Intussen gaan ek maar van 12h00-14h00 op die sypaadjie staan met my mooi vlag van die land waarvoor ek lief is en elke mens ‘n staning mag hê en bid vir ons almal se oorlewing.

Amandla. Ubuntu.

images (3)

Lees hier waaroor en hoekom ek vandag tekere gaan:

http://theconversation.com/south-africa-will-be-better-off-if-the-vote-to-oust-zuma-proves-to-be-a-damp-squib-82034

https://www.dailymaverick.co.za/article/2017-08-07-trainspotter-the-ides-of-august-zuma-faces-a-vicious-weapon-invisibility/#.WYlZlFEjHIV