Bewende riet of stoere eik – jou keuse

 

Na aanleiding van Dawid se lofsang in Psalm 103, begin ek my week so:

Here, ek is bly,

Bly U het my gemaak.

Bly U het my vergewe.

My lewe in U hande.

Askies dat ek my eie storie wil skrywe.

Askies dat ek dink u maaksel is nie goed genoeg nie.

Aksies dat ek onnodige werk skep omdat ek elke keer my pakkie weer by U voete kom terug steel.

Het U ‘n afdeling wat herwinde sondebelypakkies bymekaarmaak en uitsmyt, net om dit more weer te ontvang? Sê asseblief askies vir wie ookal daardie afdeling vir ewig moet bestuur. Ek vra vergifnis vir  onnodige werk en was in my ore. Hulle gaan hopelik baie minder van myne hersirkuleer.

Dankie dat U ons tekortkominge so ver soos die ooste van die weste van ons verwyder.

Dankie vir die belofte dat, al is ons soos bewende riete pleks van stoere eike*, U vir ons lief, lief is.

Dankie dat U nie vernietigend woedend vir ons bly nie, dankie vir U lankmoedige liefde en geduld.

Dankie dat U vir ons met ons stomp potlode, vuil brille en vermorste tyd elke oggend oorbegin kans gee.

Dankie vir hierdie nuwe dag vol belofte en hoop.

Dankie vir arendsvlerke al taan ons jeug.

Saam met die mense van Wes-Afrika bid ek: “Here, ek gooi my vreugde soos voëls in die lug op. ‘n Nuwe dag gaan singend oop; tjirp en kwetter van U liefde. U genade skitter in elke uur. Halleluja, Here.”

* Daar is ‘n mooi storie agter die beeld. 

Jesus het met mense gepraat het oor Johannes die Doper.  Matt 11:2-7: Johannes het in die tronk gehoor wat Christus alles gedoen het, en het toe deur sy volgelinge ‘n boodskap aan Hom gestuur om te vra:“Is U die Een wat sou kom, of moet ons ‘n ander een verwag?”Jesus antwoord hulle: “Gaan vertel vir Johannes wat julle hoor en sien: Blindes sien, lammes loop, melaatses word gereinig, dowes hoor, dooies word opgewek, en aan armes word die evangelie verkondig.En gelukkig is elkeen wat nie aan My begin twyfel nie.” Toe hulle weggaan, het Jesus met die mense oor Johannes begin praat en gesê: “Waarna het julle in die woestyn gaan kyk? Na ‘n riet wat deur die wind heen en weer gewaai word?

Volgens oorlewering was daar onder eerste-eeuse Jode ‘n gelykenis bekend as “Die Riet en die Eikeboom.” Die storie gaan so:

Die riet en eikeboom is albei teen ‘n rivieroewer geplant. In tye van storm, het die trotse eik se stewige wortels hom staande kon hou. Maar, die moontlikheid was altyd daar, dat ‘n skielike sterk werwelwind die reus kon ontwortel en laat kantel. Nieteenstaande het die eik bly vasstaan. Geen kompromie nie, staan al is daar risiko betrokke.

Die riet het egter ‘n minder agressiewe strategie implementeer om te verseker dat hy staande sou bly. As die wind opkom, het die riet na links en regs geswaai, na gelang van die wind se rigting.  So buigbaar, dat riet selfs plat gaan lê het as die wind dit vereis.

Die gelykenis vertel dat die eik, omdat hy geweier het om ‘n kompromie aan te gaan, sy lewe kon verloor. Daarenteen het die dansende riet net kon oorleef as hy die knie voor die wind bly buig het.

Dankie Yeshua ons Eik en Messias! Dat U ons leer om soos U sterk te staan, al dreig die wind.

 

Mooi, mooi 29

“The psyches and souls of women also have their own cycles and seasons of doing and solitude, running and staying, being involved and being removed, questing and resting, creating and incubating, being of the world and returning to the soul-place.”
Clarissa Pinkola Estés

#ToeValLig -‘n Dagstuk,’n papawer, Andries Vermeulen en Pik Botha

 

20181014_070500So na my onhutsende fotosessie, kom daar uiteraard gedagtes oor tyd se verloop, my doel op aarde en sulke eksistensiële gedagtes in my kop op. God, in Sy groot genade en liefde lei my en vier oomblikke, ervarings of #ToeValLig(*) kruis my pad.

Die eerste is ‘n epos van ‘n geestelike blad Godlife wat ek gereeld ontvang en graag lees. Die dinkstuk gaan oor  die feit dat ons aan God behoort en ons lewe hier op die ondermaanse  is om behoeders (‘stewards’) en bestuurders van alles Godgegewe (alles op aarde en ons siele ook) te wees. Hoe bestuur ons dit wat aan ons toebedeel is? Ons aardse besittings, ons staning in die lewe, God se skepping?  Welke verteenwoordiger, agent, bestuurder, oppasser is jy? Hoe benut jy jou talente, jou gawes om God te verteenwoordig? Toffieappeltaai vrae, gewis.

20181014_142258

Nou,ek het onlangs vir my ‘n Joodse Studiebybel aangeskaf. Daar is ook aanlyn die Pad na Lewe en Waarheid- vertaling (PWL) (ietwat omstrede, maar vir my van waarde, omdat ek dit nie in isolasie lees nie) beskikbaar. Ek put loutere vreugde om saam met my NLV Bybelvertaling,  in meer oorspronklike vorm God se Woord te beleef. Dis ‘n wonderlike sandput vir geestelike groei. Ek grou nog maar so bolangs, maar huppel soos ‘n ribbok van vreugde om God so duidelik te hoor en te begryp. Konteks van die tydvak waar die Woord van God vandaan kom en wie begeester is om dit te boekstaaf is soos die sluise van die hemel wat vir my oopgaan. Dis wat die twee bronne vir my persoonlik beteken.

Die Godlife stuk, lei  my hierheen:

10want ons is Sy skepsele, wat geskape is in Die Gesalfde Een, Yeshua, vir die goeie dade wat God van die begin af vir ons voorberei het om in te leef. (Ef 2: 3-10 PWL)

“10…created in unison with Messiah Yeshua for a life of GOOD ACTIONS ALREADY  PREPARED BY GOD FOR US TO DO! Eph2:10 Complete JEwish Study Bible

So eenvoudig, ons is geskape vir ‘n lewe wat reeds deur God vir ons beplan is, ‘n lewe van goeie dade om te doen! Kapow! Ek besef ek moet terugleun in geloof, my plek en omstandighede ‘n bysaak. My doel die hoofsaak.

Die groot les dat ons vir ‘n doel geskape is, dat ons elkeen uniek is (ons vingerafdruk, selfs ons hartklop, die hare op ons hoof) en ook verbysterend kompleks. Ons elkeen staangemaak op spesifieke plekke op aarde met die vermoë om ‘n loflike lewende getuienis van ons Skepper te wees, met harte wat ons noop om alles – wat ons sê, doen en uitvoer –  in liefde en goedheid te doen. Dis so beplan. Ons omgewing en omstandighede moet nie ons hierdie fokus laat verloor nie.

Ek is kort van draad, humeurig as dinge verkeerd en vol onreg is. My taalgebruik is nie altyd na wense nie. Maar as ek terug kyk en weer die sesjarige wat die kinderbybel binne die bestek van ‘n week deurgelees, en kon oorvertel, sien en verder in my lewe terugkyk, is God se plan soos goud deur die baie skaduplekke in my lewe verweef, Sy betrokkenheid deur baie draaie op my pad tot hier, onmiskykbaar.

Hoe ek met “ek is tot alles in staat deur Christus wat my krag gee,” die trauma-jare van my matriekjaar en my pa se hartaanval, my en my ma en sussie se verblyf by my ouma en vandaar universiteit toe, die geskenk van my studentelewe, my ma se selfmoord en die verkeerde rede huwelik en egskeiding wat gevolg het, oorleef het. Sowaar nie self nie, maar begelei.

Hoe God op Sy tyd vir Rots oor my pad gebring het. In ‘n gholfklub se kroeg, sowaar! Hoe God, sukkel-om-vriende-te-maak-ek, my beste vriendin onder my hart laat groei het, en my die voorreg gegee het om haar ma te kan wees. My dogter is ‘n besondere en wyse siel. ‘n Kalmte en wysheid wat my onrus en ongeduld  kan laat bedaar. Ek bid die Here dat sy ryklik beloon sal word op aarde en ewig by Hom. My Bab, ‘n engel op aarde en almal wat met haar in aanraking kom wéét en ervaar dit. (Mag soos Rut, sy haar Boas kry. Groot asseblief Here, sit ek nou hier en bid.)

 

andriesV

Ons het gisteraand saam met Bab en ander jongmense, vir wie ons bitterlik lief is, ‘n fondsinsamelingsfunksie in Poloniekwaneaka Polokwane aka Pietersburg gaan ondersteun. ‘n Jong mamma, wat na haar geliefde seuntjie met ‘n erge graad van autisme diagnoseer is, ‘n organisasie Care for Autism, gestig het. Corné  doen fantastiese werk, die las van haar kind se spesiale behoeftes stuit haar nie. Sy leef Efesiërs 2:10! Dis my eerste asemsnak. Sjoe!

Ons het die saal geborg, newwermaaind dat die Lekkerwinkel se begroting so skraps is dat ons koerantpapierblokkies vir dubbelgerief aansien! Die Round Table 157 en hulle staatmakerborge verdien ook melding, maar jonge moeder, Corné, kry die goue kroon vir haar passie en harde werk

Meer as 700 mense pak die Bolivia Lodge saal vol. Andries Vermeulen en Pieter Smit kom woordkuns en storie en sing om ons te vermaak. Ons het ons asems uitgelag en saam gesing en lekker saam met liefiemense gekeuier.

Andries Vermeulen, jou doring. Ons hyg na ons asems aan die einde van die eerste deel van sy vertoning en toe…en toe beleef ons weer Efesiërs 2:10 in aksie. Die jong man met sy weskusdraal staan wrintie op daai verhoog en vertel met alles in hom vir ons van sy lewe. Dat ons God se kinders is, dat ons elkeen ‘n storie het. Dat ons uniek geskape is. Ek snak weer na my asem, want die tweede teksgedeelte wat al weke saam met my loop, kom hard en duidelik van die verhoog.

Die700 mense in die saal is tjoepstil. Dis die beste Kerk wat ek nog bygewoon het. Die man se kinderlewe is eina seer, en vol van God se liefde en genade. (Klik hier om na sy belydenis op GrootFM te luister, dis ‘n langerige onderhoud, as jy nie alles wil luister nie, gaan in by minuut 5 en luister tot minuut 8, jy sal nie teleurgestel wees nie. Eerder geseënd. Die skakel: http://iono.fm/e/529914)

Andries staan daar en wys die vinger na elkeen van ons in die stampvol saal. Jesaja 43:1-4) Ek houso van die PWL vetaling: maar nou, so sê יהוה, jou Skepper, o Ya’akov en Hy wat jou gevorm het, o Yisra’el: “Moenie vrees nie, want Ek het jou vrygekoop; Ek het jou by jou naam geroep; jy is myne! 2As jy deur die water gaan, sal Ek by jou wees en deur die riviere, hulle sal jou nie oorstroom nie. Wanneer jy deur die vuur loop, sal jy nie geskroei word nie en die vlam sal jou nie brand nie,3want Ek is יהוה, jou God, die Afgesonderde Een van Yisra’el, jou Verlosser; Ek het Mitzrayim gegee as losprys vir jou, Kush en S’va in jou plek.Iyov 36:20
4Omdat jy waardevol is in My oë, geëerd is en Ek jou liefhet, sal Ek ander mense in jou plek gee en volke inruil vir jou lewe. 5Moenie vrees nie, want Ek is by jou…” (PWL JEs 43:1-5)

Mense, niemand het opgestaan en uitgeloop het nie. Nee, ‘n bruisend halleluja het losgebreek. ‘n Jong vrou net agter my, gryp my aan die skouer. “Tannie, hoe tjank ek nou,”  al wat sy snikkend uiter. God was daar tussen ons! Andries Vermeulen – mag jou getuienis nooit stop nie.

In die nanag lê ek wakker, met al die gewaarwordinge en lof in my hart. Skielik rammel en raas die hemele. Dit begin saggies drup. Die reënmeter het 1mm se stofnatmaker gemeet. Ons is dankbaar. Dis steeds vuurhoutjiedroog hier by ons. Die verpotte papawers vol reëndruppels trek my aandag. Ene veral, so half vergaan, skitter dankbaar in die opkom son.

 

Ek kiek dit en stuur vir my maats die boodskap saam met die foto bo-aan hierdie griffel: “1mm reën. Stofnatmaak seën. Dankie vir genade en belofte van sorg, Vader. Amen.” Ene sal sowaar vir my terugvra nou hoekom nie ‘n perfekte ene met my dankiegebed stuur nie. Ek wil tipies myself lekkervurig wip. Toe besluit ek nee, ek sal iewer verduidelik. Ek skryf toe maar so terug:”Dit wys hoe wag ons vir reën en dat dit soms te laat kom. Alles is nie altyd perfek nie. Hier is ‘n perfekte papawer foto net vir jou.”

Pik_Botha

Dit en Pik Botha bring my by die volgende: “Wie is jy daarom o mens, wat vir God ’n antwoord teruggee? Sê die een wat gevorm is aan die Een wat hom gevorm het: “Waarom het U my op dié manier gevorm?” 21Of het die pottebakker nie outoriteit oor die klei, om uit dieselfde bol die een voorwerp tot eer en die ander tot oneer te maak nie? 22As God Sy woede wou wys en Sy mag bekend maak, het Hy baie geduld getoon in woede teen houers van woede wat volmaak gemaak is vir die vernietiging 23en Sy liefde loop oor op die voorwerpe van omgee wat voorberei is vir Sy Gemanifesteerde Teenwoordigheid, 24vir ons wat Hy geroep het, nie alleen uit die Jode nie, maar ook uit die ander nasies.Hos 2:25

Kyk, die Beeld en Rapport het Pik Botha se afsterwe dood geskryf. Bladsye vol. Omstrede, ineressante, eksentrieke unieke Pik.  Ek sit en kou aan sy woorde:”Die ouderdom het my ingehaal.” Hy het gereken dat hy, met sy harde veeleisende lewe en keuses, nie 60 sou haal nie. Daar verras God hom en gee nog 26 jaar, waar onse Pik  rustig en in refleksie die draad van genade in sy eie lewe kon raaksien.

‘n Aangrypende verkorte weergawe van sy essay, Hoe kort is menswees, hoe hard is die wêreld‘ is op bladsy 5 van vandag se Rapport en ook opgeneem in ‘Die Braambos brand steeds – nie teologiese perspektiewe op Bybelverse’, saamgestel deur Pieter Malan en Chris Jones en uitgegee deur Naledi Uitgewers. Gaan lees.

Ek sit en gesels met hom so in my kop. Ja, Oom Pik. Wie is ons, nietige mens om vir die Pottebakker te vra:”hoekom is ek so gemaak.”  Hy sug en sê uit sy skrywe:” So lank as wat ons ten spyte van alles kan bly glo dat iewers agter die sterre daar ‘n God is, dan was dit die moeite werd om te lewe en te sterwe.”

Oom Pik, jy verstaan verkeerd. God is oral, alomteenwoordig.  God, kan, en kon soveel keer sy woede op ons uithaal, maar nee, Hy bly geduldig met ons, genadig. Elkeen enig, uniek, met ons eie storie om tot Sy eer te vertel en te leef. Rus in vrede dat jy voortydig dit besef het. Tot anderdag, groet ek lekkervurig warm in my hart.

*#ToeValLig – dankie Amore Bekker vir inspirerende verhale op radio en in druk.

Ode aan die toerende Towerinne

busDeur die land reis ‘n giggelgroenbus

Op die bus is weinig rus

Die mense op die bus

Is vir ontsnapping lus

Niks gaan hulle gees blus

 

Veertien vroue saamgebind

Mekaar in Blogland gevind

Mense staar hulle blind

Dink net onsinnigheid is hier te vind

 

O nee, skatryk belewenis is die verbeeldingtoer

Bekkigheid en lekker lag saamgesnoer

Soos wat die Towerinne toer

Jy, liewe leser, kan gerus kom loer

 

Verder kan ek nie in vaste vorm rym

Ontmoet die towerinne:

Hester (Sintester), leier en breinbreier

Una Balions groot omgee maat en reisiger van formaat

Scrapy, ons  ver-vriendin, ouma van formaat, skeppende siel

Kameel, ons lesende maat met baie talente veral as Camilla ons harte steel

Toortsie, warrelwindbesige banter, singer, skrywer en eintlik alles

Perdebytjie wat mooi met haar kameralens zoem en lief is vir die natuur

Tannie Frannie mooi en vol grasie, lief vir boeke en broodjies met spasie

 

Positief met haar minoraskerpte het ons almal baie lief

VirgoC, doen graag voluit en laggend mee al die pad van oorsee

Seegogga van min maar skerp woorde, verras ons uit alle oorde

Bondels vol mooi en pretgedagtes en ook nuut op ons (bus) boot

Trommeltjies  ons stil vriendin, maar maak net eers daai kissie oop

Woordnoot, sprak nie vir haar man ‘n woord van haar reis en wat sy ons laat beleef nie

En ekke, as Lekkervurig hier begin, nou  klaar gedig en vuurvliegie flou.

towerinne

NS. O, ja ook moet ons paar manne onthou, hulle kommentare maak ons reis minder flou. Dankie Abrie, en  Lewies.

Na-NS. Ek sit vanoggend hier, en ons klomp kekkel oral in kommentare rond. Ek verbeel my dat die wêreld ons hoor lag – uit die Suid-Kaap, KZN, Gauteng, Limpopo, Noordwes, Abu-Dabi en Nieuseeland. My gesin wil my in die gekkehuis inbespreek. My lewe is ryk danksy julle!

Na-na NS. Kom reis saam. Die towerinne se virtuele toer kan hier gelees word:  http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

Jy wil wat?

20181011_132331 (1)

Ek het ‘n nuwe leefrooster. Stukkie vryheid vir myself en die maal van woorde en stories wat immer deur my gedagtes vlinder, bewerkstellig. Dinsdae en Donderdae is bly alleen tuis dae. Die gesin gaan vort om ekonomie te pleeg. Ek klim vroegoggend in my grot (boekery, skryfplek, dinkplek) – my eie kamertjie waar die ander in die huis se twakkies wat nie in die kakkieslaai pas nie, en belangrike dokumente mooi in die ingeboude kas weggesteek is. Die res is my droomspasie.

So kom sit ek Dinsdagoggend vir die groot nuwe begin. Ek gaan skryf oefen en pleeg. My in woordstringe verlustig. Watwou.

Die heelal vra suikerbekkiesoet en tong in die kies:”Jy wil wat? Kyk eers.” Gehoorsaam  is ek dadelik. Uitstel my hoofbedryf. Ek staar by die venster uit.

Voor my lessenaar staan ‘n wildepiesang bos en ‘n  ‘Delicious Monster’. Die jasmyn het lankal die twee opgetooi en naby sing die swembadpomp. Hierdie is die suikerbekkies van Waterval se paradys. Hulle is gewoonlik hierdie tyd van die jaar mals gedrink aan jasmynnektar en geniet ook die jakaranda wat pers in die blom hemel toe reik. Maar dis anders vanjaar. Die jasmyn is amper klaar geblom, die jakaranda bloeisels lê uitgewas-lila op die winterdroë grasperk.

So, my eerste skryfdag tuis maak ek twee bottels suikerstroop aan en hang dit by my venster vir die fraaie juweeltjies. Ag, aan skryf is daar min gedoen. Die getjirp en vlieg by die venster het my vir ure vasgenael gehou.

Lieflik, loflik kom sing hulle hulle vreugde hier by my uit. Geseënd is ek.

Hoe kontant, die bottel hang aan my venster, en dié outjie op die foto is die baas van die nuwe smulparadys. Hy verjaag ander, net sy vroutjielief mag saam kom drink.

Toe skryf ek vanoggend vir julle, my dierbare blogvriende, en myself.

Sophia my storiekakrakter wat al agt jaar gelede haarself by ‘n wasgoeddraad aan my kom voorstel het gil hier in my agterkop en Janieskryf wag al ‘n jaar vir werkstuk ses. Ek moet nou gedissiplineerd wees. Anders is daar ‘n moord in my binneste.

Ek gaan nou die wel van woorde as my suikerstroop gebruik en ook my energie benut om met woorde te sing soos my nuwe gevlerkte vriendjie!

Baai!

 

#SoCS Precious

gollum

At mention of the word precious, Gollum of Lord of the Rings whispers in my ear: “My precious.”

A Wikepedia article on Gollum explains: “The Ring, which Gollum referred to as “my precious” or “precious”, extended his life far beyond natural limits. Centuries of the Ring’s influence twisted Gollum’s body and mind, and, by the time of the novels, he “loved and hated [the Ring], just as he loved and hated himself.” Throughout the story, Gollum was torn between his lust for the Ring and his desire to be free of it.”

Precious according to the Oxford Dictionary implies something held dear, loved and valued often “sophisticated in a way that is artificial and exaggerated.”

To over-value something may lead to covetous behaviour. Often we yearn for something that is not ours. We become Gollum. The yearning to possess overtakes and overwhelms.

Get real.

Don’t Gollum.

A lava pit awaits.

precious

To participate in the #SoCS challenge go to:

The Friday Reminder and Prompt for #SoCS Oct. 13/18

All In

Anything that calls you, draws you, or pulls you away from that is 30 pieces of silver. Don’t trade your relationship with Jesus for it, cause you can’t have both. You might still kiss Him in front of others but your heart has betrayed Him and He knows it. That’s why He’s not kissing you back. Jesus is real! He is a real person with a real personality and real presence that wants a real relationship. Stop breaking His Heart. It’s time to decide that your going all in and staying in no matter the cost required and you’re not backing down or getting out, no matter the price offered. Though all the world hate me, Jesus I will love You. I’m all in.”

https://wp.me/p5X2hM-1Tm

Oplossing vir Edenlopers

Towerinne, ons kan vir die Edenlopers pakkies hekel…julle is mos handig. Ek sien Abrie kommer oor ons, Dag dit sal hom gerusstel.

Liewe leser, moenie verward wees nie, gaan lees hoe 14 bloggers op tor is deur Suid-Afrika. Ons het wedervaringe om die minste te sê.

Die virtuele toer van die towerinne kan op hierdie skakel gevolg word: http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

‘n Groeiery met ‘n lag en traan

Rots en ekke is instaan-oupa en -ouma vir twee liefiekindertjies, Boeta en Milamuis. Hulle verryk ons lewe. Op die oomblik is ons harte seer. Ons fraai dogterjie het “hip displasia” en om dit reg te stel moet die kleine lyfie geopereer word, en dan volg weke in gips vir die klein woelwater. Hulle vertrek vandag na die groot stad sodat kundige sorg verseker is.

Ons het Woensdagaand gaan groet en liefdesoene gee. Nou, ek is op die oomblik doelbewus in skrywe-afsondering. Aankope vir die huis en inkopies oor die algemeen is Rots se werk, hy gaan daagliks ekonomie by die lekker- en kunsmiswinkel ekeonomie pleeg.

Oupa Rots koop toe mos nou vir ons twee kindertjies ‘n lekkerte en speelding. Baie trots word die tweetjies bederf met hulle verrassings.

Ag, julle. Ek skater nog aaneen sedert Woensdag. Hy haal daar uit die inkopie sak twee Kinderjoy eiers en twee sulke plat pakkies. Een het ‘n kleine pienk seeperdjie, die ander ‘n blou akkedis.

Mielie, die kinders se ma en ek is verstom. “Bring ‘n bak water,” kom die opdrag.

“Die goed vergroot to 600%,” vertel Rots.  Boeta is die ene entoesiasme. “Hulle gaan groei,” sê hy bekkig.

Ek neem die verpakking. “Um, julle. Hierdie goed vat to 72 uur om uit te sit…” Swanger grootmensstilte volg. Boeta en Mila staan vasgenael voor die bak water. Ons loer met onderdrukte glimlagge vir mekaar. Hier is moeilikheid.

Ons kuier en speel, en immer is die bak water in die gedrang. Uit desperaatheid het Boeta en Mila naderhand hulle ma se Tupperkas leeg. Al wat ‘n Lego blokkie in water, staan oral rond. My arme Mieliekind. Jammer dat ons nou tipies Oupa en Ouma, chaos veroorsaak.

Dis vanoggend so 36 uur later. En ons kry dié foto’s! Bwahaha! Die goed het nog so 400% om te gaan. Ag ja! Ons gril en Boeta is in die wolke! Mila, het haar ma se grimering in die hande gekry. Mila het lankal van die groeimonsters vergeet.

Ek bid vanmore dat alles vir Milamuis goed sal afloop en dat haar Mamma en Pappa en al die regte oumas en oupas saam met haar die swaar tyd in groot geloof sal deurmaak. Dankie Here, dat U saam met ons stap, elke oomblik, elke situasie en met groot liefde. Bewaar ons dogtertjie en dankie dat volkome herstel vir ‘n vol lewe vorentoe die uiteinde van die tydelike seer is. Dankie dat U ons deur groei en seer en kommer altyd naby is. Bewaar ons dogtertjie deur monsterseer en verwarring. Dankie dat haar Mamma deurentyd by haar sal wees, dat hulle albei deur liefde omgewe is. Dankie dat hierdie bang en onseker ook sal verbygaan. Amen.

 

 

Mooi,mooi 28

43706038_349886422244057_6564546938555858944_o

Toe ons nog jonk en mooi was, Pretoria en ek

Ja, dit kry mens nou as jy begin mymer. En dit omdat jy meereis met ‘n klomp Towerinne. Ons is danksy Dis Ekke, Hester,  op ‘n virtuele toer deur ons land en is huidiglik in Pretoria saam met KameelWoordnoot en Tannie Frannie.

Pretoria is sinoniem met my onthou aan die beste drie jaar van my jongmenslewe. My pa is in matriek aan ‘n hartaanval oorlede en aan die einde van my studies sou my ma selfmoord pleeg. Vinnig jonkwees afgelê en harde bene kou sou voorlê. Dank Vader om retrospeksie te kan hou en dankbaar te wees vir wat beleef en oorleef is.

Ek het hierdie video saamgeflans toe ons as alumni genooi is om ons Tuks koshuis se 40-jarige bestaan te gedenk. Nou bekend as Nerina – en nooit weer Tankotie nie. Nerina is darem nie op die lys vir nog naamsveranderinge soos baie van Tuks se residensies huidiglik nie.

Ag, watter heerlike jare is in die ou spul skyfies vasgevang. Hoe ons bang-ogig deur ons ouers by die koshuis voordeur afgelaai is om eers twee weke se ontgroening – nie oriëntasie nie. Ag die arme seuns in kerkhemde en ondebroekies en dan moet ons saam loop en handjies vashou. Pienkienks is ons genoem. Jy het gemeneer en -juffrou, telefoon-en portaalroepdiens gedoen.

Op jou platformskoene verby die lawwe landboufakulteit en hulle opmerkings moes strompel klas toe en terug. Daardie dag toe ek op die sypaadjie neerslaan, sal ek nie sommer vergeet nie. Een ou het darem gesê ek ruik lekker toe hulle laggend my kom ophelp. Pfft!

Ag, die klasdraf – die dikke boeke wat by Van Schaik’s gekoop moes word en saamgepiekel moet word klas toe. Die dag toe Prof Sabbaga my laatkom met rente terug gegee het en ek voor op die trap moes Shakespeare.

Naas Botha en sy aanhangers at gereeld klasse ontwrig het. Ek verpes hom vandag nog, siestog.

Elize Botha wat ons taal lewend gemaak het, wat my kop oopgebreek het vir DJ Opperman, Breyten Breytenbach. Die luukse om elke moontlike uur in die biblioteek te spandeer. Betowerend, magies.

Die dinge waaroor ons nog jare later laat skater. ‘n Maat wat nie genoeg van die blomme en bye geweet het nie, en in ‘n toestand kom vertel het sy is swanger. Toe ons navraag doen oor hoe sy so gou weet, sal ons uitvind sy is die eerste keer ge”french-kiss.” Ons het getroos, en maar elders gaan skreeu van die lag.

Die saamstudeer sessies, toe ‘n Bybelkunde student afhaak of ons weet daar is ‘n kerk vir vroue wat lief is vir mekaar. Ons almal klap boeke toe – die het ons nie geweet nie. Wat sou die kerk se naam wees? Ewe kontant antwoord sy: “Presbiteriaans.” Ag, julle, ons is gehok omdat ons so gelag het en die studiestilte verbreek het!

Ja, ons was onskuldig. Ons het baie  pret gehad en salig onbewus van die opstande in Soweto. Ons het wel in groot moeilikheid beland, toe ‘n studentemaat in Roperstraat raakgery is. Dit was ons oorloop kampus toe, en die stadsraad het sonder kennisgewing die straat een goeie Maandagoggend vir Lynwoodwegverkeer oopgestel het.

Ons het die pad gaan blokkeer en die polisie het vir ons met waterkannonne en sambokke verjaag. Groot skrik was toe speurders  sommige van ons wat aan die voorkant van die blokkade gestaan het kom ondervra het oor ons motiverings. Die uwe was een van daai. Toe ek aan die einde van my studies aansoek gedoen het om by die weermagtydskrif Paratus te werk, het die op my leêr verskyn. Ja, so is ons sonder dat ons geweet het, fyn dopgehou in daardie onbewus-van-onrus-dae.

Daar is soveel onthou. Die eerste romanse. Jou kerel met arms vol kosmos voor jou kamervenster. Die diefwering wat ons met my stiefpa se ystersaaglem wat ek gegaps het losgesny, en met prestik vasgeplak het sodat ons saans kon uitglip. Hoe jy met die terugkomslag in ‘n bos daisies wegkruip omdat kampus sekuriteit onraad vermoed het.

Onheilig stout het ons dikwels om vyfuur Sondae die aanddiens bygewoon, om daarna op Billies Baked Potato toe te sak om ‘n bord slaptjips te deel en wyn te drink terwyl Piet Botha rock! Jonkheid is ydelheid het my Oupa Faan tereg gesê.

Sunnypark was ons plek. Vrydae klas gebank om die nuwe flieks te kyk van vroegoggend tot laataand. Om middernag nog ‘n bus terug koshuis toe te kon vang. Pajamapartytjie voor die sentrum gedurende jool.

Sorgvrye voluitleef dae. ‘n Rykdom van onthou en ‘n graad op die koop toe.

Ek volstaan nou met onthou.

Die regte lewe roep.

NS. Die virtuele toer van die towerinne kan op hierdie skakel gevolg word: http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

#SoCS : Card

love_trumps_hate_banner

Write about “card” says the #SoCS challenge for this weekend.

Off goes my mind. Racing as always. Birthday card, Christmas card, identity card, bank card, memory card, playing card, betting card, race card….so many options. I come to a screeching halt. One card currently trumps many others. It has the ability to spread hatred, wreak havoc.

It is bouted about in our beautiful country, South Africa, on a daily basis.  The race card. Not a thing to do with a betting race. Nothing too bet on here. No horses, dogs, frogs, fleas.

This is a card flashed every time a political point needs to be scored. No one wins. Only losers. Loss of co-operation, loss of respect, loss all around.  I believe in the mighty USA calls theirs the trump card.

This card is not new.  You would think that lessons from the past are worth remembering and giving some thought. No Sirree!

What is sad, is that this card is played whenever a political agenda needs to be served. Whenever a person is called out for incompetence, corruption, injustice, someone from another race group is called out as being the cause of the problem.  Sad indeed.

Instead of finding common ground and working together to the betterment of all, people are excluded, baited, diminished to the extent that nothing moves forward, or so social media leads us to believe.  Our country is approachin a general election set for 2019. Man, the race card is being played in full force.

The main players are known as the verbose political few. They do not speak, they do not converse. They spit and spew. It is not a card game I wish to indulge in. The agenda is too awful for words. The baiters create a narrative to fool a poverty stricken majority to serve a end game that lines the pockets of the noisemakers. The poor after an election will remain poor. The winners of said elections ride off in their luxury chariots, only to return when the next vote is needed.

I was recently drawn into the race card game. A client who, with her freedom and wealth, which by the way I totally believe she deserves, was indecisive about what exactly she wanted to buy from my shop. Her indecision led to protracted discussions and changing of mind every other week. All of six months.

Long story short, when crunch time came and the goods which she had paid for at the beginning, was now not to her liking and she realised that she was the cause of her own problems, she played the race card. I was a “white racist rubbish.”

I walked away, not willing to be drawn into her frustration and anger.  She has subsequently apologised and the transaction was eventually concluded. Will we become friends? I dare say not, but I accepted the apology nonetheless.

Why? Because I believe that we are born to stand in the place where we are. We are here to care for one thing only, our souls.

Tracy Chapman sings my mantra: “All that you’ve got is your soul.” That is my card game. I seek to see other souls, understand and care for the person. Not their beliefs, politics, gender or whatever. Just another soul on a journey. Our circumstances may differ, but the end game is the same.

“Here I am I’m waiting for a better day
A second chance
A little luck to come my way
A hope to dream a hope that I can sleep again
And wake in the world with a clear conscience and clean hands
‘Cause all that you have is your soul
Don’t be tempted by the shiny apple
Don’t you eat of a bitter fruit
Hunger only for a taste of justice
Hunger only for a world of truth
‘Cause all that you have is your soul
Oh my mama told me
‘Cause she say she learned the hard way
Say she want to spare the children
She say don’t give or sell your soul away
‘Cause all that you have is your soul
All that you have
All that you have
All that you have
Is your soul”
Love trumps hate.
Which card do you play?

 

Click the following link to find all the participants’ posts linked in the comment section, and join in! It’s fun!

The Friday Reminder and Prompt for #SoCS Oct. 6/18

stream-of-consciousness-saturday-2018-19

 

 

The Bee Writes...

oder auch "Die Bea schreibt" *** expect nothing... not even the unexpected *** erwartet nichts... noch nicht mal das unerwartete

Gedigte wat jou laat dink.

Sien die groot prentjie.

Tokeloshe

I♥2CR8

Kluisenaarsklaviere

Denke oor die wêreld, sy plekke en sy mense

Kruger Theron

Stories met Siel

Daily Manna

By Heart of Worship

Justice's Blog

The fear of the LORD is the beginning of wisdom...The contents of blog ranges from Christian knowledge to my own 'nerdy' posts.

the depth of now

Discovering Istanbul through Storytelling & Photography

Discover

A daily selection of the best content published on WordPress, collected for you by humans who love to read.

Wag 'n Bietjie

Welcome! Come linger a while..

The Sanity Rules

Uncommon common sense

Tannie Frannie

My terapie vir oudword

Ouch!! My back hurts!!

Life according to one of life’s truly gifted naturally born wafflers… an open diary of a Saffer in a different land... life in the greater Dublin & Leinster area. (Since 2011) My quests fuel my dreams… my dreams fuel my quests!!

Liewe Persoon

Ons het almal iemand nodig om na ons te luister